Interpretacja indywidualna z dnia 2 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDST2-2.4011.602.2025.2.AP

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 3 grudnia 2025 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Pan A.A (dalej: „Wnioskodawca” lub „Podatnik”) od 6 listopada 2020 roku prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm., dalej: „ustawa o PIT”).

Wnioskodawca nie prowadził i nie prowadzi działalności gospodarczej przez zakład w rozumieniu art. 5a pkt 22 ustawy o PIT. W szczególności Wnioskodawca nie posiadał i nie posiada za granicą żadnej stałej placówki ani wyznaczonej osoby działającej w jego imieniu i na jego rzecz. Wnioskodawca nie świadczył i nie świadczy usług poza granicami Polski.

Wnioskodawca wykonywał i wykonuje obecnie działalność opisaną we wniosku polegającą na pracach programistycznych, których dotyczy wniosek.

Dochody z ww. działalności gospodarczej od początku jej prowadzenia opodatkowane są na zasadach ogólnych określonych w art. 27 ust. 1 ustawy o PIT (skala podatkowa).

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczył i świadczy obecnie usługi programistyczne na rzecz kolejno dwóch różnych kontrahentów (dalej: kontrahenci). Kontrahenci będący odbiorcami usług Wnioskodawcy prowadzą działalność gospodarczą w formie spółek kapitałowych, które posiadały i posiadają obecnie siedzibę na terytorium Polski. Podstawą prawną współpracy Wnioskodawcy z kontrahentami były i są pisemne umowy o świadczenie usług.

Obszar prowadzonych prac Wnioskodawcy skoncentrowany był i jest na działalności związanej przede wszystkim z tworzeniem autorskich oprogramowań komputerowych.

W dalszej części wniosku efekty prac Wnioskodawcy będą nazywane zamiennie „oprogramowaniem” lub „programem komputerowym”. Natomiast pod pojęciem, „kod”, „kod źródłowy”, „kod programu komputerowego”, Wnioskodawca definiuje materiał, z którego wspomniane oprogramowanie bądź program komputerowy zostają stworzone.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca świadczył i świadczy obecnie usługi polegające na opracowywaniu oraz tworzeniu autorskich oprogramowań komputerowych. Działalność ta obejmuje przede wszystkim projektowanie oraz implementację oryginalnych aplikacji internetowych, mobilnych, a także wtyczek do przeglądarek internetowych.

Efektem prowadzonej działalności są innowacyjne programy komputerowe, tworzone w odpowiedzi na indywidualne potrzeby klientów. Dotychczas Wnioskodawca opracowywał oprogramowanie wykorzystywane w (...).

Przykładem jednego z projektów zrealizowanych przez Wnioskodawcę jest aplikacja webowa pełniąca funkcję (...).

Od września 2025 r. Wnioskodawca rozwija również oprogramowanie w postaci platformy webowej typu (...). Platforma ta posiada (...). W rezultacie powstają odrębne, unikalne wersje oprogramowania dostosowane do specyficznych potrzeb poszczególnych odbiorców.

Oprogramowania tworzone przez Wnioskodawcę opracowywane są przede wszystkim w językach programowania (...).

Wnioskodawca wskazuje, że w ramach prowadzonych prac na rzecz kontrahentów podejmował i podejmuje następujące czynności:

1) (...).

Realizacja powyższych czynności wymaga od Wnioskodawcy wykorzystania wiedzy specjalistycznej z zakresu informatyki, algorytmiki, programowania i architektury systemów, a także ciągłego poszukiwania nowych rozwiązań technicznych i technologicznych. Działania te mają charakter twórczy i prowadzą do powstania nowych lub ulepszonych programów komputerowych.

Zgodnie z ustaleniami Wnioskodawca przenosił i przenosi na rzecz kontrahentów całość autorskich praw majątkowych do wytworzonych przez siebie oprogramowań komputerowych i aplikacji, za co otrzymywał i otrzymuje wynagrodzenie.

Dodatkowo wszelkie kody źródłowe programów komputerowych (aplikacji) stanowiły i stanowią utwory w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 z późn. zm.).

Działalność była i jest prowadzona przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i zorganizowany.

Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP Box), uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT, za lata 2020, 2021, 2022, 2023, 2024 oraz za kolejne okresy, w których był opodatkowany zgodnie z zasadami określonymi w art. 27 ust. 1 ustawy o PIT (skala podatkowa).

Wnioskodawca dokonał i dokonuje stosownych wyodrębnień w prowadzonej oddzielnie od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT. Wnioskodawca w przedmiotowej ewidencji dokonał i dokonuje wyodrębnienia przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Wnioskodawca dokonał i dokonuje również wyodrębnienia kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT. Rozwiązanie ewidencyjne umożliwia ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ewidencja taka jest prowadzona na bieżąco od początku 2020 r.

Wnioskodawca poniósł i ponosi szereg kosztów bezpośrednio związanych z tworzeniem i rozwojem oprogramowania. Są to:

a) wydatki na zakup sprzętu komputerowego - niezbędnego do fizycznego pisania kodu źródłowego i testowania oprogramowania oraz zdalnego kontaktu z kontrahentami i ich klientami w celu tworzenia lub modyfikacji kodu;

b) wydatki związane z nabywaniem peryferii komputerowych - niezbędnych do fizycznego pisania kodu źródłowego;

c) leasing na samochód osobowy, paliwo i koszty eksploatacyjne - niezbędne do przemieszczania się w celu spotkania z personelem kontrahentów i omówienia postępów zlecenia;

d) koszty usług księgowych - związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością; księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej danych kosztów do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod którą pozycją dany koszt znajduje się w KPiR; dodatkowo księgowość jest odpowiedzialna za prawidłowość rozliczeń i prowadzenie ewidencji od strony technicznej;

e) zakup fachowej literatury oraz dostępu do branżowych szkoleń - tego typu koszty pozwalają na zgłębienie wiedzy z szeroko rozumianego obszaru programowania, co przekłada się na wyższą jakość i efektywność w zakresie wykonywanych czynności;

f) składki ZUS na ubezpieczenie społeczne - jest to element obligatoryjny przy prowadzeniu działalności gospodarczej;

g) koszty prowadzenia biura – w postaci zakupu niezbędnych materiałów biurowych takich jak papier, tusz do drukarki, materiały piśmiennicze itp.

Różnica pomiędzy ustalonymi w powyższy sposób przychodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (przychód IP BOX) oraz kosztami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (koszty IP Box) stanowiłaby dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (dochód IP Box). Pozostały dochód osiągany przez Wnioskodawcę podlegałby opodatkowaniu PIT na zasadach ogólnych (skala podatkowa) lub podatkiem liniowym w zależności od wybranej w danym roku formy opodatkowania. Jak zostało już wspomniane, Wnioskodawca wyodrębnił w prowadzonej ewidencji pozaksięgowej przychody i koszty dotyczące praw autorskich do programów komputerowych, spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT.

Uzupełnienie wniosku

Pod pojęciem „oprogramowanie”, „program komputerowy”, „dokumentacja techniczna” oraz „projekt” należy rozumieć wszelkie efekty pracy Wnioskodawcy, tj. tworzenie autorskich oprogramowań komputerowych.

Przygotowywana dokumentacja jest nieodłącznym i obligatoryjnym elementem tworzonego programu komputerowego, zgodnie z powszechnie obowiązującymi standardami rynkowymi. Oprogramowanie nie mogłoby prawidłowo funkcjonować ani być rozwijane bez takiej dokumentacji.

Wskazana dokumentacja jest formą utrwalenia kodu źródłowego, tj. materiału, z którego powstają autorskie oprogramowania tworzone przez Wnioskodawcę. Tego rodzaju dokumentacja stanowi trwały element oprogramowania i - zgodnie ze standardami rynkowymi - jest niezbędna dla prawidłowego działania oprogramowania.

Dokumentacja zawiera strukturę kodu źródłowego, tj. materiału z którego powstają autorskie oprogramowania tworzone przez Wnioskodawcę.

Dokumentacja stanowi obligatoryjny element wytwarzanego przez Wnioskodawcę autorskiego oprogramowania, a tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowania stanowią odrębne programy komputerowe, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Tworzone/rozwijane/ulepszane przez Wnioskodawcę oprogramowania to (katalog zamknięty):

-(...)

Innowacyjność polega na (...). Rozwiązania te są projektowane indywidualnie, pod specyficzne potrzeby kontrahentów, a ich wytwarzanie wymaga opracowania nowych kodów źródłowych, modułów i algorytmów integracyjnych. Są to zaawansowane technologie, które nie mają charakteru rutynowego/powtarzalnego.

Wnioskodawca konkretnie każdorazowo zmienia kod, z którego składa się tworzone/rozwijane/ulepszane przez niego oprogramowanie.

Zastosowano technologie dostosowane do tworzenia konkretnego oprogramowania, tj. języki programistyczne używane przez Wnioskodawcę ((...)).

Każde działanie Wnioskodawcy polega na tworzeniu autorskiego oprogramowania komputerowego (szczegółowo opisanego we wniosku), przy czym każde z nich różni się od istniejących rozwiązań swoim indywidualnie stworzonym kodem źródłowym. Kod ten powstaje od podstaw dla konkretnego oprogramowania, co decyduje o oryginalności. Ponadto w wielu przypadkach, przy tworzeniu autorskiego oprogramowania, konieczne jest wykorzystanie danych klienckich. Dane te nie są publicznie dostępne, co również przyczynia się do tego, że tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowania są unikatowe.

Zastosowanie różnych języków programistycznych (wskazanych we wniosku) powoduje, iż oprogramowanie po jego wytworzeniu różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy.

Działalność Wnioskodawcy, w której tworzy/rozwija/ulepsza oprogramowanie jest prowadzona w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia.

Systematyczność polega na zasadach korzystania z używanych przez Wnioskodawcę języków programistycznych, jednak ostateczny wynik pracy będzie zawsze mocno zindywidualizowany. Przykładem może być systematyczne zastosowanie samogłoski „A” w wyrazach, jednak występuje ona w zdaniach, których treść może być zupełnie inna.

Wnioskodawca na wstępie postawił sobie cel w postaci doskonalenia swoich umiejętności w zakresie tworzenia/rozwijania/ulepszania oprogramowania. Cel ten został przeniesiony na kolejne lata.

Cele jakie zostaną przez Wnioskodawcę osiągnięte polegają konkretnie na tworzeniu poszczególnych autorskich oprogramowań. Zasoby ludzkie angażowane do realizacji zadań to osoba Wnioskodawcy. Zasoby rzeczowe i finansowe są precyzyjnie wskazane bezpośrednio w pytaniu dotyczącym kosztów

Zostaną opracowane harmonogramy, które będą tworzone i uzupełniane przez Wnioskodawcę we współpracy z kontrahentami i na ich podstawie będą wykonywane prace przez Wnioskodawcę. Każdy z harmonogramów będzie wskazywał, którego oprogramowania dotyczą dane prace.

Tego rodzaju harmonogramy zostały już także zrealizowane przez Wnioskodawcę podczas tworzenia autorskich oprogramowani w poprzednich latach.

Wnioskodawca w ramach działalności wykorzystuje wiedzę i umiejętności pozwalające mu na tworzenie/rozwijanie/ulepszanie oprogramowań (wiedza programistyczna – pisanie kodu).

Innowacyjne rozwiązania powstają przy użyciu języków programistycznych (...). Zastosowanie różnych języków programistycznych powoduje, iż oprogramowanie po jego wytworzeniu różni się od rozwiązań już istniejących. Nowe zastosowania i usprawnienia oprogramowania zależą od tego do czego zostało ono stworzone i jakie funkcje ma pełnić.

Wykonywanie zleceń na rzecz kontrahentów w postaci tworzenia autorskiego oprogramowania stanowi jedyny przedmiot działalności Wnioskodawcy.

Usługi Wnioskodawcy są oparte o rozwiązania typowe dla branż programistycznych z wykorzystaniem języków programistycznych (...).

Wnioskodawca nie posiada dalekosiężnych planów w zakresie działalności gospodarczej, którą prowadzi. Jego celem jest zdobywanie dalszego doświadczenia zawodowego w dziedzinie programowania.

Wnioskodawca realizuje zaplanowane przedsięwzięcie w sposób ciągły i zorganizowany, zgodny ze sztuką programowania.

Efektem działań Wnioskodawcy są każdorazowo oprogramowania służące do projektowania oraz implementacji oryginalnych aplikacji internetowych, mobilnych, a także wtyczek do przeglądarek internetowych, które zostały wskazane we wniosku.

Efekty pracy Wnioskodawcy w postaci autorskiego oprogramowania zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Nie są efektem pracy, wymagającej do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie są jedynie „techniczną”, a są „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez kontrahentów.

Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy/rozwija/ulepsza oprogramowanie obejmuje: nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Działalność Wnioskodawcy polegająca na tworzeniu/rozwijaniu/ulepszaniu oprogramowania podejmowana jest w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania wiedzy do tworzenia nowych rozwiązań.

Efekty samodzielnej pracy Wnioskodawcy dotyczące zarówno tworzenia, jak i rozwijania/ulepszania oprogramowania zawsze są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Każdorazowo, na moment tworzenia oprogramowania Podatnikowi przysługują do niego autorskie prawa majątkowe.

Wnioskodawca otrzymywał wynagrodzenie wyłącznie z tytułu przenoszenia na kontrahentów majątkowych praw autorskich do programu komputerowego. Są to prawa do kodu źródłowego autorskiego programu komputerowego tworzonego przez Wnioskodawcę, stanowiące utwory w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca nie otrzymywał wynagrodzenia z tytułu żadnych innych czynności.

Każdorazowo sposób przenoszenia na kontrahentów praw autorskich do programu komputerowego, w tym części oprogramowania, następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy.

Zgodnie z zawartymi umowami Wnioskodawca przenosi na kontrahentów prawa autorskie do konkretnego stworzonego przez Wnioskodawcę oprogramowania z chwilą jego wykonania, a prawo do nośnika z chwilą jego odbioru. Wyodrębnienie odbywa się na podstawie stworzonego raportu z wyszczególnieniem oprogramowania oraz czynności wykonanych przez Wnioskodawcę wraz z czasem ich wykonania. Zgodnie z umowami Wnioskodawca dostarcza do kontrahentów oprogramowanie w wersji elektronicznej i pisemnej. Przekazana dokumentacja powinna umożliwić kontrahentom kompilację programu komputerowego z postaci kodu źródłowego do postaci kodu wynikowego jak również umożliwić mu sprawdzenie jego funkcjonalności.

Koszty sprzętu komputerowego/peryferii komputerowych (katalog zamknięty) obejmują zakup:

- komputerów, laptopów, myszek do komputera/laptopa, klawiatur, monitorów, głośników, kabli/złączek/wtyczek do komputera lub laptopa, słuchawek, drukarek.

Pod pojęciem „koszty eksploatacyjne samochodu” (katalog zamknięty) należy rozumieć:

- naprawa/serwis samochodu oraz części samochodowe użyte w trakcie naprawy samochodu,

- zakup paliwa.

Koszty materiałów biurowych (katalog zamknięty) obejmują:

- zakup papieru,

- zakup tuszu do drukarki,

- zakup materiałów piśmienniczych.

Pod pojęciem kosztów branżowych szkoleń należy rozumieć wydatki na uczestnictwo w szkoleniach i kursach specjalistycznych z zakresu tworzenia i rozwoju oprogramowania. Szkolenia te pozwalają aktualizować wiedzę, zdobywać nowe umiejętności programistyczne oraz dzielić się doświadczeniem i najlepszymi praktykami z innymi uczestnikami. Efekty szkoleń są bezpośrednio wykorzystywane przez Wnioskodawcę w procesie tworzenia i rozwoju oprogramowania.

Wydatki na usługi księgowe nie obejmują opłaty za wniosek o wydanie interpretacji podatkowej. Wnioskodawca wskazuje, że przygotowanie wniosku wraz z analizą stanu faktycznego nie stanowi usługi księgowej, lecz usługę doradztwa podatkowego. Istotne rozgraniczenie polega na tym, że usługi doradztwa podatkowego mogą być świadczone wyłącznie przez podmioty do tego uprawnione, natomiast usługi księgowe ograniczają się do prowadzenia ewidencji księgowej i nie obejmują doradztwa podatkowego.

Pytania

1. Czy działalność Wnioskodawcy w zakresie świadczenia usług tworzenia/rozwijania/ulepszania oprogramowania opisana przez niego w stanie faktycznym niniejszego wniosku jest działalnością badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 oraz art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2. Czy prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, wskazane we wniosku będące efektem tworzenia autorskich programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?

3. Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca może zastosować stawkę 5% do dochodu uzyskiwanego z tytułu świadczonych usług tworzenia/rozwijania/ulepszania oprogramowania, na podstawie art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

4. Czy ustalając wskaźnik nexus, Wnioskodawca ma prawo do uwzględniania kosztów, opisanych w niniejszym wniosku?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1

Zdaniem Wnioskodawcy, opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę rozumiane jako całość działalności realizowanej przez Wnioskodawcę w ramach umowy z kontrahentami, polegające na tworzeniu oprogramowania, spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 5a ust. 38 ustawy o PIT przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Ustawodawca definiując w art. 5a ust. 39 ustawy o PIT termin badania naukowe oraz definiując pojęcie prace rozwojowe odwołuje się wprost do definicji zawartych w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r. poz. 574 z późn. zm.), dalej jako UPSWN.

W związku z powyższym, zgodnie z art. 5a ust. 39 ustawy o PIT w zw. z art. 4 ust. 2 UPSWN, przez pojęcie badania naukowe rozumie się:

- badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

- badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Z kolei, stosownie do art. 5a pkt 40 ustawy o PIT w zw. z art. 4 ust. 3 UPSWN, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

W ocenie Wnioskodawcy, tworzenie przez niego programów komputerowych należy zakwalifikować jako prace rozwojowe w rozumieniu art. 5a pkt 40 ustawy o PIT w zw. z art. 4 ust. 3 UPSWN.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca świadczył i świadczy usługi programistyczne. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej realizuje prace zlecane przez Kontrahentów, ukierunkowane na stworzenie innowacyjnego oprogramowania. Prace badawczo-rozwojowe są realizowane w sposób ciągły i systematyczny. W celu realizacji prac badawczo-rozwojowych Wnioskodawca wykorzystywał i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności z dziedziny nauki i technologii.

W podsumowaniu należy uznać, że projekty polegające na tworzeniu oprogramowania mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu czynności o charakterze programistycznym. Czynności te muszą być każdorazowo poparte wiedzą i umiejętnościami Wnioskodawcy. Należy przy tym podkreślić, że prace opisane w stanie faktycznym zmierzające do stworzenia programu komputerowego nie mają charakteru prac rutynowych, a zadania i problemy, przed którymi stawiany jest Wnioskodawca, wymagają zawsze indywidualnego podejścia.

Ad 2

Zdaniem Wnioskodawcy, prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do tworzonych lub modyfikowanych programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.

Za takie ustawodawca w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT traktuje m.in. autorskie prawo do programu komputerowego. Warunkiem jest ich ochrona prawna na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, oraz to, że przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

W ocenie Wnioskodawcy, wykazał, że przejaw jego działań, które były i są prowadzone w ramach działalności gospodarczej stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a ust. 38 ustawy o PIT. Wnioskodawca uważa, że jego praca będzie spełniała definicję prac rozwojowych zgodnie z art. 4 ust. 3 UPSWN. Dodatkowo Wnioskodawca wskazuje, że w ramach działalności m.in. tworzył, tworzy, rozwijał i rozwijał programy komputerowe, co stanowi wymóg ustawodawcy, żeby uznać jego prace za prace rozwojowe.

Utwory realizowane przez Wnioskodawcę są programami komputerowymi, podlegającymi osobnej ochronie prawnej, o której mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi MF dotyczącymi IP Box (pkt 80), program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu. Ponadto stwierdza się, że pojęcie to należy traktować szeroko.

Mając na względzie powyższe należy uznać, że Wnioskodawca wytwarzał i wytwarza program komputerowy w rozumieniu przedstawionym powyżej, który dodatkowo podlega ochronie prawnej.

Ad 3

Zdaniem Wnioskodawcy, dochód osiągany z przeniesienia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych z tytułu tworzenia i modyfikowania algorytmów wskazanych we wniosku będzie mógł podlegać opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która prowadzi działalność gospodarczą polegającą na tworzeniu i rozwoju programów komputerowych na zlecenie. Zgodnie z umowami z kontrahentami Wnioskodawca przenosił i przenosi prawa autorskie do programów komputerowych przez siebie wytworzonych na rzecz kontrahentów za wynagrodzeniem.

Ponadto Wnioskodawca ponosi koszty, które powinny być uznane za bezpośrednie, bowiem są związane bezpośrednio z tworzeniem i rozwojem algorytmów oprogramowań komputerowych (koszty IP Box). W związku z tym Wnioskodawca był i jest w stanie ustalić wskaźnik nexus dla tworzonych praw IP Box.

Wnioskodawca ponosi pełne ryzyko gospodarcze prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Działalność wykonywana jest bezpośrednio przez Wnioskodawcę. Prowadzona działalność nie podlegała i nie podlega kierownictwu żadnych innych osób poza Wnioskodawcą, niemniej jednak w ramach realizowanych projektów Wnioskodawca ściśle współpracuje ze swoimi kontrahentami.

Zarówno tworzone, jak i rozwijane algorytmy oprogramowań komputerowych będą chronione na podstawie art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego.

Warunkiem uznania ich za takie prawa jest to, że podlegają one ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw.

W odesłaniu do ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.) w art. 1 ustawodawca wskazuje, że przedmiotem ochrony prawa autorskiego są utwory m.in. wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe).

W myśl art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT podatnik zobowiązany jest zaprowadzić ewidencję, która umożliwia wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach - tu podatkowych. Prowadzenie ewidencji pozaksięgowej w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, pozwala wyodrębnić koszty przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej.

Z uwagi na to, że Wnioskodawca spełnia wszystkie wymienione przesłanki, ma prawo do opodatkowania dochodu z kwalifikowanych praw autorskich w stawce 5%.

Ad 4

Zdaniem Wnioskodawcy, ustalając wskaźnik nexus, Wnioskodawca będzie miał prawo do uwzględniania wszystkich kosztów opisanych w niniejszym wniosku do litery „a” wskazanej we wzorze wskaźnika.

Ustawodawca w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT wskazuje, że podatnik, który zamierza skorzystać z preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw. wskaźnik nexus.

Jedną ze składowych mających zastosowanie w przedmiotowym wskaźniku, są koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

Zastrzeżono przy tym, że nie wszystkie koszty uznać można za kwalifikowane. Nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej wartość odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Ustawodawca posłużył się tu katalogiem otwartym takich kosztów. Jednak, wykładnia tego przepisu powinna prowadzić do uznania, że mowa tu o tzw. kosztach pasywnych i to w części finansowej oraz takich, które dotyczą miejsca powstawania prawa własności intelektualnej.

Kosztami Wnioskodawcy w prowadzonej działalności są koszty bezpośrednio związane z działalnością polegającą na realizacji praw autorskich opisanych szeroko w stanie faktycznym, tj.:

a) wydatki na zakup sprzętu komputerowego - niezbędnego do fizycznego pisania kodu źródłowego i testowania oprogramowania oraz zdalnego kontaktu z kontrahentami i ich klientami w celu omówienia, np. wyników pracy;

b) wydatki związane z nabywaniem peryferii komputerowych - niezbędnych do fizycznego pisania kodu źródłowego;

c) leasing na samochód osobowy, paliwo i koszty eksploatacyjne - niezbędne do przemieszczania się w celu spotkania ze zleceniodawcami i omówienia postępów zlecenia;

d) koszty usług księgowych - związane z działalnością, którą będzie prowadził Wnioskodawca; księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w danym okresie, wskazuje

prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej danych kosztów do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod którą pozycją dany koszt znajduje się w KPiR; dodatkowo księgowość jest odpowiedzialna za prawidłowość rozliczeń i prowadzenie ewidencji od strony technicznej;

e) zakup fachowej literatury oraz dostępu do branżowych szkoleń - tego typu koszty pozwalają na zgłębienie wiedzy z szeroko rozumianego obszaru programowania, co przekłada się na wyższą jakość i efektywności w zakresie wykonywanych czynności;

f) składki ZUS na ubezpieczenie społeczne - jest to element obligatoryjny przy prowadzeniu działalności gospodarczej;

g) koszty prowadzenia biura - w postaci zakupu niezbędnych materiałów biurowych takich jak papier, tusz do drukarki, materiały piśmiennicze itp.

W ocenie Wnioskodawcy, są to koszty bezpośrednie, a więc takie, których wartość powinna zostać zaliczona przy obliczaniu wskaźnika nexus.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.)

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,

2)są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,

3)wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

a)badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),

b)badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:

prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Badania naukowe są działalnością obejmującą:

1)badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2)badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:

Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej skoncentrowany był i jest Pan na działalności związanej z tworzeniem autorskich oprogramowań komputerowych. Tworzone/rozwijane/ulepszane przez Pana oprogramowania to:

-(...).

Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Wskazał Pan, że innowacyjność tworzonych przez Pana programów komputerowych polega na zastosowaniu mechanizmów, które dynamicznie agregują dane z wielu źródeł, usprawniają komunikację między systemami oraz automatyzują czynności, które dotychczas były wykonywane ręcznie. Rozwiązania te są projektowane indywidualnie, pod specyficzne potrzeby kontrahentów, a ich wytwarzanie wymaga opracowania nowych kodów źródłowych, modułów i algorytmów integracyjnych. Są to zaawansowane technologie, które nie mają charakteru rutynowego/powtarzalnego. Każde Pana działanie polega na tworzeniu autorskiego oprogramowania komputerowego (szczegółowo opisanego we wniosku), przy czym każde z nich różni się od istniejących rozwiązań swoim indywidualnie stworzonym kodem źródłowym. Kod ten powstaje od podstaw dla konkretnego oprogramowania, co decyduje o oryginalności.

Efekty Pana pracy w postaci autorskiego oprogramowania zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Pana oprogramowania zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Nie są efektem pracy, wymagającej do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie są jedynie „techniczną”, a są „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez kontrahentów.

Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Z treści wniosku wynika, że Pana działalność, w której tworzy/rozwija/ulepsza oprogramowanie jest prowadzona w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Systematyczność polega na zasadach korzystania z używanych przez Pana języków programistycznych, jednak ostateczny wynik pracy będzie zawsze mocno zindywidualizowany. Na wstępie postawił sobie Pan cel w postaci doskonalenia swoich umiejętności w zakresie tworzenia/rozwijania/ulepszania oprogramowania. Cel ten został przeniesiony na kolejne lata.

Zostały/zostaną opracowane harmonogramy wykonywanych przez Pana prac.

Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do wskazanych przez Pana prac jest spełnione.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

Z opisu sprawy wynika, że Pana działalności obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Wykorzystuje Pan wiedzę i umiejętności pozwalające mu na tworzenie/rozwijanie/ulepszanie oprogramowań (wiedza programistyczna - pisanie kodu). Zastosowanie różnych języków programistycznych powoduje, iż oprogramowanie po jego wytworzeniu różni się od rozwiązań już istniejących. Nowe zastosowania i usprawnienia oprogramowania zależą od tego do czego zostało ono stworzone i jakie funkcje ma pełnić.

Realizacja tworzenia oprogramowania wymaga od Pana wykorzystania wiedzy specjalistycznej z zakresu informatyki, algorytmiki, programowania i architektury systemów, a także ciągłego poszukiwania nowych rozwiązań technicznych i technologicznych. Innowacyjne rozwiązania powstają przy użyciu języków programistycznych (...).

Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

‒badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

‒prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

·nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

·nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;

·łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych;

·kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;

·wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

·planowaniu produkcji oraz

·projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Z treści wniosku wynika, że Pana działalność, w ramach której tworzy/rozwija/ulepsza oprogramowanie obejmuje: nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.

Jak wcześniej wskazano, tworzenie przez Pana oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonej działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego uzupełnieniu.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1)patent,

2)prawo ochronne na wzór użytkowy,

3)prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4)prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5)dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6)prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7)wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),

8)autorskie prawo do programu komputerowego

- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a + b) x 1,3

a + b + c + d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1)z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2)ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3)z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4)z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1)wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2)prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3)wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4)dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5)dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z treści wniosku wynika, że efekty Pana pracy zawsze są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Otrzymuje Pan wynagrodzenie wyłącznie z tytułu przenoszenia na kontrahentów majątkowych praw autorskich do programu komputerowego.

Każdorazowo sposób przenoszenia na kontrahentów praw autorskich do programu komputerowego następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy. Ponadto z treści wniosku wynika, że dokonał Pan stosownych wyodrębnień w prowadzonej oddzielnie od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT. Ewidencja taka prowadzona jest od początku 2020 r.

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „ustawa o PAIPP”).

Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:

Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego (oprogramowanie), wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Uzyskiwane przez Pana przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy), które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP.

Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej za lata 2020-2025 oraz w latach kolejnych, przy założeniu, że nie ulegną zmianie okoliczności faktyczne sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa.

Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:

‒dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i

‒wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika Nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ustalając wskaźnik Nexus należy pamiętać, aby istniał związek pomiędzy:

‒wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,

‒kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz

‒dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie na potrzeby kalkulacji tego wskaźnika.

Należy również pamiętać, że wskaźnik Nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym należy również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.

Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego, wydatki wskazane w opisie sprawy mogą stanowić koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu Nexus dla poszczególnych kwalifikowanych IP, w zakresie, w jakim służą prowadzeniu działalności badawczo-rozwojowej, której efektem jest powstanie kwalifikowanego IP.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

-stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz

-zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; (dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.