Wersja obowiązująca od 2026.03.01 do 2026.06.30

Art. 21. [Dopuszczenie do egzaminu na doradcę podatkowego] 1. Do egzaminu na doradcę podatkowego jest dopuszczona osoba spełniająca warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5.

2. W razie niespełnienia warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5, decyzję o odmowie dopuszczenia do egzaminu podejmuje Komisja Egzaminacyjna.

2a. [33] Komisja Egzaminacyjna może upoważnić przewodniczącego Komisji Egzaminacyjnej do podejmowania w jej imieniu decyzji, o której mowa w ust. 2.

2b. [34] Decyzję, o której mowa w ust. 2, w imieniu Komisji Egzaminacyjnej podpisuje przewodniczący Komisji Egzaminacyjnej.

2c. [35] Decyzja, o której mowa w ust. 2, jest decyzją administracyjną. Przepis art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691) stosuje się odpowiednio.

3. Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyraża zgodę na dopuszczenie do egzaminu na doradcę podatkowego osoby niebędącej obywatelem polskim, jeżeli wykazuje ona biegłą znajomość języka polskiego, oraz wpisuje tę osobę – po zdaniu egzaminu – na listę doradców podatkowych, jeżeli spełnia ona pozostałe warunki określone w art. 6 ust. 1.

4. Praktyka zawodowa, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 6, obejmuje zapoznanie się z wykonywaniem doradztwa podatkowego. Praktykę po zdaniu egzaminu odbywa się u doradców podatkowych lub w spółkach doradztwa podatkowego.

4a. (uchylony)

5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Doradców Podatkowych, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki odbywania praktyki, o której mowa w ust. 4, oraz rodzaje zatrudnienia traktowane na równi z praktyką, mając na uwadze zapewnienie odpowiednich warunków w celu przygotowania kandydatów na doradców podatkowych do wykonywania zawodu.

[33] Art. 21 ust. 2a dodany przez art. 1 pkt 12 lit. c) ustawy z dnia 4 grudnia 2025 r. o zmianie ustawy o doradztwie podatkowym oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. poz. 1882). Zmiana weszła w życie 1 marca 2026 r.

[34] Art. 21 ust. 2b dodany przez art. 1 pkt 12 lit. c) ustawy z dnia 4 grudnia 2025 r. o zmianie ustawy o doradztwie podatkowym oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. poz. 1882). Zmiana weszła w życie 1 marca 2026 r.

[35] Art. 21 ust. 2c dodany przez art. 1 pkt 12 lit. c) ustawy z dnia 4 grudnia 2025 r. o zmianie ustawy o doradztwie podatkowym oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. poz. 1882). Zmiana weszła w życie 1 marca 2026 r.

Wersja obowiązująca od 2026.07.01

Art. 21. [Dopuszczenie do egzaminu na doradcę podatkowego] 1. Do egzaminu na doradcę podatkowego jest dopuszczona osoba spełniająca warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5.

2. W razie niespełnienia warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5, która złożyła do Komisji Egzaminacyjnej wniosek o dopuszczenie do egzaminu i wyznaczenie terminu części pisemnej egzaminu [1] decyzję o odmowie dopuszczenia do egzaminu podejmuje Komisja Egzaminacyjna.

1a. [2] Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

1) imię i nazwisko;

2) adres do korespondencji oraz adres poczty elektronicznej;

3) numer PESEL;

4) numer telefonu kontaktowego – fakultatywnie.

1b. [3] Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się:

1) oświadczenie o spełnianiu warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 2 i 3;

2) odpis dyplomu lub dyplom w postaci elektronicznej dokumentujący posiadanie wyższego wykształcenia;

3) potwierdzenie dokonania opłaty wstępnej i opłaty egzaminacyjnej za część pisemną egzaminu;

4) oświadczenie o prawdziwości danych zawartych we wniosku i załączanych dokumentach.

1c. [4] Oświadczenia, o których mowa w ust. 1b pkt 1 i 4, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2025 r. poz. 383 i 1818) oraz zawiera się w nich klauzulę o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”, która zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.

1d. [5] Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się również dokument:

1) potwierdzający zgodę, o której mowa w ust. 3 – w przypadku osób nieposiadających obywatelstwa polskiego;

2) stwierdzający uprawnienia zawodowe – w przypadku osób, o których mowa w art. 20 ust. 2;

3) stwierdzający spełnienie warunków, o których mowa w art. 20 ust. 5 – w przypadku funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej.

1e. [6] Osoba, która złożyła wniosek, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązana niezwłocznie poinformować Komisję Egzaminacyjną o wszelkich zmianach danych określonych w ust. 1a.

1f. [7] W przypadku osoby ubiegającej się o dopuszczenie do egzaminu będącej osobą niepełnosprawną, która wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1 albo art. 24 ust. 6, złoży wniosek o wydłużenie czasu trwania egzaminu, do którego załączy:

1) kopię orzeczenia potwierdzającego niepełnosprawność w rozumieniu art. 2 pkt 10 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 913, 1301, 1665 i 1746) w okresie przeprowadzania egzaminu,

2) zaświadczenie lekarskie wystawione przez lekarza specjalistę właściwego ze względu na charakter niepełnosprawności, stwierdzające wynikające z niepełnosprawności trudności w wykonywaniu czynności technicznych, takich jak:

a) odczytywanie tekstu,

b) posługiwanie się sprzętem komputerowym w sposób umożliwiający sporządzenie odpowiedzi na pytania i zadania egzaminacyjne

– czas trwania egzaminu ulega wydłużeniu.

2a. Komisja Egzaminacyjna może upoważnić przewodniczącego Komisji Egzaminacyjnej do podejmowania w jej imieniu decyzji, o której mowa w ust. 2.

2b. Decyzję, o której mowa w ust. 2, w imieniu Komisji Egzaminacyjnej podpisuje przewodniczący Komisji Egzaminacyjnej.

2c. Decyzja, o której mowa w ust. 2, jest decyzją administracyjną. Przepis art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691) stosuje się odpowiednio.

4a. (uchylony)

[1] Art. 21 ust. 1 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 lit. a) ustawy z dnia 4 grudnia 2025 r. o zmianie ustawy o doradztwie podatkowym oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. poz. 1882). Zmiana weszła w życie 1 lipca 2026 r.

[2] Art. 21 ust. 1a dodany przez art. 1 pkt 12 lit. b) ustawy z dnia 4 grudnia 2025 r. o zmianie ustawy o doradztwie podatkowym oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. poz. 1882). Zmiana weszła w życie 1 lipca 2026 r.

[3] Art. 21 ust. 1b dodany przez art. 1 pkt 12 lit. b) ustawy z dnia 4 grudnia 2025 r. o zmianie ustawy o doradztwie podatkowym oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. poz. 1882). Zmiana weszła w życie 1 lipca 2026 r.

[4] Art. 21 ust. 1c dodany przez art. 1 pkt 12 lit. b) ustawy z dnia 4 grudnia 2025 r. o zmianie ustawy o doradztwie podatkowym oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. poz. 1882). Zmiana weszła w życie 1 lipca 2026 r.

[5] Art. 21 ust. 1d dodany przez art. 1 pkt 12 lit. b) ustawy z dnia 4 grudnia 2025 r. o zmianie ustawy o doradztwie podatkowym oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. poz. 1882). Zmiana weszła w życie 1 lipca 2026 r.

[6] Art. 21 ust. 1e dodany przez art. 1 pkt 12 lit. b) ustawy z dnia 4 grudnia 2025 r. o zmianie ustawy o doradztwie podatkowym oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. poz. 1882). Zmiana weszła w życie 1 lipca 2026 r.

[7] Art. 21 ust. 1f dodany przez art. 1 pkt 12 lit. b) ustawy z dnia 4 grudnia 2025 r. o zmianie ustawy o doradztwie podatkowym oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. poz. 1882). Zmiana weszła w życie 1 lipca 2026 r.

Wersja obowiązująca od 2026.03.01 do 2026.06.30

Art. 21. [Dopuszczenie do egzaminu na doradcę podatkowego] 1. Do egzaminu na doradcę podatkowego jest dopuszczona osoba spełniająca warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5.

2. W razie niespełnienia warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5, decyzję o odmowie dopuszczenia do egzaminu podejmuje Komisja Egzaminacyjna.

2a. [33] Komisja Egzaminacyjna może upoważnić przewodniczącego Komisji Egzaminacyjnej do podejmowania w jej imieniu decyzji, o której mowa w ust. 2.

2b. [34] Decyzję, o której mowa w ust. 2, w imieniu Komisji Egzaminacyjnej podpisuje przewodniczący Komisji Egzaminacyjnej.

4a. (uchylony)

Wersja archiwalna obowiązująca od 2021.11.24 do 2026.02.28 (Dz.U.2021.2117 tekst jednolity)

Art. 21. [Dopuszczenie do egzaminu na doradcę podatkowego] 1. Do egzaminu na doradcę podatkowego jest dopuszczona osoba spełniająca warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5.

2. W razie niespełnienia warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5, decyzję o odmowie dopuszczenia do egzaminu podejmuje Komisja Egzaminacyjna.

4a. (uchylony)

Wersja archiwalna obowiązująca od 2020.01.28 do 2021.11.23 (Dz.U.2020.130 tekst jednolity)

Art. 21. [Dopuszczenie do egzaminu na doradcę podatkowego] 1. Do egzaminu na doradcę podatkowego jest dopuszczona osoba spełniająca warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5.

2. W razie niespełnienia warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5, decyzję o odmowie dopuszczenia do egzaminu podejmuje Komisja Egzaminacyjna.

4a. (uchylony)

Wersja archiwalna obowiązująca od 2019.02.14 do 2020.01.27 (Dz.U.2019.283 tekst jednolity)

Art. 21. [Dopuszczenie do egzaminu na doradcę podatkowego] 1. Do egzaminu na doradcę podatkowego jest dopuszczona osoba spełniająca warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5.

2. W razie niespełnienia warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5, decyzję o odmowie dopuszczenia do egzaminu podejmuje Komisja Egzaminacyjna.

4a. (uchylony)

Wersja archiwalna obowiązująca od 2018.02.15 do 2019.02.13 (Dz.U.2018.377 tekst jednolity)

Art. 21. [Dopuszczenie do egzaminu na doradcę podatkowego] 1. Do egzaminu na doradcę podatkowego jest dopuszczona osoba spełniająca warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5.

2. W razie niespełnienia warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5, decyzję o odmowie dopuszczenia do egzaminu podejmuje Komisja Egzaminacyjna.

4a. (uchylony)

Wersja archiwalna obowiązująca od 2016.06.07 do 2018.02.14 (Dz.U.2016.794 tekst jednolity)

Art. 21. [Dopuszczenie do egzaminu na doradcę podatkowego] 1. Do egzaminu na doradcę podatkowego jest dopuszczona osoba spełniająca warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5.

2. W razie niespełnienia warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5, decyzję o odmowie dopuszczenia do egzaminu podejmuje Komisja Egzaminacyjna.

4a. (uchylony)

Wersja archiwalna obowiązująca od 2016.01.18 do 2016.06.06

Art. 21. [Dopuszczenie do egzaminu na doradcę podatkowego ] 1. Do egzaminu na doradcę podatkowego jest dopuszczona osoba spełniająca warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5.

2. W razie niespełnienia warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5, decyzję o odmowie dopuszczenia do egzaminu podejmuje Komisja Egzaminacyjna.

4a. [3] (uchylony).

[3] Art. 21 ust. 4a uchylony przez art. 63 pkt 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (Dz.U. z 2016 r. poz. 65). Zmiana weszła w życie 18 stycznia 2016 r.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2014.08.10 do 2016.01.17

Art. 21. [Dopuszczenie do egzaminu na doradcę podatkowego] 1. Do egzaminu na doradcę podatkowego jest dopuszczona osoba spełniająca warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5.

2. W razie niespełnienia warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5, decyzję o odmowie dopuszczenia do egzaminu podejmuje Komisja Egzaminacyjna.

4. [8] Praktyka zawodowa, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 6, obejmuje zapoznanie się z wykonywaniem doradztwa podatkowego. Praktykę po zdaniu egzaminu odbywa się u doradców podatkowych lub w spółkach doradztwa podatkowego.

4a. [9] Krajowa Rada Doradców Podatkowych może zwolnić obywatela polskiego albo obywatela innego państwa z wymogu określonego w art. 6 ust. 1 pkt 6, jeżeli wykonywał on czynności doradztwa podatkowego co najmniej przez 6 miesięcy w jednym z państw członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub w państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

[8] Art. 21 ust. 4 w brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o ułatwieniu dostępu do wykonywania niektórych zawodów regulowanych (Dz.U. poz. 768). Zmiana weszła w życie 10 sierpnia 2014 r.

[9] Art. 21 ust. 4a w brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o ułatwieniu dostępu do wykonywania niektórych zawodów regulowanych (Dz.U. poz. 768). Zmiana weszła w życie 10 sierpnia 2014 r.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2011.02.25 do 2014.08.09 (Dz.U.2011.41.213 tekst jednolity)

Art. 21. [Dopuszczenie do egzaminu na doradcę podatkowego] 1. Do egzaminu na doradcę podatkowego jest dopuszczona osoba spełniająca warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5.

2. W razie niespełnienia warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5, decyzję o odmowie dopuszczenia do egzaminu podejmuje Komisja Egzaminacyjna.

4. Praktyka zawodowa, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 6, obejmuje zapoznanie się z funkcjonowaniem organów podatkowych oraz wykonywaniem doradztwa podatkowego. Praktykę po zdaniu egzaminu odbywa się w urzędach i w izbach skarbowych, w urzędach kontroli skarbowej, u doradców podatkowych lub w spółkach doradztwa podatkowego.

4a. Krajowa Rada Doradców Podatkowych może zwolnić obywatela polskiego, obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym z wymogu określonego w art. 6 ust. 1 pkt 6, jeżeli wykonywali oni czynności doradztwa podatkowego co najmniej przez 2 lata w jednym z tych państw.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2008.10.25 do 2011.02.24

Art. 21. 1. Do egzaminu na doradcę podatkowego jest dopuszczona osoba spełniająca warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5.

2. W razie niespełnienia warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5, decyzję o odmowie dopuszczenia do egzaminu podejmuje Komisja Egzaminacyjna.

4a. [2] Krajowa Rada Doradców Podatkowych może zwolnić obywatela polskiego, obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym z wymogu określonego w art. 6 ust. 1 pkt 6, jeżeli wykonywali oni czynności doradztwa podatkowego co najmniej przez 2 lata w jednym z tych państw.

[2] Art. 21 ust. 4a w brzmieniu ustalonym przez art. 3 ustawy z dnia 5 września 2008 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wejściem w życie Protokołu do Umowy między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób (Dz.U. Nr 180, poz. 1112). Zmiana weszła w życie 25 października 2008 r.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2008.04.29 do 2008.10.24 (Dz.U.2008.73.443 tekst jednolity)

Art. 21. 1. Do egzaminu na doradcę podatkowego jest dopuszczona osoba spełniająca warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5.

2. W razie niespełnienia warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5, decyzję o odmowie dopuszczenia do egzaminu podejmuje Komisja Egzaminacyjna.

4a. Krajowa Rada Doradców Podatkowych może zwolnić obywatela polskiego, obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym z wymogu określonego w art. 6 ust. 1 pkt 6, jeżeli wykonywali oni czynności doradztwa podatkowego co najmniej przez 2 lata w jednym z tych państw.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2005.02.01 do 2008.04.28

Art. 21. [Warunki dopuszczenia do egzaminu] 1. [9] Do egzaminu na doradcę podatkowego jest dopuszczona osoba spełniająca warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5.

2. W razie niespełnienia warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5, decyzję o odmowie dopuszczenia do egzaminu podejmuje Komisja Egzaminacyjna.

4a. [10] Krajowa Rada Doradców Podatkowych może zwolnić obywatela polskiego, obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym z wymogu określonego w art. 6 ust. 1 pkt 6, jeżeli wykonywali oni czynności doradztwa podatkowego co najmniej przez 2 lata w jednym z tych państw.

[9] Art. 21 ust. 1 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 lit. a) ustawy z dnia 16 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy o doradztwie podatkowym oraz ustawy o rachunkowości (Dz.U. z 2005 r. Nr 10, poz. 66). Zmiana weszła w życie 1 lutego 2005 r.

[10] Art. 21 ust. 4a w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 lit. b) ustawy z dnia 16 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy o doradztwie podatkowym oraz ustawy o rachunkowości (Dz.U. z 2005 r. Nr 10, poz. 66). Zmiana weszła w życie 1 lutego 2005 r.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2002.02.07 do 2005.01.31 (Dz.U.2002.9.86 tekst jednolity)

Art. 21. [Warunki dopuszczenia do egzaminu] 1. Do egzaminu na doradcę podatkowego jest dopuszczona osoba spełniająca warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 i 3 i 5.

2. W razie niespełnienia warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5, decyzję o odmowie dopuszczenia do egzaminu podejmuje Komisja Egzaminacyjna.

4a. Krajowa Rada Doradców Podatkowych może zwolnić obywatela polskiego lub obywatela Unii Europejskiej z wymogu określonego w art. 6 ust. 1 pkt 6, jeżeli nabyli oni w państwie członkowskim Unii Europejskiej uprawnienia doradcy podatkowego i wykonywali zawód doradcy podatkowego co najmniej przez 2 lata w jednym z państw członkowskich Unii Europejskiej.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2001.06.11 do 2002.02.06

Art. 21. [Warunki dopuszczenia do egzaminu] 1. Do egzaminu na doradcę podatkowego jest dopuszczona osoba spełniająca warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 i 3 [24] .

2. [25] W razie niespełnienia warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5, decyzję o odmowie dopuszczenia do egzaminu podejmuje Komisja Egzaminacyjna.

3. Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyraża zgodę na dopuszczenie do egzaminu na doradcę podatkowego osoby nie będącej obywatelem polskim, jeżeli wykazuje ona biegłą znajomość języka polskiego, oraz wpisuje tę osobę - po zdaniu egzaminu - na listę doradców podatkowych, jeżeli spełnia ona pozostałe warunki określone w art. 6 ust. 1.

4. Praktyka zawodowa, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 6, obejmuje zapoznanie się z funkcjonowaniem organów podatkowych oraz wykonywaniem doradztwa podatkowego. Praktykę po zdaniu egzaminu odbywa się w urzędach i w izbach skarbowych, w urzędach kontroli skarbowej, u doradców podatkowych lub w spółkach doradztwa podatkowego [26] .

4a. [27] Krajowa Rada Doradców Podatkowych może zwolnić obywatela polskiego lub obywatela Unii Europejskiej z wymogu określonego w art. 6 ust. 1 pkt 6, jeżeli nabyli oni w państwie członkowskim Unii Europejskiej uprawnienia doradcy podatkowego i wykonywali zawód doradcy podatkowego co najmniej przez 2 lata w jednym z państw członkowskich Unii Europejskiej.

5. [28] Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Doradców Podatkowych, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki odbywania praktyki, o której mowa w ust. 4, oraz rodzaje zatrudnienia traktowane na równi z praktyką, mając na uwadze zapewnienie odpowiednich warunków w celu przygotowania kandydatów na doradców podatkowych do wykonywania zawodu.

[24] Art. 21 ust. 1 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 lit. a) ustawy z dnia 11 kwietnia 2001 r. o zmianie ustawy o doradztwie podatkowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 42, poz. 474). Zmiana weszła w życie 11 czerwca 2001 r.

[25] Art. 21 ust. 2 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 lit. b) ustawy z dnia 11 kwietnia 2001 r. o zmianie ustawy o doradztwie podatkowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 42, poz. 474). Zmiana weszła w życie 11 czerwca 2001 r.

[26] Art. 21 ust. 4 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 lit. c) ustawy z dnia 11 kwietnia 2001 r. o zmianie ustawy o doradztwie podatkowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 42, poz. 474). Zmiana weszła w życie 11 czerwca 2001 r.

[27] Art. 21 ust. 4a dodany przez art. 1 pkt 14 lit. d) ustawy z dnia 11 kwietnia 2001 r. o zmianie ustawy o doradztwie podatkowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 42, poz. 474). Zmiana weszła w życie 11 czerwca 2001 r.

[28] Art. 21 ust. 5 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 lit. e) ustawy z dnia 11 kwietnia 2001 r. o zmianie ustawy o doradztwie podatkowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 42, poz. 474). Zmiana weszła w życie 11 czerwca 2001 r.