Wersja obowiązująca od 2026.03.15

§ 42. [Stwierdzenie uchybienia polegającego na tym, że zobowiązanie ekologiczne nie jest realizowane w całości lub rolnik nie spełnia innych warunków przyznania płatności ekologicznych ] 1. Jeżeli zostanie stwierdzone uchybienie polegające na tym, że zobowiązanie ekologiczne nie jest realizowane w całości lub rolnik nie spełnia innych warunków przyznania płatności ekologicznych określonych w rozporządzeniu lub w przepisach ustawy o Planie Strategicznym, wysokość kary stanowi sumę kwot płatności ekologicznych przyznanych temu rolnikowi za realizację tego zobowiązania ekologicznego w roku:

1) poprzedzającym,

2) poprzedzającym o 2 lata,

3) poprzedzającym o 3 lata,

4) poprzedzającym o 4 lata

– rok, w którym stwierdzono dane uchybienie.

2. Jeżeli zostanie stwierdzone uchybienie polegające na tym, że rolnik zmniejszył wielkość powierzchni gruntu, na którym powinien realizować zobowiązanie ekologiczne, wysokość kary stanowi iloczyn powierzchni gruntu, na której rolnik ten nie realizuje tego zobowiązania, i średniej wysokości płatności ekologicznych na 1 ha tego gruntu, przyznanych za realizację tego zobowiązania w roku poprzednim.

3. Kara w wysokości ustalonej zgodnie z ust. 2 odnosi się do płatności ekologicznych w ramach zobowiązania ekologicznego, w odniesieniu do którego stwierdzono uchybienie wymienione w ust. 2, przyznanych rolnikowi za realizację tego zobowiązania ekologicznego w roku:

1) poprzedzającym,

2) poprzedzającym o 2 lata,

3) poprzedzającym o 3 lata,

4) poprzedzającym o 4 lata

– rok, w którym stwierdzono to uchybienie.

4. Jeżeli zostanie stwierdzone uchybienie polegające na tym, że rolnik nie złożył wniosku o przyznanie kolejnych płatności ekologicznych do określonych gruntów objętych zobowiązaniem ekologicznym, wysokość kar stanowi sumę kwot płatności ekologicznych przyznanych za realizację tego zobowiązania do tych gruntów w roku:

1) poprzedzającym,

2) poprzedzającym o 2 lata,

3) poprzedzającym o 3 lata,

4) poprzedzającym o 4 lata

– rok, w którym stwierdzono to uchybienie.

5. [21] Jeżeli w odniesieniu do określonej powierzchni gruntu objętego zobowiązaniem ekologicznym zostanie stwierdzone uchybienie, o którym mowa w ust. 1, 2 lub 4, i którekolwiek z tych uchybień zostało stwierdzone w odniesieniu do tej powierzchni w poprzednich latach realizacji tego zobowiązania ekologicznego, to wysokość kar, o których mowa w ust. 1–4, jest pomniejszana o wysokość kar, jakie zostały nałożone w odniesieniu do tej powierzchni w poprzednich latach realizacji tego zobowiązania ekologicznego w związku z wcześniejszym popełnieniem któregokolwiek z tych uchybień.

[21] § 42 ust. 5 dodany przez § 1 pkt 10 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 5 marca 2026 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i szczegółowego trybu przyznawania i wypłaty płatności ekologicznych w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023–2027 (Dz.U. poz. 299). Zmiana weszła w życie 15 marca 2026 r.

Wersja obowiązująca od 2026.03.15

§ 42. [Stwierdzenie uchybienia polegającego na tym, że zobowiązanie ekologiczne nie jest realizowane w całości lub rolnik nie spełnia innych warunków przyznania płatności ekologicznych ] 1. Jeżeli zostanie stwierdzone uchybienie polegające na tym, że zobowiązanie ekologiczne nie jest realizowane w całości lub rolnik nie spełnia innych warunków przyznania płatności ekologicznych określonych w rozporządzeniu lub w przepisach ustawy o Planie Strategicznym, wysokość kary stanowi sumę kwot płatności ekologicznych przyznanych temu rolnikowi za realizację tego zobowiązania ekologicznego w roku:

1) poprzedzającym,

2) poprzedzającym o 2 lata,

3) poprzedzającym o 3 lata,

4) poprzedzającym o 4 lata

– rok, w którym stwierdzono dane uchybienie.

2. Jeżeli zostanie stwierdzone uchybienie polegające na tym, że rolnik zmniejszył wielkość powierzchni gruntu, na którym powinien realizować zobowiązanie ekologiczne, wysokość kary stanowi iloczyn powierzchni gruntu, na której rolnik ten nie realizuje tego zobowiązania, i średniej wysokości płatności ekologicznych na 1 ha tego gruntu, przyznanych za realizację tego zobowiązania w roku poprzednim.

3. Kara w wysokości ustalonej zgodnie z ust. 2 odnosi się do płatności ekologicznych w ramach zobowiązania ekologicznego, w odniesieniu do którego stwierdzono uchybienie wymienione w ust. 2, przyznanych rolnikowi za realizację tego zobowiązania ekologicznego w roku:

1) poprzedzającym,

2) poprzedzającym o 2 lata,

3) poprzedzającym o 3 lata,

4) poprzedzającym o 4 lata

– rok, w którym stwierdzono to uchybienie.

4. Jeżeli zostanie stwierdzone uchybienie polegające na tym, że rolnik nie złożył wniosku o przyznanie kolejnych płatności ekologicznych do określonych gruntów objętych zobowiązaniem ekologicznym, wysokość kar stanowi sumę kwot płatności ekologicznych przyznanych za realizację tego zobowiązania do tych gruntów w roku:

1) poprzedzającym,

2) poprzedzającym o 2 lata,

3) poprzedzającym o 3 lata,

4) poprzedzającym o 4 lata

– rok, w którym stwierdzono to uchybienie.

5. [21] Jeżeli w odniesieniu do określonej powierzchni gruntu objętego zobowiązaniem ekologicznym zostanie stwierdzone uchybienie, o którym mowa w ust. 1, 2 lub 4, i którekolwiek z tych uchybień zostało stwierdzone w odniesieniu do tej powierzchni w poprzednich latach realizacji tego zobowiązania ekologicznego, to wysokość kar, o których mowa w ust. 1–4, jest pomniejszana o wysokość kar, jakie zostały nałożone w odniesieniu do tej powierzchni w poprzednich latach realizacji tego zobowiązania ekologicznego w związku z wcześniejszym popełnieniem któregokolwiek z tych uchybień.

[21] § 42 ust. 5 dodany przez § 1 pkt 10 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 5 marca 2026 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i szczegółowego trybu przyznawania i wypłaty płatności ekologicznych w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023–2027 (Dz.U. poz. 299). Zmiana weszła w życie 15 marca 2026 r.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2025.01.24 do 2026.03.14     (Dz.U.2025.102 tekst jednolity)

§ 42. [Stwierdzenie uchybienia polegającego na tym, że zobowiązanie ekologiczne nie jest realizowane w całości lub rolnik nie spełnia innych warunków przyznania płatności ekologicznych ] 1. Jeżeli zostanie stwierdzone uchybienie polegające na tym, że zobowiązanie ekologiczne nie jest realizowane w całości lub rolnik nie spełnia innych warunków przyznania płatności ekologicznych określonych w rozporządzeniu lub w przepisach ustawy o Planie Strategicznym, wysokość kary stanowi sumę kwot płatności ekologicznych przyznanych temu rolnikowi za realizację tego zobowiązania ekologicznego w roku:

1) poprzedzającym,

2) poprzedzającym o 2 lata,

3) poprzedzającym o 3 lata,

4) poprzedzającym o 4 lata

– rok, w którym stwierdzono dane uchybienie.

2. Jeżeli zostanie stwierdzone uchybienie polegające na tym, że rolnik zmniejszył wielkość powierzchni gruntu, na którym powinien realizować zobowiązanie ekologiczne, wysokość kary stanowi iloczyn powierzchni gruntu, na której rolnik ten nie realizuje tego zobowiązania, i średniej wysokości płatności ekologicznych na 1 ha tego gruntu, przyznanych za realizację tego zobowiązania w roku poprzednim.

3. Kara w wysokości ustalonej zgodnie z ust. 2 odnosi się do płatności ekologicznych w ramach zobowiązania ekologicznego, w odniesieniu do którego stwierdzono uchybienie wymienione w ust. 2, przyznanych rolnikowi za realizację tego zobowiązania ekologicznego w roku:

1) poprzedzającym,

2) poprzedzającym o 2 lata,

3) poprzedzającym o 3 lata,

4) poprzedzającym o 4 lata

– rok, w którym stwierdzono to uchybienie.

4. Jeżeli zostanie stwierdzone uchybienie polegające na tym, że rolnik nie złożył wniosku o przyznanie kolejnych płatności ekologicznych do określonych gruntów objętych zobowiązaniem ekologicznym, wysokość kar stanowi sumę kwot płatności ekologicznych przyznanych za realizację tego zobowiązania do tych gruntów w roku:

1) poprzedzającym,

2) poprzedzającym o 2 lata,

3) poprzedzającym o 3 lata,

4) poprzedzającym o 4 lata

– rok, w którym stwierdzono to uchybienie.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2023.04.27 do 2025.01.23

§ 42. [Stwierdzenie uchybienia polegającego na tym, że zobowiązanie ekologiczne nie jest realizowane w całości lub rolnik nie spełnia innych warunków przyznania płatności ekologicznych ] 1. Jeżeli zostanie stwierdzone uchybienie polegające na tym, że zobowiązanie ekologiczne nie jest realizowane w całości lub rolnik nie spełnia innych warunków przyznania płatności ekologicznych określonych w rozporządzeniu lub w przepisach ustawy o Planie Strategicznym, wysokość kary stanowi sumę kwot płatności ekologicznych przyznanych temu rolnikowi za realizację tego zobowiązania ekologicznego w roku:

1) poprzedzającym,

2) poprzedzającym o 2 lata,

3) poprzedzającym o 3 lata,

4) poprzedzającym o 4 lata

– rok, w którym stwierdzono dane uchybienie.

2. Jeżeli zostanie stwierdzone uchybienie polegające na tym, że rolnik zmniejszył wielkość powierzchni gruntu, na którym powinien realizować zobowiązanie ekologiczne, wysokość kary stanowi iloczyn powierzchni gruntu, na której rolnik ten nie realizuje tego zobowiązania, i średniej wysokości płatności ekologicznych na 1 ha tego gruntu, przyznanych za realizację tego zobowiązania w roku poprzednim.

3. Kara w wysokości ustalonej zgodnie z ust. 2 odnosi się do płatności ekologicznych w ramach zobowiązania ekologicznego, w odniesieniu do którego stwierdzono uchybienie wymienione w ust. 2, przyznanych rolnikowi za realizację tego zobowiązania ekologicznego w roku:

1) poprzedzającym,

2) poprzedzającym o 2 lata,

3) poprzedzającym o 3 lata,

4) poprzedzającym o 4 lata

– rok, w którym stwierdzono to uchybienie.

4. Jeżeli zostanie stwierdzone uchybienie polegające na tym, że rolnik nie złożył wniosku o przyznanie kolejnych płatności ekologicznych do określonych gruntów objętych zobowiązaniem ekologicznym, wysokość kar stanowi sumę kwot płatności ekologicznych przyznanych za realizację tego zobowiązania do tych gruntów w roku:

1) poprzedzającym,

2) poprzedzającym o 2 lata,

3) poprzedzającym o 3 lata,

4) poprzedzającym o 4 lata

– rok, w którym stwierdzono to uchybienie.