Wersja obowiązująca od 2026.06.09 do 2026.12.31

Rozdział 2a

Urzędowe poświadczanie znajomości języka polskiego

Art. 11a. [Urzędowe poświadczenie znajomości języka polskiego] 1. Cudzoziemiec lub obywatel polski na stałe zamieszkały za granicą może uzyskać urzędowe poświadczenie znajomości języka polskiego jako obcego po zdaniu egzaminu z języka polskiego jako obcego, zwanego dalej „egzaminem”.

2. Urzędowym poświadczeniem znajomości języka polskiego jako obcego jest certyfikat znajomości języka polskiego, zwany dalej „certyfikatem”, wydawany przez Państwową Komisję do spraw Poświadczania Znajomości Języka Polskiego jako Obcego, zwaną dalej „Komisją”.

3. Certyfikat poświadcza znajomość języka polskiego jako obcego na jednym z następujących poziomów biegłości językowej:

1) A1, A2, B1, B2, C1 i C2 – w grupie dostosowanej do potrzeb osób dorosłych,

2) A1, A2, B1 i B2 – w grupie dostosowanej do potrzeb dzieci i młodzieży

– przy czym poziom oznaczony jako A1 jest najniższym poświadczanym poziomem biegłości językowej, a poziom oznaczony jako C2 jest najwyższym poświadczanym poziomem biegłości językowej.

4. Cudzoziemiec lub obywatel polski na stałe zamieszkały za granicą, który:

1) uzyskał stopień doktora na podstawie rozprawy doktorskiej napisanej i obronionej w języku polskim w uczelni lub podmiocie, działających w systemie szkolnictwa wyższego i nauki Rzeczypospolitej Polskiej albo

2) ukończył:

a) studia prowadzone w języku polskim w uczelni działającej w systemie szkolnictwa wyższego i nauki Rzeczypospolitej Polskiej albo

b) szkołę ponadgimnazjalną, szkołę ponadpodstawową, o której mowa w art. 18 ust. 1 pkt 2 lit. a, b lub e ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2025 r. poz. 1043, 1160 i 1837), lub szkołę artystyczną realizującą kształcenie ogólne w zakresie liceum ogólnokształcącego, działającą w systemie oświaty Rzeczypospolitej Polskiej, oraz posiada świadectwo dojrzałości, albo

c) szkołę, o której mowa w art. 8 ust. 5 pkt 1 lit. a lub pkt 2 lit. c ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, na poziomie liceum ogólnokształcącego, albo

d) szkołę funkcjonującą w systemie oświaty innego państwa prowadzącą nauczanie języka polskiego i innych przedmiotów w języku polskim, oraz posiada wykształcenie średnie, albo

da) [1] szkołę funkcjonującą w systemie oświaty innego państwa prowadzącą nauczanie języka polskiego i innych przedmiotów w języku polskim, posiada wykształcenie średnie oraz świadectwo odpowiadające świadectwu dojrzałości, o którym mowa w art. 44zzl ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2025 r. poz. 881 i 1019 oraz z 2026 r. poz. 203 i 319), uwzględniające wynik egzaminu z języka polskiego, albo

e) szkołę europejską działającą na podstawie Konwencji o Statucie Szkół Europejskich, sporządzonej w Luksemburgu dnia 21 czerwca 1994 r. (Dz. U. z 2005 r. poz. 10 i 11) oraz posiada dyplom EB (European Baccalaureate), o którym mowa w art. 93 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2025 r. poz. 881 i 1019), uwzględniający wynik egzaminu z języka polskiego jako języka ojczystego, albo

f) formę nauczania prowadzoną przez organizację społeczną zarejestrowaną za granicą lub przez inny podmiot zagraniczny, w której jest prowadzone za granicą nauczanie języka polskiego lub innych przedmiotów w języku polskim, i pobierał naukę języka polskiego lub innych przedmiotów w języku polskim przez co najmniej 11 lat

– może otrzymać, na wniosek, certyfikat bez konieczności zdania egzaminu.

5. (uchylony)

6. Poziom biegłości językowej określa się zgodnie z poziomem zdanego egzaminu albo zgodnie z poświadczonym poziomem znajomości języka polskiego jako obcego.

7. [2] Osobie, o której mowa w ust. 4, wydaje się certyfikat na poziomie biegłości językowej – w przypadku:

1) uzyskania stopnia doktora – C2;

2) ukończenia:

a) studiów pierwszego stopnia – B2,

b) studiów drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich – C1;

3) ukończenia szkoły, o której mowa w ust. 4 pkt 2 lit. b, c, da oraz e – B2;

4) ukończenia szkoły lub formy nauczania, o których mowa w ust. 4 pkt 2 lit. d oraz f – B1.

[1] Art. 11a ust. 4 pkt 2 lit. da) dodana przez art. 1 pkt 2 lit. b) ustawy z dnia 30 kwietnia 2026 r. o zmianie ustawy o języku polskim oraz ustawy o Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej (Dz.U. poz. 676). Zmiana weszła w życie 9 czerwca 2026 r.

[2] Art. 11a ust. 7 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. d) ustawy z dnia 30 kwietnia 2026 r. o zmianie ustawy o języku polskim oraz ustawy o Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej (Dz.U. poz. 676). Zmiana weszła w życie 9 czerwca 2026 r.

Wersja obowiązująca od 2027.01.01

Rozdział 2a

Urzędowe poświadczanie znajomości języka polskiego

Art. 11a. [Urzędowe poświadczenie znajomości języka polskiego] 1. Cudzoziemiec lub obywatel polski na stałe zamieszkały za granicą może uzyskać urzędowe poświadczenie znajomości języka polskiego jako obcego po zdaniu egzaminu z języka polskiego jako obcego, zwanego dalej „egzaminem”.

2. Urzędowym poświadczeniem znajomości języka polskiego jako obcego jest certyfikat znajomości języka polskiego, zwany dalej „certyfikatem”, wydawany przez Państwową Komisję do spraw Poświadczania Znajomości Języka Polskiego jako Obcego, zwaną dalej „Komisją”.

3. Certyfikat poświadcza znajomość języka polskiego jako obcego na jednym z następujących poziomów biegłości językowej:

1) [2] A1, A2, B1, B2, C1 i C2 – w grupie dostosowanej do potrzeb osób, które w dniu przystąpienia do egzaminu ukończyły 16. rok życia,

2) [3] A1, A2, B1 i B2 – w grupie dostosowanej do potrzeb osób, które w dniu przystąpienia do egzaminu nie ukończyły 16. roku życia

– przy czym poziom oznaczony jako A1 jest najniższym poświadczanym poziomem biegłości językowej, a poziom oznaczony jako C2 jest najwyższym poświadczanym poziomem biegłości językowej.

4. Cudzoziemiec lub obywatel polski na stałe zamieszkały za granicą, który:

1) uzyskał stopień doktora na podstawie rozprawy doktorskiej napisanej i obronionej w języku polskim w uczelni lub podmiocie, działających w systemie szkolnictwa wyższego i nauki Rzeczypospolitej Polskiej albo

2) ukończył:

a) studia prowadzone w języku polskim w uczelni działającej w systemie szkolnictwa wyższego i nauki Rzeczypospolitej Polskiej albo

b) szkołę ponadgimnazjalną, szkołę ponadpodstawową, o której mowa w art. 18 ust. 1 pkt 2 lit. a, b lub e ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2025 r. poz. 1043, 1160 i 1837), lub szkołę artystyczną realizującą kształcenie ogólne w zakresie liceum ogólnokształcącego, działającą w systemie oświaty Rzeczypospolitej Polskiej, oraz posiada świadectwo dojrzałości, albo

c) szkołę, o której mowa w art. 8 ust. 5 pkt 1 lit. a lub pkt 2 lit. c ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, na poziomie liceum ogólnokształcącego, albo

d) szkołę funkcjonującą w systemie oświaty innego państwa prowadzącą nauczanie języka polskiego i innych przedmiotów w języku polskim, oraz posiada wykształcenie średnie, albo

da) szkołę funkcjonującą w systemie oświaty innego państwa prowadzącą nauczanie języka polskiego i innych przedmiotów w języku polskim, posiada wykształcenie średnie oraz świadectwo odpowiadające świadectwu dojrzałości, o którym mowa w art. 44zzl ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2025 r. poz. 881 i 1019 oraz z 2026 r. poz. 203 i 319), uwzględniające wynik egzaminu z języka polskiego, albo

e) szkołę europejską działającą na podstawie Konwencji o Statucie Szkół Europejskich, sporządzonej w Luksemburgu dnia 21 czerwca 1994 r. (Dz. U. z 2005 r. poz. 10 i 11) oraz posiada dyplom EB (European Baccalaureate), o którym mowa w art. 93 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2025 r. poz. 881 i 1019), uwzględniający wynik egzaminu z języka polskiego jako języka ojczystego, albo

f) formę nauczania prowadzoną przez organizację społeczną zarejestrowaną za granicą lub przez inny podmiot zagraniczny, w której jest prowadzone za granicą nauczanie języka polskiego lub innych przedmiotów w języku polskim, i pobierał naukę języka polskiego lub innych przedmiotów w języku polskim przez co najmniej 11 lat

– może otrzymać, na wniosek, certyfikat bez konieczności zdania egzaminu.

4a. [4] Osobie, która zdała egzamin, wydaje się certyfikat wraz z suplementem do certyfikatu.

4b. [5] W przypadku zniszczenia lub utraty certyfikatu, na wniosek osoby, która go otrzymała, złożony niepóźniej niż w terminie 25 lat od dnia jego otrzymania, wydaje się duplikat certyfikatu.

4c. [6] Za wydanie certyfikatu i duplikatu certyfikatu pobiera się opłatę w wysokości 100 zł, przy czym opłatę wnosi się na rachunek bankowy:

1) Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej, działającej na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 2017 r. o Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1643), zwanej dalej „NAWA”, w terminie 7 dni od dnia otrzymania informacji o pozytywnym rozpatrzeniu wniosku o wydanie:

a) certyfikatu, o którym mowa w ust. 4,

b) duplikatu certyfikatu, o którym mowa w ust. 4b;

2) podmiotu uprawnionego do organizowania egzaminu, zwanego dalej „podmiotem uprawnionym”, w terminie 7 dni od dnia otrzymania informacji o zdaniu egzaminu – w przypadku certyfikatu, o którym mowa w ust. 4a.

4d. [7] Komisja przekazuje podmiotowi uprawnionemu certyfikaty osób, które zdały egzamin, w terminie 30 dni od dnia przekazania przez podmiot uprawniony opłat, o których mowa w ust. 4c pkt 2.

4e. [8] Podmiot uprawniony niezwłocznie doręcza certyfikaty osobom, które zdały egzamin.

5. (uchylony)

6. Poziom biegłości językowej określa się zgodnie z poziomem zdanego egzaminu albo zgodnie z poświadczonym poziomem znajomości języka polskiego jako obcego.

7. Osobie, o której mowa w ust. 4, wydaje się certyfikat na poziomie biegłości językowej – w przypadku:

1) uzyskania stopnia doktora – C2;

2) ukończenia:

a) studiów pierwszego stopnia – B2,

b) studiów drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich – C1;

3) ukończenia szkoły, o której mowa w ust. 4 pkt 2 lit. b, c, da oraz e – B2;

4) ukończenia szkoły lub formy nauczania, o których mowa w ust. 4 pkt 2 lit. d oraz f – B1.

[2] Art. 11a ust. 3 pkt 1 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 30 kwietnia 2026 r. o zmianie ustawy o języku polskim oraz ustawy o Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej (Dz.U. poz. 676). Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2027 r.

[3] Art. 11a ust. 3 pkt 2 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 30 kwietnia 2026 r. o zmianie ustawy o języku polskim oraz ustawy o Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej (Dz.U. poz. 676). Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2027 r.

[4] Art. 11a ust. 4a dodany przez art. 1 pkt 2 lit. c) ustawy z dnia 30 kwietnia 2026 r. o zmianie ustawy o języku polskim oraz ustawy o Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej (Dz.U. poz. 676). Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2027 r.

[5] Art. 11a ust. 4b dodany przez art. 1 pkt 2 lit. c) ustawy z dnia 30 kwietnia 2026 r. o zmianie ustawy o języku polskim oraz ustawy o Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej (Dz.U. poz. 676). Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2027 r.

[6] Art. 11a ust. 4c dodany przez art. 1 pkt 2 lit. c) ustawy z dnia 30 kwietnia 2026 r. o zmianie ustawy o języku polskim oraz ustawy o Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej (Dz.U. poz. 676). Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2027 r.

[7] Art. 11a ust. 4d dodany przez art. 1 pkt 2 lit. c) ustawy z dnia 30 kwietnia 2026 r. o zmianie ustawy o języku polskim oraz ustawy o Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej (Dz.U. poz. 676). Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2027 r.

[8] Art. 11a ust. 4e dodany przez art. 1 pkt 2 lit. c) ustawy z dnia 30 kwietnia 2026 r. o zmianie ustawy o języku polskim oraz ustawy o Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej (Dz.U. poz. 676). Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2027 r.

Wersja obowiązująca od 2026.06.09 do 2026.12.31

Rozdział 2a

Urzędowe poświadczanie znajomości języka polskiego

Art. 11a. [Urzędowe poświadczenie znajomości języka polskiego] 1. Cudzoziemiec lub obywatel polski na stałe zamieszkały za granicą może uzyskać urzędowe poświadczenie znajomości języka polskiego jako obcego po zdaniu egzaminu z języka polskiego jako obcego, zwanego dalej „egzaminem”.

2. Urzędowym poświadczeniem znajomości języka polskiego jako obcego jest certyfikat znajomości języka polskiego, zwany dalej „certyfikatem”, wydawany przez Państwową Komisję do spraw Poświadczania Znajomości Języka Polskiego jako Obcego, zwaną dalej „Komisją”.

3. Certyfikat poświadcza znajomość języka polskiego jako obcego na jednym z następujących poziomów biegłości językowej:

1) A1, A2, B1, B2, C1 i C2 – w grupie dostosowanej do potrzeb osób dorosłych,

2) A1, A2, B1 i B2 – w grupie dostosowanej do potrzeb dzieci i młodzieży

– przy czym poziom oznaczony jako A1 jest najniższym poświadczanym poziomem biegłości językowej, a poziom oznaczony jako C2 jest najwyższym poświadczanym poziomem biegłości językowej.

4. Cudzoziemiec lub obywatel polski na stałe zamieszkały za granicą, który:

1) uzyskał stopień doktora na podstawie rozprawy doktorskiej napisanej i obronionej w języku polskim w uczelni lub podmiocie, działających w systemie szkolnictwa wyższego i nauki Rzeczypospolitej Polskiej albo

2) ukończył:

a) studia prowadzone w języku polskim w uczelni działającej w systemie szkolnictwa wyższego i nauki Rzeczypospolitej Polskiej albo

b) szkołę ponadgimnazjalną, szkołę ponadpodstawową, o której mowa w art. 18 ust. 1 pkt 2 lit. a, b lub e ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2025 r. poz. 1043, 1160 i 1837), lub szkołę artystyczną realizującą kształcenie ogólne w zakresie liceum ogólnokształcącego, działającą w systemie oświaty Rzeczypospolitej Polskiej, oraz posiada świadectwo dojrzałości, albo

c) szkołę, o której mowa w art. 8 ust. 5 pkt 1 lit. a lub pkt 2 lit. c ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, na poziomie liceum ogólnokształcącego, albo

d) szkołę funkcjonującą w systemie oświaty innego państwa prowadzącą nauczanie języka polskiego i innych przedmiotów w języku polskim, oraz posiada wykształcenie średnie, albo

da) [1] szkołę funkcjonującą w systemie oświaty innego państwa prowadzącą nauczanie języka polskiego i innych przedmiotów w języku polskim, posiada wykształcenie średnie oraz świadectwo odpowiadające świadectwu dojrzałości, o którym mowa w art. 44zzl ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2025 r. poz. 881 i 1019 oraz z 2026 r. poz. 203 i 319), uwzględniające wynik egzaminu z języka polskiego, albo

e) szkołę europejską działającą na podstawie Konwencji o Statucie Szkół Europejskich, sporządzonej w Luksemburgu dnia 21 czerwca 1994 r. (Dz. U. z 2005 r. poz. 10 i 11) oraz posiada dyplom EB (European Baccalaureate), o którym mowa w art. 93 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2025 r. poz. 881 i 1019), uwzględniający wynik egzaminu z języka polskiego jako języka ojczystego, albo

f) formę nauczania prowadzoną przez organizację społeczną zarejestrowaną za granicą lub przez inny podmiot zagraniczny, w której jest prowadzone za granicą nauczanie języka polskiego lub innych przedmiotów w języku polskim, i pobierał naukę języka polskiego lub innych przedmiotów w języku polskim przez co najmniej 11 lat

– może otrzymać, na wniosek, certyfikat bez konieczności zdania egzaminu.

5. (uchylony)

6. Poziom biegłości językowej określa się zgodnie z poziomem zdanego egzaminu albo zgodnie z poświadczonym poziomem znajomości języka polskiego jako obcego.

7. [2] Osobie, o której mowa w ust. 4, wydaje się certyfikat na poziomie biegłości językowej – w przypadku:

1) uzyskania stopnia doktora – C2;

2) ukończenia:

a) studiów pierwszego stopnia – B2,

b) studiów drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich – C1;

3) ukończenia szkoły, o której mowa w ust. 4 pkt 2 lit. b, c, da oraz e – B2;

4) ukończenia szkoły lub formy nauczania, o których mowa w ust. 4 pkt 2 lit. d oraz f – B1.

[1] Art. 11a ust. 4 pkt 2 lit. da) dodana przez art. 1 pkt 2 lit. b) ustawy z dnia 30 kwietnia 2026 r. o zmianie ustawy o języku polskim oraz ustawy o Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej (Dz.U. poz. 676). Zmiana weszła w życie 9 czerwca 2026 r.

[2] Art. 11a ust. 7 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. d) ustawy z dnia 30 kwietnia 2026 r. o zmianie ustawy o języku polskim oraz ustawy o Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej (Dz.U. poz. 676). Zmiana weszła w życie 9 czerwca 2026 r.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2026.01.26 do 2026.06.08     (Dz.U.2026.81 tekst jednolity)

Rozdział 2a

Urzędowe poświadczanie znajomości języka polskiego

Art. 11a. [Urzędowe poświadczenie znajomości języka polskiego] 1. Cudzoziemiec lub obywatel polski na stałe zamieszkały za granicą może uzyskać urzędowe poświadczenie znajomości języka polskiego jako obcego po zdaniu egzaminu z języka polskiego jako obcego, zwanego dalej „egzaminem”.

2. Urzędowym poświadczeniem znajomości języka polskiego jako obcego jest certyfikat znajomości języka polskiego, zwany dalej „certyfikatem”, wydawany przez Państwową Komisję do spraw Poświadczania Znajomości Języka Polskiego jako Obcego, zwaną dalej „Komisją”.

3. Certyfikat poświadcza znajomość języka polskiego jako obcego na jednym z następujących poziomów biegłości językowej:

1) A1, A2, B1, B2, C1 i C2 – w grupie dostosowanej do potrzeb osób dorosłych,

2) A1, A2, B1 i B2 – w grupie dostosowanej do potrzeb dzieci i młodzieży

– przy czym poziom oznaczony jako A1 jest najniższym poświadczanym poziomem biegłości językowej, a poziom oznaczony jako C2 jest najwyższym poświadczanym poziomem biegłości językowej.

4. Cudzoziemiec lub obywatel polski na stałe zamieszkały za granicą, który:

1) uzyskał stopień doktora na podstawie rozprawy doktorskiej napisanej i obronionej w języku polskim w uczelni lub podmiocie, działających w systemie szkolnictwa wyższego i nauki Rzeczypospolitej Polskiej albo

2) ukończył:

a) studia prowadzone w języku polskim w uczelni działającej w systemie szkolnictwa wyższego i nauki Rzeczypospolitej Polskiej albo

b) szkołę ponadgimnazjalną, szkołę ponadpodstawową, o której mowa w art. 18 ust. 1 pkt 2 lit. a, b lub e ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2025 r. poz. 1043, 1160 i 1837), lub szkołę artystyczną realizującą kształcenie ogólne w zakresie liceum ogólnokształcącego, działającą w systemie oświaty Rzeczypospolitej Polskiej, oraz posiada świadectwo dojrzałości, albo

c) szkołę, o której mowa w art. 8 ust. 5 pkt 1 lit. a lub pkt 2 lit. c ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, na poziomie liceum ogólnokształcącego, albo

d) szkołę funkcjonującą w systemie oświaty innego państwa prowadzącą nauczanie języka polskiego i innych przedmiotów w języku polskim, oraz posiada wykształcenie średnie, albo

e) szkołę europejską działającą na podstawie Konwencji o Statucie Szkół Europejskich, sporządzonej w Luksemburgu dnia 21 czerwca 1994 r. (Dz. U. z 2005 r. poz. 10 i 11) oraz posiada dyplom EB (European Baccalaureate), o którym mowa w art. 93 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2025 r. poz. 881 i 1019), uwzględniający wynik egzaminu z języka polskiego jako języka ojczystego, albo

f) formę nauczania prowadzoną przez organizację społeczną zarejestrowaną za granicą lub przez inny podmiot zagraniczny, w której jest prowadzone za granicą nauczanie języka polskiego lub innych przedmiotów w języku polskim, i pobierał naukę języka polskiego lub innych przedmiotów w języku polskim przez co najmniej 11 lat

– może otrzymać, na wniosek, certyfikat bez konieczności zdania egzaminu.

5. (uchylony)

6. Poziom biegłości językowej określa się zgodnie z poziomem zdanego egzaminu albo zgodnie z poświadczonym poziomem znajomości języka polskiego jako obcego.

7. Osobie, o której mowa w ust. 4, wydaje się certyfikat poświadczający znajomość języka polskiego jako obcego na poziomie biegłości językowej – odpowiednio w przypadku:

1) uzyskania stopnia doktora – C1;

2) ukończenia:

a) studiów pierwszego stopnia – B2,

b) studiów drugiego stopnia w zakresie filologii polskiej – C1,

c) studiów drugiego stopnia w zakresie innym niż określony w lit. b – B2,

d) jednolitych studiów magisterskich – B2;

3) ukończenia szkoły lub innej formy nauczania, o których mowa w ust. 4 pkt 2 lit. b–f – B1.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2025.07.01 do 2026.01.25

Rozdział 2a

Urzędowe poświadczanie znajomości języka polskiego

Art. 11a. [Urzędowe poświadczenie znajomości języka polskiego] 1. Cudzoziemiec lub obywatel polski na stałe zamieszkały za granicą może uzyskać urzędowe poświadczenie znajomości języka polskiego jako obcego po zdaniu egzaminu z języka polskiego jako obcego, zwanego dalej „egzaminem”.

2. Urzędowym poświadczeniem znajomości języka polskiego jako obcego jest certyfikat znajomości języka polskiego, zwany dalej „certyfikatem”, wydawany przez Państwową Komisję do spraw Poświadczania Znajomości Języka Polskiego jako Obcego, zwaną dalej „Komisją”.

3. Certyfikat poświadcza znajomość języka polskiego jako obcego na jednym z następujących poziomów biegłości językowej:

1) A1, A2, B1, B2, C1 i C2 – w grupie dostosowanej do potrzeb osób dorosłych,

2) A1, A2, B1 i B2 – w grupie dostosowanej do potrzeb dzieci i młodzieży

– przy czym poziom oznaczony jako A1 jest najniższym poświadczanym poziomem biegłości językowej, a poziom oznaczony jako C2 jest najwyższym poświadczanym poziomem biegłości językowej.

4. Cudzoziemiec lub obywatel polski na stałe zamieszkały za granicą, który:

1) uzyskał stopień doktora na podstawie rozprawy doktorskiej napisanej i obronionej w języku polskim w uczelni lub podmiocie, działających w systemie szkolnictwa wyższego i nauki Rzeczypospolitej Polskiej albo

2) ukończył:

a) [1]  studia prowadzone w języku polskim w uczelni działającej w systemie szkolnictwa wyższego i nauki Rzeczypospolitej Polskiej albo

b) [2]  szkołę ponadgimnazjalną, szkołę ponadpodstawową, o której mowa w art. 18 ust. 1 pkt 2 lit. a, b lub e ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 737, z późn. zm.), lub szkołę artystyczną realizującą kształcenie ogólne w zakresie liceum ogólnokształcącego, działającą w systemie oświaty Rzeczypospolitej Polskiej, oraz posiada świadectwo dojrzałości, albo

c) szkołę, o której mowa w art. 8 ust. 5 pkt 1 lit. a lub pkt 2 lit. c ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 737 i 854), na poziomie liceum ogólnokształcącego, albo

d) szkołę funkcjonującą w systemie oświaty innego państwa prowadzącą nauczanie języka polskiego i innych przedmiotów w języku polskim, oraz posiada wykształcenie średnie, albo

e) szkołę europejską działającą na podstawie Konwencji o Statucie Szkół Europejskich, sporządzonej w Luksemburgu dnia 21 czerwca 1994 r. (Dz. U. z 2005 r. poz. 10 i 11) oraz posiada dyplom EB (European Baccalaureate), o którym mowa w art. 93 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2024 r. poz. 750, 854 i 1473), uwzględniający wynik egzaminu z języka polskiego jako języka ojczystego, albo

f) formę nauczania prowadzoną przez organizację społeczną zarejestrowaną za granicą lub przez inny podmiot zagraniczny, w której jest prowadzone za granicą nauczanie języka polskiego lub innych przedmiotów w języku polskim, i pobierał naukę języka polskiego lub innych przedmiotów w języku polskim przez co najmniej 11 lat

– może otrzymać, na wniosek, certyfikat bez konieczności zdania egzaminu.

5. (uchylony)

6. Poziom biegłości językowej określa się zgodnie z poziomem zdanego egzaminu albo zgodnie z poświadczonym poziomem znajomości języka polskiego jako obcego.

7. Osobie, o której mowa w ust. 4, wydaje się certyfikat poświadczający znajomość języka polskiego jako obcego na poziomie biegłości językowej – odpowiednio w przypadku:

1) uzyskania stopnia doktora – C1;

2) [3] ukończenia:

a) studiów pierwszego stopnia – B2,

b) studiów drugiego stopnia w zakresie filologii polskiej – C1,

c) studiów drugiego stopnia w zakresie innym niż określony w lit. b – B2,

d) jednolitych studiów magisterskich – B2;

3) ukończenia szkoły lub innej formy nauczania, o których mowa w ust. 4 pkt 2 lit. b–f – B1.

[1] Art. 11a ust. 4 pkt 2 lit. a) w brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 4 kwietnia 2025 r. o zmianie niektórych ustaw w celu wyeliminowania nieprawidłowości w systemie wizowym Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. poz. 622). Zmiana weszła w życie 1 lipca 2025 r.

[2] Art. 11a ust. 4 pkt 2 lit. b) w brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 4 kwietnia 2025 r. o zmianie niektórych ustaw w celu wyeliminowania nieprawidłowości w systemie wizowym Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. poz. 622). Zmiana weszła w życie 1 lipca 2025 r.

[3] Art. 11a ust. 7 pkt 2 w brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 4 kwietnia 2025 r. o zmianie niektórych ustaw w celu wyeliminowania nieprawidłowości w systemie wizowym Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. poz. 622). Zmiana weszła w życie 1 lipca 2025 r.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2024.10.21 do 2025.06.30     (Dz.U.2024.1556 tekst jednolity)

Rozdział 2a

Urzędowe poświadczanie znajomości języka polskiego

Art. 11a. [Urzędowe poświadczenie znajomości języka polskiego] 1. Cudzoziemiec lub obywatel polski na stałe zamieszkały za granicą może uzyskać urzędowe poświadczenie znajomości języka polskiego jako obcego po zdaniu egzaminu z języka polskiego jako obcego, zwanego dalej „egzaminem”.

2. Urzędowym poświadczeniem znajomości języka polskiego jako obcego jest certyfikat znajomości języka polskiego, zwany dalej „certyfikatem”, wydawany przez Państwową Komisję do spraw Poświadczania Znajomości Języka Polskiego jako Obcego, zwaną dalej „Komisją”.

3. Certyfikat poświadcza znajomość języka polskiego jako obcego na jednym z następujących poziomów biegłości językowej:

1) A1, A2, B1, B2, C1 i C2 – w grupie dostosowanej do potrzeb osób dorosłych,

2) A1, A2, B1 i B2 – w grupie dostosowanej do potrzeb dzieci i młodzieży

– przy czym poziom oznaczony jako A1 jest najniższym poświadczanym poziomem biegłości językowej, a poziom oznaczony jako C2 jest najwyższym poświadczanym poziomem biegłości językowej.

4. Cudzoziemiec lub obywatel polski na stałe zamieszkały za granicą, który:

1) uzyskał stopień doktora na podstawie rozprawy doktorskiej napisanej i obronionej w języku polskim w uczelni lub podmiocie, działających w systemie szkolnictwa wyższego i nauki Rzeczypospolitej Polskiej albo

2) ukończył:

a) studia prowadzone w języku polskim albo

b) szkołę ponadgimnazjalną, szkołę ponadpodstawową lub szkołę artystyczną realizującą kształcenie ogólne w zakresie liceum ogólnokształcącego, działającą w systemie oświaty Rzeczypospolitej Polskiej, oraz posiada świadectwo dojrzałości, albo

c) szkołę, o której mowa w art. 8 ust. 5 pkt 1 lit. a lub pkt 2 lit. c ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 737 i 854), na poziomie liceum ogólnokształcącego, albo

d) szkołę funkcjonującą w systemie oświaty innego państwa prowadzącą nauczanie języka polskiego i innych przedmiotów w języku polskim, oraz posiada wykształcenie średnie, albo

e) szkołę europejską działającą na podstawie Konwencji o Statucie Szkół Europejskich, sporządzonej w Luksemburgu dnia 21 czerwca 1994 r. (Dz. U. z 2005 r. poz. 10 i 11) oraz posiada dyplom EB (European Baccalaureate), o którym mowa w art. 93 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2024 r. poz. 750, 854 i 1473), uwzględniający wynik egzaminu z języka polskiego jako języka ojczystego, albo

f) formę nauczania prowadzoną przez organizację społeczną zarejestrowaną za granicą lub przez inny podmiot zagraniczny, w której jest prowadzone za granicą nauczanie języka polskiego lub innych przedmiotów w języku polskim, i pobierał naukę języka polskiego lub innych przedmiotów w języku polskim przez co najmniej 11 lat

– może otrzymać, na wniosek, certyfikat bez konieczności zdania egzaminu.

5. (uchylony)

6. Poziom biegłości językowej określa się zgodnie z poziomem zdanego egzaminu albo zgodnie z poświadczonym poziomem znajomości języka polskiego jako obcego.

7. Osobie, o której mowa w ust. 4, wydaje się certyfikat poświadczający znajomość języka polskiego jako obcego na poziomie biegłości językowej – odpowiednio w przypadku:

1) uzyskania stopnia doktora – C1;

2) ukończenia:

a) studiów pierwszego stopnia w zakresie filologii polskiej – B2,

b) studiów pierwszego stopnia w zakresie innym niż określony w lit. a – B1,

c) studiów drugiego stopnia w zakresie filologii polskiej – C1,

d) studiów drugiego stopnia w zakresie innym niż określony w lit. c, podjętych:

– po ukończeniu studiów pierwszego stopnia w języku polskim – B2,

– po ukończeniu studiów pierwszego stopnia w języku innym niż język polski – B1,

e) jednolitych studiów magisterskich – B2;

3) ukończenia szkoły lub innej formy nauczania, o których mowa w ust. 4 pkt 2 lit. b–f – B1.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2024.01.01 do 2024.10.20

Rozdział 2a

Urzędowe poświadczanie znajomości języka polskiego

Art. 11a. [Urzędowe poświadczenie znajomości języka polskiego] 1. Cudzoziemiec lub obywatel polski na stałe zamieszkały za granicą może uzyskać urzędowe poświadczenie znajomości języka polskiego jako obcego po zdaniu egzaminu z języka polskiego jako obcego, zwanego dalej „egzaminem”.

2. Urzędowym poświadczeniem znajomości języka polskiego jako obcego jest certyfikat znajomości języka polskiego, zwany dalej „certyfikatem”, wydawany przez Państwową Komisję do spraw Poświadczania Znajomości Języka Polskiego jako Obcego, zwaną dalej „Komisją”.

3. Certyfikat poświadcza znajomość języka polskiego jako obcego na jednym z następujących poziomów biegłości językowej:

1) A1, A2, B1, B2, C1 i C2 – w grupie dostosowanej do potrzeb osób dorosłych,

2) A1, A2, B1 i B2 – w grupie dostosowanej do potrzeb dzieci i młodzieży

– przy czym poziom oznaczony jako A1 jest najniższym poświadczanym poziomem biegłości językowej, a poziom oznaczony jako C2 jest najwyższym poświadczanym poziomem biegłości językowej.

4. [1] Cudzoziemiec lub obywatel polski na stałe zamieszkały za granicą, który:

1) uzyskał stopień doktora na podstawie rozprawy doktorskiej napisanej i obronionej w języku polskim w uczelni lub podmiocie, działających w systemie szkolnictwa wyższego i nauki Rzeczypospolitej Polskiej albo

2) ukończył:

a) studia prowadzone w języku polskim albo

b) szkołę ponadgimnazjalną, szkołę ponadpodstawową lub szkołę artystyczną realizującą kształcenie ogólne w zakresie liceum ogólnokształcącego, działającą w systemie oświaty Rzeczypospolitej Polskiej, oraz posiada świadectwo dojrzałości, albo

c) szkołę, o której mowa w art. 8 ust. 5 pkt 1 lit. a lub pkt 2 lit. c ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2023 r. poz. 900), na poziomie liceum ogólnokształcącego, albo

d) szkołę funkcjonującą w systemie oświaty innego państwa prowadzącą nauczanie języka polskiego i innych przedmiotów w języku polskim, oraz posiada wykształcenie średnie, albo

e) szkołę europejską działającą na podstawie Konwencji o Statucie Szkół Europejskich, sporządzonej w Luksemburgu dnia 21 czerwca 1994 r. (Dz. U. z 2005 r. poz. 10 i 11) oraz posiada dyplom EB (European Baccalaureate), o którym mowa w art. 93 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2022 r. poz. 2230 oraz z 2023 r. poz. 1234), uwzględniający wynik egzaminu z języka polskiego jako języka ojczystego, albo

f) formę nauczania prowadzoną przez organizację społeczną zarejestrowaną za granicą lub przez inny podmiot zagraniczny, w której jest prowadzone za granicą nauczanie języka polskiego lub innych przedmiotów w języku polskim, i pobierał naukę języka polskiego lub innych przedmiotów w języku polskim przez co najmniej 11 lat

– może otrzymać, na wniosek, certyfikat bez konieczności zdania egzaminu.

5. [2] (uchylony)

6. Poziom biegłości językowej określa się zgodnie z poziomem zdanego egzaminu albo [3] zgodnie z poświadczonym poziomem znajomości języka polskiego jako obcego.

7. [4] Osobie, o której mowa w ust. 4, wydaje się certyfikat poświadczający znajomość języka polskiego jako obcego na poziomie biegłości językowej – odpowiednio w przypadku:

1) uzyskania stopnia doktora – C1;

2) ukończenia:

a) studiów pierwszego stopnia w zakresie filologii polskiej – B2,

b) studiów pierwszego stopnia w zakresie innym niż określony w lit. a – B1,

c) studiów drugiego stopnia w zakresie filologii polskiej – C1,

d) studiów drugiego stopnia w zakresie innym niż określony w lit. c, podjętych:

– po ukończeniu studiów pierwszego stopnia w języku polskim – B2,

– po ukończeniu studiów pierwszego stopnia w języku innym niż język polski – B1,

e) jednolitych studiów magisterskich – B2;

3) ukończenia szkoły lub innej formy nauczania, o których mowa w ust. 4 pkt 2 lit. b–f – B1.

[1] Art. 11a ust. 4 w brzmieniu ustalonym przez art. 5 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 28 lipca 2023 r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1672). Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2024 r.

[2] Art. 11a ust. 5 uchylony przez art. 5 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 28 lipca 2023 r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1672). Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2024 r.

[3] Art. 11a ust. 6 w brzmieniu ustalonym przez art. 5 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 28 lipca 2023 r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1672). Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2024 r.

[4] Art. 11a ust. 7 dodany przez art. 5 pkt 1 lit. d) ustawy z dnia 28 lipca 2023 r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1672). Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2024 r.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2021.04.12 do 2023.12.31     (Dz.U.2021.672 tekst jednolity)

Rozdział 2a

Urzędowe poświadczanie znajomości języka polskiego

Art. 11a. [Urzędowe poświadczenie znajomości języka polskiego] 1. Cudzoziemiec lub obywatel polski na stałe zamieszkały za granicą może uzyskać urzędowe poświadczenie znajomości języka polskiego jako obcego po zdaniu egzaminu z języka polskiego jako obcego, zwanego dalej „egzaminem”.

2. Urzędowym poświadczeniem znajomości języka polskiego jako obcego jest certyfikat znajomości języka polskiego, zwany dalej „certyfikatem”, wydawany przez Państwową Komisję do spraw Poświadczania Znajomości Języka Polskiego jako Obcego, zwaną dalej „Komisją”.

3. Certyfikat poświadcza znajomość języka polskiego jako obcego na jednym z następujących poziomów biegłości językowej:

1) A1, A2, B1, B2, C1 i C2 – w grupie dostosowanej do potrzeb osób dorosłych,

2) A1, A2, B1 i B2 – w grupie dostosowanej do potrzeb dzieci i młodzieży

– przy czym poziom oznaczony jako A1 jest najniższym poświadczanym poziomem biegłości językowej, a poziom oznaczony jako C2 jest najwyższym poświadczanym poziomem biegłości językowej.

4. Osoba, o której mowa w ust. 1, będąca absolwentem szkoły wyższej, która ukończyła studia w języku polskim, albo szkoły ponadgimnazjalnej lub szkoły ponadpodstawowej, która posiada świadectwo dojrzałości, działających w systemie edukacji Rzeczypospolitej Polskiej, po złożeniu wniosku i uiszczeniu opłaty za wydanie certyfikatu otrzymuje certyfikat bez konieczności zdawania egzaminu.

5. W celu wydania certyfikatu osobie, o której mowa w ust. 4, przetwarza się następujące dane:

1) imię i nazwisko;

2) datę urodzenia;

3) płeć;

4) adres do korespondencji;

5) adres poczty elektronicznej, jeżeli posiada.

6. Poziom biegłości językowej określa się zgodnie z poziomem zdanego egzaminu, a w przypadku absolwentów, o których mowa w ust. 4, zgodnie z poświadczonym poziomem znajomości języka polskiego jako obcego.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2019.08.07 do 2021.04.11     (Dz.U.2019.1480 tekst jednolity)

Rozdział 2a

Urzędowe poświadczanie znajomości języka polskiego

Art. 11a. [Urzędowe poświadczenie znajomości języka polskiego] 1. Cudzoziemiec lub obywatel polski na stałe zamieszkały za granicą może uzyskać urzędowe poświadczenie znajomości języka polskiego jako obcego po zdaniu egzaminu z języka polskiego jako obcego, zwanego dalej „egzaminem”.

2. Urzędowym poświadczeniem znajomości języka polskiego jako obcego jest certyfikat znajomości języka polskiego, zwany dalej „certyfikatem”, wydawany przez Państwową Komisję do spraw Poświadczania Znajomości Języka Polskiego jako Obcego, zwaną dalej „Komisją”.

3. Certyfikat poświadcza znajomość języka polskiego jako obcego na jednym z następujących poziomów biegłości językowej:

1) A1, A2, B1, B2, C1 i C2 – w grupie dostosowanej do potrzeb osób dorosłych,

2) A1, A2, B1 i B2 – w grupie dostosowanej do potrzeb dzieci i młodzieży

– przy czym poziom oznaczony jako A1 jest najniższym poświadczanym poziomem biegłości językowej, a poziom oznaczony jako C2 jest najwyższym poświadczanym poziomem biegłości językowej.

4. Osoba, o której mowa w ust. 1, będąca absolwentem szkoły wyższej, która ukończyła studia w języku polskim, albo szkoły ponadgimnazjalnej lub szkoły ponadpodstawowej, która posiada świadectwo dojrzałości, działających w systemie edukacji Rzeczypospolitej Polskiej, po złożeniu wniosku i uiszczeniu opłaty za wydanie certyfikatu otrzymuje certyfikat bez konieczności zdawania egzaminu.

5. W celu wydania certyfikatu osobie, o której mowa w ust. 4, przetwarza się następujące dane:

1) imię i nazwisko;

2) datę urodzenia;

3) płeć;

4) adres do korespondencji;

5) adres poczty elektronicznej, jeżeli posiada.

6. Poziom biegłości językowej określa się zgodnie z poziomem zdanego egzaminu, a w przypadku absolwentów, o których mowa w ust. 4, zgodnie z poświadczonym poziomem znajomości języka polskiego jako obcego.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2018.05.17 do 2019.08.06     (Dz.U.2018.931 tekst jednolity)

Rozdział 2a

Urzędowe poświadczanie znajomości języka polskiego

Art. 11a. [Urzędowe poświadczenie znajomości języka polskiego] 1. Cudzoziemiec lub obywatel polski na stałe zamieszkały za granicą może uzyskać urzędowe poświadczenie znajomości języka polskiego jako obcego po zdaniu egzaminu z języka polskiego jako obcego, zwanego dalej „egzaminem”.

2. Urzędowym poświadczeniem znajomości języka polskiego jako obcego jest certyfikat znajomości języka polskiego, zwany dalej „certyfikatem”, wydawany przez Państwową Komisję do spraw Poświadczania Znajomości Języka Polskiego jako Obcego, zwaną dalej „Komisją”.

3. Certyfikat poświadcza znajomość języka polskiego jako obcego na jednym z następujących poziomów biegłości językowej:

1) A1, A2, B1, B2, C1 i C2 – w grupie dostosowanej do potrzeb osób dorosłych,

2) A1, A2, B1 i B2 – w grupie dostosowanej do potrzeb dzieci i młodzieży

– przy czym poziom oznaczony jako A1 jest najniższym poświadczanym poziomem biegłości językowej, a poziom oznaczony jako C2 jest najwyższym poświadczanym poziomem biegłości językowej.

4. Osoba, o której mowa w ust. 1, będąca absolwentem szkoły wyższej, która ukończyła studia w języku polskim, albo szkoły ponadgimnazjalnej lub szkoły ponadpodstawowej, która posiada świadectwo dojrzałości, działających w systemie edukacji Rzeczypospolitej Polskiej, po złożeniu wniosku i uiszczeniu opłaty za wydanie certyfikatu otrzymuje certyfikat bez konieczności zdawania egzaminu.

5. W celu wydania certyfikatu osobie, o której mowa w ust. 4, przetwarza się następujące dane:

1) imię i nazwisko;

2) datę urodzenia;

3) płeć;

4) adres do korespondencji;

5) adres poczty elektronicznej, jeżeli posiada.

6. Poziom biegłości językowej określa się zgodnie z poziomem zdanego egzaminu, a w przypadku absolwentów, o których mowa w ust. 4, zgodnie z poświadczonym poziomem znajomości języka polskiego jako obcego.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2017.09.01 do 2018.05.16

Rozdział 2a

Urzędowe poświadczanie znajomości języka polskiego

Art. 11a. [Urzędowe poświadczenie znajomości języka polskiego] 1. Cudzoziemiec lub obywatel polski na stałe zamieszkały za granicą może uzyskać urzędowe poświadczenie znajomości języka polskiego jako obcego po zdaniu egzaminu z języka polskiego jako obcego, zwanego dalej „egzaminem”.

2. Urzędowym poświadczeniem znajomości języka polskiego jako obcego jest certyfikat znajomości języka polskiego, zwany dalej „certyfikatem”, wydawany przez Państwową Komisję do spraw Poświadczania Znajomości Języka Polskiego jako Obcego, zwaną dalej „Komisją”.

3. Certyfikat poświadcza znajomość języka polskiego jako obcego na jednym z następujących poziomów biegłości językowej:

1) A1, A2, B1, B2, C1 i C2 – w grupie dostosowanej do potrzeb osób dorosłych,

2) A1, A2, B1 i B2 – w grupie dostosowanej do potrzeb dzieci i młodzieży

– przy czym poziom oznaczony jako A1 jest najniższym poświadczanym poziomem biegłości językowej, a poziom oznaczony jako C2 jest najwyższym poświadczanym poziomem biegłości językowej.

4. [1] Osoba, o której mowa w ust. 1, będąca absolwentem szkoły wyższej, która ukończyła studia w języku polskim, albo szkoły ponadgimnazjalnej lub szkoły ponadpodstawowej, która posiada świadectwo dojrzałości, działających w systemie edukacji Rzeczypospolitej Polskiej, po złożeniu wniosku i uiszczeniu opłaty za wydanie certyfikatu otrzymuje certyfikat bez konieczności zdawania egzaminu.

5. W celu wydania certyfikatu osobie, o której mowa w ust. 4, przetwarza się następujące dane:

1) imię i nazwisko;

2) datę urodzenia;

3) płeć;

4) adres do korespondencji;

5) adres poczty elektronicznej, jeżeli posiada.

6. Poziom biegłości językowej określa się zgodnie z poziomem zdanego egzaminu, a w przypadku absolwentów, o których mowa w ust. 4, zgodnie z poświadczonym poziomem znajomości języka polskiego jako obcego.

[1] Art. 11a ust. 4 w brzmieniu ustalonym przez art. 32 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo oświatowe (Dz.U. z. 2017 r. poz. 60). Zmiana weszła w życie 1 września 2017 r.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2015.11.12 do 2017.08.31

Rozdział 2a

Urzędowe poświadczanie znajomości języka polskiego

Art. 11a. [Urzędowe poświadczenie znajomości języka polskiego] [1] 1. Cudzoziemiec lub obywatel polski na stałe zamieszkały za granicą może uzyskać urzędowe poświadczenie znajomości języka polskiego jako obcego po zdaniu egzaminu z języka polskiego jako obcego, zwanego dalej „egzaminem”.

2. Urzędowym poświadczeniem znajomości języka polskiego jako obcego jest certyfikat znajomości języka polskiego, zwany dalej „certyfikatem”, wydawany przez Państwową Komisję do spraw Poświadczania Znajomości Języka Polskiego jako Obcego, zwaną dalej „Komisją”.

3. Certyfikat poświadcza znajomość języka polskiego jako obcego na jednym z następujących poziomów biegłości językowej:

1) A1, A2, B1, B2, C1 i C2 – w grupie dostosowanej do potrzeb osób dorosłych,

2) A1, A2, B1 i B2 – w grupie dostosowanej do potrzeb dzieci i młodzieży

– przy czym poziom oznaczony jako A1 jest najniższym poświadczanym poziomem biegłości językowej, a poziom oznaczony jako C2 jest najwyższym poświadczanym poziomem biegłości językowej.

4. Osoba, o której mowa w ust. 1, będąca absolwentem szkoły wyższej, która ukończyła studia w języku polskim, albo szkoły ponadgimnazjalnej lub ponadpodstawowej szkoły średniej, która posiada świadectwo dojrzałości, działających w systemie edukacji Rzeczypospolitej Polskiej, po złożeniu wniosku i uiszczeniu opłaty za wydanie certyfikatu otrzymuje certyfikat bez konieczności zdawania egzaminu.

5. W celu wydania certyfikatu osobie, o której mowa w ust. 4, przetwarza się następujące dane:

1) imię i nazwisko;

2) datę urodzenia;

3) płeć;

4) adres do korespondencji;

5) adres poczty elektronicznej, jeżeli posiada.

6. Poziom biegłości językowej określa się zgodnie z poziomem zdanego egzaminu, a w przypadku absolwentów, o których mowa w ust. 4, zgodnie z poświadczonym poziomem znajomości języka polskiego jako obcego.

[1] Rozdział 2a w brzmieniu ustalonym przez art. 1 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy o języku polskim oraz ustawy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych (Dz.U. poz. 1132). Zmiana weszła w życie 12 listopada 2015 r.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2011.03.01 do 2015.11.11     (Dz.U.2011.43.224 tekst jednolity)

Rozdział 2a

Urzędowe poświadczanie znajomości języka polskiego

Art. 11a. [Urzędowe poświadczenie znajomości języka polskiego] Cudzoziemiec lub obywatel polski na stałe zamieszkały za granicą otrzymuje urzędowe poświadczenie znajomości języka polskiego po zdaniu egzaminu przed państwową komisją egzaminacyjną.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2003.05.15 do 2011.02.28

Rozdział 2a

Urzędowe poświadczanie znajomości języka polskiego

Art. 11a. [2] Cudzoziemiec lub obywatel polski na stałe zamieszkały za granicą otrzymuje urzędowe poświadczenie znajomości języka polskiego po zdaniu egzaminu przed państwową komisją egzaminacyjną.

[2] Rozdział 2a dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o zmianie ustawy o języku polskim (Dz.U. Nr 73, poz. 661). Zmiana weszła w życie 15 maja 2003 r.