Wersja obowiązująca od 2026.04.16     (Dz.U.2026.526 tekst jednolity)

Art. 21d. (uchylony)

Wersja archiwalna obowiązująca od 2022.03.25 do 2026.04.15     (Dz.U.2022.673 tekst jednolity)

Art. 21d. (uchylony)

Wersja archiwalna obowiązująca od 2021.06.25 do 2022.03.24

Art. 21d. [32] (uchylony)

[32] Art. 21d uchylony przez art. 3 pkt 15 ustawy z dnia 15 kwietnia 2021 r. o zmianie ustawy o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1047). Zmiana weszła w życie 25 czerwca 2021 r.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2020.06.22 do 2021.06.24     (Dz.U.2020.1077 tekst jednolity)

Art. 21d. [Strategia zarządzania krajowym limitem ] 1. Minister właściwy do spraw klimatu stosuje przepisy art. 21a ust. 3 i 5 oraz art. 21c ust. 1 i 5, kierując się strategią zarządzania krajowym limitem.

2. Strategię zarządzania krajowym limitem opracowuje minister właściwy do spraw klimatu i uzgadnia ją z członkami Rady Ministrów. Rada Ministrów zatwierdza strategię w drodze uchwały.

3. Strategia zawiera w szczególności założenia i wytyczne metodyki rozliczania i prognozowania emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji z uwzględnieniem:

1) rzeczywistych emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji w danym roku w Rzeczypospolitej Polskiej i innych państwach członkowskich Unii Europejskiej;

2) prognozowanych w kolejnych latach krajowych emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji w Rzeczypospolitej Polskiej i innych państwach członkowskich Unii Europejskiej;

3) ceny jednostek Kioto, jednostek rocznych limitów emisji, tymczasowych jednostek poświadczonej redukcji emisji i długoterminowych jednostek poświadczonej redukcji emisji;

4) rozkładu geograficznego projektów, z których pochodzą jednostki, o których mowa w pkt 3;

5) wielkości popytu i podaży jednostek na rynku unijnym i międzynarodowym;

6) tendencji w zakresie przemieszczania emisji gazów cieplarnianych objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji poza ten system.

4. Strategia zarządzania krajowym limitem nie jest dokumentem planistycznym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2020.02.29 do 2020.06.21

Art. 21d. [Strategia zarządzania krajowym limitem] 1. Minister właściwy do spraw klimatu [45] stosuje przepisy art. 21a ust. 3 i 5 oraz art. 21c ust. 1 i 5, kierując się strategią zarządzania krajowym limitem

2. Strategię zarządzania krajowym limitem opracowuje minister właściwy do spraw klimatu [46] i uzgadnia ją z członkami Rady Ministrów. Rada Ministrów zatwierdza strategię w drodze uchwały.

3. Strategia zawiera w szczególności założenia i wytyczne metodyki rozliczania i prognozowania emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji z uwzględnieniem:

1) rzeczywistych emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji w danym roku w Rzeczypospolitej Polskiej i innych państwach członkowskich Unii Europejskiej;

2) prognozowanych w kolejnych latach krajowych emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji w Rzeczypospolitej Polskiej i innych państwach członkowskich Unii Europejskiej;

3) ceny jednostek Kioto, jednostek rocznych limitów emisji, tymczasowych jednostek poświadczonej redukcji emisji i długoterminowych jednostek poświadczonej redukcji emisji;

4) rozkładu geograficznego projektów, z których pochodzą jednostki, o których mowa w pkt 3;

5) wielkości popytu i podaży jednostek na rynku unijnym i międzynarodowym;

6) tendencji w zakresie przemieszczania emisji gazów cieplarnianych objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji poza ten system.

4. Strategia zarządzania krajowym limitem nie jest dokumentem planistycznym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

[45] Art. 21d ust. 1 w brzmieniu ustalonym przez art. 62 pkt 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2020 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 284). Zmiana weszła w życie 29 lutego 2020 r.

[46] Art. 21d ust. 2 w brzmieniu ustalonym przez art. 62 pkt 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2020 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 284). Zmiana weszła w życie 29 lutego 2020 r.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2019.08.24 do 2020.02.28

Art. 21d. [Strategia zarządzania krajowym limitem] 1. [46] Minister właściwy do spraw środowiska stosuje przepisy art. 21a ust. 3 i 5 oraz art. 21c ust. 1 i 5, kierując się strategią zarządzania krajowym limitem

2. Strategię zarządzania krajowym limitem opracowuje minister właściwy do spraw środowiska i uzgadnia ją z członkami Rady Ministrów. Rada Ministrów zatwierdza strategię w drodze uchwały.

3. Strategia zawiera w szczególności założenia i wytyczne metodyki rozliczania i prognozowania emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji z uwzględnieniem:

1) rzeczywistych emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji w danym roku w Rzeczypospolitej Polskiej i innych państwach członkowskich Unii Europejskiej;

2) prognozowanych w kolejnych latach krajowych emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji w Rzeczypospolitej Polskiej i innych państwach członkowskich Unii Europejskiej;

3) ceny jednostek Kioto, jednostek rocznych limitów emisji, tymczasowych jednostek poświadczonej redukcji emisji i długoterminowych jednostek poświadczonej redukcji emisji;

4) rozkładu geograficznego projektów, z których pochodzą jednostki, o których mowa w pkt 3;

5) wielkości popytu i podaży jednostek na rynku unijnym i międzynarodowym;

6) tendencji w zakresie przemieszczania emisji gazów cieplarnianych objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji poza ten system.

4. Strategia zarządzania krajowym limitem nie jest dokumentem planistycznym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

[46] Art. 21d ust. 1 w brzmieniu ustalonym przez art. 12 pkt 15 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1501). Zmiana weszła w życie 24 sierpnia 2019 r.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2019.08.02 do 2019.08.23     (Dz.U.2019.1447 tekst jednolity)

Art. 21d. [Strategia zarządzania krajowym limitem] 1. Minister właściwy do spraw środowiska wykonuje uprawnienia, o których mowa w art. 21a ust. 3 i 5 oraz art. 21c ust. 5, kierując się strategią zarządzania krajowym limitem.

2. Strategię zarządzania krajowym limitem opracowuje minister właściwy do spraw środowiska i uzgadnia ją z członkami Rady Ministrów. Rada Ministrów zatwierdza strategię w drodze uchwały.

3. Strategia zawiera w szczególności założenia i wytyczne metodyki rozliczania i prognozowania emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji z uwzględnieniem:

1) rzeczywistych emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji w danym roku w Rzeczypospolitej Polskiej i innych państwach członkowskich Unii Europejskiej;

2) prognozowanych w kolejnych latach krajowych emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji w Rzeczypospolitej Polskiej i innych państwach członkowskich Unii Europejskiej;

3) ceny jednostek Kioto, jednostek rocznych limitów emisji, tymczasowych jednostek poświadczonej redukcji emisji i długoterminowych jednostek poświadczonej redukcji emisji;

4) rozkładu geograficznego projektów, z których pochodzą jednostki, o których mowa w pkt 3;

5) wielkości popytu i podaży jednostek na rynku unijnym i międzynarodowym;

6) tendencji w zakresie przemieszczania emisji gazów cieplarnianych objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji poza ten system.

4. Strategia zarządzania krajowym limitem nie jest dokumentem planistycznym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2018.06.29 do 2019.08.01     (Dz.U.2018.1271 tekst jednolity)

Art. 21d. [Strategia zarządzania krajowym limitem] 1. Minister właściwy do spraw środowiska wykonuje uprawnienia, o których mowa w art. 21a ust. 3 i 5 oraz art. 21c ust. 5, kierując się strategią zarządzania krajowym limitem.

2. Strategię zarządzania krajowym limitem opracowuje minister właściwy do spraw środowiska i uzgadnia ją z członkami Rady Ministrów. Rada Ministrów zatwierdza strategię w drodze uchwały.

3. Strategia zawiera w szczególności założenia i wytyczne metodyki rozliczania i prognozowania emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji z uwzględnieniem:

1) rzeczywistych emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji w danym roku w Rzeczypospolitej Polskiej i innych państwach członkowskich Unii Europejskiej;

2) prognozowanych w kolejnych latach krajowych emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji w Rzeczypospolitej Polskiej i innych państwach członkowskich Unii Europejskiej;

3) ceny jednostek Kioto, jednostek rocznych limitów emisji, tymczasowych jednostek poświadczonej redukcji emisji i długoterminowych jednostek poświadczonej redukcji emisji;

4) rozkładu geograficznego projektów, z których pochodzą jednostki, o których mowa w pkt 3;

5) wielkości popytu i podaży jednostek na rynku unijnym i międzynarodowym;

6) tendencji w zakresie przemieszczania emisji gazów cieplarnianych objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji poza ten system.

4. Strategia zarządzania krajowym limitem nie jest dokumentem planistycznym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2017.02.17 do 2018.06.28     (Dz.U.2017.286 tekst jednolity)

Art. 21d. [Strategia zarządzania krajowym limitem ] 1. Minister właściwy do spraw środowiska wykonuje uprawnienia, o których mowa w art. 21a ust. 3 i 5 oraz art. 21c ust. 5, kierując się strategią zarządzania krajowym limitem.

2. Strategię zarządzania krajowym limitem opracowuje minister właściwy do spraw środowiska i uzgadnia ją z członkami Rady Ministrów. Rada Ministrów zatwierdza strategię w drodze uchwały.

3. Strategia zawiera w szczególności założenia i wytyczne metodyki rozliczania i prognozowania emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji z uwzględnieniem:

1) rzeczywistych emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji w danym roku w Rzeczypospolitej Polskiej i innych państwach członkowskich Unii Europejskiej;

2) prognozowanych w kolejnych latach krajowych emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji w Rzeczypospolitej Polskiej i innych państwach członkowskich Unii Europejskiej;

3) ceny jednostek Kioto, jednostek rocznych limitów emisji, tymczasowych jednostek poświadczonej redukcji emisji i długoterminowych jednostek poświadczonej redukcji emisji;

4) rozkładu geograficznego projektów, z których pochodzą jednostki, o których mowa w pkt 3;

5) wielkości popytu i podaży jednostek na rynku unijnym i międzynarodowym;

6) tendencji w zakresie przemieszczania emisji gazów cieplarnianych objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji poza ten system.

4. Strategia zarządzania krajowym limitem nie jest dokumentem planistycznym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2015.12.29 do 2017.02.16     (Dz.U.2015.2273 tekst jednolity)

Art. 21d. [Strategia zarządzania krajowym limitem] 1. Minister właściwy do spraw środowiska wykonuje uprawnienia, o których mowa w art. 21a ust. 3 i 5 oraz art. 21c ust. 5, kierując się strategią zarządzania krajowym limitem.

2. Strategię zarządzania krajowym limitem opracowuje minister właściwy do spraw środowiska i uzgadnia ją z członkami Rady Ministrów. Rada Ministrów zatwierdza strategię w drodze uchwały.

3. Strategia zawiera w szczególności założenia i wytyczne metodyki rozliczania i prognozowania emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji z uwzględnieniem:

1) rzeczywistych emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji w danym roku w Rzeczypospolitej Polskiej i innych państwach członkowskich Unii Europejskiej;

2) prognozowanych w kolejnych latach krajowych emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji w Rzeczypospolitej Polskiej i innych państwach członkowskich Unii Europejskiej;

3) ceny jednostek Kioto, jednostek rocznych limitów emisji, tymczasowych jednostek poświadczonej redukcji emisji i długoterminowych jednostek poświadczonej redukcji emisji;

4) rozkładu geograficznego projektów, z których pochodzą jednostki, o których mowa w pkt 3;

5) wielkości popytu i podaży jednostek na rynku unijnym i międzynarodowym;

6) tendencji w zakresie przemieszczania emisji gazów cieplarnianych objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji poza ten system.

4. Strategia zarządzania krajowym limitem nie jest dokumentem planistycznym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Wersja archiwalna obowiązująca od 2015.09.09 do 2015.12.28

Art. 21d. [Strategia zarządzania krajowym limitem] [48] 1. Minister właściwy do spraw środowiska wykonuje uprawnienia, o których mowa w art. 21a ust. 3 i 5 oraz art. 21c ust. 5, kierując się strategią zarządzania krajowym limitem.

2. Strategię zarządzania krajowym limitem opracowuje minister właściwy do spraw środowiska i uzgadnia ją z członkami Rady Ministrów. Rada Ministrów zatwierdza strategię w drodze uchwały.

3. Strategia zawiera w szczególności założenia i wytyczne metodyki rozliczania i prognozowania emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji z uwzględnieniem:

1) rzeczywistych emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji w danym roku w Rzeczypospolitej Polskiej i innych państwach członkowskich Unii Europejskiej;

2) prognozowanych w kolejnych latach krajowych emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji w Rzeczypospolitej Polskiej i innych państwach członkowskich Unii Europejskiej;

3) ceny jednostek Kioto, jednostek rocznych limitów emisji, tymczasowych jednostek poświadczonej redukcji emisji i długoterminowych jednostek poświadczonej redukcji emisji;

4) rozkładu geograficznego projektów, z których pochodzą jednostki, o których mowa w pkt 3;

5) wielkości popytu i podaży jednostek na rynku unijnym i międzynarodowym;

6) tendencji w zakresie przemieszczania emisji gazów cieplarnianych objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji poza ten system.

4. Strategia zarządzania krajowym limitem nie jest dokumentem planistycznym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2014 r. poz. 1649 oraz z 2015 r. poz. 349).

[48] Rozdział 6a dodany przez art. 123 pkt 18 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz.U. poz. 1223). Zmiana weszła w życie 9 września 2015 r.