Komentarz do ustawy Prawo Oświatowe - Art. 45

[Zakres regulacji] Przepis określa warunki przeprowadzenia eksperymentu pedagogicznego. Samo pojęcie eksperymentu nie stanowi novum w polskim systemie prawa. Posługują się nim inne akty prawne, jak chociażby ustawa z 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (j.t. Dz.U. z 2023 r. poz. 1516) stanowiąca o eksperymencie medycznym lub Kodeks karny wyłączający karalność eksperymentu poznawczego, medycznego, technicznego lub ekonomicznego. Na gruncie Prawa oświatowego eksperyment może polegać na modyfikacji istniejących lub wdrożeniu nowych działań w procesie kształcenia. W takim zakresie definicja wykazuje pewną analogię do pojęcia eksperymentu leczniczego stanowiącego o wprowadzeniu nowych albo tylko częściowo wypróbowanych metod diagnostycznych. Dalej, żeby mówić o eksperymencie pedagogicznym, konieczne jest zastosowanie nowatorskich rozwiązań programowych, organizacyjnych, metodycznych lub wychowawczych – oznacza to, że chodzi o rozwiązanie dotąd nieznane, z którym społeczeństwo się nie spotkało, posiadające cechę nowości. Katalog tych rozwiązań nowatorskich wydaje się zamknięty. Chodzi o rozwiązania programowe, organizacyjne, metodyczne lub wychowawcze, przy czym wydaje się, że może chodzić wyłącznie o jeden z typów rozwiązań, jak i wszystkie w ramach jednego eksperymentu. W ramach tych rozwiązań modyfikowane (zmieniane) są warunki, organizacja zajęć edukacyjnych lub zakres treści nauczania, w szczególności w zakresie:

● zatrudniania nauczycieli,

● realizacji programu nauczania uwzględniającego podstawę programową kształcenia ogólnego, a w przypadku szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe – również podstawy programowe kształcenia w zawodach szkolnictwa branżowego albo podstawy programowe kształcenia w zawodach szkolnictwa artystycznego,