KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do wyrobów budowlanych (¹), zmienioną dyrektywą 93/68/EWG (²), w szczególności jej art. 13 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

Komisja jest zobowiązana wybrać między dwoma procedurami zaświadczania zgodności wyrobu przewidzianymi w art. 13 ust. 3 dyrektywy 89/106/EWG, „możliwie najmniej uciążliwą procedurę zgodną z wymaganiami bezpieczeństwa” ; oznacza to, że niezbędne jest podjęcie decyzji dla danego wyrobu lub rodziny wyrobów, czy obecność systemu fabrycznej kontroli produkcji, za który odpowiedzialność ponosi producent, jest koniecznym i wystarczającym warunkiem do zaświadczania zgodności oraz czy z przyczyn dotyczących zachowania zgodności z kryteriami wymienionymi w art. 13 ust. 4 wymagana jest interwencja zatwierdzonej jednostki certyfikującej;

artykuł 13 ust. 4 wymaga, aby określona w ten sposób procedura była wskazana w mandatach i w specyfikacjach technicznych; z tego powodu wymagane jest zdefiniowanie wyrobu lub rodziny wyrobów w sposób wykorzystywany w mandatach i specyfikacjach technicznych;

obie procedury przewidziane w art. 13 ust. 3 są opisane szczegółowo w załączniku III do dyrektywy 89/106/EWG; dlatego też niezbędne jest jasne zdefiniowanie metod, za pomocą których te dwie procedury mają być wprowadzane w życie dla każdego wyrobu lub rodziny wyrobów, w odniesieniu do załącznika III, z uwagi na fakt, że załącznik III daje preferencje niektórym systemom;

procedura określona w art. 13 ust. 3 lit. a) odpowiada systemom przedstawionym w pierwszej możliwości, bez stałego nadzoru, oraz w możliwości drugiej i trzeciej przedstawionej w załączniku III sekcja 2 ii), a procedura określona w art. 13 ust. 3 lit. b) odpowiada systemom przedstawionym w załączniku III sekcja 2 i) oraz w pierwszej możliwości, z nadzorem stałym, w załączniku III sekcja 2 ii);

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Budownictwa,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zgodność wyrobu i rodziny wyrobów wymienionych w załączniku I zaświadcza się procedurą, na mocy której producent jako jedyna osoba odpowiedzialna za system fabrycznej kontroli produkcji zapewnia, że wyrób jest zgodny z odpowiednimi specyfikacjami technicznymi.

Artykuł 2

Zgodność wyrobów wymienionych w załączniku II zaświadcza się procedurą, zgodnie z którą, oprócz systemu fabrycznej kontroli produkcji przez producenta, w ocenę i nadzór nad produkcją lub samym wyrobem zaangażowany jest zatwierdzony organ certyfikujący.

Artykuł 3

Procedurę zaświadczania zgodności określoną w załączniku III wskazuje się w mandatach dotyczących norm zharmonizowanych.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 lipca 1997 r.

ZAŁĄCZNIK I

ZAŁĄCZNIK II

Cementy zwykłe, obejmujące:

Cementy portlandzkie,

Cementy portlandzkie złożone: (cementy portlandzkie – żużlowe: A – S i B – S; cementy portlandzkie krzemionkowe dymowe: A – D; Cementy portlandzkie pucolanowe: naturalne A – P, naturalne B – P, sztuczne A – Q i sztuczne B – Q; Cementy portlandzkie z popiołami lotnymi: krzemionkowe A – V, krzemionkowe B – V, wapienne A – W i wapienne B – W; Cementy portlandzkie z łupkami palonymi: A – M i B – M),

Cementy wielkopiecowe: A, B i C,

Cementy pucolanowe: A, B, i

Cementy złożone: A i B.

Cementy specjalne, włącznie z:

Cementami niskotermicznymi,

Cementami posiarczanowymi,

Cementami białymi

Cementami pozostałościami wody morskiej,

Cementami niskoalkalicznymi

Cementami gliniano-wapniowymi

Cementami murarskimi

Spoiwami hydraulicznymi drogowymi

ZAŁĄCZNIK III

RODZINA WYROBÓW:

CEMENTY, WAPNA BUDOWLANE I INNE SPOIWA HYDRAULICZNE

Systemy zaświadczania zgodności

Dla wyrobu(-ów) i ich zamierzonego(-ych) zastosowania(-ań) wnosi się do Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego/Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego Elektrotechniki (CEN/CENELEC) o wyszczególnienie następujących systemów zaświadczania zgodności w stosownych normach zharmonizowanych:

Specyfikacja tego systemu powinna być taka, aby mógł on być wprowadzony w życie nawet wówczas, gdy przedstawienie niektórych właściwości nie jest konieczne, ponieważ co najmniej jedno Państwo Członkowskie w odniesieniu do takich właściwości w ogóle nie posiada wymogu prawnego (patrz art. 2 ust. 1 dyrektywy 89/106/EWG oraz, gdzie to właściwe, klauzula 1.2.3 dokumentów interpretacyjnych). W tych przypadkach nie wolno nakładać na producenta obowiązku sprawdzenia tych właściwości, jeśli nie życzy on sobie zgłoszenia przedstawienia właściwości wyrobu w tym zakresie.