DECYZJA KOMISJI
z dnia 31 stycznia 2001 r.
w sprawie procedury zaświadczania zgodności wyrobów budowlanych na podstawie art. 20 ust. 2 dyrektywy Rady 89/106/EWG w zakresie fasad typu veture
(notyfikowana jako dokument nr C(2000) 4359)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2001/308/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając dyrektywę Rady 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich, odnoszących się do wyrobów budowlanych (1), zmienioną dyrektywą 93/68/EWG (2), w szczególności jej art. 13 ust. 4,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Komisja jest zobowiązana wybrać spośród dwóch procedur zaświadczania zgodności wyrobu, przewidzianymi w art. 13 ust. 3 dyrektywy 89/106/EWG „możliwie najmniej uciążliwą procedurę zgodną z wymaganiami dotyczącymi bezpieczeństwa” ; oznacza to, że niezbędne jest podjęcie decyzji dla danego wyrobu lub rodziny wyrobów, czy obecność systemu fabrycznej kontroli produkcji, za który odpowiedzialność ponosi producent, jest koniecznym i wystarczającym warunkiem do zaświadczania zgodności oraz czy z przyczyn dotyczących zachowania zgodności z kryteriami wymienionymi w art. 13 ust. 4 wymagana jest interwencja zatwierdzonej jednostki certyfikującej.
(2) Artykuł 13 ust. 4 wymaga, aby określona w ten sposób procedura była wskazana w mandatach i w specyfikacjach technicznych; z tego powodu wymagane jest zdefiniowanie wyrobu lub rodziny wyrobów w sposób wykorzystywany w mandatach i specyfikacjach technicznych.
(3) Obie procedury przewidziane w art. 13 ust. 3 są opisane szczegółowo w załączniku III do dyrektywy 89/106/EWG; dlatego też niezbędne jest jasne zdefiniowanie metod, przy pomocy których te dwie procedury mają być wprowadzane w życie dla każdego wyrobu lub rodziny wyrobów, w odniesieniu do załącznika III, z uwagi na fakt, że załącznik III daje preferencje niektórym systemom.
(4) Procedura określona w art. 13 ust. 3 lit. a) odpowiada systemom przedstawionym jako pierwsza możliwość, bez stałego nadzoru, oraz jako możliwości druga i trzecia przedstawione w załączniku III sekcja 2 pkt ii), a procedura określona w art. 13 ust. 3 lit. b) odpowiada systemom przedstawionym w załączniku III sekcja 2 pkt i) oraz jako pierwsza możliwość, z nadzorem stałym, w załączniku III sekcja 2 pkt ii).
(5) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Budownictwa,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Zgodność wyrobów i rodzin wyrobów wymienionych w załączniku I zaświadcza się z zastosowaniem procedury, na której mocy producent jako jedyna osoba odpowiedzialna za system fabrycznej kontroli produkcji zapewnia, że wyrób jest zgodny z odpowiednimi specyfikacjami technicznymi.
Artykuł 2
Zgodność wyrobów i rodzin wyrobów wymienionych w załączniku II zaświadcza się z zastosowaniem procedury, zgodnie z którą oprócz systemu fabrycznej kontroli produkcji przez producenta w ocenę i nadzór nad kontrolą produkcji lub samym wyrobem zaangażowana jest zatwierdzona jednostka certyfikująca.
Artykuł 3
Procedurę zaświadczania zgodności określoną w załączniku III wskazuje się w mandatach dotyczących wytycznych dla europejskich zatwierdzeń technicznych.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 31 stycznia 2001 r.
|
| W imieniu Komisji |
| Erkki LIIKANEN | |
| Członek Komisji |
(1) Dz.U. L 40 z 11.2.1989, str. 12.
(2) Dz.U. L 220 z 30.8.1993, str. 1.
ZAŁĄCZNIK I
Fasady typu veture:
Do stosowania w budynkach, z wyjątkiem budynków określonych w załączniku II.
ZAŁĄCZNIK II
Fasady typu veture:
Do stosowania w budynkach, z zastrzeżeniem regulacji dotyczących reakcji na ogień materiałów zaliczanych do klasy A1 (*), A2 (*), B (*), C (*).
(*) Wyroby/materiały, w których przypadku wyraźnie określony etap procesu produkcji prowadzi do lepszego zabezpieczenia przeciwpożarowego (np. dodanie środków ognioodpornych lub ograniczenie materiałów organicznych).
ZAŁĄCZNIK III
Uwaga: W przypadku wyrobów o większej ilości zastosowań niż te wymienione w poniższych grupach zadania zatwierdzonych organów, wynikające z odnośnych systemów zaświadczania zgodności są połączone.
Rodzina wyrobów: fasady typu veture (1/2)
Systemy zaświadczania zgodności
Dla wyrobu(-ów) i ich zamierzonego(-ych) zastosowania(zastosowań) wnosi się do Europejskiej Organizacji Zatwierdzeń Technicznych (EOTA) o wyszczególnienie następujących systemów zaświadczania zgodności w stosownych wytycznych dla Europejskich Zatwierdzeń Technicznych:
| Wyrób/wyroby | Zamierzone zastosowanie(-a) | Poziom(y) lub klasa(-y) | System(y) zaświadczania zgodności |
| Fasady typu veture | W budynkach | – | 3 |
| System 3: patrz: dyrektywa 89/106/EWG, załącznik III część 2 ppkt ii), druga możliwość | |||
Specyfikacja systemu zaświadczania zgodności powinna być tak dobrana, aby system ten mógł być wprowadzany w życie nawet wówczas, gdy ustalenie niektórych właściwości użytkowych wyrobu nie jest konieczne, z uwagi na fakt, że co najmniej jedno Państwo Członkowskie w ogóle nie posiada wymogów prawnych dotyczących właściwości wyrobu (patrz art. 2 ust. 1 dyrektywy 89/106/EWG oraz, gdy to właściwe, ppkt 1.2.3 dokumentów interpretacyjnych). W tych przypadkach nie wolno nakładać na producenta obowiązku sprawdzenia charakterystyki wyrobu, jeśli nie życzy on sobie przedkładać deklaracji dotyczących właściwości produktu w tym zakresie.
Rodzina wyrobów: fasady typu veture (2/2)
Systemy zaświadczania zgodności
Dla wyrobu(-ów) i ich zamierzonego(-ych) zastosowania(zastosowań) wnosi się do Europejskiej Organizacji Zatwierdzeń Technicznych (EOTA) o wyszczególnienie następujących systemów zaświadczania zgodności w stosownych wytycznych dla Europejskich Zatwierdzeń Technicznych:
| Wyrób(y) | Zamierzone zastosowanie(-a) | Poziom(y) lub klasa(-y) (reakcja na ogień) | System(y) zaświadczania zgodności |
| Fasady typu veture | Do zastosowań podlegających regulacjom dotyczącym reakcji na ogień | A1 (*), A2 (*), B (*), C (*) – ––––––––– A1 (**), A2 (**), B (**), C (**), D, E –– –––––––– od A1 do E (***), F | 1 –– –––––––– 3 –––––– –––– 4 |
| (*) Wyroby/materiały, w których przypadku wyraźnie określony etap procesu produkcji prowadzi do lepszego zabezpieczenia przeciwpożarowego (np. dodanie środków ognioodpornych lub ograniczenie materiałów organicznych). (**) Wyroby/materiały nieobjęte przypisem (*). (***) Wyroby/materiały, których nie trzeba poddawać badaniom reakcji na ogień (np. wyroby/materiały klasy A1, zgodnie ze zmienioną decyzją 96/603/WE). System 1: patrz dyrektywa 89/106/EWG, załącznik III część 2 ppkt i), bez badania sondażowego (audytowego) próbek. System 3: patrz dyrektywa 89/106/EWG, załącznik III część 2 ppkt ii), druga możliwość. System 4: patrz dyrektywa 89/106/EWG, załącznik III część 2 ppkt ii), trzecia możliwość. | |||
Specyfikacja systemu zaświadczania zgodności powinna być tak dobrana, aby system ten mógł być wprowadzany w życie nawet wówczas, gdy ustalenie niektórych właściwości użytkowych wyrobu nie jest konieczne, z uwagi na fakt, że co najmniej jedno Państwo Członkowskie w ogóle nie posiada wymogów prawnych dotyczących właściwości wyrobu (patrz art. 2 ust. 1 dyrektywy 89/106/EWG oraz, gdy to właściwe, ppkt 1.2.3 dokumentów interpretacyjnych). W tych przypadkach nie wolno nakładać na producenta obowiązku sprawdzenia charakterystyki wyrobu, jeśli nie życzy on sobie przedkładać deklaracji dotyczących właściwości produktu w tym zakresie
Konsultanci pracują od poniedziałku do piątku w godzinach 8:00 - 17:00
