PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 175 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (¹),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (²),

działając zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (³), w świetle wspólnego projektu zatwierdzonego przez komitet pojednawczy w dniu 28 listopada 2006 r.,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Wody podziemne są wartościowym zasobem naturalnym, który jako taki powinien być chroniony przed pogorszeniem stanu i substancjami zanieczyszczającymi. Jest to szczególnie ważne dla ekosystemów zależnych od wód podziemnych oraz w przypadku wykorzystywania wód podziemnych do zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia.

(2) Wody podziemne stanowią najbardziej wrażliwe i największe zasoby słodkiej wody w Unii Europejskiej, a przede wszystkim główne źródło publicznego zaopatrzenia w wodę pitną w wielu regionach.

(3) Ochrona części wód podziemnych, które wykorzystuje się lub które zamierza się wykorzystywać w przyszłości do pozyskiwania wody pitnej, musi być realizowana w taki sposób, aby unikać pogorszenia jakości takich zasobów wodnych w celu zredukowania poziomu uzdatniania wody pitnej, zgodnie z art. 7 ust. 2 i 3 dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (⁴).

(4) Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1600/2002/ WE z dnia 22 lipca 2002 r. ustanawiająca szósty wspólnotowy program działań w zakresie ochrony środowiska naturalnego (⁵) stawia za cel osiągnięcie poziomów jakości wody, które nie powodują znaczącego oddziaływania na zdrowie ludzkie i środowisko oraz nie stwarzają zagrożeń dla zdrowia ludzkiego i środowiska.

(5) W celu ochrony środowiska jako całości, a w szczególności zdrowia ludzkiego, trzeba unikać powstawania wywołujących negatywne skutki stężeń szkodliwych substancji zanieczyszczających w wodach podziemnych, zapobiegać ich powstawaniu lub je zmniejszać.

(6) Dyrektywa 2000/60/WE zawiera ogólne przepisy dotyczące ochrony i zachowania stanu wód podziemnych. Zgodnie z art. 17 tej dyrektywy należy przyjąć środki w celu zapobiegania i ochrony wód podziemnych przed substancjami zanieczyszczającymi, w tym kryteria oceny dobrego stanu chemicznego wód podziemnych oraz kryteria identyfikacji znaczących i utrzymujących się trendów wzrostowych, jak również kryteria służące definiowaniu początkowych punktów odwrócenia takich trendów.

(7) Uwzględniając potrzebę osiągnięcia jednolitych poziomów ochrony wód podziemnych, należy ustalić normy jakościowe i wartości progowe, jak również rozwijać metody oparte na wspólnym podejściu, w celu określenia kryteriów oceny stanu chemicznego jednolitych części wód podziemnych.

(8) Normy jakościowe odnoszące się do azotanów, środków ochrony roślin i produktów biobójczych powinny zostać przyjęte jako wspólnotowe kryteria oceny stanu chemicznego jednolitych części wód podziemnych, przy czym należy zapewnić zgodność z, odpowiednio, dyrektywą Rady 91/676/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r. dotyczącą ochrony wód przed substancjami zanieczyszczającymi powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego (⁶), dyrektywą Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (⁷) i dyrektywą 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (⁸).

(9) Ochrona wód podziemnych może wymagać na niektórych terenach zmiany metod stosowanych w rolnictwie lub leśnictwie, co mogłoby powodować utratę dochodów. Wspólna polityka rolna przewiduje mechanizmy finansowania wdrożenia środków mających na celu przestrzeganie norm wspólnotowych, mianowicie poprzez rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (⁹). W odniesieniu do środków ochrony wód podziemnych do zadań państw członkowskich będzie należał wybór ich priorytetów i projektów.

(10) Przepisów dotyczących stanu chemicznego wód podziemnych nie stosuje się do naturalnie występujących wysokich poziomów substancji, jonów lub ich wskaźników zawartych w danej jednolitej części wód podziemnych albo w wodach powierzchniowych będących z nią w związku hydraulicznym, związanych ze szczególnymi warunkami hydrogeologicznymi, których nie obejmuje definicja substancji zanieczyszczającej. Nie stosuje się ich także do czasowych, ograniczonych przestrzennie zmian kierunku przepływu i składu chemicznego, których nie uważa się za intruzje.

(11) Należy określić kryteria identyfikacji wszelkich znaczących i utrzymujących się trendów wzrostowych stężenia substancji zanieczyszczających oraz kryteria służące definiowaniu początkowych punktów odwrócenia takich trendów, z uwzględnieniem prawdopodobieństwa ujemnych skutków dla ekosystemów wodnych lub lądowych zależnych od wód podziemnych.

(12) Państwa członkowskie, o ile to możliwe, powinny stosować procedury statystyczne pod warunkiem, że są one zgodne z normami międzynarodowymi i przyczyniają się do długookresowej porównywalności wyników monitoringu pomiędzy państwami członkowskimi.

(13) Zgodnie z art. 22 ust. 2 tiret trzecie dyrektywy 2000/60/ WE, dyrektywa Rady 80/68/EWG z dnia 17 grudnia 1979 r. w sprawie ochrony wód podziemnych przed substancją zanieczyszczającą spowodowanym przez niektóre substancje niebezpieczne (¹⁰) traci moc z dniem 22 grudnia 2013 r. Konieczne jest zapewnienie ciągłości ochrony przewidzianej w dyrektywie 80/68/EWG w odniesieniu do środków mających na celu zapobieganie zarówno bezpośredniemu, jak i pośredniemu wprowadzaniu substancji zanieczyszczających do wód podziemnych lub ograniczenie ich wprowadzania.

(14) Konieczne jest rozróżnienie pomiędzy substancjami niebezpiecznymi, których wprowadzaniu należy zapobiegać, i innymi substancjami zanieczyszczającymi, których wprowadzanie powinno zostać ograniczone. Należy korzystać z załącznika VIII do dyrektywy 2000/60/WE, zawierającego wykaz głównych substancji zanieczyszczających mających znaczenie dla środowiska wodnego, w celu identyfikacji substancji niebezpiecznych i substancji nie zaliczanych do niebezpiecznych, stwarzających faktyczne lub potencjalne zagrożenie substancjami zanieczyszczającymi.

(15) Środki służące zapobieganiu lub ograniczaniu wprowadzania substancji zanieczyszczających do części wód podziemnych używanych lub przeznaczonych do użycia w przyszłości do poboru wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, o których mowa w art. 7 ust. 1 dyrektywy 2000/60/WE, powinny, zgodnie z art. 7 ust. 2 tej dyrektywy, zawierać środki konieczne do zapewnienia, że stosowany jest system uzdatniania wody podziemnej, a zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym woda po uzdatnieniu będzie spełniała wymogi dyrektywy Rady 98/8 3/WE z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (11). Środki te mogą również przewidywać, zgodnie z art. 7 ust. 3 dyrektywy 2000/60/WE, ustanowienie przez państwa członkowskie stref ochronnych o wielkości uznanej przez właściwy organ krajowy za niezbędną w celu ochrony zaopatrzenia w wodę pitną. Takie strefy ochronne mogą obejmować całość terytorium danego państwa członkowskiego.

(16) W celu zapewnienia spójnej ochrony wód podziemnych, w przypadkach gdy dana jednolita część wód podziemnych znajduje się na terytorium kilku państw członkowskich, państwa te powinny koordynować działania w zakresie monitoringu, ustalania wartości progowych oraz identyfikacji odpowiednich substancji niebezpiecznych.

(17) Solidne i porównywalne metody monitorowania wód podziemnych są ważnym narzędziem oceny jakości wód podziemnych oraz wyboru najbardziej odpowiednich środków. Art. 8 ust. 3 i art. 20 dyrektywy 2000/60/WE przewidują przyjęcie standardowych metod analizy i monitorowania stanu wód oraz, tam gdzie to konieczne, wytycznych dotyczących wdrażania, w tym monitorowania.

(18) W pewnych okolicznościach państwa członkowskie powinny być upoważnione do zwolnienia z obowiązku podjęcia działań mających na celu zapobieganie wprowadzaniu substancji zanieczyszczających do wód podziemnych lub ograniczenie ich wprowadzania. Jakiekolwiek zwolnienia powinny być oparte na przejrzystych kryteriach i być wyszczególnione w planach gospodarowania wodami w dorzeczu.

(19) Należy zbadać wpływ różnych wartości progowych wód podziemnych, które mają zostać zdefiniowane przez państwa członkowskie, na poziom ochrony środowiska naturalnego i funkcjonowania rynku wewnętrznego.

(20) Należy przeprowadzić badania mające na celu opracowanie lepszych kryteriów zapewniających jakość i ochronę ekosystemu wód podziemnych. W razie potrzeby pozyskaną wiedzę należy uwzględnić podczas wdrażania lub przeglądu niniejszej dyrektywy. Takie badania, podobnie jak rozpowszechnianie wiedzy, doświadczenia i wyników badań, powinny być wspierane i finansowane.

(21) Konieczne jest zapewnienie środków przejściowych obowiązujących w okresie pomiędzy datą wdrożenia niniejszej dyrektywy a datą, z którą dyrektywa 80/68/EWG utraci

(22) Dyrektywa 2000/60/WE ustanawia wymóg kontroli, w tym wymóg uprzedniego zezwolenia na sztuczne zasilanie lub uzupełnienie części wód podziemnych pod warunkiem, że użytkowanie źródła nie będzie miało negatywnego wpływu na realizację celów ekologicznych określonych dla źródła lub zasilonej lub uzupełnionej części wód podziemnych.

(23) Dyrektywa 2000/60/WE obejmuje w art. 11 ust. 2 i załączniku VI część B w sprawie programu środków działania, niewyczerpującą listę środków dodatkowych, które państwa członkowskie mogą przyjąć jako część programu środków działania, między innymi:

- instrumenty legislacyjne,

- instrumenty administracyjne, oraz

- wynegocjowane umowy na rzecz ochrony środowiska naturalnego.

(24) Środki niezbędne do wdrożenia niniejszej dyrektywy powinny być przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/ WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (¹²).

(25) W szczególności w odniesieniu do środków o zasięgu ogólnym mających na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszej dyrektywy, między innymi poprzez wykreślenie niektórych z tych elementów lub dodanie do niniejszej dyrektywy nowych, innych niż istotne elementów, należy przestrzegać procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Cel

[1] 1. [2] Niniejsza dyrektywa ustanawia szczególne środki przewidziane w art. 17 dyrektywy 2000/60/WE służące zapobieganiu zanieczyszczeniu wód podziemnych i jego kontroli z myślą o osiągnięciu celów środowiskowych określonych w art. 4 ust. 1 lit. b) tej dyrektywy. Środki te obejmują:

a) kryteria oceny dobrego stanu chemicznego wód podziemnych; oraz

b) kryteria służące identyfikacji i odwróceniu znaczących i utrzymujących się trendów wzrostowych oraz kryteria służące definiowaniu początkowych punktów odwrócenia takich trendów.

2. Niniejsza dyrektywa uzupełnia zawarte w dyrektywie 2000/ 60/WE przepisy zapobiegające wprowadzaniu substancji zanieczyszczających do wód podziemnych lub ograniczające je oraz ma na celu zapobieganie pogarszaniu się stanu wszystkich jednolitych części wód podziemnych.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszej dyrektywy, oprócz definicji określonych w art. 2 dyrektywy 2000/60/WE stosuje się następujące definicje:

1) „norma jakości wód podziemnych” oznacza normę jakości środowiska określoną jako stężenie danej substancji zanieczyszczającej, grupy substancji zanieczyszczających lub wskaźnika substancji zanieczyszczających w wodach podziemnych, które nie powinno być przekroczone z uwagi na ochronę zdrowia ludzkiego i środowiska;

2) [3] „wartość progowa” oznacza normę jakości wód podziemnych ustanowioną na poziomie Unii i wymienioną w załączniku II część D lub ustanowioną przez państwa członkowskie zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. b);

3) „znaczący i utrzymujący się trend wzrostowy” oznacza każdy statystycznie i pod względem środowiskowym istotny wzrost stężenia substancji zanieczyszczającej, grupy substancji zanieczyszczających lub wskaźnika substancji zanieczyszczającej w wodach podziemnych, w związku z którym stwierdzono konieczność odwrócenia trendu zgodnie z art. 5;

4) „wprowadzanie substancji zanieczyszczających do wód podziemnych” oznacza bezpośrednie lub pośrednie wprowadzanie substancji zanieczyszczających do wód podziemnych spowodowane działalnością człowieka;

5) „wartość tła” oznacza stężenie substancji lub wartość wskaźnika w części wód podziemnych nieodpowiadające żadnym lub odpowiadające bardzo nieznacznym zmianom spowodowanym działalnością człowieka w porównaniu ze stanem pozbawionym szkodliwych wpływów;

6) „poziom początkowy” oznacza przeciętne stężenie, zmierzone przynajmniej w latach referencyjnych 2007 i 2008 na podstawie programów monitorowania wdrożonych zgodnie z art. 8 dyrektywy 2000/60/WE lub, w przypadku substancji wykrytych po upływie lat referencyjnych, w pierwszym okresie, dla którego dostępne są reprezentatywne dane z monitorowania;

7) [4] „wskaźnik zanieczyszczeń” oznacza parametr, który może być monitorowany w celu uzyskania wartości reprezentatywnej dla poziomu lub stężenia danej substancji zanieczyszczającej lub grupy substancji zanieczyszczających, a tym samym stwarzanego przez nie ryzyka.

Artykuł 3

Kryteria oceny stanu chemicznego wód podziemnych

1. Do celów oceny stanu chemicznego jednolitej części wód podziemnych lub grupy takich części, zgodnie z sekcją 2.3 załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE, państwa członkowskie stosują następujące kryteria:

a) normy jakości wód podziemnych określone w załączniku I;

b) wartości progowe stężenia substancji zanieczyszczającej, grup substancji zanieczyszczających i wskaźników substancji zanieczyszczających, zidentyfikowanych na terytorium danego państwa członkowskiego jako przyczyniające się do uznania jednolitej części wód podziemnych lub grupy takich części za zagrożoną, określone przez państwa członkowskie zgodnie z procedurą opisaną w części A załącznika II, z uwzględnieniem co najmniej wykazu zawartego w części B załącznika II;

c) [5] wartości progowe ustanowione na poziomie Unii wymienione w załączniku II część D.

Podstawą wartości progowych dla dobrego stanu chemicznego są ochrona wód podziemnych zgodnie z załącznikiem II, część A, pkt 1, 2 i 3, ze szczególnym uwzględnieniem ich wpływu oraz wzajemnego oddziaływania na sąsiadujące wody powierzchniowe i ekosystemy naziemne oraz tereny podmokłe będące bezpośrednio zależne od nich oraz tego, że wartości te uwzględniają, między innymi, wiedzę z zakresu ludzkiej toksykologii oraz ekotoksykologii.

1a. [6] Normy jakości dla substancji o numerach 3–8 w załączniku I do niniejszej dyrektywy wchodzą w życie z dniem 22 grudnia 2027 r., przy czym celem jest osiągnięcie dobrego stanu chemicznego wód podziemnych w odniesieniu do tych substancji do dnia 22 grudnia 2039 r. oraz zapobieżenie pogarszaniu się stanu chemicznego jednolitych części wód podziemnych w odniesieniu do tych substancji. W tym celu państwa członkowskie do dnia 22 grudnia 2027 r. ustanowią uzupełniający program monitorowania, a do dnia 22 grudnia 2030 r. wstępny program środków działania uwzględniające te substancje. Ostateczny program środków działania, zgodnie z art. 11 dyrektywy 2000/60/WE, włącza się do planu gospodarowania wodami w dorzeczu na 2033 r. sporządzonego zgodnie z art. 13 ust. 7 tej dyrektywy.

Art. 4 ust. 4–9 dyrektywy 2000/60/WE stosuje się odpowiednio do substancji, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu. W zakresie, w jakim dotyczy to przedłużenia terminów ustanowionego w art. 4 ust. 4 tej dyrektywy, powinno ono być ograniczone do maksymalnie jednego kolejnego uaktualnienia planu gospodarowania wodami w dorzeczu, z wyjątkiem przypadków gdy z uwagi na warunki naturalne nie będzie możliwe osiągnięcie celów w tym okresie.

1b. [7] Wartości progowe ustalone zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. b) oraz wartości progowe wymienione w części D załączniku II będą obowiązywać od początku kolejnego okresu planu gospodarowania wodami w dorzeczach po dacie ustalenia wartości progowej, w celu osiągnięcia – do końca tego kolejnego okresu planu gospodarowania wodami w dorzeczach – dobrego stanu chemicznego wód podziemnych w odniesieniu do odpowiednich substancji oraz zapobieżenia pogorszeniu stanu chemicznego wód podziemnych w odniesieniu do tych substancji.

Art. 4 ust. 4–9 dyrektywy 2000/60/WE stosuje się odpowiednio do substancji, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu. W zakresie, w jakim dotyczy to przedłużenia terminów ustanowionego w art. 4 ust. 4 tej dyrektywy, powinno ono być ograniczone do maksymalnie jednego kolejnego uaktualnienia planu gospodarowania wodami w dorzeczu, z wyjątkiem przypadków gdy z uwagi na warunki naturalne nie będzie możliwe osiągnięcie celów w tym okresie.

2. [8] Wartości progowe, o których mowa w ust. 1 lit. b), mogą być ustalane na poziomie kraju, obszaru dorzecza lub części międzynarodowego obszaru dorzecza znajdującej się na terytorium danego państwa członkowskiego lub na poziomie jednolitej części wód podziemnych lub grupy takich części wód.

Wartości progowe, o których mowa w ust. 1 lit. b) i c), stosuje się na poziomie odpowiednim do występowania danej substancji zanieczyszczającej.

3. W odniesieniu do jednolitych części wód podziemnych znajdujących się na terytorium dwóch lub większej liczby państw członkowskich oraz jednolitych części wód podziemnych, w obrębie których przepływ wód podziemnych przecina granicę państwa członkowskiego, państwa członkowskie zapewniają skoordynowane ustalanie wartości progowych przez zainteresowane państwa członkowskie, zgodnie z art. 3 ust. 4 dyrektywy 2000/60/WE.

4. W przypadku, gdy jednolita część wód podziemnych lub grupa takich części wykracza poza obszar Wspólnoty, zainteresowane państwo (-a) członkowskie podejmuje(-ą) starania zmierzające do skoordynowanego ustalania wartości progowych wspólnie z zainteresowanym(-i) państwem(-ami) nie będącymi państwem(-ami) członkowskim(-i), zgodnie z art. 3 ust. 5 dyrektywy 2000/60/WE.

5. [9] Państwa członkowskie publikują wszystkie ustalone wartości progowe, o których mowa w ust. 1 lit. b) niniejszego artykułu, w swoich planach gospodarowania wodami w dorzeczu opracowywanych na podstawie art. 13 dyrektywy 2000/60/WE wraz z podsumowaniem informacji określonych w części C załącznika II do niniejszej dyrektywy.

Państwa członkowskie do dnia 22 grudnia 2027 r. informują Komisję o ich wykazach substancji zanieczyszczających o znaczeniu krajowym oraz o krajowych wartościach progowych, o których mowa w ust. 1 lit. b). Komisja zapewnia, by informacje te zostały podane do wiadomości publicznej. Kolejne aktualizacje wykazu krajowych wartości progowych publikuje się zgodnie z akapitem pierwszym niniejszego ustępu.

6. Państwa członkowskie dokonują zmian w wykazie wartości progowych stosowanych na ich terytoriach, gdy tylko nowe informacje o zanieczyszczeniach, grupach zanieczyszczeń lub wskaźnikach zanieczyszczenia, również przy uwzględnieniu zasady ostrożności, wskazują na potrzebę ustalenia wartości progowej dla dodatkowej substancji, zmianę istniejącej wartości progowej lub ponownego umieszczenia wartości progowej uprzednio usuniętej z wykazu. W przypadku ustanowienia lub zmiany odpowiednich wartości progowych na poziomie Unii państwa członkowskie dostosowują do nich wykazy wartości progowych stosowanych na swoich terytoriach. [10]

Wartości progowe mogą być usuwane z wykazu, jeżeli dana jednolita część wód podziemnych nie jest już narażona na zagrożenie ze strony danej substancji zanieczyszczającej, grup substancji zanieczyszczających lub wskaźników substancji zanieczyszczających.

Wszelkie takie zmiany wykazu wartości progowych podlegają zgłoszeniu w ramach okresowych przeglądów planów gospodarowania wodami na obszarach dorzeczy.

7. Na podstawie informacji przedstawianych przez państwa członkowskie zgodnie z ust. 5, Komisja publikuje sprawozdanie nie później niż do dnia 22 grudnia 2009 r.

Artykuł 4

Procedura oceny stanu chemicznego wód podziemnych

1. Państwa członkowskie stosują procedurę opisaną w ust. 2 w celu oceny stanu chemicznego jednolitej części wód podziemnych. Przy przeprowadzaniu tej procedury, państwa członkowskie mogą w stosownych przypadkach grupować jednolite części wód podziemnych zgodnie z załącznikiem V do dyrektywy 2000/60/WE.

2. Jednolitą część wód podziemnych lub grupę takich części uważa się za będącą w dobrym stanie chemicznym, jeżeli:

a) odpowiednie monitorowanie wykazuje, że spełnione są warunki przedstawione w pkt 2.3.2 załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE; lub

b) [11] wartości określające normy jakości wód podziemnych wymienione w załączniku I i wartości progowe, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. b) i c), nie są przekroczone w żadnym punkcie monitorowania w danej jednolitej części wód podziemnych lub grupie takich części; lub

c) dana wartość normy jakości wód podziemnych lub wartość progowa jest przekroczona w jednym lub większej liczbie punktów obserwacyjnych, ale odpowiednie badanie przeprowadzone zgodnie z załącznikiem III potwierdza, że:

(i) na podstawie oceny, o której mowa w ust. 3 załącznika III, stężeń substancji zanieczyszczających przewyższających normy jakości wód podziemnych lub wartości progowe nie uważa się za stanowiące istotne ryzyko dla środowiska, z uwzględnieniem, w odpowiednich przypadkach, wielkości zmienionej jednolitej części wód podziemnych;

(ii) spełnione są pozostałe warunki dobrego stanu chemicznego wód podziemnych, określone w tabeli 2.3.2 załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE, zgodnie z ust. 4 załącznika III do niniejszej dyrektywy;

(iii) dla części wód podziemnych określonych zgodnie z art. 7 ust. 1 dyrektywy 2000/60/WE spełnione są wymogi określone w art. 7 ust. 3 tej dyrektywy, zgodnie z ust. 4 załącznika III do niniejszej dyrektywy;

(iv) substancje zanieczyszczające nie naruszają w istotny sposób możliwości wykorzystywania danej jednolitej części wód podziemnych ani żadnej z jednolitych części wód podziemnych tworzących grupę do celów związanych z działalnością człowieka.

2a. [12] Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktu wykonawczego dotyczącego ustanowienia wykazu mogących występować w wodach podziemnych metabolitów pestycydów, w odniesieniu do których przeprowadzono w Unii ocenę ich istotności ze wskazaniem, czy są one istotne czy nieistotne, do dnia 11 maja 2028 r. Wykaz nie obejmuje metabolitów uznanych za nie wzbudzające obawa. Wykaz opiera się na danych uzyskanych w trakcie procedury zatwierdzania substancji czynnych na podstawie rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 (¹³) i (UE) nr 528/2012 (¹⁴) oraz powiązanych wyników naukowych przedstawionych przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) i Europejską Agencję Chemikaliów (ECHA) oraz, o ile są dostępne, na nowych danych naukowych dotyczących istniejących metabolitów lub nowo odkrytych, wcześniej nieznanych metabolitów. Komisja przyjmuje akt wykonawczy w celu aktualizacji wykazu co najmniej raz na sześć lat. Akty wykonawcze, o których mowa w niniejszym ustępie, przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 9 ust. 2 niniejszej dyrektywy.

3. Wybór stacji monitorowania wód podziemnych musi odpowiadać wymogom załącznika V sekcja 2.4 do dyrektywy 2000/60/WE co do takiego jej zaprojektowania, aby umożliwiała pozyskiwanie spójnego i całościowego obrazu stanu chemicznego wód podziemnych oraz reprezentatywnych danych z monitorowania.

4. Państwa członkowskie publikują podsumowanie wyników oceny stanu chemicznego wód podziemnych w planach gospodarowania wodami na obszarach dorzeczy, zgodnie z art. 13 dyrektywy 2000/60/WE.

Podsumowanie to, dokonywane na poziomie dorzecza lub części międzynarodowego dorzecza znajdującej się na terytorium danego państwa członkowskiego, zawiera również wyjaśnienie, w jaki sposób w ostatecznej ocenie uwzględniono przekroczenia norm jakości wód podziemnych lub wartości progowych w poszczególnych punktach obserwacyjnych.

5. Jeżeli jednolita część wód podziemnych jest sklasyfikowana jako będąca w dobrym stanie chemicznym zgodnie z ust. 2 lit. c),

państwa członkowskie podejmują wszelkie środki, zgodnie z art. 11 dyrektywy 2000/60/WE, jakie mogą być konieczne dla zapewnienia ochrony tych ekosystemów wodnych, ekosystemów lądowych oraz możliwości wykorzystania przez ludzi wód podziemnych zależnych od jednolitej części wód podziemnych, reprezentowanej przez punkt lub punkty monitoringu, w których nastąpiło przekroczenie norm jakości wód podziemnych lub wartości progowej.

Artykuł 5

Identyfikacja znaczących i utrzymujących się trendów wzrostowych i definiowanie punktów inicjowania działań odwracających takie trendy

1. Państwa członkowskie identyfikują wszelkie znaczące i utrzymujące się trendy wzrostowe stężenia substancji zanieczyszczającej, grup substancji zanieczyszczających lub wskaźników substancji zanieczyszczających występujących w obrębie jednolitych części wód podziemnych lub grup takich części, które zostały uznane za zagrożone, i definiują początkowy punkt odwrócenia takich trendów, zgodnie z załącznikiem IV.

2. Państwa członkowskie, zgodnie z załącznikiem IV część B, doprowadzają do odwrócenia trendów stwarzających znaczące zagrożenie dla jakości ekosystemów wodnych lub lądowych, dla zdrowia ludzkiego lub dla rzeczywistych lub potencjalnych możliwości uzasadnionego korzystania ze środowiska wodnego, poprzez program środków działania, o którym mowa w art. 11 dyrektywy 2000/60/WE, w celu postępującego zmniejszenia substancji zanieczyszczającej wód podziemnych i zapobiegania pogarszaniu się ich stanu.

3. Państwa członkowskie definiują początkowy punkt odwrócenia takich trendów jako określony odsetek wartości wyznaczających normy jakości wód podziemnych określone w załączniku I i wartości progowych ustalonych zgodnie z art. 3. na podstawie wykrytego trendu i związanego z nim zagrożenia dla środowiska, zgodnie z częścią B pkt 1 załącznika IV.

4. W planach gospodarowania wodami na obszarach dorzeczy, które mają być przedstawiane zgodnie z art. 13 dyrektywy 2000/ 60/WE, państwa członkowskie dokonują podsumowania określającego:

a) sposób, w jaki ocena trendów na podstawie danych z poszczególnych punktów monitoringu w obrębie jednolitej części wód podziemnych lub grupy takich części wpłynęła na stwierdzenie, zgodnie z sekcją 2.5 załącznika V wyżej wymienionej dyrektywy, że w tych częściach wód podziemnych występuje znaczący i utrzymujący się trend wzrostowy stężenia wszelkiego typu substancji zanieczyszczających lub ma miejsce odwrócenie tego trendu; oraz

b) przyczyny przyjęcia początkowych punktów zdefiniowanych zgodnie z ust. 3.

5. Jeżeli jest to konieczne do oceny wpływu istniejących stref substancji zanieczyszczających w obrębie jednolitych części wód podziemnych, mogących stanowić zagrożenie dla osiągnięcia celów określonych w art. 4 dyrektywy 2000/60/WE, w szczególności pochodzących ze źródeł punktowych i skażeń na powierzchni terenu, państwa członkowskie przeprowadzają dodatkową ocenę trendów odnoszących się do wykrytych substancji zanieczyszczających w celu potwierdzenia, że plamy substancji zanieczyszczających pochodzących ze skażonych miejsc nie rozszerzają się, nie powodują pogorszenia stanu chemicznego danej jednolitej części wód podziemnych lub grupy takich części oraz nie stanowią zagrożenia dla zdrowia ludzkiego i środowiska. Podsumowanie wyników tych ocen zamieszcza się w planach gospodarowania wodami na obszarach dorzeczy, które mają być przedstawiane zgodnie z art. 13 dyrektywy 2000/60/WE.

Artykuł 6

Środki zapobiegania wprowadzaniu substancji zanieczyszczających do wód podziemnych lub ich ograniczania

1. Aby osiągnąć cel, jakim jest zapobieganie wprowadzaniu substancji zanieczyszczających do wód podziemnych lub ich ograniczenie, ustalony zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. b) pkt (i) dyrektywy 2000/60/ WE, państwa członkowskie zapewniają, że program środków działania, określony zgodnie z art. 11 tej dyrektywy, obejmuje:

a) wszystkie środki niezbędne dla zapobiegania wprowadzaniu wszelkich substancji niebezpiecznych do wód podziemnych, bez uszczerbku dla ust. 2 i 3. Identyfikując takie substancje, państwa członkowskie biorą w szczególności pod uwagę substancje niebezpieczne należące do rodzin lub grup substancji zanieczyszczających, o których mowa w pkt 1-6 załącznika VIII do dyrektywy 2000/60/WE, jak również substancje należące do rodzin lub grup substancji zanieczyszczających, o których mowa w pkt 7-9 tego załącznika, o ile są one uważane za niebezpieczne;

b) w odniesieniu do substancji zanieczyszczających wymienionych w załączniku VIII do dyrektywy 2000/60/WE, które nie są uważane za niebezpieczne, i wszelkich pozostałych substancji zanieczyszczających innych niż niebezpieczne, niewymienionych w tym załączniku, uważanych przez państwa członkowskie za faktyczne lub potencjalne niebezpieczeństwo substancji zanieczyszczających - wszelkie niezbędne środki niezbędne dla ograniczenia ich wprowadzania do wód podziemnych, tak aby zapewnić, że wprowadzanie ich nie spowoduje pogorszenia lub znaczących i utrzymujących się trendów wzrostowych stężenia substancji zanieczyszczających w wodach podziemnych. Środki takie uwzględniają co najmniej ustalone zasady najlepszej praktyki, w tym najlepsze praktyki środowiskowe i najlepsze dostępne techniki określone w odpowiednich przepisach wspólnotowych.

W celu ustanowienia środków, o których mowa w lit. a) lub b), państwa członkowskie mogą w pierwszej kolejności określić okoliczności decydujące o tym, czy substancje zanieczyszczające wymienione w załączniku VIII do dyrektywy 2000/60/WE, w szczególności podstawowe metale i ich związki, o których mowa w pkt 7 tego załącznika, należy uważać za niebezpieczne, czy też nie.

2. Wszędzie tam, gdzie jest to technicznie możliwe, bierze się pod uwagę substancje zanieczyszczające ze źródeł rozproszonych, mające wpływ na stan chemiczny wód podziemnych.

3. Bez uszczerbku dla wszelkich bardziej rygorystycznych wymogów określonych w innych przepisach wspólnotowych, państwa członkowskie mogą wyłączyć z zakresu stosowania środków wymaganych na podstawie ust. 1 wprowadzanie substancji zanieczyszczających, które:

a) wynikają z bezpośrednich zrzutów dozwolonych zgodnie z art. 11 ust. 3 lit. j) dyrektywy 2000/60/WE;

b) ze względu na ich ilość i stężenie są uważane przez właściwe organy za tak niewielkie, że wykluczają jakiekolwiek obecne lub przyszłe zagrożenie pogorszeniem jakości wód podziemnych, do których są wprowadzane;

c) są skutkiem wypadku lub wyjątkowych okoliczności zaistniałych z przyczyn naturalnych, których nie można było realnie przewidzieć, uniknąć lub złagodzić;

d) wynikają ze sztucznego zasilania lub uzupełniania jednolitych części wód podziemnych, dozwolonego zgodnie z art. 11 ust. 3 lit. f) dyrektywy 2000/60/WE;

e) w opinii właściwych organów nie można zapobiec lub ograniczyć ze względów technicznych bez stosowania:

(i) środków powodujących zwiększone zagrożenie dla zdrowia ludzkiego lub jakości środowiska jako całości;

(ii) lub nieproporcjonalnie kosztownych środków służących usuwaniu substancji zanieczyszczających ze skażonego gruntu lub podglebia lub innych sposobów ochrony przed ich przesączaniem się przez skażony grunt lub podglebie; lub

(f) wynikają z ingerencji w wody powierzchniowe podejmowanych w celach, między innymi, łagodzenia skutków powodzi i susz oraz zarządzania wodami i drogami wodnymi, w tym na szczeblu międzynarodowym. Działania takie, w tym wykonywanie przekopów, pogłębianie, przenoszenie i zrzucanie osadów w wodach powierzchniowych, prowadzi się na ogólnie obowiązujących zasadach oraz, w odpowiednich przypadkach, na podstawie pozwoleń i zezwoleń wydawanych zgodnie z takimi zasadami, określonymi w tym celu przez państwa członkowskie, o ile tak wprowadzane substancje zanieczyszczające nie stanowią przeszkody dla osiągnięcia celów środowiskowych ustalonych dla danych jednolitych części wód zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2000/60/WE.

Z wyłączeń przewidzianych w lit. a) do f) można skorzystać jedynie w przypadku, gdy właściwe organy państw członkowskich stwierdzą, że jest przeprowadzane skuteczne monitorowanie wód podziemnych, których to dotyczy zgodnie z pkt. 2.4.2 załącznika V dyrektywy 2000/60/WE, lub inne stosowne monitorowanie.

4. Właściwe organy państw członkowskich prowadzą rejestr wyłączeń, o których mowa w ust. 3, w celu powiadamiania o nich Komisji na jej żądanie.

Artykuł 6a

Lista obserwacyjna

[13] 1. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów wykonawczych w celu sporządzenia – z uwzględnieniem sprawozdań naukowych przygotowanych przez ECHA zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu– listy obserwacyjnej substancji, dla których państwa członkowskie mają gromadzić dane w ramach monitorowania obejmujące całą Unię w celu wspierania przyszłych przeglądów załączników I i II, oraz w celu określenia formatów, które państwa członkowskie mają stosować do przekazywania Komisji wyników tego monitorowania i powiązanych informacji. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 9 ust. 2.

Lista obserwacyjna zawiera jednocześnie maksymalnie pięć substancji, grup substancji lub wskaźników zanieczyszczeń oraz możliwe metody analizy dla każdej substancji. Metody te nie mogą generować nadmiernych kosztów dla właściwych organów. Substancje, które mają zostać umieszczone na liście obserwacyjnej, są wybierane spośród tych substancji, dla których dostępne informacje wskazują, że mogłyby one stanowić istotne zagrożenie na poziomie Unii dla środowiska wodnego lub za jego pośrednictwem, i w przypadku których dane z monitorowania są niewystarczające. Lista obserwacyjna obejmuje substancje wzbudzające obawy.

Na podstawie sprawozdań naukowych przygotowanych przez ECHA zgodnie z ust. 2 Komisja umieszcza na liście obserwacyjnej mikrodrobiny plastiku i odpowiednie wskaźniki dotyczące występowania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe, jej rozwoju lub przenoszenia („wskaźniki oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe”), pod warunkiem że dostępne są metody pobierania próbek i metody analityczne, które są wiarygodne i nie pociągają za sobą nadmiernych kosztów. Komisja wskaże takie metody pobierania próbek i metody analityczne do dnia 1 grudnia 2027 r.

2. ECHA przygotowuje sprawozdania naukowe w ramach pomocy Komisji w wyborze substancji i wskaźników do umieszczenia na liście obserwacyjnej, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, uwzględniając następujące informacje:

a) załącznik I do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/105/WE (¹⁵) oraz wyniki najnowszego przeglądu tego załącznika, a także wyniki najnowszego przeglądu załącznika I do niniejszej dyrektywy;

b) listy obserwacyjne sporządzone zgodnie z dyrektywami 2008/105/WE i (UE) 2020/2184;

c) wymogi służące kwestiom zanieczyszczenia gleby, w tym powiązanym danym z monitorowania;

d) charakterystykę obszarów dorzeczy sporządzoną przez państwa członkowskie zgodnie z art. 5 dyrektywy 2000/60/WE oraz wyniki programów monitorowania ustanowionych zgodnie z art. 8 tej dyrektywy;

e) informacje na temat wielkości produkcji, sposobów użytkowania, swoistych właściwości (w tym mobilności w glebie i, w stosownych przypadkach, wielkości cząsteczek), stężeń w środowisku oraz powodowanych przez daną substancję lub grupę substancji niepożądanych skutków dla zdrowia człowieka i środowiska wodnego, w tym informacje zebrane zgodnie z dyrektywą 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (¹⁶), rozporządzeniami Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1907/2006 (¹⁷) i (WE) nr 1107/2009, dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE (¹⁸) i rozporządzeniami Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012, (UE) 2019/6 (¹⁹) oraz (UE) 2022/2379 (²⁰);

f) projekty badawcze i publikacje naukowe, w tym informacje o trendach i prognozach opartych na modelowaniu lub innych ocenach prognostycznych, a także informacjach i danych zebranych dzięki technologiom teledetekcji, obserwacji Ziemi, takim jak usługi programu Copernicus, czujnikom i urządzeniom in-situ lub danych uzyskanych dzięki badaniom metodą obywatelską, przy wykorzystaniu możliwości oferowanych przez sztuczną inteligencję oraz zaawansowaną analizę i przetwarzanie danych;

g) zalecenia zainteresowanych stron;

h) zalecenia grup roboczych ustanowionych na podstawie wspólnej strategii wdrażania dyrektywy 2000/60/WE;

i) informacje na temat emisji, zrzutów i strat dostępne w Portalu Emisji Przemysłowych ustanowionym rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1244 (²¹), a także wszelkie dostępne dodatkowe informacje dotyczące substancji objętych pozwoleniami na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE (²²).

3. Sprawozdania naukowe przygotowane przez ECHA zgodnie z ust. 2 zawierają wykaz proponowanych substancji, grup substancji lub wskaźników, przykładową metodę analityczną i maksymalną dopuszczalną granicę oznaczalności dla każdej z nich wraz z uzupełniającym odesłaniem do literatury naukowej lub wytycznych.

4. Do dnia 1 lutego 2028 r., a następnie co trzy lata ECHA przygotowuje sprawozdanie podsumowujące ustalenia sprawozdań naukowych przygotowanych zgodnie z ust. 2 i podaje to sprawozdanie do wiadomości publicznej.

5. Do dnia 1 czerwca 2028 r. Komisja sporządza pierwszą listę obserwacyjną, o której mowa w ust. 1, a następnie aktualizuje ją co trzy lata.

Przy aktualizacji listy obserwacyjnej Komisja usuwa z niej wszelkie substancje, grupy substancji lub wskaźniki, w przypadku których uważa, że możliwe jest przeprowadzenie oceny stwarzanego przez nie ryzyka dla środowiska wodnego bez dodatkowych danych z monitorowania. W przypadku gdy do przeprowadzenia oceny ryzyka dla środowiska wodnego potrzebne są dodatkowe dane z monitorowania, określona substancja, grupa substancji lub wskaźnik mogą jednak zostać utrzymane na liście obserwacyjnej przez kolejny okres trzech lat.

Komisja może również dodać jedną lub więcej dodatkowych substancji, grup substancji lub wskaźników, w przypadku gdy uzna w świetle sprawozdań naukowych ECHA, że może występować powszechne ryzyko dla środowiska wodnego, z zastrzeżeniem, że zaktualizowana lista obserwacyjna zawiera maksymalnie pięć substancji, grup substancji lub wskaźników zgodnie z ust. 1.

Mikrodrobin plastiku i wskaźniki oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe nie mogą być utrzymywane na liście obserwacyjnej przez drugi kolejny okres trzech lat, chyba że dostępna jest ujednolicona i wiarygodna metodyka oceny ryzyka, która po zastosowaniu wykazuje, że dane z monitorowania zebrane w pierwszym okresie monitorowania są niewystarczające do oceny ryzyka, jakie te substancje, grupy substancji lub wskaźniki stwarzają dla środowiska wodnego lub za jego pośrednictwem.

6. Państwa członkowskie monitorują każdą substancję, grupę substancji oraz wskaźnik znajdujący się na liście obserwacyjnej, o której mowa w ust. 1, w wybranych reprezentatywnych stacjach monitorowania przez okres 24 miesięcy. Okres monitorowania rozpoczyna się w ciągu sześciu miesięcy od ustanowienia listy obserwacyjnej, jednak pobieranie próbek i analiza nie muszą rozpoczynać się wraz z rozpoczęciem tego okresu.

Każde państwo członkowskie wybiera co najmniej dwie stacje monitorowania oraz dodatkowo liczbę stacji równą całkowitej powierzchni jednolitych części wód podziemnych w kraju wyrażonej w km2 podzielonej przez 45 000 po zaokrągleniu do najbliższej liczby całkowitej.

Wybierając reprezentatywne stacje monitorowania, oraz ustalając częstotliwość i harmonogram monitorowania dla każdej substancji, grupy substancji lub wskaźnika, państwa członkowskie biorą pod uwagę sezonowe zmiany pod względem opadów deszczu, poziomów wody, sposobów wykorzystania i możliwość wystąpienia danej substancji, grupy substancji lub wskaźnika. Monitorowanie prowadzone jest z częstotliwością nie mniejszą niż raz w roku.

W przypadku gdy państwo członkowskie na podstawie istniejących programów monitorowania lub badań jest w stanie wytworzyć wystarczające, porównywalne, reprezentatywne i aktualne dane z monitorowania danej substancji, grupy substancji lub wskaźnika, może zdecydować, że dla tej substancji, grupy substancji lub wskaźnika nie będzie prowadzić dodatkowego monitorowania w ramach mechanizmu listy obserwacyjnej, pod warunkiem że ta substancja, grupa substancji lub wskaźnik były monitorowane przy użyciu metodyki zgodnej z metodami analitycznymi, o których mowa w akcie wykonawczym ustanawiającym listę obserwacyjną.

7. Państwa członkowskie udostępniają wyniki monitorowania, o którym mowa w ust. 6 niniejszego artykułu, rocznie zgodnie z art. 8 ust. 4 dyrektywy 2000/60/WE oraz z aktem wykonawczym ustanawiającym listę obserwacyjną przyjętym na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu. Udostępniają również informacje na temat reprezentatywności stacji monitorowania oraz na temat strategii monitorowania.

8. Na zakończenie 24-miesięcznego okresu, o którym mowa w ust. 6, ECHA dokonuje przeglądu wyników monitorowania i ocenia, które substancje, grupy substancji lub wskaźniki wymagają monitorowania przez okres kolejnych 24 miesięcy i w związku z tym należy utrzymać je na liście obserwacyjnej, a które substancje, grupy substancji lub wskaźniki mogą zostać z listy obserwacyjnej usunięte.

W przypadku gdy Komisja stwierdzi, biorąc pod uwagę ocenę ECHA, o której mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, że do celów dalszej oceny ryzyka dla środowiska wodnego nie jest wymagane dalsze monitorowanie, ocena ta jest uwzględniana w przeglądzie załączników I lub II, o którym mowa w art. 8.

Artykuł 7

Przepisy przejściowe

W okresie od 16 januari 2009 do dnia 22 grudnia 2013 r. wszelkie nowe procedury udzielania zezwoleń zgodnie z art. 4 i 5 dyrektywy 80/68/EWG uwzględniają wymogi określone w art. 3, 4 i 5.

Artykuł 8

Przegląd załączników I–IV i przepisów szczególnych dotyczących niektórych substancji

[14] 1. Do dnia 11 maja 2032 r., a następnie co sześć lat Komisja dokonuje przeglądu zawartego w załączniku I wykazu substancji zanieczyszczających i wskaźników zanieczyszczeń i odpowiadających im środowiskowych norm jakości oraz, w stosownych przypadkach, dołącza do tego przeglądu wniosek ustawodawczy mający na celu aktualizację wykazu substancji zanieczyszczających i odpowiadających im norm jakości.

2. Do dnia 11 maja 2032 r., a następnie co sześć lat Komisja dokonuje przeglądu zawartego w załączniku II część B wykazu substancji zanieczyszczających i wskaźników zanieczyszczeń, w przypadku których państwa członkowskie muszą rozważyć ustanowienie krajowych wartości progowych, oraz, w stosownych przypadkach, dołącza do tego przeglądu wniosek ustawodawczy mający na celu aktualizację wykazu substancji zanieczyszczających zawartego w załączniku II część B.

3. Do dnia 11 maja 2032 r., a następnie co sześć lat Komisja dokonuje przeglądu zawartego w załączniku II część D repozytorium zharmonizowanych wartości progowych oraz, w stosownych przypadkach, dołącza do tego przeglądu wniosek ustawodawczy mający na celu aktualizację zawartego w załączniku II część D repozytorium i odpowiadających mu zharmonizowanych wartości progowych.

4. Dokonując przeglądów, o których mowa w ust. 1, 2 i 3, Komisja bierze pod uwagę sprawozdania naukowe przygotowane przez ECHA na podstawie ust. 6.

5. Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 8a aktów delegowanych dotyczących zmiany załącznika II części A i C oraz załączników III i IV w odniesieniu do wytycznych dotyczących ustalania przez państwa członkowskie wartości progowych, przekazywanych przez państwa członkowskie informacji dotyczących substancji zanieczyszczających i wskaźników zanieczyszczeń i odpowiadających im wskaźników, dla których ustalono wartości progowe, oceny stanu chemicznego wód podziemnych oraz identyfikacji i odwracania znaczących i utrzymujących się trendów wzrostowych, aby dostosować te załączniki do postępu naukowo-technicznego.

6. Aby pomóc Komisji w związku z przeglądem załączników I i II, ECHA przygotowuje sprawozdania naukowe. W tych sprawozdaniach bierze się pod uwagę

a) opinie Komitetu ds. Oceny Ryzyka (RAC) i Komitetu ds. Analiz Społeczno-Ekonomicznych (SEAC) ECHA;

b) wyniki programów monitorowania ustanowionych zgodnie z art. 8 dyrektywy 2000/60/WE;

c) przegląd wyników monitorowania zgodnie z art. 6a ust. 8 niniejszej dyrektywy;

d) wyniki przeglądów załączników do dyrektywy 2008/105/WE i dyrektywy (UE) 2020/2184;

e) informacje i wymagania dotyczące zanieczyszczenia gleby;

f) unijne projekty badawcze i publikacje naukowe, w tym najaktualniejsze dostępne informacje wynikające z zastosowania technologii teledetekcji, obserwacji Ziemi, takich jak usługi programu Copernicus, czujników i urządzeń in-situ i danych uzyskanych dzięki badaniom metodą obywatelską, przy wykorzystaniu możliwości oferowanych przez nowe technologie, które mogą obejmować sztuczną inteligencję, zaawansowaną analizę i przetwarzanie danych;

g) uwagi i informacje od odpowiednich zainteresowanych stron, w tym krajowych organów regulacyjnych i innych odpowiednich jednostek;

h) zalecenia grup roboczych ustanowionych na podstawie wspólnej strategii wdrażania dyrektywy 2000/60/WE.

Sprawozdania naukowe, o których mowa w akapicie pierwszym, zawierają propozycje norm jakości lub wartości progowych dla odpowiednich substancji zanieczyszczających lub wskaźników zanieczyszczeń, a także odpowiednią metodę analityczną.

7. Co sześć lat ECHA przygotowuje i podaje do wiadomości publicznej sprawozdanie podsumowujące wyniki sprawozdań naukowych sporządzonych na podstawie ust. 6. Pierwsze sprawozdanie zostanie przedłożone Komisji do dnia 11 maja 2030 r.

8. Przeprowadzając następny przegląd, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, Komisja rozważy ustanowienie standardu jakościowego dla całkowitej zawartości »PFAS ogółem« w wodach podziemnych oraz dąży do uzupełnienia wytycznych dotyczących monitorowania całkowitej zawartości PEAS ogółem w wodzie pitnej, opracowanych zgodnie z art. 13 ust. 7 dyrektywy (UE) 2020/2184, tak by miały również zastosowanie do monitorowania całkowitej zawartości PFAS ogółem w wodach podziemnych. Zachęca się również państwa członkowskie, by stosowały już te wytyczne do monitorowania PFAS ogółem w wodach podziemnych oraz by przekazywały te dane zgodnie z art. 8 ust. 4 dyrektywy 2000/60/WE. Zważywszy na toksyczność kwasu trifluorooctowego (TFA), jego trwałość i powszechność występowania w środowisku, Komisja przy okazji następnego przeglądu rozważy również ustanowienie w załączniku I do niniejszej dyrektywy normy jakości dla TFA liczonego oddzielnie lub jako części sumy.

9. Przeprowadzając następny przegląd, o którym mowa w ust. 1, Komisja rozważy, czy należy ustanowić normy jakości w odniesieniu do sumy wybranych substancji farmaceutycznych w podziale na sposób działania oraz sumy bisfenoli; z tego powodu „sumę wybranych substancji farmaceutycznych w podziale na sposób działania” oraz „sumę bisfenoli” umieszcza się w załączniku V do dyrektywy 2006/118/WE. Komisja rozważa również, czy do ustanowienia norm jakości dla substancji farmaceutycznych ogółem i bisfenoli ogółem w wodach podziemnych można zastosować podejście oparte na ocenie ryzyka uzupełnione odpowiednimi metodami monitorowania.

10. Przeprowadzając następny przegląd, o którym mowa w ust. 1, Komisja rozważy, czy należy zmienić zawarte w załączniku I normy jakości dla poszczególnych pestycydów, pestycydów ogółem oraz innych niż istotne metabolitów w wodach podziemnych.

Artykuł 8a

Wykonywanie przekazanych uprawnień

[15] 1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 8 ust. 5, powierza się Komisji na okres sześciu lat od dnia 10 maja 2026 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu sześciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 8 ust. 5, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4. Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa.

5. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 8 ust. 5 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 9

Procedura komitetowa

[16] 1. Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (²³).

2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

W przypadku gdy komitet nie wyda żadnej opinii, Komisja nie przyjmuje projektu aktu wykonawczego i stosuje się art. 5 ust. 4 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 10

[17] (uchylony)

Artykuł 11

Ocena

Sprawozdanie Komisji przewidziane w art. 18 ust. 1 dyrektywy 2000/60/WE w odniesieniu do wód podziemnych zawiera ocenę działania niniejszej dyrektywy w stosunku do innych odpowiednich aktów dotyczących środowiska, w tym jej spójności z tymi aktami.

Artykuł 12

Wdrożenie

Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy do ...16 januari 2009. Państwa członkowskie niezwłocznie powiadamiają o nich Komisję.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

Artykuł 13

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 14

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu, 12 grudnia 2006 r.

ZAŁĄCZNIK I

NORMY JAKOŚCI (QS) SUBSTANCJI ZANIECZYSZCZAJĄCYCH I WSKAŹNIKÓW ZANIECZYSZCZEŃ DLA WÓD PODZIEMNYCH [18]

W przypadku gdy zostanie stwierdzone, że normy jakości wód podziemnych zastosowane do danej jednolitej części wód podziemnych mogą skutkować nieosiągnięciem celów środowiskowych określonych w art. 4 dyrektywy 2000/60/WE dla wód powierzchniowych pozostających w związku hydraulicznym z tą jednolitą częścią wód podziemnych lub prowadzić do znaczącego pogorszenia jakości ekologicznej lub chemicznej tych wód lub znaczącej szkody w ekosystemach lądowych, bezpośrednio zależnych od tej jednolitej części wód podziemnych, ustala się bardziej restrykcyjne wartości progowe zgodnie z art. 3 niniejszej dyrektywy i załącznikiem II do niej. Z zastrzeżeniem dostępności wiarygodnej metodyki umożliwiającej ocenę występowania ekosystemów wód podziemnych ustanawia się również dla jednolitych części wód podziemnych, w których występują takie ekosystemy, bardziej rygorystyczne normy jakości, chyba że zostały ustanowione normy jakości wód podziemnych w celu ochrony zdrowia ludzkiego i są one już wystarczająco rygorystyczne, by chronić te ekosystemy.

 

ZAŁĄCZNIK II

WARTOŚCI PROGOWE DLA SUBSTANCJI ZANIECZYSZCZAJĄCYCH WÓD PODZIEMNYCH I WSKAŹNIKÓW SUBSTANCJI ZANIECZYSZCZAJĄCYCH [19]

Część A:

Wytyczne Dotyczące Ustalania Wartości Progowych Przez Państwa Członkowskie Zgodnie Z art. 3

Państwa członkowskie ustalają wartości progowe dla wszystkich substancji zanieczyszczających i wskaźników substancji zanieczyszczających, które zgodnie z charakterystyką opracowaną na podstawie art. 5 dyrektywy 2000/60/WE powodują uznanie określonych jednolitych części wód podziemnych lub grup takich części za zagrożone nieosiągnięciem dobrego stanu chemicznego wód podziemnych.

Zgodnie z art. 15 dyrektywy 2000/60/WE państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy informowały Komisję o wartościach progowych dla substancji zanieczyszczających i wskaźników zanieczyszczenia.

Wartości progowe ustala się w taki sposób, że w przypadku, gdy wyniki monitoringu w miarodajnym punkcie obserwacyjnym przekraczają progi, oznacza to zagrożenie, iż nie jest spełniony jeden lub więcej warunków określających dobry stan chemiczny wód podziemnych, o których mowa w art. 4 ust. 2 lit. c) pkt (ii)-(iv).

Ustalając wartości progowe, państwa członkowskie biorą pod uwagę następujące wytyczne:

1. Określenie wartości progowych powinno opierać się na czynnikach obejmujących:

a) zakres interakcji pomiędzy wodami podziemnymi a ekosystemami wodnymi pozostającymi z nimi w związku hydraulicznym i zależnymi od nich ekosystemami lądowymi;

b) zaburzenie aktualnych lub potencjalnych uzasadnionych sposobów wykorzystania wód podziemnych lub ich funkcji;

c) wszelkie substancje zanieczyszczające powodujące uznanie jednolitych części wód podziemnych za zagrożone, z uwzględnieniem minimalnego wykazu zamieszczonego w części B niniejszego załącznika;

d) własności hydrogeologiczne, w tym informacje dotyczące poziomów naturalnego tła hydrogeochemicznego i bilansu wodnego.

2. Przy określaniu wartości progowych należy również uwzględniać pochodzenie substancji zanieczyszczających, ich ewentualne występowanie w przyrodzie, własności toksyczne i zdolność do dyspersji, trwałość i zdolność do bioakumulacji.

3. W przypadkach gdy podwyższone poziomy tła substancji lub jonów lub ich wskaźników występują z naturalnych przyczyn hydrogeologicznych, te poziomy tła w danej jednolitej części wód podziemnych są uwzględniane przy ustalaniu wartości progowych. Następujące zasady powinny być wzięte pod uwagę przy określaniu poziomów tła:

a) poziomy tła powinny być określane na podstawie charakterystyki jednolitych części wód podziemnych zgodnie z załącznikiem II do dyrektywy 2000/60/WE oraz na podstawie wyników monitorowania wód podziemnych zgodnie z załącznikiem V do tej dyrektywy. Strategia monitorowania i interpretacja danych powinny uwzględnić fakt, że warunki przepływu i skład chemiczny wód gruntowych są zróżnicowane w pionie i w poziomie;

b) jeżeli dostępne są tylko ograniczone dane z monitorowania wód podziemnych, konieczne jest zebranie większej ilości danych, a do tego czasu poziomy tła powinny być określane w oparciu o te ograniczone dane z monitorowania, w stosownych przypadkach za pomocą uproszczonego podejścia z wykorzystaniem podzbioru próbek, dla których wskaźniki wykazują brak wpływu działalności człowieka. Informacje dotyczące transferów i procesów geochemicznych również powinny być wzięte pod uwagę, jeżeli są one dostępne;

c) jeżeli nie są dostępne wystarczające dane z monitorowania wód podziemnych, a informacje dotyczące transferów i procesów geochemicznych są niskiej jakości, konieczne jest zebranie większej ilości danych, a do tego czasu poziomy tła powinny być szacowane, w stosownych przypadkach na podstawie statystycznych wyników referencyjnych dla tego samego rodzaju warstw wodonośnych na innych obszarach, na których dane z monitorowania są wystarczające.

4. Określanie wartości progowych powinno być wspomagane przez mechanizm kontroli gromadzonych danych, oparty na ocenie jakości danych, przesłankach analitycznych i danych o poziomie tła dla substancji, których występowanie może mieć zarówno charakter naturalny, jak i antropogeniczny.

Część B:

Minimalny Wykaz Substancji Zanieczyszczających Oraz Wskaźników Substancji Zanieczyszczających, W odniesieniu Do Których Państwa Członkowskie Są Zobowiązane Do Rozważenia Ustalenia Wartości Progowych Zgodnie Z art. 3

1. Substancje lub jony lub wskaźniki, które mogą występować zarówno w sposób naturalny lub w wyniku działalności ludzkiej

kadm

ołów

rtęć

jony amonowe

jony chlorkowe

jony siarczanowe

azotyny

fosfor (całkowity)/fosforany (¹)

2. Substancje syntetyczne wytworzone przez człowieka (²)

Trichloroetylen

Tetrachloroetylen

3. Parametry wskazujące na intruzje wód słonych lub innych (³) Przewodność elektrolityczna właściwa PEW

Część C:

Informacje, które mają być przekazywane przez państwa członkowskie w odniesieniu do substancji zanieczyszczających i wskaźników zanieczyszczeń, dla których państwa członkowskie ustaliły wartości progowe

Państwa członkowskie zamieszczają w planach gospodarowania wodami na obszarach dorzeczy, które mają być przedstawiane zgodnie z art. 13 dyrektywy 2000/60/WE, informacje dotyczące sposobu przeprowadzenia procedury określonej w części A niniejszego załącznika.

Państwa członkowskie przedstawiają w szczególności:

a) informacje o każdej jednolitej części wód podziemnych lub grupie takich części uznanej za zagrożone, w tym o:

(i) wielkości części wód podziemnych;

(ii) każdej substancji zanieczyszczającej lub wskaźniku substancji zanieczyszczającej, która powoduje, że części wód podziemnych uznaje się za zagrożone;

(iii) celach dotyczących jakości środowiska, z którymi związane jest zagrożenie, w tym aktualnych lub potencjalnych uzasadnionych sposobach wykorzystania wód podziemnych lub ich funkcjach oraz związku między częściami wód podziemnych a wodami powierzchniowymi pozostającymi w związku hydraulicznym oraz ekosystemami lądowymi bezpośrednio od nich zależnymi;

(iv) w przypadku naturalnie występujących substancji – naturalnych poziomach tła w częściach wód podziemnych;

(v) zaistniałych przekroczeniach, w przypadku gdy wartości progowe zostały przekroczone;

b) wartości progowe, niezależnie od tego czy mają zastosowanie na poziomie kraju, obszaru dorzecza czy części międzynarodowego dorzecza znajdującej się na terytorium danego państwa członkowskiego lub jednolitej części wód podziemnych lub grupy takich części;

c) dane o współzależności między wartościami progowym a każdym z poniższych elementów:

(i) w przypadku naturalnie występujących substancji – poziomami tła;

(ii) wodami powierzchniowymi pozostającymi w związku hydraulicznym i zależnymi ekosystemami lądowymi;

(iii) celami dotyczącymi jakości środowiska i innymi normami służącymi ochronie wód, obowiązującymi na poziomie krajowym, unijnym lub międzynarodowym;

(iv) wszelkimi istotnymi informacjami dotyczącymi substancji zanieczyszczających w zakresie ich własności toksycznych, ekotoksycznych, trwałości, potencjału bioakumulacji i zdolności do dyspersji;

d) metodykę ustalania poziomów tła na podstawie zasad określonych w części A pkt 3;

e) przyczyny, dla których nie ustalono wartości progowe dla jakiejkolwiek z substancji zanieczyszczającej i wskaźników określonych w części B;

f) najważniejsze elementy oceny stanu chemicznego wód podziemnych, w tym poziom, metody i okres agregowania wyników monitorowania, określenie dopuszczalnego stopnia przekroczenia oraz metodę obliczania tego stopnia, zgodnie z art. 4 ust. 2 lit. c) ppkt (i) oraz pkt 3 załącznika III.

W przypadku gdy którekolwiek z danych, o których mowa w lit. a)–f), nie są włączone do planów gospodarowania wodami w dorzeczu, państwa członkowskie przedstawiają powody takiej sytuacji w tych planach.

Część D

Repozytorium zharmonizowanych wartości progowych dla występujących w wodach podziemnych substancji syntetycznych wytworzonych przez człowieka (⁴) wzbudzających obawy na poziomie krajowym, regionalnym lub lokalnym

 

(1)	(2)	(3)	(4)	(5)	(6)
Pozycja nr	Nazwa substancji	Kategoria substancji	Numer CAS (1)	Numer UE (2)	Wartość progowa [μg/l, o ile nie wskazano inaczej]
	Pojedyncze farmaceutyczne substancje czynne (3)	Substancje farmaceutyczne			2,5 (4)
(1) CAS: Chemical Abstracts Service. (2) Numer UE: Europejski wykaz istniejących substancji o znaczeniu handlowym (EINECS) lub Europejski wykaz notyfikowanych substancji chemicznych (ELINCS). (3) Farmaceutyczne substancje czynne zdefiniowane w dyrektywie 2001/83/WE i rozporządzeniu (UE) 2019/6. (4) Państwa członkowskie stosują tę wartość progową, chyba że na poziomie unijnym lub krajowym została ustanowiona norma lub wartość progowa w wodach powierzchniowych albo podziemnych. Gdy dostępna jest wiarygodna metodyka, państwa członkowskie oceniają obecność ekosystemów wód podziemnych, w jednolitych częściach wód podziemnych, których właściwości sugerują możliwość występowania tych ekosystemów, i – jeżeli takie ekosystemy są obecne – zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. b) określają dla tej substancji bardziej rygorystyczną wartość progową odpowiednią do ochrony tych ekosystemów.

 

(¹) Państwa członkowskie mogą zdecydować o określeniu wartości progowych dla fosforu (całkowitego) albo dla fosforanów.

(²) w tym substancje syntetyczne mające identyczne odpowiedniki naturalne, które mogą występować w wodach podziemnych, ale w przypadku których jakikolwiek naturalny poziom tła jest co najwyżej niski.

(³) W odniesieniu do stężeń soli wynikających z działalności człowieka, państwa członkowskie mogą postanowić o ustaleniu wartości progowych dla jonów siarczanowych i chlorkowych albo dla przewodności elektrolitycznej właściwej PEW.

(⁴) w tym substancje syntetyczne mające identyczne odpowiedniki naturalne, które mogą występować w wodach podziemnych, ale w przypadku których jakikolwiek naturalny poziom tła jest co najwyżej niski.

ZAŁĄCZNIK IIl

OCENA STANU CHEMICZNEGO WÓD PODZIEMNYCH [20]

1. Procedurę oceny mającej na celu określenie stanu chemicznego jednolitej części wód podziemnych lub grupy takich części przeprowadza się w stosunku do wszystkich części wód podziemnych lub grup takich części uznanych za zagrożone i w stosunku do każdej z substancji zanieczyszczających, które przyczyniają się do takiej klasyfikacji jednolitej części wód podziemnych lub grupy takich części.

2. Podejmując wszelkie badania, o których mowa w art. 4 ust. 2 lit. c), państwa członkowskie biorą pod uwagę:

a) informacje zebrane w ramach określania charakterystyki zgodnie z art. 5 dyrektywy 2000/60/WE oraz sekcji 2.1, 2.2 i 2.3 jej załącznika II;

b) wyniki uzyskane w ramach sieci monitoringu wód podziemnych, zgodnie z załącznikiem V, sekcja 2.4 dyrektywy 2000/60/WE; oraz

c) wszelkie inne istotne informacje, w tym porównanie rocznej średniej arytmetycznej stężenia odpowiednich substancji zanieczyszczających w punkcie monitorowania z normami jakości wód podziemnych ustalonymi w załączniku I oraz wartościami progowymi, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. b) i c).

3. Do celów badania, czy warunki dobrego stanu chemicznego wód podziemnych, o których mowa w art. 4 ust. 2 lit. c) pkt. (i) i (iv), są spełnione, państwa członkowskie, tam gdzie ma to znaczenie i jest konieczne, szacują, w jakim obszarze danej jednolitej części wód podziemnych średnia arytmetyczna stężenia danych substancji zanieczyszczających przekracza normę jakości wód podziemnych lub wartość progową, opierając się przy tym na odpowiednio zagregowanych wynikach obserwacji, uzupełnionych w razie potrzeby o oszacowania stężeń oparte na modelu koncepcyjnym danej jednolitej części wód podziemnych lub grupy takich części.

4. W celu zbadania, czy są spełnione warunki dobrego stanu chemicznego wód podziemnych, o których mowa w art. 4 ust. 2 lit. c) pkt. (ii) i (iii), tam gdzie ma to znaczenie i jest konieczne, opierając się na odpowiednich wynikach monitoringu i właściwym modelu koncepcyjnym danej jednolitej części wód podziemnych państwa członkowskie dokonają oceny:

a) skutków obecności substancji szkodliwych w części wód podziemnych;

b) ilości i stężeń substancji zanieczyszczających, które są lub mogą być przenoszone z jednolitej części wód podziemnych do wód powierzchniowych pozostających z nią w związku hydraulicznym lub do ekosystemów lądowych bezpośrednio od niej zależnych;

c) przypuszczalnego wpływu ilości i stężeń substancji zanieczyszczających przenoszonych z tej jednolitej części wód podziemnych do wód powierzchniowych pozostających z nią w bezpośrednim związku hydraulicznym oraz do ekosystemów lądowych bezpośrednio od niej zależnych;

d) wielkości wszelkich intruzji wód słonych lub innych do jednolitej części wód podziemnych; oraz

e) zagrożenia spowodowanego obecnością substancji zanieczyszczających w jednolitej części wód podziemnych dla jakości wody z niej pozyskiwanej lub planowanej do pozyskania w celu spożycia przez ludzi.

5. Państwa członkowskie przedstawiają mapę stanu chemicznego jednolitej części wód podziemnych lub grupy takich części, zgodnie z sekcjami 2.4.5 i 2.5 załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE. Państwa członkowskie wskazują również na takich mapach wszystkie punkty obserwacyjne, w których występuje przekroczenie norm jakości wód podziemnych lub wartości progowych, tam gdzie ma to znaczenie i jest wykonalne.

ZAŁĄCZNIK IV

IDENTYFIKACJA I ODWRACANIE ZNACZĄCYCH I UTRZYMUJĄCYCH SIĘ TRENDÓW WZROSTOWYCH [21]

CZĘŚĆ A

Identyfikacja znaczących i utrzymujących się trendów wzrostowych

Państwa członkowskie identyfikują znaczące i utrzymujące się trendy wzrostowe stężenia substancji zanieczyszczających we wszystkich jednolitych częściach wód podziemnych i grupach takich części uznanych za zagrożone zgodnie z załącznikiem II do dyrektywy 2000/60/WE, z uwzględnieniem następujących wymogów:

1. zgodnie z sekcją 2.4 załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE, program monitoringu jest opracowany w taki sposób, aby można było identyfikować znaczące i utrzymujące się trendy wzrostowe stężeń substancji zanieczyszczających zidentyfikowanych zgodnie z art. 3;

2. procedura identyfikacji znaczących i utrzymujących się trendów wzrostowych opiera się na następujących elementach:

a) częstotliwość i miejsca monitoringu dobiera się w sposób wystarczający do:

(i) uzyskania informacji niezbędnych do zapewnienia możliwości odróżnienia na odpowiednim poziomie pewności i precyzji takich trendów wzrostowych od zmian naturalnych;

(ii) umożliwienia identyfikacji takich trendów wzrostowych w czasie pozwalającym na zastosowanie środków mających na celu zapobieżenie lub co najmniej możliwie najdalej idące złagodzenie istotnych dla środowiska niekorzystnych zmian w jakości wód podziemnych. Identyfikacja taka będzie dokonana po raz pierwszy do roku 2009, w miarę możliwości, oraz z uwzględnieniem istniejących danych, w kontekście sprawozdania dotyczącego identyfikacji trendów w ramach pierwszego planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, o którym mowa w art. 13 dyrektywy 2000/60/WE, a następnie nie rzadziej niż co sześć lat;

(iii) uwzględnienia zmienności w czasie własności fizycznych i chemicznych jednolitej części wód podziemnych, w tym warunków przepływu wód podziemnych, szybkości ich zasilania oraz czasu przesączania przez glebę lub podglebie;

b) stosuje się metody obserwacji i analizy zgodne z międzynarodowymi zasadami kontroli jakości, w tym, o ile ma to znaczenie, metody Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego (CEN) lub krajowe metody standaryzowane, aby zapewnić równorzędny poziom jakości naukowej i porównywalności dostarczanych danych;

c) ocena opiera się na metodzie statystycznej, takiej jak analiza regresji, umożliwiającej dokonywanie analizy trendu z wykorzystaniem szeregów czasowych z poszczególnych punktów monitoringu;

d) w celu uniknięcia błędu systematycznego w identyfikacji trendów, wszelkie pomiary poniżej dolnej granicy zakresu pomiarowego zastępuje się połową najwyższej wartości dolnej granicy zakresu pomiarowego występującej w szeregu czasowym, z wyjątkiem wartości dla pestycydów łącznie;

3. przy określaniu znaczącego i utrzymującego się trendu wzrostowego w stężeniach substancji, które występują zarówno naturalnie, jak i w wyniku działalności człowieka, uwzględniane będą poziomy początkowe oraz, o ile takie dane będą dostępne, dane zgromadzone przed rozpoczęciem programu monitorowania w celu sporządzenia sprawozdania dotyczącego określania trendu w ramach pierwszego planu gospodarowania wodami w dorzeczu, o którym mowa w art. 13 dyrektywy 2000/60/WE.

CZĘŚĆ B

Punkty początkowe dla inicjowania działań odwracających trendy

Zgodnie z art. 5 państwa członkowskie odwrócą zidentyfikowane znaczące i utrzymujące się trendy wzrostowe z uwzględnieniem następujących wymogów:

1. punktem początkowym inicjowania działań mających odwrócić znaczące i utrzymujące się trendy wzrostowe jest stan, kiedy stężenie substancji zanieczyszczającej osiąga 75 % wartości parametrycznych norm jakości wód podziemnych określonych w załączniku I i wartości progowych, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. b) i c), chyba że:

a) należy określić wcześniejszy punkt początkowy inicjowania działań, aby zapobiec istotnym dla środowiska, niekorzystnym zmianom jakości wód podziemnych lub przynajmniej złagodzić je w możliwie największym stopniu, w sposób najefektywniejszy z punktu widzenia kosztów;

b) określenie innego punktu początkowego inicjowania działań jest uzasadnione w sytuacji, gdy próg wykrywalności nie pozwala na stwierdzenie istnienia trendu przy poziomie 75 % normatywnych wartości parametrów; lub

c) szybkość nasilania się trendu i jego odwracalny charakter sprawiają, że przyjęcie późniejszego punktu początkowego inicjowania działań odwracających trend nadal umożliwia, przy najefektywniejszym wykorzystaniu środków, zapobieżenie istotnym dla środowiska niekorzystnym zmianom jakości wód podziemnych lub przynajmniej ich złagodzenie w możliwie największym stopniu. Przyjęcie takiego późniejszego punktu początkowego inicjowania nie może prowadzić do opóźnienia terminów osiągnięcia celów środowiskowych.

W odniesieniu do działań wchodzących w zakres dyrektywy 91/676/EWG, punkt początkowy inicjowania działań odwracających znaczące i utrzymujące się trendy wzrostowe określa się zgodnie z tą dyrektywą oraz dyrektywą 2000/ 60/WE oraz, w szczególności, dotrzymując realizacji celów środowiskowych dla ochrony wód, określonych w art. 4 dyrektywy 2000/60/WE;

2. po określeniu punktu początkowego dla jednolitej części wód podziemnych uznanej za zagrożoną zgodnie z sekcją 2.4.4 załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE i zgodnie z pkt 1, nie podlega on zmianie w ciągu sześcioletniego cyklu objętego planem gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, wymaganym na podstawie art. 13 dyrektywy 2000/60/WE;

3. wykazując odwrócenie trendu, bierze się pod uwagę właściwe przepisy o monitoringu zawarte w części A pkt 2.

ZAŁĄCZNIK V

SUBSTANCJE PODLEGAJĄCE PRZEGLĄDOWI POD KĄTEM POTENCJALNEGO UMIESZCZENIA W ZAŁĄCZNIKU I DOTYCZĄCYM OGÓLNOUNIJEJ NORMY JAKOŚCI WÓD PODZIEMNYCH [22]

(1)	(2)	(3)	(4)	(5)	(6)
Pozycja nr	Nazwa substancji	Kategoria substancji	Numer CAS (1)	Numer UE (2)	Wartość progowa [μg/l, o ile nie wskazano inaczej]
	Suma (sumy) wybranych substancji farmaceutycznych według sposobu działania	Substancje farmaceutyczne
	Suma bisfenoli	Substancje przemysłowe
(1) CAS: Chemical Abstracts Service. (2) Numer UE: Europejski spis istniejących substancji o znaczeniu handlowym (EINECS) lub Europejski wykaz notyfikowanych substancji chemicznych (ELINCS).