KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do wyrobów budowlanych (¹), w szczególności jej art. 13 ust. 4 lit. a),

po konsultacji ze Stałym Komitetem ds. Budownictwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniu 25 stycznia 1999 r. Komisja przyjęła decyzję 1999/94/WE w sprawie procedury zaświadczania zgodności wyrobów budowlanych zgodnie z art. 20 ust. 2 dyrektywy Rady 89/106/EWG, w zakresie wyrobów prefabrykowanych z betonu zwykłego, betonu lekkiego lub autoklawizowanego gazobetonu (²).

(2) Należy zmienić załącznik III do decyzji 1999/94/WE, aby dostosować do postępu technicznego systemy zaświadczania zgodności dla zespołów i elementów stropowych belkowych/blokowych zawierających materiał organiczny, w celu uwzględnienia zastosowań podlegających przepisom dotyczącym reakcji na ogień, ponieważ należy zapewnić inny stopień interwencji strony trzeciej w zależności od procesów i materiałów użytych w produkcji.

(3) Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 1999/94/WE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik III do decyzji 1999/94/WE zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 marca 2012 r.

ZAŁĄCZNIK

W załączniku III do decyzji 1999/94/WE dodaje się następujący tekst:

„ RODZINA WYROBÓW

ZESPOŁY I ELEMENTY STROPOWE BELKOWE/BLOKOWE ZAWIERAJĄCE MATERIAŁY ORGANICZNE

Systemy zaświadczania zgodności

Dla wyrobu(-ów) i jego zamierzonego(-ych) zastosowania(-ań) wymienionych poniżej wnosi się do Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego (CEN) o wyszczególnienie następujących systemów zaświadczania zgodności w stosownych zharmonizowanych normach europejskich:

Specyfikacja systemu musi być tak dobrana, aby system ten mógł być wprowadzany w życie nawet wówczas, gdy ustalenie niektórych właściwości użytkowych wyrobu nie jest konieczne z uwagi na fakt, że co najmniej jedno państwo członkowskie nie posiada wymogów prawnych dotyczących takich właściwości wyrobu (zob. art. 2 ust. 1 dyrektywy 89/106/EWG oraz, gdy to właściwe, pkt 1.2.3 dokumentów interpretacyjnych). W tych przypadkach nie wolno nakładać na producenta obowiązku sprawdzenia charakterystyki wyrobu, jeśli nie życzy on sobie przedkładać deklaracji dotyczących właściwości wyrobu w tym zakresie.”.