(1)

Jak wskazano we wspólnej białej księdze w sprawie obronności europejskiej – Gotowość2030 (2), zwiększenie inwestycji publicznych w obronność jest niezbędne, ale nie byłoby wystarczające. Aby przedsiębiorstwa mające siedzibę w Unii, w tym MŚP i spółki o średniej kapitalizacji, były w stanie osiągać etap masowej produkcji przemysłowej i zwiększyć zdolności produkcyjne do poziomu, jakiego potrzebuje Unia, konieczny jest lepszy dostęp do kapitału, w tym do instrumentów gwarancyjnych ograniczających ryzyko dla inwestorów. Sektor finansowy wykazuje rosnące zainteresowanie obronnością, jednak rynek ten jest nadal niedofinansowany ze względu na ograniczenia przewidziane w politykach inwestycyjnych instytucji finansowych, zarówno tych publicznych, jak i prywatnych. We wspólnej białej księdze przedstawiono pakiet obronny zapewniający państwom członkowskim dźwignie finansowe do pobudzenia szybkiego wzrostu inwestycji w zdolności obronne. Ułatwienie prowadzenia działalności gospodarczej i pogłębienie jednolitego rynku stanowią główne cele pakietu. Dnia 6 marca 2025 r. Rada Europejska wezwała Komisję do szybkiego poczynienia postępów w pracach nad uproszczeniem ram prawnych i administracyjnych w odniesieniu do zamówień publicznych, współpracy przemysłowej, wydawania pozwoleń i wymogów sprawozdawczych, aby wyeliminować wszystkie przeszkody i wąskie gardła utrudniające szybki rozwój przemysłu obronnego, w tym małym i średnim przedsiębiorstwom i spółkom o średniej kapitalizacji.

(2)

W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2020/1818 (3) ustanowiono związane z klimatem oznaczenia wskaźników referencyjnych, które nakładają wymóg, aby wszystkie przedsiębiorstwa zaangażowane we wszelkie działania związane z bronią kontrowersyjną były wykluczone z unijnych wskaźników referencyjnych dostosowanych do porozumienia paryskiego i wskaźników referencyjnych transformacji klimatycznej. Definicja broni kontrowersyjnej w tym rozporządzeniu delegowanym wprowadza jednak zbyt dużą niepewność i powoduje dezorientację administratorów, o których mowa w rozporządzeniu (UE) 2016/1011, co prowadzi do nieporozumień, należy zatem ją doprecyzować i uprościć, zwłaszcza z uwagi na fakt, że odpowiednie międzynarodowe traktaty i konwencje, których państwa członkowskie są stronami, nie odnoszą się do broni kontrowersyjnej, lecz raczej do broni zakazanej.

(3)

Należy zatem zmienić definicję broni kontrowersyjnej, która jest zawarta w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2020/1818 i zastąpić ją definicją „broni zakazanej” , aby zapewnić pewność prawa i spójność w całym zbiorze przepisów dotyczących zrównoważonego finansowania oraz stosowanie zharmonizowanych praktyk przez administratorów wskaźników referencyjnych. Można to osiągnąć przy jednoczesnym utrzymaniu bezpiecznego poziomu wykluczeń zgodnie z celem rozporządzenia (UE) 2016/1011.

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie delegowane (UE) 2020/1818.

(5)

Wdrożenie niniejszego rozporządzenia może prowadzić do uzasadnionych skutków dla transakcji finansowanych przez fundusze oparte na tych indeksach stosowanych jako unijne wskaźniki referencyjne dostosowane do porozumienia paryskiego i wskaźniki referencyjne transformacji klimatycznej. Aby uniknąć zakłóceń na rynku, należy zapewnić wystarczająco dużo czasu na dostosowanie istniejących wskaźników referencyjnych do tych zmian,