Imiona i nazwiska

(transliteracja ang. z jęz. białoruskiego)

(transliteracja ang. z jęz. rosyjskiego)

Imiona i nazwiska

(pisownia białoruska)

(pisownia rosyjska)

Informacje identyfikacyjne

Przyczyny umieszczenia w wykazie

Data umieszczenia w wykazie

„1.

Uladzimir Uladzimiravich NAVUMAU

Vladimir Vladimirovich NAUMOV

Уладзімір Уладзіміравіч НАВУМАЎ

Владимир Владимирович НАУМОВ

Stanowisko(a): były minister spraw wewnętrznych; były szef służby bezpieczeństwa prezydenta

Data urodzenia: 7.2.1956

Miejsce urodzenia: Smoleńsk, były ZSRR (obecnie Federacja Rosyjska)

Płeć: mężczyzna

Nie podjął działań w celu rozwiązania sprawy niewyjaśnionych zaginięć Jurija Zacharenki, Wiktora Gonczara, Anatolija Krasowskiego i Dmitryja Zawadzkiego na Białorusi w latach 1999-2000. Były minister spraw wewnętrznych, jak również były szef służby bezpieczeństwa prezydenta. Jako minister spraw wewnętrznych był odpowiedzialny za represje wobec pokojowych demonstracji aż do odejścia na emeryturę w dniu 6 kwietnia 2009 r. z powodów zdrowotnych.

Otrzymał od administracji prezydenta rezydencję w dzielnicy Mińska Drozdy, w której mieszka nomenklatura. W październiku 2014 r. otrzymał od prezydenta Łukaszenki order III stopnia »za zasługi«. Od listopada 2023 r. posiada 75 % udziałów w przedsiębiorstwie Zorka Food. Zorka Food jest zarejestrowane w Moskwie i działa w okupowanym przez Rosję obwodzie donieckim i mieście Mariupol w Ukrainie, eksportując zboże i pasze przez port w Mariupolu, przez co wspiera zaangażowanie Białorusi w rosyjską wojnę napastniczą przeciwko Ukrainie. Wspiera on zatem reżim Łukaszenki.

24.9.2004

2.

Dzmitry Valerievich PAULICHENKA,

Dmitri Valerievich PAVLICHENKO (Dmitriy Valeriyevich PAVLICHENKO)

Дзмiтрый Валер'евiч ПАЎЛIЧЭНКА

Дмитрий Валериевич ПАВЛИЧЕНКО

Stanowisko(a): były dowódca jednostki specjalnej szybkiego reagowania (SOBR); dowódca jednostki OMON

Data urodzenia: 1966

Miejsce urodzenia: Witebsk, były ZSRR (obecnie Białoruś)

Adres: Belarusian Association of Veterans of Special Forces of the Ministry of Internal Affairs »Honour«, (Białoruskie Stowarzyszenie Weteranów Sił Specjalnych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych »Honor«) ul. Majakowskiego 111, 220028 Mińsk, Białoruś

Płeć: mężczyzna

Odegrał kluczową rolę w niewyjaśnionych zaginięciach Jurija Zacharenki, Wiktora Gonczara, Anatolija Krasowskiego i Dimitra Zawadzkiego na Białorusi w latach 1999-2000. Były dowódca jednostki specjalnej szybkiego reagowania (SOBR) w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych (MSW).

Biznesmen, przewodniczący »Honoru«, stowarzyszenia weteranów sił specjalnych MSW przy MSW.

Został zidentyfikowany jako dowódca jednostki OMON podczas brutalnych represji wobec demonstrantów, które miały miejsce na Białorusi po wyborach prezydenckich w 2020 r. Promował Łukaszenkę przed wyborami prezydenckimi na Białorusi w lutym 2025 r. Wspiera zatem reżim Łukaszenki.

24.9.2004

3.

Viktar Uladzimiravich SHEIMAN (Viktar Uladzimiravich SHEYMAN)

Viktor Vladimirovich SHEIMAN (Viktor Vladimirovich SHEYMAN)

Вiктар Уладзiмiравiч ШЭЙМАН

Виктор Владимирович ШЕЙМАН

Stanowisko(a): były szef Dyrekcji ds. Zarządzania Mieniem Prezydenta Białorusi; współprzewodniczący Vector Capital Group; wysłannik prezydenta

Data urodzenia: 26.5.1958

Miejsce urodzenia: Sołtaniszki, obwód grodzieński, były ZSRR (obecnie Białoruś)

Adres: Belarus President Property Management Directorate, (Dyrekcja ds. Zarządzania Mieniem Prezydenta Białorusi) ul. K. Marksa 38, 220016 Mińsk, Białoruś

Płeć: mężczyzna

Stopień wojskowy: generał broni

Były szef Dyrekcji ds. Zarządzania Mieniem Prezydenta Białorusi. Ponosi odpowiedzialność za niewyjaśnione zaginięcia Jurija Zacharenki, Wiktora Gonczara, Anatolija Krasowskiego i Dimitra Zawadzkiego na Białorusi w latach 1999-2000. Były sekretarz Rady Bezpieczeństwa. Nadal aktywnie działa w reżimie Łukaszenki, pełniąc funkcję specjalnego asystenta / doradcy prezydenta oraz specjalnego wysłannika Łukaszenki ds. współpracy z Afryką.

Ponadto Viktar Sheiman współprzewodniczy przedsiębiorstwu Vector Capital Group, które nadzoruje przedsiębiorstwo zaangażowane w produkcję dronów.

Wspiera on zatem reżim Łukaszenki oraz kompleks wojskowo-przemysłowy Białorusi poprzez uczestnictwo w produkcji technologii wojskowej i sprzętu wojskowego.

24.9.2004

4.

Iury Leanidavich SIVAKAU (Yuri Leanidavich SIVAKAU, SIVAKOU)

Iury (Yuri) Leonidovich SIVAKOV

Юрый Леанідавіч СIВАКАЎ, СIВАКОЎ

Юрий Леонидович СИВАКОВ

Stanowisko(a): były pierwszy wiceminister spraw wewnętrznych; były zastępca szefa administracji prezydenta; profesor nadzwyczajny Akademii Spraw Wewnętrznych i Wydziału Białoruskiego Uniwersytetu Państwowego (wydział prawa)

Data urodzenia: 5.8.1946

Miejsce urodzenia: Onor, obwód sachaliński, były ZSRR (obecnie Federacja Rosyjska)

Adres: Belarusian Association of Veterans of Special Forces of the Ministry of Internal Affairs »Honour«, (Białoruskie Stowarzyszenie Weteranów Sił Specjalnych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych »Honor«) ul. Majakowskiego 111, 220028 Mińsk, Białoruś

Płeć: mężczyzna

Ukartował niewyjaśnione zaginięcia Jurija Zacharenki, Wiktora Gonczara, Anatolija Krasowskiego i Dzmitryja Zawadzkiego na Białorusi w latach 1999-2000. Były minister turystyki i sportu, były minister spraw wewnętrznych i były zastępca szefa administracji prezydenta.

24.9.2004

5.

Yuri Khadzimuratavich KARAEU

Yuri Khadzimuratovich KARAEV

Юрый Хаджымуратавіч КАРАЕЎ

Юрий Хаджимуратович КАРАЕВ

Stanowisko(a): były minister spraw wewnętrznych; generał broni w milicji; doradca prezydenta Republiki Białorusi - inspektor w obwodzie grodzieńskim; przewodniczący Regionalnego Komitetu Wykonawczego w Grodnie

Data urodzenia: 21.6.1966

Miejsce urodzenia: Ordżonikidze, były ZSRR (obecnie Władykaukaz, Federacja Rosyjska)

Płeć: mężczyzna

Jako były minister spraw wewnętrznych jest odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną przez służby MSW po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania i brutalne traktowanie, w tym tortury, pokojowych demonstrantów, jak również za zastraszanie dziennikarzy i stosowanie wobec nich przemocy. Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako doradca prezydenta Białorusi - inspektor w obwodzie grodzieńskim, a także jako przewodniczący Regionalnego Komitetu Wykonawczego w Grodnie.

W związku z tym wspiera reżim Łukaszenki i odpowiada za poważne naruszenia praw człowieka oraz represje wobec społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji na Białorusi.

2.10.2020

6.

Genadz Arkadzievich KAZAKEVICH

Gennadi Arkadievich KAZAKEVICH

Генадзь Аркадзьевіч КАЗАКЕВIЧ

Геннадий Аркадьевич КАЗАКЕВИЧ

Stanowisko(a): były pierwszy wiceminister spraw wewnętrznych; wiceminister spraw wewnętrznych - szef milicji, pułkownik milicji

Data urodzenia: 14.2.1975

Miejsce urodzenia: Mińsk, były ZSRR (obecnie Białoruś)

Płeć: mężczyzna

Stopień: generał dywizji w milicji

Jako były pierwszy minister spraw wewnętrznych jest odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną przez służby MSW po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania i brutalne traktowanie, w tym tortury, pokojowych demonstrantów, jak również za zastraszanie dziennikarzy i stosowanie wobec nich przemocy.

Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako wiceminister spraw wewnętrznych. Nadal sprawuje urząd szefa milicji.

2.10.2020

7.

Aliaksandr Piatrovich BARSUKOU

Alexander (Alexandr) Petrovich BARSUKOV

Аляксандр Пятровіч БАРСУКОЎ

Александр Петрович БАРСУКОВ

Stanowisko(a): były wiceminister spraw wewnętrznych; generał broni w milicji; doradca prezydenta Republiki Białorusi - inspektor w obwodzie mińskim; członek Izby Reprezentantów Zgromadzenia Narodowego Białorusi

Data urodzenia: 29.4.1965

Miejsce urodzenia: rejon wietecki (Wietka), były ZSRR (obecnie Białoruś)

Płeć: mężczyzna

Jako były minister spraw wewnętrznych jest odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną przez służby MSW po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania i brutalne traktowanie, w tym tortury, pokojowych demonstrantów, jak również za zastraszanie dziennikarzy i stosowanie wobec nich przemocy.

Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako doradca prezydenta Białorusi - inspektor w obwodzie mińskim oraz jako członek Izby Reprezentantów Zgromadzenia Narodowego Białorusi

Wspiera zatem reżim Łukaszenki i jest odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka i za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji na Białorusi.

2.10.2020

8.

Siarhei Mikalaevich KHAMENKA

Sergei Nikolaevich KHOMENKO

Сяргей Мiкалаевiч ХАМЕНКА

Сергей Николаевич ХОМЕНКО

Stanowisko(a): były wiceminister spraw wewnętrznych; generał broni w milicji; były minister sprawiedliwości; wiceprzewodniczący Rady Republiki Białorusi

Data urodzenia: 21.9.1966

Miejsce urodzenia: Jasynuwata, były ZSRR (obecnie Ukraina)

Płeć: mężczyzna

Jako były minister spraw wewnętrznych jest odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną przez służby MSW po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania i brutalne traktowanie, w tym tortury, pokojowych demonstrantów, jak również za zastraszanie dziennikarzy i stosowanie wobec nich przemocy.

Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako wiceprzewodniczący Rady Republiki Białorusi.

Wspiera zatem reżim Łukaszenki i jest odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka i za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji na Białorusi.

2.10.2020

11.

Aliaksandr Valerievich BYKAU

Alexander (Alexandr) Valerievich BYKOV

Аляксандр Валер'евiч БЫКАЎ

Александр Валерьевич БЫКОВ

Stanowisko(a): pierwszy zastępca dowódcy oddziałów wewnętrznych, były dowódca jednostki specjalnej szybkiego reagowania (SOBR), podpułkownik

Płeć: mężczyzna

Stopień: generał dywizji

Jako były dowódca jednostki specjalnej szybkiego reagowania (SOBR) Ministerstwa Spraw Wewnętrznych był odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną przez siły SOBR po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania i brutalne traktowanie, w tym tortury, pokojowych demonstrantów.

Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako pierwszy zastępca dowódcy oddziałów wewnętrznych.

2.10.2020

13.

Dzmitry Uladzimiravich BALABA

Dmitry Vladimirovich BALABA

Дзмітрый Уладзіміравіч БАЛАБА

Дмитрий Владимирович БАЛАБА

Stanowisko(a): były szef OMON (»oddział policji do zadań specjalnych«), Miejski Komitet Wykonawczy w Mińsku; przewodniczący Rady Centralnej Białoruskiego Towarzystwa Kultury Fizycznej i Sportu Dynamo

Data urodzenia: 1.6.1972

Miejsce urodzenia: miejscowość Gorodiłowo, obwód miński, były ZSRR (obecnie Białoruś)

Płeć: mężczyzna

Jako szef sił OMON w Mińsku jest odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną przez siły OMON w Mińsku po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania i brutalne traktowanie, w tym tortury, pokojowych demonstrantów, jak również za zastraszanie dziennikarzy i stosowanie wobec nich przemocy.

2.10.2020

14.

Ivan Uladzimiravich KUBRAKOU

Ivan Vladimirovich KUBRAKOV

Iван Уладзіміравіч КУБРАКОЎ

Иван Владимирович КУБРАКОВ

Stanowisko(a): były szef głównej dyrekcji spraw wewnętrznych w Komitecie Wykonawczym Miasta Mińska; minister spraw wewnętrznych; generał dywizji w milicji

Data urodzenia: 5.5.1975

Miejsce urodzenia: miejscowość Malinowka, obwód mohylewski, były ZSRR (obecnie Białoruś)

Płeć: mężczyzna

Stopień: generał broni

Jako były szef głównej dyrekcji spraw wewnętrznych w Komitecie Wykonawczym Miasta Mińska jest odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną przez policję po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania i brutalne traktowanie pokojowych demonstrantów, jak również za zastraszanie dziennikarzy i stosowanie wobec nich przemocy.

Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako minister spraw wewnętrznych.

2.10.2020

18.

Aliaksandr Paulavich VASILIEU

Alexander Pavlovich VASILIEV

Аляксандр Паўлавiч ВАСIЛЬЕЎ

Александр Павлович ВАСИЛЬЕВ

Stanowisko(a): były szef departamentu spraw wewnętrznych Komitetu Wykonawczego obwodu homelskiego; były komendant Akademii Ministerstwa Spraw Wewnętrznych; przedstawiciel Rady Ministrów Spraw Wewnętrznych przy Komitecie Wykonawczym WNP

Data urodzenia: 24.3.1975

Miejsce urodzenia: Mohylew, były ZSRR (obecnie Białoruś)

Płeć: mężczyzna

Jako były szef departamentu spraw wewnętrznych Komitetu Wykonawczego obwodu homelskiego był odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną w tym obwodzie wobec uczestników pokojowych protestów po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania, nadmierne stosowanie siły i brutalne traktowanie, w tym tortury.

Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako przedstawiciel Rady Ministrów Spraw Wewnętrznych przy Komitecie Wykonawczym WNP. Wspiera zatem reżim Łukaszenki i jest odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka i za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji na Białorusi.

2.10.2020

19.

Aleh Mikalaevich SHULIAKOUSKI

Oleg Nikolaevich SHULIAKOVSKI

Алег Мiкалаевiч ШУЛЯКОЎСКI

Олег Николаевич ШУЛЯКОВСКИЙ

Stanowisko(a): były pierwszy zastępca szefa departamentu spraw wewnętrznych Komitetu Wykonawczego obwodu homelskiego; komendant biura kryminalnego policji; szef departamentu spraw wewnętrznych Komitetu Wykonawczego obwodu brzeskiego

Data urodzenia: 26.7.1977

Płeć: mężczyzna

Stopień: generał dywizji

Jako były pierwszy zastępca szefa departamentu spraw wewnętrznych Komitetu Wykonawczego obwodu homelskiego i szef policji był odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną w tym obwodzie wobec uczestników pokojowych protestów po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania, nadmierne stosowanie siły i brutalne traktowanie, w tym tortury.

Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako szef departamentu spraw wewnętrznych Komitetu Wykonawczego obwodu brzeskiego.

2.10.2020

21.

Aliaksandr Viachaslavavich ASTREIKA

Alexander Viacheslavovich ASTREIKO

Аляксандр Вячаслававiч АСТРЭЙКА

Александр Вячеславович АСТРЕЙКО

Stanowisko(a): były szef departamentu spraw wewnętrznych Komitetu Wykonawczego obwodu brzeskiego, generał dywizji w milicji; były szef departamentu spraw wewnętrznych Komitetu Wykonawczego obwodu homelskiego; komendant Akademii Ministerstwa Spraw Wewnętrznych

Data urodzenia: 22.12.1971

Miejsce urodzenia: Kopyl, były ZSRR (obecnie Białoruś)

Płeć: mężczyzna

Stopień: generał dywizji w milicji

Jako były szef departamentu spraw wewnętrznych Komitetu Wykonawczego obwodu brzeskiego i generał dywizji w milicji był odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną w tym obwodzie wobec uczestników pokojowych protestów po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania, nadmierne stosowanie siły i brutalne traktowanie, w tym tortury.

Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako komendant Akademii Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.

Wspiera zatem reżim Łukaszenki i jest odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka i za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji na Białorusi.

2.10.2020

22.

Leanid Viachaslavavich ZHURAUSKI

Leonid Vyacheslavovich ZHURAVSKI

Леанiд Вячаслававіч ЖУРАЎСКI

Леонид Вячеславович ЖУРАВСКИЙ

Stanowisko(a): były szef OMON (»oddział policji do zadań specjalnych«) w Witebsku; pierwszy zastępca dowódcy OMON w Departamencie Spraw Wewnętrznych Komitetu Wykonawczego Miasta Mińska

Data urodzenia: 20.9.1975

Płeć: mężczyzna

Stopień: pułkownik milicji

Jako były dowódca sił OMON w Witebsku był odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną przez siły OMON w Witebsku po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania i brutalne traktowanie pokojowych demonstrantów.

2.10.2020

23.

Mikhail Aliaksandravich DAMARNACKI

Mikhail Aleksandrovich DOMARNATSKY

Міхаіл Аляксандравіч ДАМАРНАЦКΙ

Михаил Александрович ДОМАРНАЦКИЙ

Stanowisko(a): były szef OMON (»oddział policji do zadań specjalnych«) w Homlu; zastępca szefa OMON w Departamencie Spraw Wewnętrznych Komitetu Wykonawczego Miasta Mińska

Płeć: mężczyzna

Stopień: pułkownik milicji

Jako dowódca sił OMON w Homlu jest odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną przez siły OMON w Homlu po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania i brutalne traktowanie pokojowych demonstrantów.

2.10.2020

24.

Maxim Yakaulevich MIKHOVICH

Maxim Yakovlevich MIKHOVICH

Максім Якаўлевіч МIХОВIЧ

Максим Яковлевич МИХОВИЧ

Stanowisko(a): szef Departamentu ds. Więziennictwa w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, generał dywizji w milicji

Płeć: mężczyzna

Data urodzenia: 25.11.1974

Jako dowódca sił OMON w Brześciu jest odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną przez siły OMON w Brześciu po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania i brutalne traktowanie pokojowych demonstrantów.

2.10.2020

26.

Ivan Yurievich SAKALOUSKI

Ivan Yurievich SOKOLOVSKI

Iван Юр'евіч САКАЛОЎСКI

Иван Юрьевич СОКОЛОВСКИЙ

Stanowisko(a): były dyrektor ośrodka penitencjarnego Akrestina w Mińsku; szef Departamentu Nadzoru i Egzekwowania Przepisów w Głównej Dyrekcji Spraw Wewnętrznych Komitetu Wykonawczego Miasta Mińska

Data urodzenia: 17.11.1979

Płeć: mężczyzna

Stopień: pułkownik milicji

Jako dyrektor ośrodka penitencjarnego Akrestina w Mińsku Ivan Sakalouski jest odpowiedzialny za nieludzkie i poniżające traktowanie, w tym tortury, obywateli przebywających w tym ośrodku zatrzymania po wyborach prezydenckich w 2020 r.

2.10.2020

27.

Valeri Paulavich VAKULCHYK

Valery Pavlovich VAKULCHIK

Валерый Паўлавіч ВАКУЛЬЧЫК

Валерий Павлович ВАКУЛЬЧИК

Stanowisko(a): były przewodniczący Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego (KGB); były sekretarz stanu w Radzie Bezpieczeństwa; były doradca prezydenta Republiki Białorusi - inspektor w obwodzie brzeskim; szef Kancelarii Rady Ministrów

Data urodzenia: 19.6.1964

Miejsce urodzenia: Radostów, były ZSRR (obecnie Białoruś)

Płeć: mężczyzna

Jako były przewodniczący Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego (KGB) był odpowiedzialny za udział KGB w kampanii represji i zastraszeń prowadzonej po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania i brutalne traktowanie, w tym tortury, pokojowych demonstrantów i członków opozycji.

Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako szef Kancelarii Rady Ministrów

Wspiera zatem reżim Łukaszenki i jest odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka i za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji na Białorusi.

2.10.2020

28.

Siarhei Yaugenavich TSERABAU

Sergey Evgenievich TEREBOV

Сяргей Яўгенавіч ЦЕРАБАЎ

Сергей Евгеньевич ТЕРЕБОВ

Stanowisko(a): pierwszy wiceprzewodniczący Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego (KGB)

Data urodzenia: 1972

Miejsce urodzenia: Borysów, były ZSRR (obecnie Białoruś)

Płeć: mężczyzna

Stopień wojskowy: generał dywizji

Jako pierwszy wiceprzewodniczący Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego (KGB) jest odpowiedzialny za udział KGB w kampanii represji i zastraszeń prowadzonej po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania i brutalne traktowanie, w tym tortury, pokojowych demonstrantów i członków opozycji.

2.10.2020

32.

Aliaksandr Uladzimiravich KANYUK

Alexander (Alexandr) Vladimirovich KONYUK

Аляксандр Уладзіміравіч КАНЮК

Александр Владимирович КОНЮК

Stanowisko(a): były prokurator generalny Republiki Białorusi; były ambasador Republiki Białorusi w Armenii

Data urodzenia: 11.7.1960

Miejsce urodzenia: Grodno (były ZSRR, obecnie Białoruś)

Płeć: mężczyzna

Jako były prokurator generalny był odpowiedzialny za częste wykorzystywanie postępowań karnych do dyskwalifikowania kandydatów opozycji przed wyborami prezydenckimi w 2020 r. i do uniemożliwiania przystępowania do Rady Koordynacyjnej, która została powołana do życia przez opozycję w celu zakwestionowania wyniku tych wyborów.

Wspiera zatem reżim Łukaszenki i jest odpowiedzialny za represjonowanie demokratycznej opozycji na Białorusi.

2.10.2020

34.

Vadzim Dzmitryevich IPATAU

Vadim Dmitrievich IPATOV

Вадзім Дзмітрыевіч IПАТАЎ

Вадим Дмитриевич ИПАТОВ

Stanowisko(a): były wiceprzewodniczący Centralnej Komisji Wyborczej (CKW); wiceprzewodniczący Izby Reprezentantów

Data urodzenia: 30.10.1964

Miejsce urodzenia: Kołomyja, obwód iwanofrankiwski, były ZSRR (obecnie Ukraina)

Płeć: mężczyzna

Jako wiceprzewodniczący CKW jest odpowiedzialny za poważne nadużycia, których komisja ta dopuszczała się podczas wyborów prezydenckich w 2020 r., za nieprzestrzeganie przez CKW podstawowych standardów międzynarodowych w zakresie uczciwości i przejrzystości oraz za fałszowanie wyników wyborów.

CKW i jej kierownictwo ponoszą odpowiedzialność przede wszystkim za bezpodstawne odrzucenie przez komisję niektórych kandydatów opozycji oraz za nałożenie nieproporcjonalnych ograniczeń na obserwatorów w lokalach wyborczych. CKW zadbała również o to, by członków nadzorowanych przez nią komisji wyborczych dobierano w sposób stronniczy.

2.10.2020

41.

Igar Anatolievich PLYSHEUSKI

Ihor Anatolievich PLYSHEVSKIY

Iгар Анатольевiч ПЛЫШЭЎСКI

Игорь Анатольевич ПЛЫШЕВСКИЙ

Stanowisko(a): dyrektor zarządzający OOO Bergia Group; były członek Centralnej Komisji Wyborczej (CKW); wiceprzewodniczący do spraw prawnych Liberalno-Demokratycznej Partii Białorusi

Data urodzenia: 19.2.1979

Miejsce urodzenia: Lubań, były ZSRR (obecnie Białoruś)

Płeć: mężczyzna

Jako były członek kolegium CKW był odpowiedzialny za poważne nadużycia, których komisja ta dopuszczała się podczas wyborów prezydenckich w 2020 r., za nieprzestrzeganie przez CKW podstawowych standardów międzynarodowych w zakresie uczciwości i przejrzystości oraz za fałszowanie wyników wyborów.

CKW i jej kolegium ponoszą odpowiedzialność przede wszystkim za bezpodstawne odrzucenie przez komisję niektórych kandydatów opozycji oraz za nałożenie nieproporcjonalnych ograniczeń na obserwatorów w lokalach wyborczych. CKW zadbała również o to, by członków nadzorowanych przez nią komisji wyborczych dobierano w sposób stronniczy.

Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako dyrektor zarządzający OOO Bergia Group..

Pełnił funkcję doradczą w Centralnej Komisji Wyborczej podczas kampanii prezydenckiej w 2025 r. Jak wynika z licznych raportów międzynarodowych obserwatorów i organizacji międzynarodowych, wybory prezydenckie przeprowadzone na Białorusi w 2025 r. nie były ani wolne, ani uczciwe.

Igar Plysheuski wspiera zatem reżim Łukaszenki i jest odpowiedzialny za represjonowanie demokratycznej opozycji na Białorusi

2.10.2020

44.

Irina Aliaksandrauna TSELIKAVETS

Irina Alexandrovna TSELIKOVEC

Iрына Аляксандраўна ЦЭЛIКАВЕЦ

Ирина Александровна ЦЕЛИКОВЕЦ

Stanowisko(a): była członkini Centralnej Komisji Wyborczej (CKW); sekretarz wykonawcza Rady Ministrów Sprawiedliwości WNP

Data urodzenia: 2.11.1976

Miejsce urodzenia: Żłobin, były ZSRR (obecnie Białoruś)

Płeć: kobieta

Jako była członkini kolegium CKW była odpowiedzialna za poważne nadużycia, których komisja ta dopuszczała się podczas wyborów prezydenckich w 2020 r., za nieprzestrzeganie przez CKW podstawowych standardów międzynarodowych w zakresie uczciwości i przejrzystości oraz za fałszowanie wyników wyborów.

CKW i jej kolegium ponoszą odpowiedzialność przede wszystkim za bezpodstawne odrzucenie przez komisję niektórych kandydatów opozycji oraz za nałożenie nieproporcjonalnych ograniczeń na obserwatorów w lokalach wyborczych. CKW zadbała również o to, by członków nadzorowanych przez nią komisji wyborczych dobierano w sposób stronniczy. Jako sekretarz wykonawcza Rady Ministrów Sprawiedliwości WNP Irina Aliaksandrauna Tselikavets uczestniczyła w międzynarodowej misji obserwacji wyborów WNP podczas wyborów prezydenckich w 2025 r.

Jak wynika z licznych raportów międzynarodowych obserwatorów i organizacji międzynarodowych, wybory prezydenckie przeprowadzone na Białorusi w 2025 r. nie były ani wolne, ani uczciwe.

Irina Tselikavets wspiera zatem reżim Łukaszenki i jest odpowiedzialna za represjonowanie demokratycznej opozycji na Białorusi.

2.10.2020

47.

Ihar Piatrovich SERGYAENKA

Igor Petrovich SERGEENKO

Iгар Пятровіч СЕРГЯЕНКА

Игорь Петрович СЕРГЕЕНКО

Stanowisko(a): były szef administracji prezydenta; przewodniczący Izby Reprezentantów (izby niższej) Zgromadzenia Narodowego Białorusi

Data urodzenia: 14.1.1963

Miejsce urodzenia: miejscowość Stolica, obwód witebski, były ZSRR (obecnie Białoruś)

Płeć: mężczyzna

Jako szef administracji prezydenta ma bliskie powiązania z prezydentem i jest odpowiedzialny za zapewnienie wykonywania uprawnień prezydenta w dziedzinie polityki krajowej i zagranicznej. Wspiera zatem reżim Łukaszenki, w tym w ramach kampanii represji i zastraszania prowadzonej przez aparat państwowy po wyborach prezydenckich w 2020 r.

6.11.2020

52.

Siarhei Yakaulevich AZEMSHA

Sergei Yakovlevich AZEMSHA

Сяргей Якаўлевіч АЗЕМША

Сергей Яковлевич АЗЕМША

Stanowisko(a): zastępca przewodniczącego Komisji Śledczej

Data urodzenia: 17.7.1974

Miejsce urodzenia: Rzeczyca, obwód homelski, były ZSRR (obecnie Białoruś)

Płeć: mężczyzna

Stopień: generał dywizji

Jako zastępca przewodniczącego Komisji Śledczej jest odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszania prowadzoną przez tę komisję po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za wszczęcie śledztw przeciwko Radzie Koordynacyjnej oraz przeciwko pokojowym demonstrantom.

6.11.2020

57.

Siarhei Yaugenavich ZUBKOU

Sergei Yevgenevich ZUBKOV

Сяргей Яўгенавіч ЗУБКОЎ

Сергей Евгеньевич ЗУБКОВ

Stanowisko(a): dowódca jednostki Alfa (jednostki antyterrorystycznej Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego (KGB)); zastępca szefa Centrum Antyterrorystycznego CIS (CIS ATC)

Data urodzenia: 21.8.1975

Płeć: mężczyzna

Jako dowódca sił jednostki »Alfa« jest odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszania przeprowadzoną przez te siły po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania i brutalne traktowanie, w tym tortury, pokojowych demonstrantów, jak również za zastraszanie dziennikarzy i stosowanie wobec nich przemocy.

6.11.2020

65.

Ihar Uladzimiravich LUTSKY

Igor Vladimirovich LUTSKY

Iгар Уладзiмiравiч ЛУЦКI

Игорь Владимирович ЛУЦКИЙ

Stanowisko(a): zastępca szefa administracji prezydenta; były minister informacji; członek Rady Republiki Białorusi

Data urodzenia: 31.10.1972

Miejsce urodzenia: Stolin, obwód brzeski, były ZSRR (obecnie Białoruś)

Płeć: mężczyzna

Jako były minister informacji był odpowiedzialny za represje wobec społeczeństwa obywatelskiego, w szczególności za decyzję Ministerstwa Informacji o odcięciu dostępu do niezależnych stron internetowych i ograniczeniu dostępu do internetu na Białorusi po wyborach prezydenckich w 2020 r., co stanowi narzędzie represji wobec społeczeństwa obywatelskiego, pokojowych demonstrantów i dziennikarzy.

Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako członek Rady Republiki Białorusi oraz jako zastępca szefa administracji prezydenta.

Wspiera zatem reżim Łukaszenki i jest odpowiedzialny za represjonowanie demokratycznej opozycji na Białorusi.

17.12.2020

68.

Ihar Paulavich BURMISTRAU

Igor Pavlovich BURMISTROV

Iгар Паўлавiч БУРМIСТРАЎ

Игорь Павлович БУРМИСТРОВ

Stanowisko(a): były szef sztabu i pierwszy zastępca dowódcy oddziałów wewnętrznych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych; przewodniczący Miejskiego Komitetu Wykonawczego w Nowopołocku

Data urodzenia: 30.9.1968

Płeć: mężczyzna

Jako pierwszy zastępca dowódcy oddziałów wewnętrznych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych był odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną przez podległe mu oddziały wewnętrzne po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania i brutalne traktowanie, w tym tortury, pokojowych demonstrantów, jak również za zastraszanie dziennikarzy i stosowanie wobec nich przemocy.

Został przeniesiony do rezerwy. Ma prawo nosić mundur i oznaki wojskowe.

17.12.2020

72.

Aliaksandr Henrykavich TURCHIN

Alexander (Alexandr) Henrihovich TURCHIN

Аляксандр Генрыхавіч ТУРЧЫН

Александр Генрихович ТУРЧИН

Stanowisko(a): były przewodniczący Obwodowego Komitetu Wykonawczego w Mińsku; premier Republiki Białorusi

Data urodzenia: 2.7.1975

Miejsce urodzenia: Nowogródek, obwód grodzieński, były ZSRR (obecnie Białoruś)

Płeć: mężczyzna

Jako przewodniczący Obwodowego Komitetu Wykonawczego w Mińsku był odpowiedzialny za nadzór nad lokalną administracją, w tym nad szeregiem komitetów. Jako premier Republiki Białorusi nadal wspiera reżim Łukaszenki.

17.12.2020

73.

Dzmitry Mikalaevich SHUMILIN

Dmitry Nikolayevich SHUMILIN

Дзмiтрый Мiкалаевiч ШУМIЛIН

Дмитрий Николаевич ШУМИЛИН

Stanowisko(a): zastępca szefa Dyrekcji ds. Ochrony Ładu i Porządku oraz Prewencji; były wiceszef Departamentu ds. Wydarzeń Masowych GUVD (Główny Departament Spraw Wewnętrznych) w Komitecie Wykonawczym Miasta Mińska

Data urodzenia: 26.7.1977

Płeć: mężczyzna

Stopień: generał dywizji w milicji

Jako były zastępca szefa Departamentu ds. Wydarzeń Masowych GUVD w Komitecie Wykonawczym Miasta Mińska był odpowiedzialny za kampanię represji i zastraszeń prowadzoną przez lokalny aparat po wyborach prezydenckich w 2020 r., w szczególności za arbitralne aresztowania i brutalne traktowanie pokojowych demonstrantów, w tym tortury, jak również za zastraszanie dziennikarzy i stosowanie wobec nich przemocy.

Udokumentowano, że osobiście uczestniczył w bezprawnym zatrzymywaniu pokojowych demonstrantów.

Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako zastępca szefa Dyrekcji ds. Ochrony Ładu i Porządku oraz Prewencji GUVD (Główny Departament Spraw Wewnętrznych) w Komitecie Wykonawczym Miasta Mińska.

17.12.2020

85.

Yulia Chaslavauna HUSTYR

Yulia Cheslavovna HUSTYR

Юлiя Чаславаўна ГУСТЫР

Юлия Чеславовна ГУСТЫР

Stanowisko(a): sędzia sądu dla rejonu centralnego w Mińsku; radca prawny w rejonie październikowym

Data urodzenia: 27.2.1974

Płeć: kobieta

Jako była sędzia sądu dla rejonu centralnego w Mińsku była odpowiedzialna za wydawanie licznych politycznie motywowanych wyroków w sprawie dziennikarzy, przywódców opozycji, działaczy i demonstrantów, w szczególności za skazanie Wiktara Babaryki - kandydata opozycji na prezydenta. Podczas nadzorowanych przez nią procesów zgłaszano naruszenia prawa do obrony.

Jest zatem odpowiedzialna za poważne naruszenia praw człowieka i praworządności, a także za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji.

Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako prawnik w biurze pomocy prawnej rejonu październikowego w Mińsku.

17.12.2020

87.

Aliaksandr Vasilevich SHAKUTSIN

Aleksandr Vasilevich SHAKUTIN

Аляксандр Васiльевiч ШАКУЦIН

Александр Васильевич ШАКУТИН

Stanowisko(a): biznesmen; udziałowiec spółek Amkodor Bel, Amkodor Spamash, Spamash, EM System, Navanep, Amkodor-Onego, Amkodor-Alga i Amkodor-Agidel

Data urodzenia: 12.1.1959

Miejsce urodzenia: Bolszoje Babino, rejon orszański, obwód witebski, były ZSRR (obecnie Białoruś)

Płeć: mężczyzna

Białoruski przedsiębiorca prowadzący interesy biznesowe na dużą skalę na Białorusi, w Rosji i w innych krajach. Czerpał znaczące korzyści z reżimu jako właściciel i beneficjent spółki Amkodor Holding. Od czasu przejęcia holdingu Amkodor przez państwo Aliaksandr Shakutsin nadal uzyskuje korzyści z kapitału gospodarczego i politycznego zdobytego od reżimu Łukaszenki w latach jego działalności w Amkodor Holding. Ponadto nadal uzyskuje korzyści z reżimu dzięki dalszym powiązaniom z holdingiem Amkodor oraz dzięki innym interesom biznesowym na Białorusi i za granicą.

Uważany jest za jedną z osób, które odniosły największe korzyści z prywatyzacji podczas prezydentury Łukaszenki.

Jest także byłym członkiem prezydium prołukaszenkowskiego stowarzyszenia publicznego pod nazwą »Biełaja Ruś« i byłym członkiem Rady Rozwoju Przedsiębiorczości w Republice Białorusi.

W lipcu 2020 r. publicznie potępił protesty opozycji na Białorusi, wspierając tym samym politykę represji stosowanych przez reżim Łukaszenki wobec uczestników pokojowych protestów, demokratycznej opozycji i społeczeństwa obywatelskiego.

Utrzymuje interesy biznesowe na Białorusi i posiada udziały kapitałowe w przedsiębiorstwach powiązanych z holdingiem Amkodor.

Uzyskuje zatem korzyści z reżimu Łukaszenki i wspiera ten reżim.

17.12.2020

88.

Mikalai Mikalaevich VARABEI/VERABEI

Nikolay Nikolaevich VOROBEY

Мiкалай Мiкалаевiч ВАРАБЕЙ/ВЕРАБЕЙ

Николай Николаевич ВОРОБЕЙ

Stanowisko(a): biznesmen; współwłaściciel Bremino Group

Data urodzenia: 4.5.1963

Miejsce urodzenia: Ukraińska SRR (obecnie Ukraina)

Płeć: mężczyzna

Jest jednym z czołowych biznesmenów działających na Białorusi, a jego działalność obejmuje ropę naftową, transport węgla, bankowość i inne sektory.

Jest współwłaścicielem Bremino Group - spółki, która korzystała z ulg podatkowych i innych form wsparcia ze strony białoruskiej administracji. Jego przedsiębiorstwu BelKazTrans przyznano wyłączne prawo do przewozu węgla przez Białoruś. W grudniu 2020 r. przekazał część swoich aktywów swoim bliskim wspólnikom. Według doniesień mediów nadal kontroluje przedsiębiorstwa Interservice oraz Oil Bitumen Plant. Utrzymuje działalność gospodarczą i bliskie stosunki z władzami Białorusi, a Łukaszence dał dwa luksusowe samochody. Ma również interesy gospodarcze na Ukrainie i w Rosji.

Po objęciu go sankcjami, w dalszym ciągu prowadził działalność gospodarczą, wykorzystując pośredników do obchodzenia środków ograniczających. Uzyskuje zatem korzyści z reżimu Łukaszenki i wspiera ten reżim.

17.12.2020

103.

Maxim Yurevich FILATAU

Maxim Yurevich FILATOV

Максім Юр'евіч ФIЛАТАЎ

Максим Юрьевич ФИЛАТОВ

Stanowisko(a): sędzia sądu miejskiego w Lidzie

Data urodzenia: 23.8.1978

Miejsce urodzenia:

Płeć: mężczyzna

Obywatelstwo: białoruskie

Jako sędzia sądu miejskiego w Lidzie jest odpowiedzialny za wydawanie licznych umotywowanych politycznie wyroków w sprawie pokojowych demonstrantów, w szczególności za skazanie działacza Witolda Aszuroka, uznanego za więźnia politycznego przez białoruską organizację praw człowieka Wiasna.

Jest zatem odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka i praworządności, a także za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji.

21.6.2021

116.

Siarhei Piatrovich RUBNIKOVICH

Sergei Petrovich RUBNIKOVICH

Сяргей Пятровіч РУБНIКОВIЧ

Сергей Петрович РУБНИКОВИЧ

Stanowisko(a): rektor Białoruskiego Państwowego Uniwersytetu Medycznego

Data ur.: 18.6.1974

Miejsce urodzenia: Szarkowszczyzna, obwód witebski, były ZSRR (obecnie Białoruś)

Płeć: mężczyzna

Obywatelstwo: białoruskie

Jako rektor Białoruskiego Państwowego Uniwersytetu Medycznego, którego mianowanie zostało zatwierdzone przez Aleksandra Łukaszenkę, jest odpowiedzialny za decyzję uniwersytetu w sprawie wydalenia studentów za uczestnictwo w pokojowych protestach. Nakazy wydalenia zostały wydane po wezwaniu Łukaszenki z 27 października 2020 r. dotyczącym wydalenia z uniwersytetów studentów uczestniczących w protestach i strajkach.

Jest zatem odpowiedzialny za represje wobec społeczeństwa obywatelskiego i wspiera reżim Łukaszenki.

21.6.2021

117.

Aliaksandr Henadzevich BAKHANOVICH

Aleksandr Gennadevich BAKHANOVICH

Аляĸсандр Генадзевiч БАХАНОВIЧ

Алеĸсандр Геннадьевич БАХАНОВИЧ

Stanowisko(a): pierwszy wiceminister edukacji; były rektor Brzeskiego Państwowego Uniwersytetu Technicznego

Data urodzenia: 15.9.1972

Płeć: mężczyzna

Obywatelstwo: białoruskie

Jako rektor Brzeskiego Państwowego Uniwersytetu Technicznego, którego mianowanie zostało zatwierdzone przez Alaksandra Łukaszenkę, był odpowiedzialny za decyzję uniwersytetu w sprawie wydalenia studentów za uczestnictwo w pokojowych protestach. Nakazy wydalenia zostały wydane po wezwaniu Łukaszenki z 27 października 2020 r. dotyczącym wydalenia z uniwersytetów studentów uczestniczących w protestach i strajkach. W styczniu 2023 r. został mianowany pierwszym wiceministrem edukacji Republiki Białorusi.

Jest zatem odpowiedzialny za represje wobec społeczeństwa obywatelskiego i wspiera reżim Łukaszenki.

21.6.2021

119.

Maxim Uladzimiravich RYZHANKOU

Maxim Vladimirovich RYZHENKOV

Максім Уладзіміравіч РЫЖАНКОЎ

Максим Владимирович РЫЖЕНКОВ

Stanowisko(a): minister spraw zagranicznych; pierwszy zastępca szefa administracji prezydenta

Data urodzenia: 19.6.1972

Miejsce urodzenia: Mińsk, były ZSRR (obecnie Białoruś)

Płeć: mężczyzna

Obywatelstwo: białoruskie

Jako pierwszy zastępca szefa administracji prezydenta ma bliskie powiązania z prezydentem i jest odpowiedzialny za zapewnienie wykonywania uprawnień prezydenta w dziedzinie polityki krajowej i zagranicznej. Podczas ponad dwudziestoletniej kariery w białoruskiej służbie cywilnej zajmował szereg stanowisk, w tym w Ministerstwie Spraw Zagranicznych i w różnych ambasadach. Jako minister spraw zagranicznych nadal sprawuje władzę i realizuje politykę zagraniczną reżimu Łukaszenki. Wspiera zatem reżim Łukaszenki.

21.6.2021

122.

Valeri Valerevich IVANKOVICH

Valery Valerevich IVANKOVICH

Валерый Валер'евіч IВАНКОВIЧ

Валерий Валерьевич ИВАНКОВИЧ

Stanowisko(a): dyrektor generalny OJSC »MAZ«

Data urodzenia: 15.2.1971

Miejsce urodzenia: Nowopołock, Białoruska SRR (obecnie Białoruś)

Płeć: mężczyzna

Obywatelstwo: białoruskie

Jako dyrektor generalny OJSC »MAZ« Waleryj Iwankowicz ponosi odpowiedzialność za przetrzymywanie pracowników MAZ przez siły bezpieczeństwa na terenie przedsiębiorstwa oraz za wydalenie z pracy tych pracowników MAZ, którzy uczestniczyli w pokojowych demonstracjach przeciwko reżimowi. Jest zatem odpowiedzialny za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego.

Został mianowany przez Łukaszenkę na stanowisko członka komisji zajmującej się opracowywaniem zmian w białoruskiej konstytucji. Wspiera zatem reżim Łukaszenki.

21.6.2021

125.

Mikail Safarbekovich GUTSERIEV

Микаил (Михаил) Сафарбекович ГУЦЕРИЕВ

Stanowisko(a): biznesmen; były udziałowiec i prezes zarządu w Slavkali; członek zarządu i udziałowiec spółek: JSC Mospromstroi, Industrial Financial Group Safmar JSC, LLC Proekt Grad; członek zarządu i udziałowiec spółki JSC NKNeftisa

Data urodzenia: 9.3.1958

Miejsce urodzenia: Akmolińsk, ZSRR (obecnie Kazachstan)

Płeć: mężczyzna

Obywatelstwo: rosyjskie

Czołowy rosyjski biznesmen, który prowadzi działalność biznesową w sektorze energii, sektorze minerałów o znaczeniu krytycznym i innych sektorach. Ponadto działa w posowieckim sektorze kultury. Jest wieloletnim znajomym Aleksandra Łukaszenki i dzięki temu powiązaniu zgromadził znaczne bogactwo oraz zdobył wpływy wśród elity politycznej na Białorusi.

Safmar, przedsiębiorstwo powiązane z Mikailem Gutserievem, było jedynym rosyjskim koncernem naftowym, który kontynuował dostarczanie białoruskim rafineriom ropy podczas kryzysu energetycznego między Białorusią a Rosją na początku 2020 r.

Mikail Gutseriev wspierał również Łukaszenkę w sporach z Rosją dotyczących dostaw ropy. Był prezesem zarządu i udziałowcem spółki Slavkali, która budowała kopalnię i zakład przetwarzania chlorku potasu Neżinskij na terenie starobińskiego złoża soli potasowych koło Lubania. Była to największa inwestycja na Białorusi, o wartości 2 mld USD. Łukaszenko obiecał Gutserievowi, że, aby go uhonorować, zmieni nazwę Lubania na Gutserievsk. Przedsiębiorstwo Neżinskij zostało znacjonalizowane, a prace zostały niedawno wznowione. Na podstawie prawa białoruskiego Mikail Gutseriev powinien otrzymać rekompensatę za nacjonalizację zakładu i Mikail Gutseriev oświadczył, że jest w trakcie negocjacji z reżimem odnośnie rekompensaty.

Jego pozostała działalność na Białorusi obejmowała też stacje paliw i magazyny ropy naftowej, a także hotel, centrum biznesowe i terminal lotniczy w Mińsku. Łukaszenko podziękował również Mikailowi Gutserievowi za wkłady finansowe na rzecz organizacji charytatywnych i za zainwestowanie miliardów dolarów na Białorusi. Mikail Gutseriev wziął udział w inauguracji Łukaszenki w 2020 r. W tym samym roku Łukaszenka i Mikail Gutseriev pojawili się na otwarciu cerkwi prawosławnej, którą Gutseriev sponsorował.

Wspomagał zakup tomografów komputerowych dla Białorusi podczas kryzysu związanego z COVID-19. W 2024 r. synowa Łukaszenki zdobyła nagrodę »piosenka roku«, organizowaną przez należącą do Mikaila Gutserieva stację radiową; nagroda ta pomogła jej zdobyć rozgłos, zanim została liderką kampanii wyborczej przed wyborami na Białorusi w 2025 r. Mikail Gutseriev uzyskuje zatem korzyści z reżimu Łukaszenki i wspiera ten reżim.

21.6.2021

134.

Dzmitry Mikalaevich STREBKOU

Dmitry Nikolaevich STREBKOV

Дзмітрый Мікалаевіч СТРЭБКОЎ

Дмитрий Николаевич СТРЕБКОВ

Stanowisko(a): naczelnik więzienia nr 8 w Żodzinie; deputowany Rady Miasta Żodzina

Data urodzenia: 19.3.1977

Miejsce urodzenia:

Płeć: mężczyzna

Obywatelstwo: białoruskie

Jako naczelnik więzienia nr 8 w Żodzinie jest odpowiedzialny za przerażające warunki panujące w tym ośrodku zatrzymań oraz za nieludzkie i poniżające traktowanie, w tym torturowanie, obywateli, którzy uczestniczyli w pokojowych demonstracjach i zostali umieszczeni w tym więzieniu - w tym w stanowiącym jego część ośrodku zatrzymań tymczasowych - po wyborach prezydenckich w 2020 r.

Jest zatem odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka oraz za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji na Białorusi.

21.6.2021

150.

Dzmitry Iauhenevich BURDZIUK

Dmitry Evgenevich BURDIUK

Дзмітрый Яўгеньевіч БУРДЗЮК

Дмитрий Евгеньевич БУРДЮК

Stanowisko(a): zastępca szefa Głównego Departamentu Dochodzeniowego w Biurze Kryminalnym Policji w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Republiki Białorusi; szef komendy policji rejonu październikowego; były szef komendy policji rejonu partyzańskiego w Mińsku

Data urodzenia: 31.1.1980

Miejsce urodzenia: obwód brzeski, były ZSRR (obecnie Białoruś)

Płeć: mężczyzna

Obywatelstwo: białoruskie

osobisty numer identyfikacyjny: 3310180C009PB7

Nr paszportu: MP3567896

Jako były szef komendy policji rejonu partyzańskiego w Mińsku Dzmitry Burdziuk był odpowiedzialny za nadzorowanie brutalnych pobić i tortur, których ofiarą padli pokojowi demonstranci i przypadkowe osoby w tym rejonie po wyborach prezydenckich w 2020 r.

W grudniu 2020 r. został mianowany szefem komendy policji rejonu październikowego.

Jest zatem odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka oraz za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji na Białorusi.

21.6.2021

151.

Vital Vitalevich KAPILEVICH

Vitaliy Vitalevich KAPILEVICH

Віталь Вітальевіч КАПIЛЕВIЧ

Виталий Витальевич КАПИЛЕВИЧ

Stanowisko(a): były szef komendy policji rejonu lenińskiego w Mińsku; były zastępca szefa Głównej Dyrekcji ds. Kontroli Narkotyków i Zwalczania Handlu Ludźmi w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Republiki Białorusi; zastępca szefa Głównego Departamentu Dochodzeniowego w Biurze Kryminalnym Policji w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Republiki Białorusi

Data urodzenia: 26.11.1988

Miejsce urodzenia:

Płeć: mężczyzna

Obywatelstwo: białoruskie

Jako były szef komendy policji rejonu Leninskiego w Mińsku jest odpowiedzialny za nieludzkie i poniżające traktowanie, w tym torturowanie, obywateli przetrzymywanych w ośrodkach detencyjnych komendy policji rejonu lenińskiego. Zatrzymanym odmawiano pomocy medycznej; ratowników, którzy przybyli na komendę, zastraszano, by uniemożliwić im udzielenie pomocy medycznej zatrzymanym.

Jest zatem odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka oraz za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego na Białorusi.

21.6.2021

152.

Kiryl Stanislavavich KISLOU

Kirill Stanislavovich KISLOV

Кірыл Станіслававіч КIСЛОЎ

Кирилл Станиславович КИСЛОВ

Stanowisko(a): były szef komendy policji rejonu zawodzkiego w Mińsku; były zastępca szefa policji bezpieczeństwa publicznego w Głównej Dyrekcji Spraw Wewnętrznych Komitetu Wykonawczego Miasta Mińska; zastępca komendanta Akademii Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Republiki Białorusi

Data urodzenia: 02.1.1979

Miejsce urodzenia: Mińsk, były ZSRR (obecnie Białoruś)

Płeć: mężczyzna

Obywatelstwo: białoruskie

Jako były szef komendy policji rejonu zawodzkiego w Mińsku Kirył Kisłou jest odpowiedzialny za nieludzkie i poniżające traktowanie, w tym torturowanie, obywateli przetrzymywanych na terenie tego posterunku policji. Jest także odpowiedzialny za masowe represje wobec pokojowych demonstrantów, dziennikarzy, działaczy na rzecz praw człowieka, robotników, przedstawicieli środowisk akademickich i przypadkowych osób, którym poddawali ich jego podwładni.

Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako zastępca komendanta Akademii Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Republiki Białorusi.

Wspiera zatem reżim Łukaszenki i jest odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka i za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji na Białorusi.

21.6.2021

195.

Ivan Ivanavich GALAVATYI

Ivan Ivanovich GOLOVATY

Iван Iванавiч ГАЛАВАТЫ

Иван Иванович ГОЛОВАТЫЙ

Stanowisko(a): były dyrektor generalny OJSC Belaruskali; prezes rady nadzorczej JSC Białoruskiej Spółki Potasowej; pierwszy zastępca dyrektora przedsiębiorstwa Nedra Neżin; pierwszy zastępca dyrektora Kompleksu Eksploatacyjno-Przetwórczego (MPC) w rejonie lubańskim;

członek Stałej Komisji Spraw Zagranicznych i Bezpieczeństwa Narodowego Rady Republiki w ramach Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi

Data urodzenia: 15.6.1976

Miejsce urodzenia: osada Pohost, rejon soligorski, obwód miński, Białoruś

Płeć: mężczyzna

Obywatelstwo: białoruskie

Jest byłym dyrektorem generalnym przedsiębiorstwa państwowego Bielaruskali, które jest dla reżimu Łukaszenki źródłem znacznych dochodów i obcych walut. Jest byłym członkiem Rady Republiki Białorusi i Zgromadzenia Narodowego. Zajmuje również wiele innych wysokich stanowisk na Białorusi i w trakcie swojej kariery otrzymał wiele nagród państwowych, w tym od Łukaszenki. Jest ściśle związany z Łukaszenką i członkami jego rodziny. Aleksander Łukaszenka zaproponował wysłanie Iwana Haławatego na stanowisko ambasadora do jednego z krajów należących do Wspólnoty Niepodległych Państw. Uzyskuje zatem korzyści z reżimu Łukaszenki i wspiera ten reżim.

Jako były dyrektor generalny Bielaruskali był bezpośrednio zaangażowany w prowadzone przez reżim Łukaszenki we współpracy z Rosją przesiedlenia ukraińskich dzieci z okupowanych terytoriów. Wspiera on zatem reżim Łukaszenki. Nadal wpiera on i czerpie korzyści z reżimu Łukaszenki jako pierwszy wicedyrektor Nedra Neżin, spółki, która według doniesień jest następczynią spółki Slavkali - głównego producenta węglanu potasu na Białorusi, a także jako pierwszy zastępca dyrektora Kompleksu Eksploatacyjno-Przetwórczego (MPC) w rejonie lubańskim.

Pracownicy spółki akcyjnej »Bielaruskali«, którzy wzięli udział w strajkach i pokojowych demonstracjach po sfałszowanych wyborach prezydenckich na Białorusi w sierpniu 2020 r., zostali pozbawieni premii i zwolnieni. Łukaszenka osobiście groził zastąpieniem strajkujących górnikami z Ukrainy. Iwan Haławaty jako były dyrektor Bielaruskali jest zatem odpowiedzialny za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego.

3.6.2022

197.

Andrei Siarheevich PALCHIK

Andrei Sergeevich PALCHIK

Андрэй Сяргеевiч ПАЛЬЧЫК

Андрей Сергеевич ПАЛЬЧИК

Stanowisko(a): były kierownik kolonii poprawczej nr 1 w Nowopołocku; naczelnik ośrodka detencyjnego w Witebsku; zastępca naczelnika w areszcie tymczasowym nr 2

Data urodzenia: 3.3.1981

Płeć: mężczyzna

Obywatelstwo: białoruskie

Jako były kierownik kolonii poprawczej nr 1 w Nowopołocku jest odpowiedzialny za systematyczne stosowanie tortur i złego traktowania, nadużywanie kar, w tym przedłużające się i powtarzające się przetrzymywanie w odosobnieniu, wobec więźniów politycznych i innych obywateli osadzonych w tej kolonii karnej oraz za udział w takich praktykach, zwłaszcza po wyborach prezydenckich w 2020 r. i późniejszych pokojowych protestach. Jako kierownik tej kolonii karnej jest odpowiedzialny nie tylko za zlecanie i nadzorowanie tych nadużyć - istnieją też dowody na jego osobisty udział w aktach tortur i przemocy wobec więźniów.

Za jego kierownictwa od 2017 r. do marca 2023 r. kolonia poprawcza nr 1 w Nowopołocku okryła się złą sławą z powodu wyjątkowo trudnych warunków osadzenia i złego traktowania więźniów, wśród których było wielu czołowych działaczy politycznych i przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego osadzonych za opozycyjną postawę wobec reżimu prezydenta Łukaszenki. Po przeniesieniu z kolonii karnej nr 1 nadal piastuje aktywne stanowisko wysokiego szczebla w innym ośrodku detencyjnym i w związku z tym nadal współuczestniczy w systemie represji.

Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako naczelnik ośrodka detencyjnego w Witebsku oraz zastępca naczelnika aresztu tymczasowego nr 2.

Wspiera zatem reżim Łukaszenki i jest odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka i za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji na Białorusi.

3.8.2023

199.

Mikhail Mikhailavich MURASHKIN

Mikhail Mikhailovich MURASHKIN

Мiхаiл Мiхайлавiч МУРАШКIН

Михаил Михайлович МУРАШКИН

Stanowisko(a): były zastępca szefa miejskiego wydziału spraw wewnętrznych w Żodzinie - szef policji bezpieczeństwa publicznego; pierwszy zastępca szefa rejonowego departamentu spraw wewnętrznych w Borysowie - szef policji bezpieczeństwa publicznego od 29.10.2021; pełniący obowiązki szefa Departamentu Spraw Wewnętrznych rejonu uzdowskiego

Data urodzenia: 8.9.1989

Płeć: mężczyzna

Obywatelstwo: białoruskie

Jako były szef policji bezpieczeństwa publicznego w Żodzinie nakazał oddziałom policyjnym i oddziałom prewencyjnym OMON brutalne tłumienie pokojowych protestów po wyborach prezydenckich w 2020 r., czemu towarzyszyło bicie demonstrantów i używanie wobec nich przemocy. Jest również zaangażowany w bezprawne powtarzające się osadzenia niezależnych dziennikarzy relacjonujących protesty przed wyborami prezydenckimi.

Nadal zajmuje równie wysokie stanowisko w departamencie spraw wewnętrznych.

Wspiera zatem reżim Łukaszenki i jest odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka i za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji na Białorusi.

3.8.2023

202.

Ruslan Khikmetavich MASHADZEOU

Ruslan Khikmetovich MASHADIYEV

Руслан Хiкметовiч МАШАДЗЕЎ

Руслан Хикметович МАШАДИЕВ

Stanowisko(a): były zastępca kierownika kolonii karnej nr 1; obecny kierownik kolonii karnej nr 1

Płeć: mężczyzna

Data urodzenia: 26.9.1981

Obywatelstwo: białoruskie

Jako kierownik i były zastępca kierownika kolonii karnej nr 1 jest odpowiedzialny za nieludzkie i poniżające traktowanie, w tym torturowanie, więźniów politycznych i innych obywateli osadzonych w tej kolonii karnej po wyborach prezydenckich w 2020 r. i późniejszych pokojowych protestach. Był kierownikiem tej kolonii karnej w momencie śmierci więźnia politycznego Witolda Aszuraka, który zmarł w tej kolonii karnej w niewyjaśnionych okolicznościach 21 maja 2021 r.

Jest zatem odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka oraz za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego na Białorusi.

3.8.2023

206.

Sviatlana Paulauna PAKHODAVA

Svetlana Pavlovna POKHODOVA

Святлана Паўлаўна ПАХОДАВА

Светлана Павловна ПОХОДОВА

Stanowisko(a): była kierowniczka kolonii karnej nr 4 dla kobiet w Homlu

Płeć: kobieta

Obywatelstwo: białoruskie

Prawdopodobne miejsce pobytu: Homel

Jako była kierowniczka kolonii karnej nr 4 dla kobiet w Homlu jest odpowiedzialna za nieludzkie i poniżające traktowanie, w tym torturowanie, więźniarek politycznych i innych obywatelek osadzonych w tej kolonii karnej dla kobiet. Była już kierowniczką kolonii karnej w czasie postępowania karnego przeciw Maryi Kalesnikawej, więźniarki politycznej, która została skazana na 11 lat pozbawienia wolności w tej kolonii karnej za udział w protestach przeciwko autorytarnym rządom Aleksandra Łukaszenki. Została pozbawiona wszystkich praw przysługujących więźniom, w tym prawa do kontaktu z adwokatem.

Sviatlana Pakhodava jest zatem odpowiedzialna za poważne naruszenia praw człowieka oraz za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego na Białorusi.

3.8.2023

208.

Tatsiana Aliaksandrauna GRAKUN

Tatyana Alexandrovna GRAKUN

Таццяна Аляксандраўна ГРАКУН

Татьяна Александровна ГРАКУН

Stanowisko(a): starsza prokurator w Biurze Prokuratura Okręgowego w Mińsku ds. nadzoru nad przestrzeganiem orzecznictwa sądowego w sprawach karnych; młodszy radca sprawiedliwości

Płeć: kobieta

Obywatelstwo: białoruskie

Data urodzenia: 5.2.1986

Białoruska prokurator w Prokuraturze Okręgowej w Mińsku. Piastując to stanowisko reprezentowała reżim Łukaszenki w motywowanych politycznie sprawach przeciwko dziennikarzom. W szczególności ścigała Marynę Zołatawą, redaktorkę naczelną TUT.BY, która została skazana na 12 lat pozbawienia wolności, oraz Liudmiłę Czekinę, dyrektorkę generalną TUT.BY, która została skazana na 12 lat pozbawienia wolności w marcu 2023 r., na podstawie bezpodstawnych zarzutów o »naruszenie bezpieczeństwa narodowego Republiki Białorusi«.

Jest zatem odpowiedzialna za poważne naruszenia praw człowieka i za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji na Białorusi.

3.8.2023

238.

Viktar Aliaksandravich DUBROUKA

Viktor Alexandrovich DUBROVKA

Stanowisko(a): pierwszy zastępca szefa Departamentu Wykonywania Wyroków w obwodzie grodzieńskim; były szef instytucji penitencjarnej - kolonii karnej nr 11; pułkownik służby wewnętrznej

Obywatelstwo: białoruskie

Data urodzenia: 19.6.1978

Miejsce urodzenia: Machnaczy, rejon słonimski, obwód grodzieński

Płeć: mężczyzna

Osobisty numer identyfikacyjny: 3190678K013PB2

Były szef instytucji penitencjarnej - kolonii karnej nr 11, w której Siarhiei Ramanau odbywa karę 20 lat i 11 miesięcy pozbawienia wolności, a Vadzim Bobyrau odbywa karę 11 lat pozbawienia wolności. Zarówno Ramanau, jak i Bobyrau zostawali wielokrotnie umieszczani w karcerze.

Viktar Dubrouka nadal odgrywa aktywną rolę jako pierwszy zastępca szefa Departamentu Wykonywania Wyroków w obwodzie grodzieńskim;

Wspiera zatem reżim Łukaszenki i jest odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka na Białorusi.

5.8.2024

242.

Andrei Mikhailovich TSEDRYK

Andrey Mikhailovich TSEDRIK

Stanowisko(a): były szef ośrodka tymczasowego aresztowania nr 1; pułkownik służby wewnętrznej

Obywatelstwo: białoruskie

Data urodzenia: 20.4.1978

Miejsce urodzenia: Mińsk

Płeć: mężczyzna

Osobisty numer identyfikacyjny: 3200478A058PB3

Były szef ośrodka tymczasowego aresztowania nr 1 w Mińsku, znanego również jako »Woldarka«. Wielu więźniów politycznych, w tym Aleś Puszkin, przeszło przez ten ośrodek i potwierdziło, że panujące w nim warunki są nieludzkie. Nadal jest tam przetrzymywany Aleś Bialacki. Ośrodek ten nie posiada również odpowiedniego szpitala.

Andrei Tsedryk jest zatem odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka na Białorusi.

5.8.2024

255.

Aliaksey Anatolevich KHLYSZCZANKAU

Alexey Anatolievich KHLYSHCHENKOV

Аляксей Анатольевіч ХЛЫШЧАНКАЎ

Алексей Анатольевич ХЛЫЩЕНКОВ

Stanowisko(a): sędzia Sądu Najwyższego Republiki Białorusi; były sędzia sądu obwodowego w Homlu

Data urodzenia: 27.8.1982

Obywatelstwo: białoruskie

Płeć: mężczyzna

Osobisty numer identyfikacyjny: 3270882H007PB4

Sędzia sądu obwodowego w Homlu w latach 2019-2023, mianowany przez Aleksandra Łukaszenkę. Wydawał umotywowane politycznie wyroki na obywateli Białorusi, którzy wyrazili swoje opinie na temat prezydenta i brutalności białoruskich struktur egzekwowania prawa. Skazał Yurija Vlasova, zaufanego współpracownika kandydatki na prezydenta Swiatłany Cichanouskiej, na 6,5 roku w kolonii karnej o najwyższym stopniu bezpieczeństwa.

Od 2023 r. jest sędzią Sądu Najwyższego Republiki Białorusi, gdzie utrzymuje w mocy wyroki motywowane politycznie.

Jest zatem odpowiedzialny za poważne naruszenia praworządności oraz za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji na Białorusi.

5.8.2024

258.

Viktar Arkadzievich SHAUTSOU

Viktor Arkadievich CHEVTSOV

Вiктар Аркадзьевiч ШАЎЦОЎ

Виктор Аркадьевич ШЕВЦОВ

Stanowisko(a): biznesmen; inwestor

Data urodzenia: 5.12.1963

Miejsce urodzenia: wieś Razumawa, obwód witebski, Białoruś

Obywatelstwo: białoruskie

Płeć: mężczyzna

Nr paszportu: MP4572331, wydany 12.2.2021

Osobisty numer identyfikacyjny: 3051263A036PB7

Biznesmen prowadzący interesy na Białorusi.

Pełniąc funkcję konsula honorowego Filipin na Białorusi oraz uczestnicząc w reprezentacji rządu Białorusi, wspiera reżim Łukaszenki.

Ponadto czerpie z tego reżimu korzyści poprzez interesy w Banku Reshenie, który z kolei posiada interesy w kompleksie muzealnym w Dudutkach i jest zaangażowany w jego działalność; muzeum to czerpie korzyści z budżetu państwowego Białorusi.

Viktar Shautsou wspiera zatem reżim Łukaszenki i uzyskuje z niego korzyści.

5.8.2024”

Nazwy

(transliteracja ang. z jęz. białoruskiego)

(transliteracja ang. z jęz. rosyjskiego)

Nazwy

(pisownia białoruska)

(pisownia rosyjska)

Informacje umożliwiające identyfikację

Przyczyny umieszczenia w wykazie

Data umieszczenia w wykazie

„1.

Beltechexport

Белтехэкспорт

Adres: aleja Niezawisimosti 86-B Mińsk, Białoruś

Strona internetowa: https://bte.by/

Adres e-mail: mail@bte.by

Numer rejestracji: 100138662

Beltechexport jest podmiotem prywatnym, który eksportuje broń i sprzęt wojskowy produkowany przez białoruskie spółki państwowe do państw w Afryce, Ameryce Południowej, Azji i na Bliskim Wschodzie. Beltechexport ma bliskie powiązania z białoruskim Ministerstwem Obrony.

Beltechexport uzyskuje zatem korzyści z reżimu Łukaszenki i wspiera ten reżim, poprzez przynoszenie korzyści administracji prezydenckiej. Ponadto Beltechexport stanowi część kompleksu wojskowo-przemysłowego Białorusi i uczestniczy w opracowywaniu, produkcji i dostarczaniu technologii wojskowej i sprzętu wojskowego.

17.12.2020

6.

AGAT electromechanical Plant OJSC (zakłady elektromechaniczne AGAT)

Агат-электромеханический завод

Adres: Nezavisimosti Ave. 115, 220114 Minsk, Belarus

Strona internetowa: https://agat-emz.by/

Adres e-mail: marketing@agat-emz.by

Nr tel.:

+375 (17) 272-01-32;

+375 (17) 570-41-45

Numer rejestracji: 100093400

Zakłady elektromechaniczne AGAT OJSC są częścią białoruskiego Państwowego Urzędu Przemysłu Wojskowego Republiki Białorusi (inna nazwa: SAMI lub Państwowy Komitet Przemysłu Wojskowego), który odpowiada za realizację wojskowo-technicznej polityki państwa i podlega Radzie Ministrów i prezydentowi Białorusi.

Zakłady elektromechaniczne AGAT OJSC uzyskują zatem korzyści ze związków z reżimem Łukaszenki i ze wspierania tego reżimu.

Spółka ta produkuje »Rubież« - system barier do kontroli tłumu, który został użyty przeciwko pokojowym demonstracjom, które odbyły się po wyborach prezydenckich z dnia 9 sierpnia 2020 r. Spółka ta jest zatem odpowiedzialna za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji.

Spółka ta produkuje także towary o wojskowym przeznaczeniu końcowym, które są wykorzystywane przez wojsko białoruskie, w tym siły powietrzne.

AGAT electromechanical Plant stanowi zatem część kompleksu wojskowo-przemysłowego Białorusi poprzez swoje uczestnictwo w opracowywaniu, produkcji i dostarczaniu technologii wojskowej i sprzętu wojskowego.

17.12.2020

7.

140 Repair Plant (zakłady naprawcze 140)

140 ремонтный завод

Adres: Borisov, 19 L. Chalovskaya St.

Numer telefonu:

+375 (177) 74-64-64

+375 (177) 74-79-99

Adres e-mail:

info@140zavod.by

Strona internetowa: 140zavod.org

Numer rejestracji: 600136102

Zakłady naprawcze 140 są częścią białoruskiego Państwowego Urzędu Przemysłu Wojskowego Republiki Białorusi (inna nazwa: SAMI lub Państwowy Komitet Przemysłu Wojskowego), który odpowiada za realizację wojskowo-technicznej polityki państwa i podlega Radzie Ministrów i prezydentowi Białorusi. Zakłady naprawcze 140 uzyskują zatem korzyści ze związków z reżimem Łukaszenki i ze wspierania tego reżimu.

Zakłady te produkują pojazdy transportowe i opancerzone, których użyto przeciwko pokojowym demonstracjom, które odbyły się po wyborach prezydenckich z dnia 9 sierpnia 2020 r., co czyni tę spółkę odpowiedzialną za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji.

Ponadto zakłady te opracowują, produkują i modernizują pojazdy wojskowe.

Zakłady naprawcze 140 stanowią zatem część kompleksu wojskowo-przemysłowego Białorusi poprzez swoje uczestnictwo w opracowywaniu, produkcji i dostarczaniu technologii wojskowej i sprzętu wojskowego.

17.12.2020

8.

MZKT (inna nazwa: VOLAT)

МЗКТ - Минский завод колёсных тягачей

Adres: 150 Partizansky Ave., 220021, Minsk, Republic of Belarus

Numer telefonu: +375 (17) 330-17-09

Faks: +375 (17) 291-31-92

Adres e-mail: link@mzkt.by

Strona internetowa: www.mzkt.by

Numer rejestracji: 100534485

MZKT (inna nazwa: VOLAT) są częścią białoruskiego Państwowego Urzędu Przemysłu Wojskowego Republiki Białorusi (inna nazwa: SAMI lub Państwowy Komitet Przemysłu Wojskowego), który odpowiada za realizację wojskowo-technicznej polityki państwa i podlega Radzie Ministrów i prezydentowi Białorusi. MZKT (inna nazwa: VOLAT) osiągają zatem korzyści ze związków z reżimem Łukaszenki i ze wspierania tego reżimu.

Pracownicy MZKT, którzy protestowali w trakcie wizyty prezydenta Łukaszenki w fabryce i którzy strajkowali po wyborach prezydenckich na Białorusi w 2020 r., zostali zwolnieni, co czyni tę spółkę odpowiedzialną za naruszanie praw człowieka.

Ponadto zakłady te opracowują i produkują pojazdy wojskowe.

MZKT stanowi zatem część kompleksu wojskowo-przemysłowego Białorusi poprzez swoje uczestnictwo w opracowywaniu, produkcji i dostarczaniu technologii wojskowej i sprzętu wojskowego.

17.12.2020

25.

Open Joint Stock Company »Grodno Azot«

w tym jego oddział »Khimvolokno Plant« JSC »Grodno Azot«

ААТ »Гродна Азот«

ОАО »Гродно Азот«

Фiлiял »Завод Хiмвалакно« ААТ »Гродна Азот«

Филиал »Завод Химволокно« ОАО »Гродно Азот«

Adres: 100 Kosmonavtov Ave., Grodno/Hrodna, Belarus

Data wpisu do rejestru: 1965

Numer rejestracji: 500036524

Strona internetowa: https://azot.by/en/

Adres: 4 Slavinskogo St., 230026 Grodno/Hrodna, Belarus

Data wpisu do rejestru: 12.5.2000

Numer rejestracji: 590046884

Strona internetowa: www.grodno-khim.by

Adres e-mail: office@grodno-khim.by market@grodno-khim.by; ppm@grodno-khim.by; tnp@grodno-khim.by

Tel./faks: +375 (152) 39-19--00; +375 (152) 39-19-44

OJSC Grodno Azot jest dużym państwowym producentem związków azotu, z siedzibą w Grodnie. Aleksander Łukaszenko określił go jako »bardzo ważne przedsiębiorstwo, o znaczeniu strategicznym«. Przedsiębiorstwo to jest właścicielem Khimvolokno Plant, który jest dużym producentem poliamidu i poliestru oraz materiałów kompozytowych. Grodno Azot i należący do niego Khimvolokno Plant są dla reżimu Łukaszenki źródłem znacznych dochodów. Grodno Azot wspiera zatem reżim Łukaszenki.

Łukaszenko odwiedził to przedsiębiorstwo i spotkał się z jego przedstawicielami, aby omówić modernizację fabryki i różne formy pomocy państwa. Obiecał również pożyczkę na budowę nowej fabryki związków azotu w Grodnie. Przedsiębiorstwo to osiąga zatem korzyści z reżimu Łukaszenki.

Pracownicy tego przedsiębiorstwa, w tym zatrudnieni w Khimvolokno Plant, którzy uczestniczyli w pokojowych protestach przeciwko reżimowi i strajkowali, zostali zwolnieni lub byli zastraszani zarówno przez kierownictwo przedsiębiorstwa, jak i przez przedstawicieli reżimu, oraz otrzymywali od nich groźby. Przedsiębiorstwo to jest zatem odpowiedzialne za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego.

Ponadto Grodno Azot jest częścią koncernu Belneftekhim. Przedsiębiorstwo Grodno Azot jest zatem powiązane z Belneftekhim, który uzyskuje korzyści z reżimu Łukaszenki i wspiera ten reżim.

2.12.2021

27.

Open Joint Stock Company Belshina (spółka Biełszina)

AAT »Белшина«

ОАО »Белшина«

Adres: Minskoje szose 4, 213824 Bobrujsk, Białoruś

Data wpisu do rejestru: 10.1.1994

Numer rejestracji: 700016217

Strona internetowa: http://www.belshinajsc.by/

OJSC Belshina jest jednym z wiodących państwowych przedsiębiorstw na Białorusi i dużym producentem opon samochodowych. W latach 2022 i 2023 jego rentowność wynosiła 9 %, co zostało potwierdzone przez wicepremiera Białorusi Piotra Parchomczyka. Państwo białoruskie uzyskuje bezpośrednie dochody z zysków wypracowywanych przez to przedsiębiorstwo. Ponadto Belshina dostarcza opony wojsku rosyjskiemu działającemu w Ukrainie, tym samym wspierając udział Białorusi w rosyjskiej wojnie napastniczej przeciwko Ukrainie. Dystrybutor sprzedający wyroby Belshiny w Rosji jest kontrolowany przez Dmitrija Łukaszenkę, syna Aleksandra Łukaszenki. Belshina wspiera zatem reżim Łukaszenki.

Pracownicy Belshiny, którzy protestowali i strajkowali po białoruskich wyborach prezydenckich w 2020 r., zostali zwolnieni i zmuszeni do złożenia wypowiedzenia pod pretekstem niestawienia się w pracy. Oprócz tego więźniowie polityczni są zmuszani przez państwo do wykonywania niebezpiecznych prac dla przedsiębiorstwa Belshina. Ponadto Belshina otrzymuje pomoc państwa w postaci spłaty zadłużenia i odraczania płatności podatku VAT od importu. Rząd Białorusi zezwala także organom państwowym na zakup wyrobów Belshiny bez przetargu. Przedsięborstwo Belshina uzyskuje zatem korzyści od reżimu Łukaszenki oraz jest odpowiedzialne za represje wobec społeczeństwa obywatelskiego na Białorusi

2.12.2021

28.

Open Joint Stock Company »Belaruskali«

Адкрытае акцыянернае таварыства »Беларуськалiй«

Открытое акционерное общество »Беларуськалий«

Adres: ul. Korża 5, Soligorsk, 223710 obwód miński, Białoruś

Data wpisu do rejestru: 23.12.1996

Numer rejestracji: 600122610

OJSC Bielaruskali jest przedsiębiorstwem państwowym i jednym z największych producentów węglanu potasu na świecie. Choć w 2022 r. globalny udział tego przedsiębiorstwa w światowym rynku węglanu potasu spadł z 20 % do 9 %, Bielaruskali nadal należy do najważniejszych eksporterów węglanu potasu i jest jednym ze znaczących źródeł dochodu dla białoruskiego budżetu. Alaksandr Łukaszenka określił je jako »narodowy skarb, dumę, jeden z filarów białoruskiego eksportu«. Bielaruskali jest też jednym z największych źródeł obcych walut dla reżimu Łukaszenki.

Przedsiębiorstwo to jest bezpośrednio zaangażowane w prowadzone przez reżim Łukaszenki we współpracy z Rosją przesiedlenia ukraińskich dzieci z okupowanych terytoriów. Od chwili rozpoczęcia przez Rosję nielegalnej i niczym niesprowokowanej, pełnoskalowej inwazji na Ukrainę, na terenie ośrodka w Dubrowie, która należy do spółki akcyjnej Bielaruskali, przetrzymywano ponad 2 050 ukraińskich dzieci. Spółka akcyjna Bielaruskali wspiera zatem reżim Łukaszenki.

Pracowników Bielaruskali, którzy wzięli udział w strajkach i pokojowych demonstracjach po sfałszowanych wyborach prezydenckich na Białorusi w sierpniu 2020 r., zarząd przedsiębiorstwa zastraszał i zwolnił. Alaksandr Łukaszenka osobiście groził zastąpieniem strajkujących górnikami z Ukrainy. W 2024 r. kilkudziesięciu pracowników OJSC »Belaruskali« zwolniono z powodu ich udziału w protestach w 2020 r. W związku z tym Bielaruskali jest odpowiedzialne za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego na Białorusi i wspiera reżim Łukaszenki.

3.6.2022”