Artykuł 1

Niniejszym zezwala się na podpisanie, w imieniu Unii, Umowy przejściowej w sprawie handlu między Unią Europejską, z jednej strony, a Wspólnym Rynkiem Południa, Republiką Argentyńską, Federacyjną Republiką Brazylii, Republiką Paragwaju i Wschodnią Republiką Urugwaju, z drugiej strony (1), z zastrzeżeniem zawarcia przedmiotowej Umowy.

Artykuł 2

1.   Do czasu przyjęcia i wejścia w życie szczególnego aktu ustawodawczego Unii wdrażającego dwustronną klauzulę ochronną dotyczącą produktów rolnych zawartą w umowie o partnerstwie UE–Mercosur oraz w umowie przejściowej w sprawie handlu Komisja może przyjąć dwustronne środki ochronne w drodze rozporządzeń wykonawczych zgodnie z warunkami określonymi w rozdziale 9 umowy przejściowej w sprawie handlu oraz w niniejszej decyzji.

2.   Komisja ściśle monitoruje rynek wrażliwych produktów rolnych, tj. produktów objętych kontyngentami taryfowymi Unii zgodnie z sekcją B załącznika 2-A (Harmonogram znoszenia ceł) do umowy przejściowej w sprawie handlu, w szczególności w odniesieniu do tendencji w imporcie i eksporcie związanych z Mercosurem, produkcją i zmianami cen.

Komisja szybko ocenia sytuację na rynku na podstawie takiego monitorowania, łącząc ewentualny wzrost importu odnośnych wrażliwych produktów rolnych ze zmianami w zakresie produkcji lub konsumpcji, eksportu, ceny i udziału w rynku unijnym, a także w zakresie eksportu z Unii.

Co sześć miesięcy przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie monitorujące oceniające wpływ importu produktów wrażliwych, w tym na jedno lub kilka państw członkowskich.

3.   W przypadku gdy istnieją wystarczające dowody prima facie, w szczególności uzyskane na przykład w drodze monitorowania i oceny sytuacji rynkowej, o których mowa w ust. 2, wskazujące na poważną szkodę lub groźbę poważnej szkody dla unijnego przemysłu takich produktów, w tym w przypadku gdy taka szkoda lub groźba poważnej szkody jest geograficznie skoncentrowana w co najmniej jednym państwie członkowskim, Komisja niezwłocznie wszczyna dochodzenie na wniosek co najmniej jednego państwa członkowskiego lub dowolnej osoby prawnej lub stowarzyszenia działającego w imieniu unijnego przemysłu działającego w danym sektorze.

4.   Do celów niniejszego artykułu „przemysł Unii” oznacza unijnych producentów produktów podobnych do odnośnych produktów lub bezpośrednio z nimi konkurujących.

5.   Komisja bada w pierwszej kolejności, czy istnieją dowody prima facie poważnej szkody lub groźby poważnej szkody dla przemysłu Unii w przypadkach gwałtownego wzrostu importu lub spadku cen skoncentrowanej w co najmniej jednym państwie członkowskim lub w przypadkach gwałtownego wzrostu importu lub spadku cen produktu, gdy przemysł Unii ma siedzibę głównie w co najmniej jednym państwie członkowskim.

W przypadku braku przeciwnych wskazań Komisja traktuje, co do zasady, wzrost importu z państw sygnatariuszy Mercosuru na warunkach preferencyjnych danego produktu objętego kontyngentem taryfowym o ponad 5 % w ujęciu rok do roku jako dowód prima facie poważnej szkody lub groźby poważnej szkody dla przemysłu Unii, jeżeli jednocześnie średnia cena importowa dla tego importu z państw sygnatariuszy Mercosuru jest, co do zasady, o co najmniej 5 % niższa niż odpowiednia średnia cena krajowa produktów podobnych lub bezpośrednio z nim konkurujących w tym samym okresie.

6.   W przypadku braku przeciwnych wskazań Komisja traktuje, co do zasady, spadek średniej ceny z państw sygnatariuszy Mercosuru na preferencyjnych warunkach o ponad 5 % w ujęciu rok do roku jako dowód prima facie poważnej szkody lub groźby poważnej szkody dla przemysłu Unii, jeżeli jednocześnie średnia cena importowa tego produktu z państw sygnatariuszy Mercosuru jest, co do zasady, o co najmniej 5 % niższa niż odpowiednia średnia cena krajowa produktów podobnych lub bezpośrednio z nim konkurujących w tym samym okresie.

7.   Komisja niezwłocznie i bez wahania, a w przypadku wrażliwych produktów rolnych najpóźniej w ciągu 21 dni od otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 3, wprowadza tymczasowe dwustronne środki ochronne, aby zapobiec wszelkiej trudnej do naprawienia szkodzie dla przemysłu Unii, w tym w przypadku gdy taka szkoda koncentruje się geograficznie w co najmniej jednym państwie członkowskim.

8.   Biorąc pod uwagę, że szczegółowe monitorowanie rynku jest stałym elementem działalności Komisji w sektorze rolnym, Komisja dąży do jak najszybszego zakończenia wszelkich dochodzeń dotyczących wrażliwych produktów rolnych w odniesieniu do dwustronnych środków ochronnych, by podjąć ostateczną decyzję w terminie czterech miesięcy od otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 3 niniejszego artykułu. Okres ten może zostać przedłużony, ale nie może przekraczać okresu jednego roku przewidzianego w art. 9.13 umowy przejściowej w sprawie handlu.

9.   Środek ochronny może zostać wprowadzony, jeżeli odnośny produkt pochodzący z państwa sygnatariusza Mercosuru jest importowany do Unii:

10.   Środek ochronny może przyjąć formę tymczasowego zawieszenia harmonogramu znoszenia ceł dla danego produktu lub obniżenia preferencji taryfowej z powrotem do poziomu klauzuli najwyższego uprzywilejowania lub stawki podstawowej, w zależności od tego, która jest niższa.

11.   Wszelkie środki ochronne stosuje się przez okres dwóch lat, który może zostać przedłużony o kolejny okres nieprzekraczający dwóch lat zgodnie z art. 9.9 umowy przejściowej w sprawie handlu, pod warunkiem że spełnione są odpowiednie warunki uzasadniające takie przedłużenie.

Artykuł 3

1.   Do czasu wejścia w życie umowy przejściowej w sprawie handlu stosuje się ją tymczasowo, między Unią, z jednej strony, a co najmniej jednym państwem sygnatariuszem Mercosuru, z drugiej strony, zgodnie z art. 23.3 umowy przejściowej w sprawie handlu, począwszy od pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym co najmniej jedno państwo sygnatariusz Mercosuru, w zależności od przypadku, powiadomił Unię o zakończeniu swoich odpowiednich procedur wewnętrznych niezbędnych do tymczasowego stosowania umowy przejściowej w sprawie handlu i potwierdził swoją zgodę na jej tymczasowe stosowanie.

2.   Data, od której umowa przejściowa w sprawie handlu ma być tymczasowo stosowana między Unią jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem przyjęcia.