(1)

W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury udzielania oraz przedłużania takich zezwoleń.

(2)

Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/897 (2) zezwolono na stosowanie przez okres 10 lat chlorowodorku tiaminy i monoazotanu tiaminy jako dodatków paszowych dla wszystkich gatunków zwierząt.

(3)

Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożono dwa wnioski o przedłużenie zezwolenia na stosowanie chlorowodorku tiaminy i monoazotanu tiaminy oraz preparatu monoazotanu tiaminy jako dodatków paszowych u wszystkich gatunków zwierząt, wnosząc o sklasyfikowanie tych dodatków w kategorii „dodatki dietetyczne” i grupie funkcjonalnej „witaminy, pro-witaminy i chemicznie dobrze zdefiniowane substancje o podobnym działaniu”. Do wniosków dołączono dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na podstawie art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. Wnioskodawca, który wystąpił o zezwolenie na stosowanie preparatu monoazotanu tiaminy jako dodatku paszowego u wszystkich gatunków zwierząt, wycofał swój wniosek dotyczący tego preparatu.

(4)

W opiniach z dnia 18 marca 2025 r. (3) i 4 kwietnia 2025 r. (4) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził, że wnioskodawcy przedstawili dowody na to, że w obecnie dozwolonych warunkach stosowania chlorowodorek tiaminy i monoazotan tiaminy są nadal bezpieczne dla wszystkich gatunków zwierząt, a także dla konsumentów, użytkowników i środowiska. Urząd stwierdził ponadto, że chlorowodorek tiaminy i monoazotan tiaminy działają drażniąco na skórę i oczy oraz uznaje się je za substancje działające uczulająco na skórę i drogi oddechowe. Każde narażenie skóry i dróg oddechowych uznaje się za ryzyko. Urząd stwierdził również, że wnioski o przedłużenie zezwolenia nie zawierają propozycji zmiany lub uzupełnienia warunków pierwotnego zezwolenia, która miałaby wpływ na skuteczność tych dodatków. W związku z tym Urząd stwierdził, że przedłużenie zezwolenia nie wymaga przeprowadzania oceny skuteczności dodatków. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu.

(5)

Laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003 uznało, że wnioski i zalecenia sformułowane w ocenie przeprowadzonej w odniesieniu do metod analizy chlorowodorku tiaminy i monoazotanu tiaminy jako dodatków paszowych w związku z poprzednim zezwoleniem są aktualne i mają zastosowanie do obecnego wniosku. Zgodnie z art. 5 ust. 4 lit. c) rozporządzenia Komisji (WE) nr 378/2005 (5) sprawozdania z oceny sporządzane przez laboratorium referencyjne nie są zatem wymagane.

(6)

W związku z powyższym Komisja uznaje, że chlorowodorek tiaminy i monoazotan tiaminy spełniają warunki przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. Należy zatem przedłużyć zezwolenie na stosowanie tych dodatków. Komisja uważa ponadto, że należy zastosować odpowiednie środki ochronne, aby zapobiec szkodliwym skutkom dla zdrowia użytkowników dodatków. Te środki ochronne nie powinny naruszać innych wymogów prawa Unii dotyczących bezpieczeństwa pracowników.

(7)

W związku z przedłużeniem zezwolenia na stosowanie chlorowodorku tiaminy i monoazotanu tiaminy jako dodatków paszowych należy uchylić rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/897.

(8)

Ponieważ względy bezpieczeństwa nie wymagają natychmiastowego zastosowania zmian w warunkach zezwolenia wynikających z faktu, że zezwolenie na stosowanie preparatów monoazotanu tiaminy jako dodatków paszowych dla wszystkich gatunków zwierząt nie zostanie przedłużone, należy przewidzieć okres przejściowy, aby umożliwić zainteresowanym stronom przygotowanie się do spełnienia nowych wymogów wynikających z przedłużenia zezwolenia.

(9)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,