(1)

Umowa międzynarodowa w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 2015 r. (zwana dalej „umową”) została podpisana w imieniu Unii zgodnie z decyzją Rady (UE) 2016/1892 (1) w dniu 18 listopada 2016 r., z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie. Umowa weszła w życie tymczasowo w dniu 1 stycznia 2017 r. zgodnie z art. 31 ust. 2 i została zawarta przez Unię na mocy decyzji Rady (UE) 2019/848 (2).

(2)

Na podstawie art. 29 umowy Rada Członków Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek (zwana dalej „Radą Członków”) określa warunki przystąpienia rządu do umowy.

(3)

Islamska Republika Pakistanu (zwana dalej „Pakistanem”) złożyła oficjalny wniosek o przystąpienie do umowy. Rada Członków zostanie zatem poproszona, podczas jednego z jej przyszłych posiedzeń lub w ramach procedury przyjmowania decyzji przez Radę Członków w drodze wymiany korespondencji, o określenie warunków przystąpienia Pakistanu do umowy w odniesieniu do udziałów w Międzynarodowej Radzie ds. Oliwy z Oliwek (IOC) oraz terminu złożenia dokumentu przystąpienia.

(4)

Zważywszy, że Pakistan rozwija swoje sektory produktów z oliwek w zakresie spożycia oraz planuje rozwijać swoją produkcję, przystąpienie Pakistanu na określonych warunkach mogłoby wzmocnić IOC, w szczególności pod względem ujednolicenia prawa krajowego i międzynarodowego dotyczącego właściwości produktów z oliwek, aby zapobiec wszelkim przeszkodom w handlu.

(5)

Należy zatem ustalić stanowisko, które ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Rady Członków, gdyż decyzje, które mają zostać podjęte w celu określenia warunków przystąpienia Pakistanu do umowy, będą miały skutki prawne dla Unii ze względu na ich wpływ na równowagę decyzyjną w ramach Rady Członków, w przypadkach gdy decyzje nie są podejmowane w drodze konsensusu zgodnie z art. 10 ust. 4 umowy,