(1)

Na mocy decyzji Rady 98/392/WE (1) Wspólnota Europejska zatwierdziła Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. (UNCLOS) oraz Porozumienie z dnia 28 lipca 1994 r. odnoszące się do stosowania jego części XI.

(2)

Na mocy decyzji Rady (UE) 2024/1830 (2) Unia zatwierdziła Porozumienie w ramach Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, dotyczącego ochrony i zrównoważonego wykorzystywania morskiej różnorodności biologicznej na obszarach znajdujących się poza jurysdykcją krajową (zwanego dalej „Porozumieniem”), Porozumienie weszło w życie w dniu 17 stycznia 2026 r.

(3)

Zgodnie z art. 66 Porozumienia podlega ono ratyfikacji, zatwierdzeniu lub przyjęciu przez państwa i regionalne organizacje integracji gospodarczej, takie jak Unia.

(4)

Konferencja Stron Porozumienia (zwana dalej „Konferencją Stron”) została ustanowiona na mocy art. 47 ust. 1 Porozumienia. Na podstawie art. 47 ust. 4 Porozumienia na pierwszym posiedzeniu Konferencja Stron ma przyjąć, w drodze konsensusu, swój regulamin (zwany dalej „regulaminem”) oraz przepisy finansowe regulujące jej finansowanie oraz finansowanie sekretariatu i organów pomocniczych (zwane dalej „przepisami finansowymi”).

(5)

W rezolucji 78/272 (3), przyjętej 24 kwietnia 2024 r., Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych (ZO ONZ) postanowiło powołać komisję przygotowawczą (zwaną dalej „komisją przygotowawczą”) w celu przygotowania wejścia w życie Porozumienia i przygotowania do zwołania pierwszego posiedzenia Konferencji Stron Porozumienia, na zakończenie którego komisja przygotowawcza przestanie istnieć.

(6)

Na podstawie pkt 9 rezolucji ZO ONZ 78/272 przewiduje się, że na swoim końcowym posiedzeniu komisja przygotowawcza podejmie decyzje w sprawie zaleceń dla Konferencji Stron dotyczących regulaminu i przepisów finansowych.

(7)

Na podstawie zaleceń komisji przygotowawczej opracowane zostaną decyzje, które mają zostać przyjęte przez Konferencję Stron i które będą miały skutki prawne w rozumieniu art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, ponieważ przyjęcie regulaminu i przepisów finansowych będzie prawnie wiążące dla Unii. Zalecenia komisji przygotowawczej będą określać treść i zakres ewentualnych przyszłych decyzji, które mają być podjęte przez Konferencję Stron, które będą miały skutki prawne. Ponieważ istotne i konkretne elementy przyszłych decyzji Konferencji Stron zostaną już określone na etapie wstępnym w zaleceniach, które mają zostać przyjęte przez komisję przygotowawczą na jej końcowym posiedzeniu, zalecenia te powinny również zostać objęte niniejszą decyzją.

(8)

Decyzje, które mają zostać przyjęte, będą wchodziły w zakres kompetencji Unii, jak również w zakres kompetencji państw członkowskich. W odniesieniu do kwestii wchodzących w zakres kompetencji Unii należy zatem określić stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii na końcowym posiedzeniu komisji przygotowawczej i na pierwszej Konferencji Stron, aby zapewnić skuteczne wdrażanie Porozumienia. Unia powinna poprzeć regulamin, który przewiduje sprawne, racjonalne pod względem kosztów, przejrzyste i prawidłowe funkcjonowanie i organizację posiedzeń Konferencji Stron oraz który umożliwia pełne uczestnictwo Unii jako Strony zgodnie z Porozumieniem.

(9)

W celu zapewnienia, aby funkcjonowanie i wdrażanie Porozumienia były właściwie finansowane, Unia powinna poprzeć przyjęcie przepisów finansowych i uruchomienie mechanizmu finansowego, które ustanawiają sprawiedliwy i przejrzysty proces, dostosowany do sytuacji każdej ze Stron Porozumienia; ma to służyć zapewnieniu, aby każda ze Stron przyczyniała się do stabilności finansowania Porozumienia i jego wdrażania w sposób sprawiedliwy i spójny ze swoją zdolnością do wniesienia wkładu. Uruchomienie mechanizmu finansowego ustanowionego Porozumieniem powinno również zapewnić udzielanie pomocy Stronom będącym krajami rozwijającymi się w ich staraniach na rzecz wdrożenia Porozumienia.

(10)

Niniejszej decyzji nie można interpretować jako naruszającej w jakikolwiek sposób odpowiednie kompetencje Unii i państw członkowskich. Nie należy jej interpretować jako korzystania przez Unię z możliwości wykonywania jej kompetencji zewnętrznych w odniesieniu do dziedzin objętych Porozumieniem wchodzących w zakres kompetencji dzielonych. W dziedzinie kompetencji dzielonych państwa członkowskie zachowują swoje kompetencje w zakresie, w jakim Porozumienie nie wpływa na wspólne przepisy ani nie zmienia ich zakresu, w tym ich przewidywalnego rozwoju w przyszłości.

(11)

W zakresie, w jakim przedmiot negocjacji wchodzi w zakres kompetencji Unii i państw członkowskich, Komisja i państwa członkowskie powinny ściśle współpracować w procesie negocjacji, celem zapewnienia jedności w zewnętrznej reprezentacji Unii i jej państw członkowskich,