(1)

W komunikacie Komisji pt. „Kompas konkurencyjności dla UE” (1) przypomniano, że innowacje są główną siłą napędową konkurencyjności i wzrostu w Unii.

(2)

Aby pobudzić przyszły wzrost gospodarczy, potrzebny jest nowy model konkurencyjności oparty na innowacjach i wydajności. Innowacyjne przedsiębiorstwa, innowacyjne przedsiębiorstwa typu start-up i innowacyjne przedsiębiorstwa scale-up, w szczególności w dziedzinie najbardziej zaawansowanych technologii („deep tech”), odgrywają kluczową rolę w rozwoju i komercjalizacji innowacyjnych technologii, umieszczając je w centrum modeli gospodarczych opartych na innowacjach.

(3)

W komunikacie „Unijna strategia na rzecz przedsiębiorstw typu start-up i scale-up” (2) Komisja zapowiedziała, że zaproponuje definicję innowacyjnych przedsiębiorstw, przedsiębiorstw typu start-up i przedsiębiorstw scale-up.

(4)

Przedsiębiorstwa z sektora deep tech, w tym zajmujące się technologiami strategicznymi, takimi jak technologie cyfrowe, biotechnologie i czyste technologie, są szczególnie ważne dla innowacji, ponieważ pozwalają wykorzystać najnowsze przełomowe odkrycia naukowe i technologiczne w rozwojowych produktach i gałęziach przemysłu, często generując transformacyjne rozwiązania o znaczących długoterminowych skutkach gospodarczych i społecznych. W związku z tym definicje powinny uwzględniać szczególne cechy przedsiębiorstw deep tech, ponieważ ich cykle rozwoju są zazwyczaj dłuższe i bardziej kapitałochłonne ze względu na złożone działania badawczo-rozwojowe, koniecznosć zatwierdzenia na poziomie regulacji i dojrzałość technologii.

(5)

Kilka państw członkowskich przyjęło różne definicje prawne innowacyjnych przedsiębiorstw, przedsiębiorstw typu start-up i scale-up, natomiast w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 651/2014 (3) i rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/695 (4) określono również definicje na poziomie Unii do ich odpowiednich celów.

(6)

Środki polityki innowacyjności są opracowywane na szczeblu państw członkowskich i Unii w celu wspierania innowacyjnych przedsiębiorstw, innowacyjnych przedsiębiorstw typu start-up lub innowacyjnych przedsiębiorstw scale-up. W przypadku braku wspólnych definicji środki takie mogą być stosowane w sposób niespójny między państwami członkowskimi oraz między Unią a państwami członkowskimi. Może to skutkować tym, że przedsiębiorstwa sklasyfikowane jako innowacyjne przedsiębiorstwa, innowacyjne przedsiębiorstwa typu start-up lub innowacyjne przedsiębiorstwa scale-up w jednym państwie członkowskim nie będą kwalifikować się do porównywalnych systemów wsparcia w innym państwie członkowskim, co ograniczy działalność transgraniczną i ekspansję na jednolitym rynku. Taki brak pewności prawa może być jednym z wielu powodów zniechęcających zainteresowane przedsiębiorstwa do prowadzenia działalności lub przenoszenia działalności między państwami członkowskimi. Zgodnie z logiką jednolitego rynku UE bez granic wewnętrznych oraz w celu zapewnienia, by instytucje unijne i państwa członkowskie mogły opierać się na stałych ramacg odniesienia, stosowanie wspólnych definicji innowacyjnych przedsiębiorstw, innowacyjnych przedsiębiorstw typu start-up i innowacyjnych przedsiębiorstw scale-up pomogłoby zapewnić równe warunki traktowania przedsiębiorstw w całej Unii.

(7)

Wspólne definicje są również konieczne ze względu na szeroko zakrojoną interakcję między środkami krajowymi i unijnymi wspierającymi innowacyjne przedsiębiorstwa, innowacyjne przedsiębiorstwa typu start-up i innowacyjne przedsiębiorstwa scale-up. Ponadto stosowanie tej samej definicji przez Komisję, państwa członkowskie, Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) i Europejski Fundusz Inwestycyjny (EFI) poprawiłoby dostosowanie, spójność i skuteczność polityk ukierunkowanych na innowacyjne przedsiębiorstwa, innowacyjne przedsiębiorstwa typu start-up i innowacyjne przedsiębiorstwa scale-up, a tym samym ograniczyłoby ryzyko zakłócenia konkurencji związanego z nierównym dostępem do wsparcia publicznego (5).

(8)

Komisja ustanowiła już definicje umożliwiające klasyfikację przedsiębiorstw według wielkości, z rozróżnieniem małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), małych spółek o średniej kapitalizacji i dużych przedsiębiorstw. Definicje innowacyjnych przedsiębiorstw, innowacyjnych przedsiębiorstw typu start-up i innowacyjnych przedsiębiorstw scale-up nie powinny w żaden sposób podważać tych ustalonych klasyfikacji. W stosownych przypadkach definicje innowacyjnych przedsiębiorstw, innowacyjnych przedsiębiorstw typu start-up i innowacyjnych przedsiębiorstw scale-up powinny opierać się na ustalonych kryteriach dla MŚP i małych spółek o średniej kapitalizacji, w tym na progach wielkości i cechach strukturalnych.

(9)

Aby definicje te służyły zamierzonym celom, powinny one odzwierciedlać szczególne cechy bardzo konkretnego klastra przedsiębiorstw, a mianowicie innowacyjnych przedsiębiorstw, innowacyjnych przedsiębiorstw typu start-up i innowacyjnych przedsiębiorstw scale-up, oraz opierać się na obiektywnych kryteriach i progach. Konieczne jest zatem oparcie tych definicji na łatwych do zastosowania kryteriach, takich jak inwestycje w działalność innowacyjną, wiek przedsiębiorstwa, wielkość lub wzrost.

(10)

Zgodnie z powszechnie stosowanymi klasyfikacjami międzynarodowymi „innowację” należy zdefiniować jako nowy lub ulepszony produkt, usługę lub proces, który znacznie różni się od poprzednich iteracji i jest udostępniany potencjalnym użytkownikom.

(11)

O działalności innowacyjnej mogą świadczyć działania badawczo-rozwojowe, które odpowiadają zorganizowanym i zamierzonym działaniom mającym na celu generowanie nowej wiedzy oraz opracowywanie nowych lub ulepszonych produktów, usług i procesów. Działania badawczo-rozwojowe należy zdefiniować zgodnie z powszechnie stosowanymi klasyfikacjami międzynarodowymi (6) i przepisami unijnymi. O strategicznym zaangażowaniu przedsiębiorstwa w działalność badawczo-rozwojową mogą świadczyć zasoby zainwestowane w tę działalność jako odsetek kosztów operacyjnych albo jako odsetek przychodów, powszechnie nazywany intensywnością badań i rozwoju.

(12)

Przedsiębiorstwo może być innowacyjne, nawet jeśli nie inwestuje w działalność badawczo-rozwojową. W związku z tym przedsiębiorstwo należy również uznać za innowacyjne, jeżeli może wykazać, że w ciągu ostatnich trzech lat opracowało, opracowuje lub będzie opracowywać w dającej się przewidzieć przyszłości produkty, usługi lub procesy biznesowe z myślą o komercjalizacji, które są nowe lub znacznie ulepszone w porównaniu z aktualnym stanem wiedzy w jego branży i które niosą ze sobą ryzyko niepowodzenia technologicznego lub przemysłowego.

(13)

Innowacyjne przedsiębiorstwa typu start-up i innowacyjne przedsiębiorstwa scale-up należy zdefiniować jako podzbiór innowacyjnych przedsiębiorstw, ponieważ innowacje są główną cechą wyróżniającą, która może uzasadniać zróżnicowane traktowanie polityczne, ukierunkowane wsparcie publiczne i ułatwienia regulacyjne, oddzielając je od zwykłych nowych lub szybko rozwijających się przedsiębiorstw, które rozwijają się bez generowania nowatorskich produktów, usług, technologii lub modeli biznesowych.

(14)

Innowacyjne przedsiębiorstwa typu start-up należy definiować przy użyciu kryteriów odzwierciedlających ich innowacyjny charakter, w połączeniu z limitami wielkości i okresu funkcjonowania. Aby zapewnić jak największą spójność z zaleceniem Komisji 2003/361/WE (7), do definicji innowacyjnego przedsiębiorstwa typu start-up powinny mieć zastosowanie kryteria sumy bilansowej i obrotów dla małego przedsiębiorstwa określone w zaleceniu 2003/361/WE. Pod względem liczby zatrudnionych osób właściwsze jest jednak ustalenie maksymalnej liczby zatrudnionych w wysokości 99, ponieważ może to umożliwić wielu innowacyjnym przedsiębiorstwom typu start-up, zwłaszcza w sektorach deep tech i dynamicznie rozwijających się sektorach, tworzenie większych zespołów multidyscyplinarnych na wczesnym etapie rozwoju. Ograniczenie okresu funkcjonowania do dziesięciu lat dla innowacyjnych przedsiębiorstw typu start-up jest właściwe również w celu uwzględnienia przedsiębiorstw, w szczególności w dziedzinie deep tech, które mogą wymagać dłuższych cykli badawczo-rozwojowych, kapitałochłonnych etapów rozwoju, procesów walidacji regulacyjnej i które spodziewają się opóźnionego generowania dochodów.

(15)

Innowacyjne przedsiębiorstwa scale-up należy zdefiniować przy użyciu kryteriów odzwierciedlających ich innowacyjny charakter, w połączeniu z dynamiką wielkości i wzrostu, w oparciu o przesłanki leżące u podstaw ilościowej definicji przedsiębiorstw scale-up OECD określonej w powszechnie stosowanych klasyfikacjach. Aby odróżnić innowacyjne przedsiębiorstwa scale-up od przedsiębiorstw o bardziej ugruntowanej pozycji, należy określić maksymalną wielkość spółek giełdowych w oparciu o próg ustanowiony dla małych spółek o średniej kapitalizacji w zaleceniu Komisji (UE) 2025/1099 (8). Ponadto w celu zapewnienia, aby definicja innowacyjnych przedsiębiorstw scale-up obejmowała przedsiębiorstwa o wystarczającym stopniu dojrzałości i nie pokrywała się z definicją innowacyjnych przedsiębiorstw typu start-up, konieczne jest stosowanie minimalnego obrotu lub sumy bilansowej w oparciu o odpowiednie progi ustanowione dla średnich przedsiębiorstw w zaleceniu 2003/361/WE,

a)

„koszty operacyjne” oznaczają koszty poniesione przez przedsiębiorstwo w ramach jego normalnej działalności gospodarczej, obejmujące wszystkie koszty niezbędne do produkcji towarów i świadczenia usług w okresie obrachunkowym, w tym koszty takie jak koszty personelu, materiałów, zakontraktowanych usług, komunikacji, energii, konserwacji, czynszu, administracji, ale z wyłączeniem pozycji finansowych i podatkowych;

b)

„przychody netto ze sprzedaży” oznaczają kwoty pochodzące ze sprzedaży produktów oraz świadczenia usług po odliczeniu rabatów i podatku od wartości dodanej oraz innych podatków bezpośrednio związanych z obrotem;

c)

„badania i rozwój” oznaczają wszelkie prace należące do kategorii badań podstawowych, badań przemysłowych lub eksperymentalnych prac rozwojowych zdefiniowanych odpowiednio w art. 2 pkt 84, 85 i 86 rozporządzenia (UE) nr 651/2014;

d)

„przedsiębiorstwo” oznacza jednostkę prowadzącą działalność gospodarczą, niezależnie od formy prawnej, w tym spółki osobowe lub stowarzyszenia prowadzące regularną działalność gospodarczą.

2.1.

2.2.

a)

jest przedsiębiorstwem innowacyjnym w rozumieniu pkt 2;

b)

jest przedsiębiorstwem samodzielnym w rozumieniu pkt 5.1.

c)

jest przedsiębiorstwem, które zatrudnia mniej niż 100 osób i którego roczny obrót i/lub roczna suma bilansowa nie przekracza 10 mln EUR.

d)

działa od mniej niż 10 lat od rejestracji.

a)

jest przedsiębiorstwem innowacyjnym w rozumieniu pkt 2;

b)

jest przedsiębiorstwem samodzielnym w rozumieniu pkt 5.1;

c)

jest przedsiębiorstwem, którego roczny obrót i/lub suma bilansowa przekracza 10 mln EUR;

d)

jest przedsiębiorstwem, którego średni roczny wzrost liczby pracowników lub przychodów przekracza 20 % w ciągu dwóch poprzednich lat;

e)

spełnia co najmniej jedno z dwóch następujących kryteriów:

5.1.

5.2.

5.3.

5.4.

5.5.

Zakłada się, że nie ma dominującego wpływu, jeżeli inwestorzy wymienieni w pkt 5.4 akapit drugi nie angażują się bezpośrednio ani pośrednio w zarządzanie danym przedsiębiorstwem, bez uszczerbku dla swoich praw jako wspólników.

5.5.1.

5.5.2.

Przedsiębiorstwa mogą złożyć oświadczenie o swoim statusie prawnym przedsiębiorstwa samodzielnego, przedsiębiorstwa partnerskiego lub przedsiębiorstwa powiązanego, załączając dane dotyczące pułapów określonych w pkt 2, 3 i 4.

5.5.3.

Akapit pierwszy niniejszego punktu ma zastosowanie, o ile spełnione są wszystkie następujące warunki:

Oświadczenie można złożyć nawet wtedy, gdy kapitał jest rozdrobniony w stopniu uniemożliwiającym dokładne określenie właściciela, w którym to przypadku przedsiębiorstwo może oświadczyć w dobrej wierze, że w sposób prawnie uzasadniony może przyjąć, iż co najmniej 25 % jego kapitału nie jest w posiadaniu innego przedsiębiorstwa ani we wspólnym posiadaniu większej liczby powiązanych przedsiębiorstw. Oświadczenia takie nie wykluczają kontroli i postępowań wyjaśniających przewidzianych w przepisach krajowych lub unijnych.

6.1.

6.2.

6.3.

7.1.

7.2.

8.1.

8.2.

Dane, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego punktu, uzupełnia się danymi dotyczącymi każdego przedsiębiorstwa partnerskiego będącego bezpośrednio przedsiębiorstwem wyższego lub niższego szczebla w stosunku do danego przedsiębiorstwa. Uzupełnienie danych jest proporcjonalne do procentowego udziału w kapitale lub prawach głosu zależnie od tego, która z tych wartości jest większa. W przypadku holdingów typu cross-holding stosuje się większy udział procentowy.

Dane, o których mowa w akapicie pierwszym i drugim niniejszego punktu, uzupełnia się pełnymi danymi każdego przedsiębiorstwa, które jest bezpośrednio lub pośrednio powiązane z danym przedsiębiorstwem, jeśli dane te nie zostały podane wcześniej w ramach skonsolidowanego sprawozdania finansowego.

8.3.

Do celów stosowania pkt 8.2 dane przedsiębiorstw, które są powiązane z danym przedsiębiorstwem, pochodzą z ich ksiąg rachunkowych i innych danych, w tym ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego, jeżeli takie istnieje. Dane te uzupełnia się proporcjonalnie danymi każdego ewentualnego przedsiębiorstwa partnerskiego tego przedsiębiorstwa powiązanego, będącego bezpośrednio przedsiębiorstwem wyższego lub niższego szczebla w stosunku do takiego przedsiębiorstwa, chyba że zostały one już ujęte w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym w stosunku co najmniej proporcjonalnym do udziału określonego w pkt 8.2 akapit drugi.

8.4.