(1)

W rozporządzeniu (WE) nr 853/2004 ustanowiono szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego, odnoszące się do podmiotów prowadzących przedsiębiorstwo spożywcze. W szczególności w sekcji I rozdział VI załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 ustanowiono wymogi dotyczące stosowania do celów spożycia przez ludzi mięsa zwierząt gospodarskich kopytnych, które poddano ubojowi z konieczności poza rzeźnią. Sekcja I rozdział VI pkt 1 załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 zawiera wymóg, zgodnie z którym ubojowi z konieczności można poddać jedynie zwierzęta zdrowe pod wszystkimi innymi względami, które uległy wypadkowi uniemożliwiającemu ich transport do rzeźni z przyczyn podyktowanych dobrostanem zwierząt.

(2)

Doświadczenia zdobyte przez Komisję wykazały, że niektóre właściwe organy państw członkowskich interpretują te wymogi w sposób bardziej rygorystyczny niż inne, co powoduje niejednolite wdrażanie tych wymogów w Unii. W szczególności w przepisach Unii nie zdefiniowano ani nie opisano pojęć „zwierzę zdrowe pod wszystkimi innymi względami” i „wypadek”, co prowadzi do problematycznej różnicy w interpretacji przez państwa członkowskie. Na przykład państwa członkowskie stosujące rygorystyczne podejście interpretują „zwierzęta zdrowe pod wszystkimi innymi względami” jako zwierzęta, które nie cierpią na chorobę zakaźną, co uniemożliwia ubój z konieczności w przypadku wystąpienia chorób metabolicznych, takich jak hipokalcemia, albo państwa te interpretują „wypadek” wyłącznie jako wypadek o charakterze fizycznym (np. złamanie nogi). Inne państwa członkowskie stosują szerszą interpretację i uznają, że wszelkie incydenty, które nie powodują ryzyka dla zdrowia publicznego z powodu mięsa, umożliwiają dopuszczenie do uboju z konieczności i skutkują wykorzystaniem mięsa do spożycia przez ludzi. Należy zatem zmienić sekcję I rozdział VI załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004, aby zapewnić zharmonizowane stosowanie mięsa z uboju z konieczności przeznaczonego do spożycia przez ludzi, przy jednoczesnym zapewnieniu wysokiego poziomu ochrony konsumentów w zakresie bezpieczeństwa żywności.

(3)

Ponadto w rozdziale I załącznika I do rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 (2) ustanowiono przepisy techniczne dotyczące zdolności zwierząt do transportu oraz, w niektórych przypadkach, zakazano transportu żywych zwierząt gospodarskich kopytnych do rzeźni. W przypadkach, w których przepisy dotyczące uboju z konieczności określone w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 nie zezwalają na wykorzystanie mięsa, jedynym sposobem uniknięcia cierpienia podczas transportu jest uśmiercenie zwierzęcia, np. poprzez uśmiercenie bez spełnienia wymogów określonych w sekcji I rozdział IV załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004. Skutkuje to sklasyfikowaniem takiego mięsa jako niezdatnego do spożycia przez ludzi, chociaż może ono nie stanowić ryzyka dla zdrowia publicznego. Powoduje to niepotrzebne straty ekonomiczne i prowadzi do marnotrawstwa, podczas gdy mięso zwierzęcia może nie stanowić ryzyka dla zdrowia publicznego. W przypadku gdy takie mięso pod każdym innym względem nadaje się do spożycia przez ludzi, dostosowanie warunków dotyczących możliwości wykorzystania mięsa zwierząt poddanych ubojowi z konieczności do warunków zakazujących transportu zwierząt w rozdziale I załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1/2005 jest zgodne z celami rozporządzenia (WE) nr 853/2004.

(4)

W art. 43 i 45 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/627 (3) określono środki, które należy wprowadzić w przypadku niezgodności z niektórymi wymogami dotyczącymi żywych zwierząt i świeżego mięsa. Zgodność z tymi wymogami gwarantuje, że mięso jest zdatne do spożycia przez ludzi, również w przypadku zwierząt poddanych ubojowi z konieczności. Badanie przedubojowe, zdefiniowane w art. 17 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 (4), należy przeprowadzić przed ubojem i wskazuje ono, czy żywe zwierzęta i świeże mięso mogą spełniać wspomniane wymogi.

(5)

Jeżeli transport zwierząt do rzeźni nie jest możliwy ze względu na dobrostan zwierząt, a wyniki badania przedubojowego zwierząt uznaje się za zadowalające, mięso takich zwierząt poddanych ubojowi z konieczności powinno zostać dopuszczone do spożycia przez ludzi pod pewnymi warunkami. Należy zatem odpowiednio zmienić sekcję I rozdział VI załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004,