(1)

W rozporządzeniu (UE) 2016/429 ustanowiono przepisy dotyczące zapobiegania chorobom zwierząt przenoszącym się lub przenoszonym na zwierzęta lub na ludzi oraz przepisy dotyczące zwalczania takich chorób, w tym przepisy dotyczące upowszechniania wiedzy na temat chorób, gotowości na wypadek ich wystąpienia i ich zwalczania. W szczególności w rozporządzeniu tym ustanowiono przepisy dotyczące zapobiegania chorobom, które wymieniono w art. 5 tego rozporządzenia, oraz ich zwalczania, a także określono, jak należy stosować te przepisy w odniesieniu do poszczególnych chorób.

(2)

W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2020/687 (2) ustanowiono przepisy uzupełniające rozporządzenie (UE) 2016/429 w odniesieniu do zapobiegania niektórym chorobom umieszczonym w wykazie, mianowicie chorobom kategorii A, B i C, oraz ich zwalczania; choroby te zdefiniowano w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2018/1882 (3). W szczególności w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2020/687 zawarto szczegółowe przepisy dotyczące ustanowienia obszaru objętego ograniczeniami w przypadku wystąpienia ogniska choroby kategorii A oraz określono ograniczenia i warunki w odniesieniu do przemieszczania zwierząt gatunków umieszczonych w wykazie i produktów z nich lub od nich pochodzących na obszary objęte ograniczeniami i z tych obszarów w ramach środków zwalczania chorób, służących zapobieganiu i opanowywaniu rozprzestrzeniania się chorób kategorii A.

(3)

Ponadto w art. 7 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 zakazano przemieszczania zwierząt utrzymywanych należących do gatunków niewymienionych w wykazie do i z zakładu, w przypadku którego istnieje podejrzenie wystąpienia choroby kategorii A. Jednakże przemieszczanie niektórych zwierząt należących do gatunków nieumieszczonych w wykazie do zakładu, w przypadku którego istnieje podejrzenie wystąpienia choroby kategorii A, lub przemieszczanie takich zwierząt z takiego zakładu do rzeźni powinno być dozwolone na podstawie oceny ryzyka przeprowadzonej w każdym indywidualnym przypadku przez właściwy organ. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 7 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687.

(4)

Oczyszczanie i dezynfekcja zakładu dotkniętego chorobą stanowi jeden z podstawowych środków zwalczania chorób, przewidzianych w art. 61 rozporządzenia (UE) 2016/429, który pozwala ograniczyć do minimum ryzyko rozprzestrzeniania się potwierdzonej choroby kategorii A oraz możliwie jak najszybciej wyeliminować czynnik chorobotwórczy choroby kategorii A. Wymogi dotyczące oczyszczania i dezynfekcji obejmują szereg procedur określonych w sekcjach A (Wymogi ogólne), B (Wstępne oczyszczanie i dezynfekcja) i C (Końcowe oczyszczanie i dezynfekcja) załącznika IV do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687. Jednakże art. 15 i 16 tego rozporządzenia delegowanego, które ustanawiają przepisy oraz odstępstwa dotyczące oczyszczania i dezynfekcji oraz, w razie potrzeby, dezynsekcji i deratyzacji, odnoszą się wyłącznie do wstępnego oczyszczania i wstępnej dezynfekcji, a zatem jedynie do części pełnej procedury oczyszczania i dezynfekcji. Należy zatem zmienić art. 15 w celu uregulowania pełnej procedury oczyszczania i dezynfekcji, obejmującej zarówno procedury wstępnego oczyszczania i wstępnej dezynfekcji, jak i końcowego oczyszczania i końcowej dezynfekcji.

(5)

Produkty pochodzące z zakładu, w którym potwierdzono wystąpienie ogniska choroby kategorii A, mogą stwarzać ryzyko rozprzestrzeniania się tej choroby. W związku z tym produkty, które zostały przemieszczone z tego zakładu w określonym czasie, należy zidentyfikować poprzez prześledzenie ich przemieszczania oraz poddać je obróbce lub przetwarzaniu zgodnie z wymogami określonymi w art. 19 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687. Jednakże art. 19 nie precyzuje jednoznacznie, że ryzyko rozprzestrzenienia się choroby kategorii A musi zostać ograniczone poprzez obróbkę lub przetwarzanie tych produktów. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 19 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687.

(6)

Na podstawie przepisów art. 21 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 możliwości właściwego organu w zakresie rozszerzenia lub dostosowania obszaru objętego ograniczeniami ustanowionego zgodnie z tym artykułem są ograniczone do określonych sytuacji. Możliwości przewidziane w art. 21 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 w zakresie ustanowienia obszaru buforowego lub dostosowania obszaru objętego ograniczeniami nie są wystarczające do skutecznego zapobiegania rozprzestrzenianiu się choroby kategorii A, w szczególności gdy choroba ta występuje również u dzikich zwierząt gatunków umieszczonych w wykazie lub gdy jest to choroba przenoszona przez wektory. Należy zatem zmienić art. 21 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 w celu umożliwienia dostosowania obszarów objętych ograniczeniami, zgodnie z art. 64 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/429, bez ograniczania się wyłącznie do określonych możliwości.

(7)

W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 (4) ustanowiono przepisy dotyczące bezpiecznego gromadzenia, transportu i unieszkodliwiania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego. Jednakże w przypadku rozprzestrzenienia się ognisk choroby umieszczonej w wykazie, gdy w danym państwie członkowskim przekroczone zostaną dostępne zdolności w zakresie unieszkodliwiania, art. 19 ust. 1 tego rozporządzenia przewiduje, w drodze odstępstwa, możliwość usunięcia przez właściwy organ produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego w wyjątkowych przypadkach poprzez spopielanie lub grzebanie na miejscu, na warunkach zapobiegających szerzeniu się zagrożenia dla zdrowia ludzi i zwierząt. Możliwość ta powinna zostać również przewidziana w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2020/687. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 22 tego rozporządzenia delegowanego.

(8)

Art. 23 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 stanowi, że właściwy organ może przyznać odstępstwa od przepisów określonych w rozdziale II tego rozporządzenia delegowanego dotyczących środków, które mają być stosowane na obszarach objętych ograniczeniami w określonych okolicznościach, w niezbędnym zakresie i po przeprowadzeniu oceny ryzyka. Nie jest jednak jasne, czy wynik oceny ryzyka musi wskazywać, że ryzyko rozprzestrzenienia się choroby jest znikome, aby właściwy organ mógł przyznać odstępstwo. Ponadto w następstwie zmian wprowadzonych w art. 21 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2023/751 (5) w odniesieniu do zakładów, gdzie utrzymywanych jest do 50 ptaków żyjących w niewoli, art. 23 lit. c) nie jest już potrzebny, ponieważ jest on objęty art. 21 ust. 3 lit. g) rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687. Dodatkowo odstępstwo pierwotnie przewidziane w art. 23 lit. c) rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 obejmuje wyłącznie zakłady, gdzie utrzymywanych jest do 50 ptaków żyjących w niewoli, w których to zakładach wystąpiło ognisko choroby kategorii A. W wyniku zmian wprowadzonych rozporządzeniem delegowanym (UE) 2023/751 w art. 21 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 oraz na podstawie art. 23 lit. d) tego rozporządzenia delegowanego odstępstwa są jednak obecnie możliwe w zakładach, gdzie utrzymywanych jest do 50 ptaków żyjących w niewoli i w których nie wystąpiło ognisko choroby. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 23 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687.

(9)

Po potwierdzeniu wystąpienia choroby kategorii A w zakładzie, gdzie utrzymywane są zwierzęta należące do gatunków umieszczonych w wykazie, w art. 26 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 wymaga się, aby urzędowi lekarze weterynarii przeprowadzali wizytacje w zakładach znajdujących się na obszarze zapowietrzonym. Zakres tych wizytacji obejmuje przeprowadzanie niezbędnych kontroli i badań, w tym pobieranie próbek do badań laboratoryjnych, w celu wczesnego wykrycia możliwego rozprzestrzeniania się choroby kategorii A do innych zakładów na tym obszarze. Procedury pobierania próbek w zakładach, w których ma odbyć się wizytacja, oraz procedury przeprowadzania badań klinicznych i laboratoryjnych w zakładach, w których przeprowadzono wizytację, określono w załączniku I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687. Badania kliniczne i laboratoryjne zwierząt należących do gatunków umieszczonych w wykazie utrzymywanych w zakładach znajdujących się na obszarze zapowietrzonym są również wymagane na podstawie art. 39 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia delegowanego. Od czasu przyjęcia rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) wydał w 2021 i 2022 r. opinie naukowe na temat oceny skuteczności środków zwalczania każdej choroby kategorii A (6) (odpowiednie dowody naukowe), w tym na temat zalecanych badań klinicznych i laboratoryjnych oraz procedur pobierania próbek w celu wykrycia tych chorób. Należy zatem zmienić art. 26 ust. 2 lit. d) i art. 39 ust. 1 lit. b) rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687, aby odnieść się do potrzeby pobierania próbek do badań laboratoryjnych, jeżeli odpowiednie dowody naukowe zalecają takie środki. Ponadto należy zmienić załącznik I do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 w celu dodania wymogu, zgodnie z którym procedury pobierania próbek określone w sekcji A tego załącznika muszą opierać się na odpowiednich dowodach naukowych dotyczących danej choroby kategorii A.

(10)

W art. 27 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 przewidziano między innymi zakazy przemieszczania zwierząt i produktów na obszarze zapowietrzonym. W ust. 3 tego artykułu zezwolono na zwolnienie niektórych produktów z tych zakazów. Zwolnienie jest możliwe wyłącznie w odniesieniu do produktów, które są bezpieczne i nie stwarzają ryzyka przeniesienia chorób kategorii A na zwierzęta lądowe. W ust. 3 produkty pochodne wymieniono jako należące do takich produktów. Produkty pochodne mogą jednak, zgodnie z przepisami dotyczącymi produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, w szczególności z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 142/2011 (7), być poddane obróbce różnymi metodami, a niektóre z tych metod mogą nie być wystarczające do zmniejszenia ryzyka wystąpienia choroby kategorii A u zwierząt lądowych. Niedoskonałość tę uwidoczniły niedawne doświadczenia związane ze stosowaniem środków zwalczania chorób w Unii. Należy zatem zmienić rozporządzenie delegowane (UE) 2020/687, tak aby wymagało ono takich procesów obróbki, które uznaje się za skutecznie ograniczające ryzyko rozprzestrzeniania się czynników chorobotwórczych wywołujących te choroby kategorii A, w odniesieniu do odpowiednich produktów pochodnych przewidzianych w rozporządzeniu (UE) nr 142/2011. Ponadto żelatynę i kolagen zdefiniowane w pkt 7.7 i 7.8 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (8) uznaje się, ze względu na ich proces produkcji, za produkty pochodzenia zwierzęcego, które nie stwarzają ryzyka w odniesieniu do przenośnych chorób zwierząt objętych zakresem rozporządzenia (UE) 2016/429. Należy zatem zwolnić żelatynę i kolagen z zakazów przewidzianych w art. 27 ust. 1 i 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 27 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687. Jednocześnie w następstwie zmian wprowadzonych w art. 27 ust. 3 należy zmienić treść art. 33 ust. 1 oraz art. 49 ust. 1 w celu wprowadzenia odesłań do tej części załącznika VII do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687, w której określono procesy obróbki zmniejszające ryzyko w odniesieniu do tych produktów.

(11)

W art. 28 i 43 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 ustanowiono ogólne warunki przyznawania odstępstw od zakazów mających zastosowanie odpowiednio na obszarach zapowietrzonych i zagrożonych, ustanowionych po potwierdzeniu wystąpienia choroby kategorii A u zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie. W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2024/2623 (9) ustanowiono przepisy dotyczące zatwierdzania i uznawania statusu obszaru wolnego od choroby dla kompartmentów, w których są utrzymywane zwierzęta lądowe, w odniesieniu do niektórych chorób kategorii A. Należy zatem zmienić art. 28 i 43 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687, aby umożliwić przemieszczanie zwierząt i produktów z obszaru objętego ograniczeniami, jeżeli pochodzą one z kompartmentów zatwierdzonych w odniesieniu do odpowiedniej choroby kategorii A zgodnie z rozporządzeniem delegowanym (UE) 2024/2623 i wymienionych w załączniku XI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/620 (10).

(12)

Szczegółowe warunki udzielania zezwoleń na przemieszczanie obornika, w tym zużytej ściółki i używanej ściółki, z obszarów zapowietrzonych i zagrożonych określono w art. 35 i 51 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687. Ponadto w art. 37 ust. 2 i art. 53 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 określono szczegółowe warunki udzielania zezwolenia na przemieszczanie produktów z obszarów zapowietrzonych lub zagrożonych do zakładu zatwierdzonego w odniesieniu do produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego. Obornik, w tym zużyta ściółka i używana ściółka, są również produktami, a zatem wchodzą w zakres art. 37 ust. 2 i art. 53 ust. 2 tego rozporządzenia delegowanego. Nie jest to jednak jasne, biorąc pod uwagę, że przemieszczanie tych produktów z zakładów na obszarze zapowietrzonym i zagrożonym jest już przedmiotem art. 35 i 51 tego rozporządzenia delegowanego. Aby zapewnić jasność przepisów unijnych dotyczących możliwości przemieszczania obornika, w tym zużytej ściółki i używanej ściółki, z zakładów znajdujących się na obszarach zapowietrzonych i zagrożonych, należy zatem zmienić art. 35 i 51 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687, tak aby odnosiły się one do wszystkich tych przepisów. Ponadto w sekcji C pkt 1 lit. a) ppkt (i) załącznika IV do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 przewidziano proces obróbki uznany za inaktywujący czynniki chorobotwórcze choroby kategorii A w oborniku, zużytej ściółce i używanej ściółce pochodzących z zakładu dotkniętego chorobą. Ten sam proces obróbki powinien być uznawany za bezpieczny również w odniesieniu do obornika, w tym zużytej ściółki i używanej ściółki, pochodzących z zakładów położonych na obszarze zapowietrzonym. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 35 i 51 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687.

(13)

Ponadto istotne jest zapewnienie, aby procesy obróbki zmniejszające ryzyko, stosowane w odniesieniu do produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego pochodzących z obszarów zapowietrzonych i zagrożonych, które stwarzają bezpośrednie ryzyko przeniesienia choroby zwierząt, były bezpieczne pod względem skutecznego zniszczenia czynnika chorobotwórczego. Można to zapewnić wyłącznie poprzez przetwarzanie tych produktów z zastosowaniem metod przetwarzania uznawanych za bezpieczne zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009, a zatem w pełni zharmonizowanych na mocy tego prawodawstwa. Należy zatem odwołać się do tych bezpiecznych metod w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2020/687 oraz odpowiednio zmienić art. 37 i 53 tego rozporządzenia.

(14)

W art. 46 ust. 1 lit. b) rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 ograniczono możliwość udzielania zezwoleń na przemieszczanie piskląt jednodniowych pochodzących z obszaru zagrożonego do przemieszczania takich zwierząt do zakładów wyłącznie w tym samym państwie członkowskim. Jednakże przemieszczanie z zakładów na obszarze zagrożonym piskląt jednodniowych pozyskanych z jaj wylęgowych pochodzących spoza obszaru objętego ograniczeniami można uznać za bezpieczne, jeżeli jaja te i pisklęta jednodniowe nie miały kontaktu z innymi jajami wylęgowymi lub pisklętami jednodniowymi z obszaru objętego ograniczeniami. Należy zatem zmienić art. 46 ust. 1 lit. b) rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687, aby umożliwić, pod pewnymi warunkami, przemieszczanie do dowolnego zakładu piskląt jednodniowych, które wylęgły się z jaj pochodzących spoza obszaru objętego ograniczeniami.

(15)

Uznaje się, że ryzyko rozprzestrzeniania się patogenu choroby kategorii A jest mniejsze na obszarze zagrożonym niż na obszarze zapowietrzonym. W związku z tym materiały paszowe pochodzenia roślinnego i słoma produkowane na obszarze zagrożonym stanowią mniejsze zagrożenie niż materiały paszowe produkowane na obszarze zapowietrzonym i mogą być stosowane na obszarze zapowietrzonym bez zwiększania ryzyka rozprzestrzeniania się choroby kategorii A na tym obszarze. Należy zatem zmienić art. 52 lit. c) rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687, aby umożliwić stosowanie materiałów paszowych pochodzenia roślinnego i słomy wyprodukowanych na obszarze zagrożonym zarówno na obszarach zapowietrzonych, jak i zagrożonych.

(16)

Środki zwalczania chorób muszą być stosowane na obszarze objętym ograniczeniami ustanowionym w odniesieniu do choroby kategorii A do czasu przeprowadzenia końcowego oczyszczania i końcowej dezynfekcji, zgodnie z wymogami art. 68 rozporządzenia (UE) 2016/429. Należy zatem należy zmienić art. 55 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687, aby wyraźnie odnosił się do zakończenia końcowego oczyszczania i końcowej dezynfekcji jako warunku, który musi zostać spełniony przed zniesieniem środków zwalczania chorób stosowanych na obszarze zagrożonym. W niektórych sytuacjach, takich jak siła wyższa lub długi czas trwania niekorzystnych warunków pogodowych, zakończenie końcowego oczyszczania i końcowej dezynfekcji zgodnie z procedurami określonymi w załączniku IV do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 może jednak zostać opóźnione. Ponieważ takie opóźnienia mogą znacząco wydłużyć okres obowiązywania ograniczeń, nawet ponad dwukrotną długość minimalnego okresu wymaganego zgodnie z załącznikiem XI do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687, może to powodować poważne zakłócenia działalności zakładów niedotkniętych chorobą, położonych na obszarze zagrożonym oraz znaczne straty gospodarcze dla tych podmiotów. W związku z tym w takich wyjątkowych okolicznościach można zezwolić na zniesienie środków zwalczania chorób na obszarze zagrożonym przed zakończeniem końcowego oczyszczania i końcowej dezynfekcji zakładu dotkniętego chorobą, jeżeli spełnione są określone warunki zapewniające, by ryzyko rozprzestrzenienia się choroby kategorii A z tego zakładu było znikome. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 55 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687.

(17)

Obszar objęty ograniczeniami może również zostać rozszerzony o obszar buforowy, ustanowiony przez właściwy organ zgodnie z art. 21 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687, jeżeli określone sytuacje epidemiologiczne uzasadniają zastosowanie takiego środka w celu skutecznego kontrolowania rozprzestrzeniania się choroby kategorii A. W takich okolicznościach może być również konieczne utrzymanie niektórych środków zwalczania chorób na całym obszarze objętym ograniczeniami po zniesieniu środków zwalczania chorób stosowanych na obszarze zapowietrzonym i obszarze zagrożonym. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 39 i 55 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687.

(18)

W związku z zakazami ustanowionymi w art. 27 i 42 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 przemieszczanie zwierząt należących do gatunków umieszczonych w wykazie w obrębie obszaru objętego ograniczeniami i na taki obszar nie może mieć miejsca do czasu zniesienia środków zgodnie z art. 55 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687. W związku z tym zakłady na obszarze objętym ograniczeniami mogą nie być w stanie odnowić populacji, a tym samym mogą pozostać puste przez okres obowiązywania ograniczeń, nawet jeżeli nie były dotknięte chorobą. W niektórych wyjątkowych okolicznościach okres obowiązywania środków na obszarze objętym ograniczeniami może zostać znacznie przedłużony, nawet jeżeli nie wykryto kolejnych ognisk, i znacznie przekraczać minimalny okres określony w załączniku XI do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687. Z tego powodu odnowa populacji w tych zakładach może być znacznie opóźniona, a to z kolei może spowodować poważne straty ekonomiczne dla tych podmiotów. Jest to szczególnie istotne w przypadku niektórych systemów produkcji o wysokim poziomie integracji i stosunkowo krótkim okresie obrotu. W związku z tym dla takich wyjątkowych okoliczności należy przewidzieć, pod określonymi warunkami, odstępstwo od zakazu przemieszczania zwierząt należących do gatunków umieszczonych w wykazie do zakładów znajdujących się na obszarze objętym ograniczeniami, które to odstępstwo należy zawrzeć w części II rozdział II sekcja 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 oraz w art. 56 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687, w którym przewidziano już pewne odstępstwa od zakazów przemieszczania zwierząt, ale wymagają one rozszerzenia. Odstępstwa te uzupełniają odstępstwa ustanowione w art. 28 i 43 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687. Art. 56 zawiera jednak nieprawidłowe odesłania do artykułów z odstępstwami. Należy zatem odpowiednio zmienić tytuł sekcji 4 w rozdziale II części II rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 oraz jego art. 56.

(19)

Przepisy ustanowione w rozdziale III w części II rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 odnoszą się do ponownego umieszczania zwierząt w zakładzie dotkniętym chorobą i zniesienia środków zwalczania chorób w takim zakładzie. Należy zatem odpowiednio sprostować tytuł tego rozdziału.

(20)

W art. 58 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 przewidziano odstępstwa od warunków wymaganych do udzielenia zezwolenia na ponowne umieszczanie zwierząt w zakładzie dotkniętym chorobą, jak określono w art. 57 tego rozporządzenia delegowanego. Jednakże tytuł art. 58 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 błędnie odnosi się do art. 55 i należy go zatem sprostować.

(21)

Ponowne umieszczanie zwierząt w zakładzie dotkniętym chorobą należy przeprowadzać zgodnie z wymogami określonymi w art. 59 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687, aby zapewnić, by ponownie umieszczone zwierzęta były wolne od danej choroby kategorii A. W związku z tym urzędowy lekarz weterynarii co najmniej raz przeprowadza wizytację w zakładzie dotkniętym chorobą i sprawdza ponownie umieszczone zwierzęta. Wizytacje te przeprowadza się w określonym okresie, który uwzględnia datę umieszczenia zwierząt w zakładzie oraz ostatni dzień okresu monitorowania dla danej choroby kategorii A. Jednakże w przypadku gdy okres monitorowania, zgodnie z załącznikiem II do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687, jest dłuższy niż 30 dni, wizytację należy przeprowadzić w terminie 30 dni od daty umieszczenia zwierząt w zakładzie. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 59 ust. 5 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687.

(22)

Zniesienie środków zwalczania chorób, stosowanych w zakładzie, w którym wystąpiło ognisko choroby kategorii A, jest związane z ukończeniem ponownego umieszczania zwierząt w tym zakładzie, zgodnie z wymogami art. 61 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687. Wymogi określone w art. 61 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 nie obejmują przypadków, w których ponowne umieszczenie zwierząt w zakładzie dotkniętym chorobą nie ma miejsca ze względu na zaprzestanie utrzymywania zwierząt przez podmiot albo w przypadkach, w których właściwy organ przyznał odstępstwa od uśmiercania zwierząt należących do gatunków umieszczonych w wykazie utrzymywanych w niektórych zakładach dotkniętych chorobą i niektórych kategorii zwierząt, zgodnie z art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687. Należy zatem zmienić art. 61 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687, aby określić warunki zniesienia środków zwalczania chorób w zakładach dotkniętych chorobą, obejmujące te sytuacje, a także sytuacje, w których ponowne umieszczenie zwierząt w zakładzie dotkniętym chorobą nie jest planowane.

(23)

W art. 75 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 przewidziano szereg okoliczności, które właściwy organ ma uwzględnić przy ustanawianiu tymczasowych obszarów objętych ograniczeniami. Jedną z okoliczności przewidzianych w lit. b) tego artykułu jest przemieszczanie zwierząt w pobliżu zakładu, co do którego istnieje podejrzenie wystąpienia choroby. Ponieważ ten artykuł rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 odnosi się do środków zwalczania chorób kategorii A u zwierząt akwakultury, należy doprecyzować, że okolicznością, którą należy wziąć pod uwagę, jest przemieszczanie zwierząt wodnych. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 75 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687.

(24)

W art. 78 ust. 1 lit. f) ppkt (i) i (ii) oraz art. 78 ust. 5 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 ustanowiono przepisy dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodzenia zwierzęcego, chociaż w art. 78 ust. 1 lit. b) i art. 78 ust. 3 tego rozporządzenia delegowanego ustanowiono już przepisy dotyczące tych produktów. Należy zatem zmienić art. 78 w celu zapewnienia, aby nie dochodziło do powielania w tym samym artykule przepisów dotyczących tych samych produktów.

(25)

Jeżeli przed przetworzeniem mięczaków z zakładów akwakultury znajdujących się na obszarze zapowietrzonym wymagane jest oczyszczanie, należy je przeprowadzić w sposób, który nie grozi rozprzestrzenieniem się choroby. W celu uproszczenia i zharmonizowania niektórych elementów rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 należy zmienić jego art. 83 przez skreślenie odniesienia do „bezpiecznego biologicznie zakładu oczyszczania”, aby zapewnić, by mięczaki z zakażonych zakładów akwakultury były oczyszczane wyłącznie w zakładzie zajmującym się żywnością pochodzącą od i ze zwierząt wodnych objętych zwalczaniem chorób. Ponadto należy zmienić art. 83, aby dostosować przepisy, o których mowa w art. 78, do zmian wprowadzonych w tym artykule.

(26)

Art. 90 ust. 2 lit. b) rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 stanowi, że wymiana wody i odprowadzanie wody podczas transportu na obszarze zapowietrzonym musi odbywać się na obszarach, w zakładach lub punktach wymiany wody zatwierdzonych przez właściwy organ. Takie odprowadzanie i wymiana wody często wymagają zatrzymania pojazdów. Zatrzymywanie jest jednak zakazane na mocy art. 90 ust. 2 lit. a) rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687. Aby zapewnić logistyczną wykonalność tych przepisów, należy odpowiednio zaktualizować odniesienie do zatrzymywania w art. 90 ust. 2 lit. a) rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687.

(27)

W art. 99 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 zakazano przemieszczania zwierząt akwakultury z obszaru zagrożonego w celu poddania ich ubojowi, ich dalszego chowu lub uwolnienia do środowiska naturalnego poza obszarem zagrożonym. W art. 99 ust. 4 rozporządzenia delegowanego zezwala się jednak, aby właściwy organ w porozumieniu z właściwym organem w miejscu przeznaczenia udzielił zezwolenia na przemieszczanie zwierząt akwakultury, pod warunkiem że zastosowano odpowiednie środki bioasekuracji, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby kategorii A. O ile odstępstwo to jest właściwe w odniesieniu do wielu rodzajów przemieszczenia, nie jest ono odpowiednie w przypadku zwierząt przeznaczonych do uwolnienia do środowiska naturalnego, gdyż takie uwolnienie może prowadzić do zakażenia wód naturalnych, które może być bardzo trudne do zwalczenia. Odstępstwo określone w art. 99 ust. 4 powinno zatem ograniczać się do przemieszczania w celach innych niż uwolnienie do środowiska naturalnego.

(28)

EFSA wydał opinie naukowe zawierające wnioski i zalecenia dotyczące skuteczności środków zwalczania chorób, określonych w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2020/687 w odniesieniu do każdej choroby kategorii A5, w szczególności dotyczące skuteczności okresu monitorowania, promieni obszarów zapowietrzonych i zagrożonych oraz czasu trwania środków, które mają być stosowane na tych obszarach, zgodnie z załącznikami II, V, X i XI do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687. Ponadto EFSA ocenił zakazy na obszarach objętych ograniczeniami i procesy obróbki zmniejszającej ryzyko w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego i innych materiałów, określone w załącznikach VI, VII i VIII do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687, a wnioski dotyczące skuteczności tych środków i procesów obróbki zmniejszającej ryzyko opublikowano w opinii naukowej „Assessment of the control measures of the Category A diseases of the Animal Health Law: prohibitions in restricted zones and risk-mitigating treatments for products of animal origin and other materials” (11). Należy zatem zmienić załączniki II, V–VIII, X i XI do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687, aby uwzględnić skuteczne środki, zakazy i procesy obróbki zmniejszającej ryzyko, istotne dla każdej choroby kategorii A zgodnie z zaleceniami EFSA. Ponadto w następstwie zmiany art. 27 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 należy zmienić załącznik VII do tego rozporządzenia delegowanego, aby uwzględnić również metody ograniczania ryzyka związanego z produktami pochodnymi z obszaru objętego ograniczeniami.

(29)

W załączniku IV do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 określono procedury oczyszczania, dezynfekcji oraz, w razie potrzeby, dezynsekcji i deratyzacji, o których to procedurach mowa w niektórych artykułach tego rozporządzenia delegowanego. W związku z tym podtytuł załącznika IV powinien odnosić się do przepisów określonych we wszystkich artykułach rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687, które wymagają oczyszczania i dezynfekcji zgodnie z tym załącznikiem. Ponadto należy wprowadzić zmiany w sekcji B załącznika IV do tego rozporządzenia delegowanego w odniesieniu do wymaganego czasu kontaktu środka dezynfekującego z poddawanymi obróbce powierzchniami w celu uwzględnienia sytuacji, w których nieuzasadnione utrzymywanie środka dezynfekującego na powierzchniach przeznaczonych do dezynfekcji przez okres dłuższy niż wskazany przez producenta minimalny wymagany czas kontaktu może prowadzić do uszkodzenia dezynfekowanych materiałów. Dodatkowo należy doprecyzować czas poddania działaniu pary wodnej wymagany w przypadku obornika w ramach końcowego oczyszczania i końcowej dezynfekcji, jak określono w sekcji C pkt 1 lit. a) ppkt (i) załącznika IV, aby zapewnić skuteczną inaktywację czynników chorobotwórczych choroby kategorii A. Jednocześnie okres 7 dni wymagany w sekcji C pkt 3 załącznika IV ma na celu umożliwienie wyschnięcia budynków, powierzchni i sprzętu, które zostały poddane oczyszczaniu i dezynfekcji zgodnie z pkt 2 tej sekcji, przed ich ponownym wyczyszczeniem i zdezynfekowaniem. Jednakże w pewnych okolicznościach lub warunkach pogodowych powierzchnie, budynki i sprzęt wysychają przed upływem 7 dni. W związku z tym zasadne jest umożliwienie przeprowadzenia oczyszczania i dezynfekcji przewidzianych w sekcji C pkt 3 wcześniej niż po upływie 7 dni, jeżeli powierzchnie wyschły.

(30)

W celu zwalczania chorób kategorii A w przypadku dozwolonego przemieszczania świeżego mięsa pozyskanego od zwierząt gatunków umieszczonych w wykazie, utrzymywanych w zakładach położonych na obszarach zapowietrzonych i zagrożonych, w załączniku IX do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 przewidziano znakowanie świeżego mięsa drobiu, które nie jest przeznaczone do wysyłki do innego państwa członkowskiego, a także świeżego mięsa przemieszczanego do zakładu przetwórczego w celu poddania go jednemu z odpowiednich procesów obróbki zmniejszającej ryzyko, zgodnie z wymogami art. 33 i 49 tego rozporządzenia delegowanego. Opisano różne kształty znaków stosowanych na świeżym mięsie drobiu i świeżym mięsie innych gatunków. Ponadto opis znaków, które mają być stosowane do świeżego mięsa, zawarty w załączniku IX do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687, obejmuje elementy już określone w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/627 (12) lub w sekcji I załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 853/2004. W związku z tym aby uprościć opis znaków zawarty w załączniku IX do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 oraz zapewnić zharmonizowane oznakowanie świeżego mięsa, w załączniku IX do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 należy zawrzeć odniesienie do znaków jakości zdrowotnej lub, w stosownych przypadkach, znaków identyfikacyjnych, określonych odpowiednio w art. 48 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/627 i w załączniku II do tego rozporządzenia lub w sekcji I załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 853/2004. Ponadto w przypadku stosowania znaków jakości zdrowotnej lub znaków identyfikacyjnych do celów zwalczania chorób, zgodnie z art. 33 i 49 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687, do formy tych znaków powinny mieć zastosowanie dodatkowe wymogi (specjalne znaki jakości zdrowotnej lub znaki identyfikacyjne). Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik IX do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687.

(31)

Zmiany w opisie znaków zawartym w załączniku IX do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 i zmienionym niniejszym rozporządzeniem mogą stanowić dodatkowe obciążenie administracyjne dla podmiotów. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem przewidzieć okres przejściowy, w którym znaki opisane w załączniku IX w wersji rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 mającej zastosowanie przed zmianami wprowadzonymi niniejszym rozporządzeniem mogą być nadal stosowane, a świeże mięso z takimi znakami zastosowane przed końcem okresu przejściowego może pozostać w obrocie.

(32)

Należy zmienić załącznik XII do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687 w celu zapewnienia trzech odrębnych opcji dotyczących rodzajów próbek, które mogą być brane pod uwagę do celów badań klinicznych i laboratoryjnych zwierząt wodnych, zamiast łączenia tych opcji ze sobą. Ponadto w tabeli w pkt 1 lit. b) tego załącznika brakuje informacji oraz występują pewne niespójności dotyczące próbek, które mają być pobierane od skorupiaków i ryb w określonych okolicznościach. Skonsultowano się z laboratorium referencyjnym Unii Europejskiej ds. chorób ryb i skorupiaków i zgodnie z zaleceniami tego laboratorium referencyjnego Unii Europejskiej konieczne jest wprowadzenie zmian w tej tabeli.

(33)

W załączniku XV do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687, w celu zapewnienia jasności, konieczne jest ujednolicenie terminologii, tak aby w całym tekście stosowany był termin „wizytacje sanitarne”, zamiast równoległego używania terminów „wizytacje sanitarne” i „badanie stanu zdrowia”, gdy dotyczą tego samego celu w zakresie nadzoru nad chorobami.

(34)

Po opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zauważono pewne błędy w części III rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/687. Błędy te należy sprostować.

(35)

Należy zatem odpowiednio zmienić i sprostować rozporządzenie delegowane (UE) 2020/687,

1)

załącznik I otrzymuje brzmienie:

2)

w załączniku II w tabeli wprowadza się następujące zmiany:

3)

w załączniku IV wprowadza się następujące zmiany:

4)

załączniki V, VI oraz VII otrzymują brzmienie:

5)

w załączniku VIII w tabeli w kolumnie pierwszej tekst w wierszu trzecim otrzymuje brzmienie:

„Przechowywanie w formie kostki lub beli pod osłoną w pomieszczeniach oddalonych co najmniej o 2 km od najbliższego ogniska choroby oraz uwolnienie materiału paszowego pochodzenia roślinnego i słomy z pomieszczeń ma miejsce dopiero po upływie co najmniej czterech miesięcy po zakończeniu oczyszczania i dezynfekcji zgodnie z art. 15.”;

6)

załączniki IX, X oraz XI otrzymują brzmienie:

7)

w załączniku XII pkt 1 lit. a) i b) otrzymują brzmienie:

8)

w załączniku XV tabela 2 otrzymuje brzmienie:

„Tabela 2

(*1) Pobieranie próbek od ryb do celów badań laboratoryjnych musi odbywać się przy temperaturze wody między 11 a 20?°C. Wymóg dotyczący temperatury wody musi mieć zastosowanie również w przypadku wizytacji sanitarnych. W odniesieniu do zakładów, w których temperatura wody nie osiąga 11?°C w ciągu roku, pobieranie próbek i wizytacje sanitarne należy przeprowadzać w okresie, w którym temperatura wody jest najwyższa.”."

() Pobieranie próbek od ryb do celów badań laboratoryjnych musi odbywać się przy temperaturze wody między 11 a 20?°C. Wymóg dotyczący temperatury wody musi mieć zastosowanie również w przypadku wizytacji sanitarnych. W odniesieniu do zakładów, w których temperatura wody nie osiąga 11?°C w ciągu roku, pobieranie próbek i wizytacje sanitarne należy przeprowadzać w okresie, w którym temperatura wody jest najwyższa.”.