(1)

W rozporządzeniu (WE) nr 273/2004 ustanowiono środki w zakresie monitorowania handlu prekursorami narkotykowymi w Unii, natomiast rozporządzenie (WE) nr 111/2005 reguluje handel prekursorami narkotyków między Unią a państwami trzecimi. Zarówno załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 273/2004, jak i załącznik do rozporządzenia (WE) nr 111/2005 zawiera wykaz substancji sklasyfikowanych, które są przedmiotem szeregu zharmonizowanych środków kontroli i monitorowania przewidzianych w tych rozporządzeniach.

(2)

Właściwe organy krajowe zasygnalizowały wzrost liczby konfiskat następujących dziewięciu substancji niesklasyfikowanych: (i) 3’-chloropropiofenonu; (ii) 2-bromo-3’-chloropropiofenonu; (iii) 3’-metylopropiofenonu; (iv) 2-bromo-3’-metylopropiofenonu; (v) 4’-metylopropiofenonu; (vi) 2-bromo-4’-metylopropiofenonu; (vii) 4’-chloropropiofenonu; (viii) 2-bromo-4’-chloropropiofenonu oraz (ix) fenylo-2-nitropropenu.

(3)

3’-chloropropiofenon i 2-bromo-3’-chloropropiofenon są prekursorami 3-chlorometkatynonu lub klofedronu (3-CMC). 3’-metylopropiofenon i 2-bromo-3’-metylopropiofenon są prekursorami 3-metylometkatynonu (3-MMC). 4’-metylopropiofenon i 2-bromo-4’-metylopropiofenon są prekursorami mefedronu (4-metylometkatynonu lub 4-MMC). 4’-chloropropiofenon i 2-bromo-4’-chloropropiofenon są prekursorami 4-CMC (klefedronu lub 4-chlorometkatynonu). Fenylo-2-nitropropen jest prekursorem amfetaminy.

(4)

3-CMC, 3-MMC, 4-CMC i 4-MMC są syntetycznymi stymulantami katynonowymi objętymi kontrolą międzynarodową i europejską. Amfetamina również jest substancją kontrolowaną. Narkotyki te mogą stanowić poważne ryzyko dla zdrowia publicznego i ryzyko społeczne na poziomie Unii.

(5)

Komisja upoważniła Agencję Unii Europejskiej ds. Narkotyków (EUDA) do oceny dziewięciu wspomnianych substancji i przedstawienia informacji zarówno na temat ich legalnych, jak i nielegalnych zastosowań (3). Według EUDA tych dziewięć substancji można wykorzystywać do nielegalnej produkcji narkotyków za pomocą prostych i skalowalnych metod, wymagających do ich zastosowania jedynie podstawowego sprzętu i minimalnej biegłości technicznej. Liczba konfiskat tych prekursorów w Unii wzrosła w ostatnich latach. Niektóre z nich są stosowane w produkcji leków wprowadzanych do obrotu w UE: 3’-chloropropiofenon stosuje się w produkcji bupropionu, leku przeznaczonego do leczenia depresji oraz używanego jako wsparcie w rzucaniu palenia. 2-bromo-3’-chloropropiofenon jest produktem pośrednim w produkcji bupropionu. 4’-metylopropiofenon stosuje się w produkcji tolperyzonu, środka zwiotczającego mięśnie dopuszczonego do stosowania w leczeniu skurczów mięśni i spastyczności spowodowanych różnymi schorzeniami. Fenylo-2-nitropropen może być stosowany w produkcji leków na bazie amfetaminy. Ponadto EUDA potwierdza, że wszystkie dziewięć przedmiotowych substancji ma zgodne z prawem zastosowania jako wzorce odniesienia w laboratoriach analitycznych.

(6)

Jako że dziewięć wspomnianych substancji można z łatwością wykorzystać do produkcji niedozwolonych środków odurzających i są dowody świadczące o tym, iż ma to miejsce w Unii, należy odpowiednio zmienić rozporządzenia (WE) nr 273/2004 i (WE) nr 111/2005, aby ująć tych dziewięć substancji w wykazie substancji sklasyfikowanych kategorii 1, ponieważ stwarzają one największe ryzyko w przypadku ich przekierowania do nielegalnej produkcji. Aby zapobiegać ich przekierowaniu z legalnych kanałów, handel tymi substancjami i ich stosowanie powinny podlegać najsurowszym środkom kontroli i monitorowania.

(7)

Sklasyfikowanie tych dziewięciu substancji stanowiłoby ponadto dla organów krajowych wsparcie w walce z nielegalną produkcją narkotyków, ponieważ od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia substancje te należy uznawać za „półprodukty” w rozumieniu art. 1 pkt 2 decyzji ramowej Rady 2004/757/WSiSW (4) na potrzeby określania minimalnych znamion przestępstw związanych z nielegalnym obrotem prekursorami.

(8)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia (WE) nr 273/2004 i (WE) nr 111/2005.

(9)

Rozporządzenia (WE) nr 273/2004 i (WE) nr 111/2005 wdrażają łącznie postanowienia dotyczące prekursorów narkotyków zawarte w Konwencji Narodów Zjednoczonych o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi, przyjętej w Wiedniu w dniu 19 grudnia 1988 r. i zatwierdzonej w imieniu Unii decyzją Rady 90/611/EWG (5). Ze względu na ścisły materialny związek między uprawnieniami zawartymi w tych rozporządzeniach należy przyjąć zmiany w drodze jednego aktu delegowanego.

(10)

W przypadku niektórych ze wspomnianych substancji zidentyfikowano jednak zgodne z prawem zastosowania w produkcji leków, a niektóre laboratoria komercyjne mogą być zmuszone do stosowania pozostałych substancji jako wzorców odniesienia. W związku z tym istnieje zgodny z prawem handel tymi dziewięcioma substancjami.

(11)

Należy zatem odroczyć stosowanie niniejszego rozporządzenia, aby dać podmiotom gospodarczym wystarczająco dużo czasu na zastosowanie się do procedur przewidzianych w rozporządzeniach (WE) nr 237/2004 i (WE) nr 111/2005, w szczególności na uzyskanie zezwoleń na przywóz lub wywóz oraz odpowiednich licencji i innych zezwoleń,