(1)

W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury udzielania takich zezwoleń.

(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na stosowanie kwasu guanidynooctowego i preparatu kwasu guanidynooctowego. Do wniosku dołączono dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na podstawie art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

(3)

Wniosek dotyczy zezwolenia na stosowanie kwasu guanidynooctowego i preparatu kwasu guanidynooctowego jako dodatków paszowych dla kurcząt rzeźnych, kurcząt odchowywanych na kury nioski, kurcząt odchowywanych do celów reprodukcji, indyków rzeźnych i indyków odchowywanych do celów reprodukcji, do stosowania w paszy i wodzie do pojenia, celem sklasyfikowania tych dodatków w kategorii „dodatki zootechniczne” w grupie funkcjonalnej „inne dodatki zootechniczne”.

(4)

W opinii z dnia 18 listopada 2025 r. (2) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził, że kwas guanidynooctowy i preparat kwasu guanidynooctowego są bezpieczne dla gatunków docelowych, a także dla konsumentów i środowiska, jeżeli są stosowane do maksymalnego proponowanego poziomu stosowania kwasu guanidynooctowego wynoszącego 1 200 mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej i 600 mg/l wody do pojenia, przy założeniu, że pasza zawiera wystarczające ilości donorów metylu (innych niż metionina, np. cholina, betaina i kwas foliowy) oraz witaminy B₁₂. Biorąc jednak pod uwagę zmienność spożycia wody oraz fakt, że nie stwierdzono marginesu bezpieczeństwa u kurcząt rzeźnych, Urząd uznał, że narażenie przez wodę do pojenia nie powinno przekraczać maksymalnego bezpiecznego poziomu dodatku przy podawaniu wyłącznie w paszy. Urząd stwierdził również, że kwas guanidynooctowy i preparat kwasu guanidynooctowego nie budzą obaw co do bezpieczeństwa użytkowników. Urząd stwierdził ponadto, że kwas guanidynooctowy i preparat kwasu guanidynooctowego są skuteczne u gatunków docelowych, gdy są stosowane przy minimalnym poziomie stosowania wynoszącym 600 mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej lub 300 mg/l wody. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu preparatu do obrotu. Urząd zweryfikował również sprawozdanie dotyczące metod analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.

(5)

W związku z powyższym Komisja uznaje, że kwas guanidynooctowy i preparat kwasu guanidynooctowego spełniają warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie kwasu guanidynooctowego i preparatu kwasu guanidynooctowego u kurcząt rzeźnych, kurcząt odchowywanych na kury nioski, kurcząt odchowywanych do celów reprodukcji, indyków rzeźnych i indyków odchowywanych do celów reprodukcji. Ponieważ jednak dodatki te mają zostać dopuszczone do stosowania zarówno w paszy, jak i w wodzie do pojenia, w celu uniknięcia ryzyka przekroczenia bezpiecznych poziomów stosowania u gatunków docelowych należy przewidzieć, że jednoczesne stosowanie dodatków w paszy i wodzie do pojenia nie jest dozwolone. Ponadto należy zapewnić, aby przy stosowaniu tych dodatków zwracano uwagę na podaż witaminy B₁₂ i donorów metylu innych niż metionina w diecie zwierząt oraz aby ilość kwasu guanidynooctowego podawanego w wodzie do pojenia nie była wyższa niż ilość, jaką podano by w przypadku karmienia przy maksymalnej zawartości 1 200 mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej, biorąc pod uwagę rzeczywiste spożycie wody do pojenia w stosunku do paszy przez zwierzęta.

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,