(1)

Na podstawie art. 104 ust. 1 akapit drugi lit. a) rozporządzenia (UE) 2021/2116 art. 4 ust. 1 lit. b), art. 5, art. 7 ust. 3, art. 9, 17, 21 i 34, art. 35 ust. 4, art. 36, 37, 38, 40–43, 51, 52, 54, 56, 59, 63, 64, 67, 68, 70–75, 77, 91–97, 99 i 100, art. 102 ust. 2 oraz art. 110 i 111 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 (2) nadal mają zastosowanie – w przypadku Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) – w odniesieniu do wydatków poniesionych przez beneficjentów i płatności dokonanych przez agencję płatniczą w ramach wdrażania programów rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 (3) na rok budżetowy 2025.

(2)

Na podstawie art. 64 akapit drugi lit. a) rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2022/128 (4) art. 2, art. 3 ust. 1 akapit pierwszy, art. 3 ust. 2, art. 4 ust. 1 lit. b), art. 5, art. 6, art. 7, art. 21–25, art. 27, art. 28, art. 29, art. 30 ust. 1 lit. a), b) i c), art. 30 ust. 2, 3 i 4 oraz art. 31–40 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 908/2014 (5) nadal mają zastosowanie do EFRROW w odniesieniu do wydatków poniesionych przez beneficjentów i płatności dokonanych przez agencję płatniczą w ramach realizacji programów rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 na rok budżetowy 2025.

(3)

Na podstawie art. 53 rozporządzenia (UE) 2021/2116 Komisja, w oparciu o roczne sprawozdania finansowe przekazane przez państwa członkowskie wraz z informacjami wymaganymi do rozliczenia rachunków i opinią z audytu co do kompletności, dokładności i prawdziwości rachunków oraz sprawozdaniami jednostek certyfikujących, musi rozliczyć rachunki agencji płatniczych, o których mowa w art. 9 tego rozporządzenia, przed dniem 31 maja roku następującego po danym roku budżetowym.

(4)

Zgodnie z art. 35 rozporządzenia (UE) 2021/2116 rok budżetowy rozpoczyna się w dniu 16 października roku „N-1” i kończy się w dniu 15 października roku „N”. Przy rozliczaniu rachunków za rok budżetowy 2025, w celu ujednolicenia okresu referencyjnego dla wydatków EFRROW z okresem referencyjnym dla wydatków Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji, należy wziąć pod uwagę wydatki poniesione przez państwa członkowskie pomiędzy dniem 16 października 2024 r. a dniem 15 października 2025 r., zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2022/128.

(5)

Niniejsza decyzja dotyczy rozliczenia rachunków agencji płatniczych państw członkowskich w odniesieniu do wydatków w ramach planu strategicznego WPR finansowanych przez EFRROW w okresie programowania 2023–2027 za rok budżetowy 2025. Wydatki związane z ostatnim rokiem realizacji (od 16 października 2024 r. do 31 grudnia 2025 r.) dotyczące okresu programowania 2014–2022 EFRROW, zgodnie z art. 37 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, podlegają decyzji w sprawie rozliczenia zgodności po dniu 30 czerwca 2026 r.

(6)

Art. 35 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia wykonawczego (UE) 2022/128 przewiduje, że kwoty, które mają być odzyskane od każdego państwa członkowskiego lub które mają być wypłacone na rzecz każdego państwa członkowskiego, zgodnie z decyzją w sprawie rozliczenia rachunków określoną w art. 35 ust. 1 tego rozporządzenia wykonawczego, ustala się poprzez potrącanie płatności okresowych w danym roku budżetowym z wydatków uznanych dla tego samego roku budżetowego zgodnie z art. 35 ust. 1. Zgodnie z art. 35 ust. 2 akapit trzeci tego rozporządzenia wykonawczego Komisja odlicza tę kwotę od następnej płatności pośredniej lub dodaje ją do niej.

(7)

Komisja sprawdziła informacje przekazane przez państwa członkowskie oraz powiadomiła państwa członkowskie o wynikach swej weryfikacji oraz o proponowanych przez siebie poprawkach.

(8)

W przypadku wszystkich agencji płatniczych roczne sprawozdania finansowe oraz dokumenty towarzyszące pozwalają Komisji podjąć decyzję dotyczącą kompletności, dokładności i prawdziwości przedłożonych rocznych sprawozdań finansowych.

(9)

Przepisy dotyczące terminów płatności w odniesieniu do środków w ramach rozwoju obszarów wiejskich w kontekście zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidziane w art. 44 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2021/2116 mają zastosowanie od roku składania wniosków 2023. Zmniejszenia z tytułu nieprzestrzegania najpóźniejszych terminów płatności, obliczone zgodnie z art. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2022/127 (6), są zgodne z procedurą określoną w art. 39 rozporządzenia (UE) 2021/2116 i mają zostać uwzględnione w niniejszej decyzji w odniesieniu do roku budżetowego 2025. Zmniejszenia te mogą zostać zbadane, w stosownych przypadkach, według procedur rozliczania zgodności zgodnie z art. 55 rozporządzenia (UE) 2021/2116.

(10)

Na podstawie art. 54 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do długów wynikających z nieprawidłowości związanych z wydatkami, o których mowa w art. 104 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/2116 50 % konsekwencji finansowych nieodzyskania kwot powstałych w wyniku nieprawidłowości ponosi dane państwo członkowskie, jeżeli odzyskanie nie nastąpiło w terminie czterech lat od daty wniosku o odzyskanie, lub w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy nieodzyskana kwota jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi. Art. 54 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 nakłada na państwa członkowskie obowiązek ujmowania w rocznych sprawozdaniach finansowych przekazywanych Komisji, zgodnie z art. 29 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 908/2014, poświadczonej tabeli z kwotami obciążającymi je w wyniku zastosowania art. 54 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. Przepisy dotyczące stosowania obowiązku sprawozdawczego państw członkowskich w odniesieniu do kwot, które mają być odzyskane, określono w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 908/2014. W załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 908/2014 zawarto wzór tabeli, którą muszą stosować państwa członkowskie przy dostarczaniu informacji o kwotach, które mają być odzyskane. Na podstawie wypełnionych przez państwa członkowskie tabel Komisja powinna podjąć decyzję w sprawie konsekwencji finansowych nieodzyskania kwot powstałych w wyniku nieprawidłowości starszych niż, odpowiednio, cztery lata lub osiem lat.

(11)

Na podstawie art. 54 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do długów wynikających z nieprawidłowości związanych z wydatkami, o których mowa w art. 104 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/2116, z należycie uzasadnionych powodów państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o zaprzestaniu odzyskiwania. Taka decyzja może zostać podjęta jedynie w przypadku, gdy kwota poniesionych i prawdopodobnych kosztów odzyskiwania przewyższa kwotę do odzyskania lub gdy odzyskanie okazuje się niemożliwe w związku z niewypłacalnością dłużnika lub osób odpowiedzialnych prawnie za nieprawidłowości, stwierdzoną i uznaną zgodnie z prawem krajowym. Jeżeli decyzję podjęto w terminie czterech lat od daty wniosku o odzyskanie kwot, bądź w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy odzyskanie jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi, 100 % konsekwencji finansowych nieodzyskania powinno zostać pokryte z budżetu Unii. Kwoty, w odniesieniu do których państwo członkowskie podjęło decyzję o zaprzestaniu odzyskiwania, oraz powody jego decyzji należy zawrzeć w rocznym sprawozdaniu, o którym mowa w art. 54 ust. 4 tego rozporządzenia. Kwotami takimi nie należy zatem obciążać państw członkowskich, których to dotyczy, i zostają one w związku z powyższym pokryte z budżetu Unii.

(12)

W niniejszej decyzji należy również uwzględnić kwoty, którymi nadal należy obciążać państwa członkowskie w odniesieniu do okresów programowania 2007–2013 i 2014–2022 dla EFRROW, do których nadal ma zastosowanie art. 54 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 zgodnie z art. 104 ust. 1 akapit drugi lit. c) rozporządzenia (UE) 2021/2116.

(13)

Zgodnie z art. 53 rozporządzenia (UE) 2021/2116 niniejsza decyzja powinna pozostać bez uszczerbku dla decyzji, które Komisja może podjąć zgodnie z art. 54 i 55 tego rozporządzenia,