(1)

Na podstawie art. 104 ust. 1 akapit drugi lit. a) rozporządzenia (UE) 2021/2116 art. 4 ust. 1 lit. b), art. 5, art. 7 ust. 3, art. 9, 17, 21 i 34, art. 35 ust. 4, art. 36, 37, 38, 40–43, 51, 52, 54, 56, 59, 63, 64, 67, 68, 70–75, 77, 91–97, 99 i 100, art. 102 ust. 2 oraz art. 110 i 111 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 nadal mają zastosowanie – w przypadku Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) – w odniesieniu do wydatków poniesionych i płatności dokonanych na rok budżetowy 2025.

(2)

Na podstawie art. 64 akapit drugi lit. a) rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2022/128 (3) art. 2, art. 3 ust. 1 akapit pierwszy, art. 3 ust. 2, art. 4 ust. 1 lit. b), art. 5, art. 6, art. 7, art. 21–25, art. 27, art. 28, art. 29, art. 30 ust. 1 lit. a), b) i c), art. 30 ust. 2, 3 i 4 oraz art. 31–40 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 908/2014 (4) nadal mają zastosowanie – w przypadku EFRG – w odniesieniu do wydatków poniesionych i płatności dokonanych na rok budżetowy 2025.

(3)

Na podstawie art. 64 akapit drugi lit. c) rozporządzenia wykonawczego (UE) 2022/128 załączniki II i III do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 908/2014 nadal mają zastosowanie do celów art. 32 lit. f) i g) rozporządzenia wykonawczego (UE) 2022/128, na rok budżetowy 2025.

(4)

Na podstawie art. 40 akapit drugi rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2022/127 (5) art. 5, art. 5a, art. 7 ust. 3 i 4, art. 10, art. 11 ust. 1 akapit drugi, art. 11 ust. 2, art. 12, art. 13 oraz art. 41 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 907/2014 (6) nadal mają zastosowanie do EFRG w odniesieniu do wydatków poniesionych i płatności dokonanych za rok budżetowy 2025.

(5)

Zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 i art. 53 rozporządzenia (UE) 2021/2116 Komisja, w oparciu o roczne sprawozdania finansowe przekazane przez państwa członkowskie wraz z informacjami wymaganymi do rozliczenia rachunków i opinią z audytu co do kompletności, dokładności i prawdziwości rachunków oraz sprawozdaniami jednostek certyfikujących, ma rozliczyć rachunki agencji płatniczych, o których mowa w art. 7 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 i art. 9 rozporządzenia (UE) 2021/2116 przed dniem 31 maja roku następującego po danym roku budżetowym.

(6)

Zgodnie z art. 35 rozporządzenia (UE) 2021/2116 rolniczy rok budżetowy rozpoczyna się w dniu 16 października roku „N-1” i kończy się w dniu 15 października roku „N”. Przy rozliczaniu rachunków za rok budżetowy 2025 należy wziąć pod uwagę wydatki poniesione przez państwa członkowskie pomiędzy dniem 16 października 2024 r. a dniem 15 października 2025 r., zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2022/128.

(7)

Art. 33 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 908/2014 i art. 35 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia wykonawczego (UE) 2022/128 przewidują, że kwoty, które mają być odzyskane od każdego państwa członkowskiego lub które mają być wypłacone na rzecz każdego państwa członkowskiego, zgodnie z decyzją w sprawie rozliczenia rachunków określoną w art. 33 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 908/2014 i w art. 35 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2022/128, ustala się poprzez potrącanie płatności miesięcznych w danym roku budżetowym z wydatków uznanych dla tego samego roku budżetowego zgodnie z art. 33 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 908/2014 i art. 35 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2022/128. Komisja potrąca tę kwotę od płatności miesięcznej odnoszącej się do poniesionego wydatku w drugim miesiącu następującym po miesiącu, w którym podejmowana jest decyzja w sprawie rozliczenia rachunków, lub ją do niej dodaje.

(8)

Komisja sprawdziła informacje przekazane przez państwa członkowskie oraz powiadomiła państwa członkowskie o wynikach swej weryfikacji oraz o proponowanych przez siebie poprawkach.

(9)

W przypadku wszystkich agencji płatniczych roczne sprawozdania finansowe oraz dokumenty towarzyszące pozwalają Komisji podjąć decyzję dotyczącą kompletności, dokładności i prawdziwości przedłożonych rocznych sprawozdań finansowych.

(10)

Zgodnie z art. 41 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 oraz art. 39 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) 2021/2116 Komisja weryfikuje przestrzeganie przez państwa członkowskie terminów płatności i pułapów finansowych określonych w przepisach Unii w odniesieniu do wypłacania pomocy na rzecz beneficjentów oraz podejmuje decyzję w sprawie ewentualnych zmniejszeń płatności miesięcznych na rzecz państw członkowskich.

(11)

Zgodnie z, odpowiednio, art. 40 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 i art. 38 rozporządzenia (UE) 2021/2116 w związku z art. 5 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 907/2014 i art. 5 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2022/127, w przypadku gdy płatności dokonano po najpóźniejszej możliwej dacie płatności, Komisja zmniejsza kwotę płatności miesięcznych przyznanych państwom członkowskim i dostosowuje wpływ finansowy zmniejszenia proporcjonalnie do opóźnienia płatności, stosując różne stawki przewidziane w art. 5 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 907/2014 oraz art. 5 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2022/127. Zgodnie z art. 5 ust. 5 akapit drugi rozporządzenia delegowanego (UE) nr 907/2014 i art. 5 ust. 5 akapit drugi rozporządzenia delegowanego (UE) 2022/127 wszelkie przekroczenia terminów płatności mają być uwzględnione najpóźniej w decyzji w sprawie rozliczenia rachunków. Część wydatków zadeklarowanych przez niektóre państwa członkowskie w roku budżetowym 2025 została dokonana po przekroczeniu obowiązujących terminów. W niniejszej decyzji należy zatem ustanowić odpowiednie zmniejszenia.

(12)

Zgodnie z art. 41 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 i art. 39 rozporządzenia (UE) 2021/2116 Komisja dokonała już zmniejszenia szeregu płatności miesięcznych za rok budżetowy 2025 z powodu wydatków dokonanych niezgodnie z przepisami Unii. W niniejszej decyzji Komisja powinna uwzględnić takie zmniejszone kwoty, aby uniknąć jakichkolwiek niewłaściwych lub nieterminowych płatności lub zwrotów, które mogą być później przedmiotem korekty finansowej. Kwoty, o których mowa, powinny zostać zbadane, w stosownych przypadkach, według procedur rozliczania zgodności zgodnie z art. 52 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 i art. 55 rozporządzenia (UE) 2021/2116.

(13)

Komisja zmniejszyła już odpowiednie płatności miesięczne za rok budżetowy 2025 o kwoty należne EFRG w wyniku decyzji w sprawie rozliczenia finansowego i rozliczenia zgodności, zgodnie z art. 51 i 52 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 oraz art. 53 i 55 rozporządzenia (UE) 2021/2116 oraz decyzji w sprawie rozliczenia z realizacji celów zgodnie z art. 54 rozporządzenia (UE) 2021/2116, które obowiązywało do 2025 r. przed wejściem w życie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/2649 (7), wykonanych przez Komisję w roku budżetowym 2025. Wszelkie takie kwoty zostały uwzględnione w niniejszej decyzji.

(14)

Na podstawie art. 54 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do długów wynikających z nieprawidłowości związanych z wydatkami, o których mowa w art. 104 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/2116 50 % konsekwencji finansowych nieodzyskania kwot powstałych w wyniku nieprawidłowości ponosi dane państwo członkowskie, jeżeli odzyskanie nie nastąpiło w terminie czterech lat od daty wniosku o odzyskanie, lub w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy nieodzyskana kwota jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi. Art. 54 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 nakłada na państwa członkowskie obowiązek ujmowania w rocznych sprawozdaniach finansowych przekazywanych Komisji, zgodnie z art. 29 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 908/2014, poświadczonej tabeli z kwotami obciążającymi je w wyniku zastosowania art. 54 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. Przepisy dotyczące stosowania obowiązku sprawozdawczego państw członkowskich w odniesieniu do kwot, które mają być odzyskane, określono w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 908/2014. W załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 908/2014 zawarto wzór tabeli, którą muszą stosować państwa członkowskie przy dostarczaniu informacji o kwotach, które mają być odzyskane. Na podstawie wypełnionych przez państwa członkowskie tabel Komisja powinna podjąć decyzję w sprawie konsekwencji finansowych nieodzyskania kwot powstałych w wyniku nieprawidłowości starszych niż, odpowiednio, cztery lata lub osiem lat.

(15)

Na podstawie art. 54 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do długów wynikających z nieprawidłowości związanych z wydatkami, o których mowa w art. 104 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/2116, z należycie uzasadnionych powodów państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o zaprzestaniu odzyskiwania. Taka decyzja może zostać podjęta jedynie w przypadku, gdy kwota poniesionych i prawdopodobnych kosztów odzyskiwania przewyższa kwotę do odzyskania lub gdy odzyskanie okazuje się niemożliwe w związku z niewypłacalnością dłużnika lub osób odpowiedzialnych prawnie za nieprawidłowości, stwierdzoną i uznaną zgodnie z prawem krajowym. Jeżeli decyzję podjęto w terminie czterech lat od daty wniosku o odzyskanie kwot, bądź w terminie ośmiu lat, w przypadku gdy odzyskanie jest przedmiotem postępowania przed sądami krajowymi, 100 % konsekwencji finansowych nieodzyskania powinno zostać pokryte z budżetu Unii. Kwoty, w odniesieniu do których państwo członkowskie podjęło decyzję o zaprzestaniu odzyskiwania, oraz powody jego decyzji należy zawrzeć w rocznym sprawozdaniu, o którym mowa w art. 54 ust. 4 tego rozporządzenia. Kwotami takimi nie należy zatem obciążać państw członkowskich, których to dotyczy, i zostają one w związku z powyższym pokryte z budżetu Unii.

(16)

Zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 i art. 53 rozporządzenia (UE) 2021/2116 niniejsza decyzja powinna pozostawać bez uszczerbku dla przyszłych decyzji, które Komisja może podjąć w celu wykluczenia z finansowania unijnego wydatków na podstawie art. 52 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 oraz art. 54 i 55 rozporządzenia (UE) 2021/2116,