(1)

W kontekście europejskiego systemu morskich pojedynczych punktów kontaktowych ustanowionego rozporządzeniem (UE) 2019/1239 podmioty zgłaszające i dostawcy usług w zakresie danych (nadawcy) mogą wypełniać swoje obowiązki sprawozdawcze za pośrednictwem połączenia międzysystemowego z modułem interfejsu sprawozdawczości (RIM) morskich krajowych pojedynczych punktów kontaktowych (MNSW).

(2)

RIM, opracowany zgodnie ze specyfikacjami określonymi w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2023/2790 (2), zapewnia interoperacyjność techniczną i stosowanie do wymiany danych z MNSW zharmonizowanego zestawu komunikatów. Przed wymianą danych z MNSW za pośrednictwem RIM nadawcy muszą ręcznie skonfigurować dane dotyczące połączenia. Jest to również wymagane w przypadku zmiany danych dotyczących połączenia. Wspólna usługa adresowania powinna rozwiązać ten problem dzięki ułatwieniu automatycznej konfiguracji bezpośredniego połączenia międzysystemowego.

(3)

Wspólna usługa adresowania powinna wykorzystywać wykrywanie dynamiczne, które zapewnia elastyczność i skalowalność sieci MNSW. Nadawcy powinni mieć możliwość korzystania ze wspólnej usługi adresowania do inicjowania bezpośredniego połączenia danych międzysystemowych między ich punktem dostępu AS4 a RIM poprzez automatyczne wyszukiwanie danych dotyczących najnowszego połączenia RIM.

(4)

Wspólna usługa adresowania powinna minimalizować potrzebę interwencji człowieka, a zatem powinna proporcjonalnie zmniejszać koszty i ryzyko błędów, uelastyczniając sieć w przypadku zmiany danych dotyczących uczestników połączenia, takich jak informacje na temat punktów końcowych i certyfikaty publiczne.

(5)

Aby zapewnić interoperacyjność i zmniejszenie kosztów wdrażania, wspólna usługa adresowania powinna opierać się na tych samych technologiach i normach co RIM.

(6)

Centralny węzeł lokalizacji powinien zawierać identyfikatory uczestników i lokalizację węzłów wydawcy oraz powinien być obsługiwany centralnie, aby zapewnić aktualizację tych danych w publicznym systemie nazw domen (DNS).

(7)

Aby zwiększyć odporność usługi i ograniczyć ryzyko awarii pojedynczego punktu, każde państwo członkowskie powinno posiadać własny węzeł wydawcy, który powinien zawierać wszystkie niezbędne dane dotyczące połączenia z odpowiednim RIM.

(8)

Aby zapewnić skalowalność i elastyczność również organom państw członkowskich zarządzającym MNSW, państwa członkowskie powinny mieć również możliwość przechowywania w swoich węzłach wydawcy danych dotyczących połączeń punktów dostępu AS4 nadawców, alternatywnie do wstępnej ręcznej konfiguracji tych punktów w ich RIM.

(9)

Aby użytkownicy wspólnych usług adresowania mogli wyszukać węzeł wydawcy, aby zapewnić poprawność i dostępność adresu węzła wydawcy w publicznym DNS oraz aby zapobiec wyszukiwaniu przez użytkowników usług adresowania wycofanych z eksploatacji lub nieistniejących węzłów wydawcy, państwa członkowskie powinny mieć możliwość rejestrowania, aktualizowania i usuwania danych dotyczących swoich węzłów wydawcy przy użyciu centralnego węzła lokalizacji.

(10)

Morskie krajowe pojedyncze punkty kontaktowe stanowią transgraniczną cyfrową usługę publiczną w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/903 („akt w sprawie Interoperacyjnej Europy”) (3). W niniejszym rozporządzeniu wprowadza się nowe wiążące wymogi mające wpływ na tę usługę i z tego względu podlega ono obowiązkowi oceny interoperacyjności na podstawie art. 3 aktu w sprawie Interoperacyjnej Europy. W związku z tym przeprowadzono ocenę interoperacyjności, a sprawozdanie z tej oceny ma zostać opublikowane w portalu Interoperacyjna Europa.