(1)

Zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 państwa członkowskie są uprawnione do przyjmowania na swoich wodach środków ochronnych rybołówstwa, które są niezbędne do wypełnienia ich obowiązków wynikających z art. 6 dyrektywy Rady 92/43/EWG (2) („dyrektywa siedliskowa”), art. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE (3) („dyrektywa ptasia”) i art. 13 ust. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE (4) („dyrektywa ramowa w sprawie strategii morskiej”).

(2)

Art. 6 dyrektywy 92/43/EWG zobowiązuje państwa członkowskie do ustanawiania koniecznych środków ochronnych w odniesieniu do specjalnych obszarów ochrony, odpowiadających ekologicznym wymaganiom typów siedlisk przyrodniczych i gatunków chronionych na tych obszarach. Ponadto zgodnie z tym artykułem państwa członkowskie podejmują odpowiednie działania w celu uniknięcia pogorszenia stanu siedlisk przyrodniczych i siedlisk gatunków, jak również w celu uniknięcia niepokojenia gatunków, dla których zostały wyznaczone takie obszary.

(3)

Zgodnie z art. 13 ust. 4 dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej państwa członkowskie są zobowiązane do przyjęcia programów środków na rzecz osiągnięcia lub utrzymania dobrego stanu środowiska, w tym środków ochrony przestrzennej przyczyniających się do powstawania spójnych i reprezentatywnych sieci chronionych obszarów morskich, odpowiednio obejmujących różnorodność tworzonych przez nie ekosystemów, takich jak specjalne obszary ochrony zgodnie z dyrektywą 92/43/EWG, obszary specjalnej ochrony zgodnie z dyrektywą 2009/147/WE oraz chronione obszary morskie zgodnie z ustaleniami Unii lub zainteresowanych państw członkowskich w ramach umów międzynarodowych lub regionalnych, których są stronami.

(4)

W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2017/118 (5) ustanowiono środki ochronne w celu ochrony środowiska morskiego w niektórych chronionych obszarach morskich Morza Północnego.

(5)

W dniu 6 listopada 2024 r. Szwecja jako inicjujące państwo członkowskie, wraz z Danią i Niemcami, państwami mającymi bezpośredni interes w zarządzaniu łowiskiem, oraz inne państwa członkowskie leżące nad Morzem Północnym przedłożyły Komisji wspólną rekomendację w sprawie środków ochronnych dla obszaru Nordvästra Skånes havsområde w celu zminimalizowania potencjalnego ryzyka przypadkowych połowów morświna zwyczajnego. Wniosek obejmuje strefę zakazu połowów oraz dwie inne strefy, w których zakazane są ruchome narzędzia mające kontakt z dnem, a połowy przy użyciu sieci stawnych, takli i żaków są ograniczone.

(6)

Na sesji plenarnej w dniach 24-28 marca 2025 r. Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF) dokonał przeglądu wspólnej rekomendacji i stwierdził (6), że strefa zakazu połowów wyeliminowałaby wszelki negatywny wpływ działalności połowowej na środowisko morskie, a stosowanie dźwiękowych urządzeń odstraszających (ADD) mogłoby ograniczyć przypadkowe połowy ssaków morskich i ptaków poruszających się w tych strefach. STECF wyraził również obawy dotyczące stosowania ADD w związku z zagęszczeniem statków poławiających niewyspecyfikowanymi narzędziami skrzelowymi i ryzykiem wypierania morświnów zwyczajnych z ich siedliska. STECF odniósł się również do skuteczniejszego środka, który polegałby na zakazie wszelkich połowów przy użyciu sieci w tym obszarze. W odniesieniu do połowów rekreacyjnych STECF stwierdził, że ograniczenie połowów rekreacyjnych żakami do stref północnych i południowych może przyczynić się do ograniczenia przyłowów ssaków i ptaków morskich.

(7)

W dniu 17 czerwca 2025 r. państwa członkowskie leżące nad Morzem Północnym przedłożyły zaktualizowaną wspólną rekomendację, proponując ewentualny przegląd środków w 2027 r. w świetle danych dotyczących przypadkowych połowów i nowych istotnych opinii naukowych w tym zakresie.

(8)

W październiku 2025 r. państwa członkowskie leżące nad Morzem Północnym doprecyzowały zakres zezwoleń, które mogą zostać przyznane w południowej części obszaru Nordvästra Skånes havsområde, aby dostosować wspólną rekomendację do odpowiedniego przepisu w dokumencie uzupełniającym. Biorąc pod uwagę, że proponowane środki mogą ograniczyć przypadkowe połowy ssaków i ptaków morskich w północnych i południowych strefach obszaru, Komisja uważa, że przyczyniają się one do osiągnięcia celu, jakim jest ograniczenie niezamierzonych połowów i zminimalizowanie negatywnego wpływu działalności połowowej na ekosystem morski, jak określono w art. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Zainteresowane państwa członkowskie powinny jednak co roku dokonywać przeglądu danych dotyczących przypadkowych połowów morświna zwyczajnego i ocenić je nie później niż do dnia 31 grudnia 2027 r., a następnie poinformować Komisję o wynikach tej oceny. Aby odpowiednio dostosować środki ochronne, należy wykorzystać wszelkie dane dotyczące przypadkowych połowów lub wszelkie nowe odpowiednie dane, w tym opinie naukowe, istotne dla stosowania dźwiękowych urządzeń odstraszających w odniesieniu do morświna zwyczajnego, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

(9)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie delegowane (UE) 2017/118.

(10)

Niniejsze rozporządzenie delegowane pozostaje bez uszczerbku dla potrzeby wprowadzenia dodatkowych środków ochronnych niezbędnych do zapewnienia zgodności z odpowiednimi przepisami dyrektyw 2009/147/WE i 92/43/EWG oraz dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej oraz ze stanowiskiem Komisji w odniesieniu do wypełniania przez zainteresowane państwa członkowskie ich obowiązków wynikających z odpowiedniego unijnego prawodawstwa w dziedzinie ochrony środowiska,

1)

w załączniku I dodaje się punkty w brzmieniu:

Obszar geograficzny ograniczony loksodromami łączącymi kolejno następujące współrzędne:

Obszar geograficzny ograniczony loksodromami łączącymi kolejno następujące współrzędne:

2)

w załączniku II dodaje się następujący punkt:

Obszar geograficzny ograniczony loksodromami łączącymi kolejno następujące współrzędne: