(1)

Zgodnie z art. 126 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) państwa członkowskie unikają nadmiernego deficytu budżetowego.

(2)

Pakt stabilności i wzrostu opiera się na celu, jakim są zdrowe i stabilne finanse publiczne jako sposób poprawienia warunków sprzyjających stabilności cen oraz silnemu zrównoważonemu i inkluzywnemu wzrostowi, którego fundamentem jest stabilność finansowa, a tym samym wspierania osiągnięcia celów Unii w zakresie zrównoważonego wzrostu i zatrudnienia.

(3)

Procedura nadmiernego deficytu na podstawie art. 126 TFUE, doprecyzowana w w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1467/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu (1), która jest elementem paktu stabilności i wzrostu, przewiduje podjęcie decyzji w sprawie istnienia nadmiernego deficytu. Protokół nr 12 w sprawie procedury dotyczącej nadmiernego deficytu, załączony do Traktatu o Unii Europejskiej i TFUE, zawiera dodatkowe postanowienia w sprawie wdrażania procedury nadmiernego deficytu. W rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2009 (2) określono szczegółowe zasady i definicje do celów stosowania tych postanowień. Zreformowane unijne ramy zarządzania gospodarczego, które weszły w życie dnia 30 kwietnia 2024 r., obejmują rozporządzenie Rady (UE) 2024/1264 (3), które zmieniło rozporządzenie (WE) nr 1467/97. W wyniku reformy zasady dotyczące procedury nadmiernego deficytu wszczynanej w związku z niespełnieniem kryterium deficytu pozostały zasadniczo niezmienione, natomiast w przypadku państw członkowskich, w których wskaźnik zadłużenia sektora instytucji rządowych i samorządowych przekracza 60 % PKB, w procedurze nadmiernego deficytu wszczynanej w związku z niespełnieniem kryterium długu główny nacisk zostanie położony na odchylenia od zalecanych maksymalnych stóp wzrostu wydatków netto (4) ustalonych przez Radę na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1263 (5). Zalecenie Rady z dnia 8 lipca 2025 r. w sprawie zatwierdzenia planu średniookresowego Austrii (6) ustala zalecane maksymalne stopy wzrostu wydatków netto dla Austrii, przyjmując 2025 r. za rok początkowy, zarówno w ujęciu rocznym, jak i skumulowanym. Ocenę zgodności z kryterium długu można przeprowadzić dopiero wówczas, gdy dostępne będą dane dotyczące wyniku za 2025 r., czyli wiosną 2026 r. Niniejsza decyzja Rady, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, dotyczy zatem jedynie tego, że stosunek deficytu publicznego do PKB przekracza wartość odniesienia wynoszącą 3 % PKB.

(4)

Zgodnie z art. 126 ust. 5 TFUE, jeżeli Komisja uzna, że w państwie członkowskim istnieje nadmierny deficyt lub że taki deficyt może wystąpić, kieruje do danego państwa członkowskiego opinię i informuje o tym Radę. Uwzględniwszy swoje sprawozdanie przyjęte zgodnie z art. 126 ust. 3 TFUE oraz mając na uwadze opinię Komitetu Ekonomiczno-Finansowego przyjętą zgodnie z art. 126 ust. 4 TFUE, Komisja stwierdziła, że w Austrii istnieje nadmierny deficyt. W związku z tym dnia 23 czerwca 2025 r. Komisja skierowała do Austrii stosowną opinię i poinformowała o tym Radę (7).

(5)

Zgodnie z art. 126 ust. 6 TFUE Rada powinna rozważyć ewentualne uwagi danego państwa członkowskiego przed podjęciem decyzji co do istnienia nadmiernego deficytu, którą powinno poprzedzać dokonanie oceny ogólnej. W przypadku Austrii ta ocena ogólna prowadzi do następujących wniosków.

(6)

Z danych udostępnionych przez Eurostat dnia 22 kwietnia 2025 r. (8) wynika, że w 2024 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych w Austrii wyniósł 4,7 % PKB, a dług sektora instytucji rządowych i samorządowych – 81,8 % PKB. Zgodnie z planem w 2025 r. deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych Austrii ma spaść do poziomu 4,5 % PKB (9). Według prognozy Komisji z wiosny 2025 r. (10) deficyt w 2025 r. wyniesie 4,4 % PKB. W sprawozdaniu Komisji sporządzonym na podstawie art. 126 ust. 3 TFUE stwierdzono, że przekroczenie w 2024 r. wartości odniesienia dla deficytu, określonej w Traktacie na poziomie 3 % PKB, miało charakter wyjątkowy z uwagi na długotrwałą recesję gospodarczą utrzymującą się w latach 2023 i 2024. Z prognozy Komisji z wiosny 2025 r. – w której przewiduje się, że deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych utrzyma się w 2025 i 2026 r. na poziomie powyżej 3 % PKB – wynika, że poziom deficytu przekracza wartość odniesienia określoną w Traktacie i nie jest jej bliski, a przekroczenie to nie ma charakteru tymczasowego. W związku z tym kryterium deficytu określone w Traktacie i rozporządzeniu (WE) nr 1467/97 nie jest spełnione prima facie.

(7)

Zgodnie z wymogami art. 126 ust. 3 TFUE Komisja przeanalizowała też wszystkie istotne czynniki w sprawozdaniu sporządzonym na podstawie tego przepisu. Jak określono w art. 2 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1467/97, podczas oceny spełniania kryterium deficytu, jeśli stosunek długu publicznego do PKB przekracza wartość odniesienia, przy podejmowaniu kroków w następstwie sprawozdania na podstawie art. 126 ust. 3 TFUE i prowadzących do podjęcia decyzji w sprawie istnienia nadmiernego deficytu istotne czynniki uwzględnia się wyłącznie wtedy, gdy przed ich uwzględnieniem deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych pozostaje bliski wartości odniesienia, a przekroczenie wartości odniesienia ma charakter tymczasowy. W przypadku Austrii ten podwójny warunek nie jest spełniony. Dlatego też w procesie podejmowania niniejszej decyzji nie uwzględnia się istotnych czynników,