(1)

Decyzją wykonawczą Rady (UE) 2020/1436 (2) upoważniono Niemcy do stosowania do dnia 31 grudnia 2025 r. obniżonej stawki podatku od energii elektrycznej dostarczanej bezpośrednio na statki zacumowane w portach, z wyłączeniem prywatnej żeglugi niehandlowej („energia elektryczna pobierana z lądu”), zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE.

(2)

Pismem z dnia 26 sierpnia 2025 r. Niemcy zwróciły się o upoważnienie do dalszego stosowania obniżonej stawki opodatkowania energii elektrycznej pobieranej z lądu zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/96/WE. W dniu 23 stycznia 2026 r. władze niemieckie przesłały pismo zawierające dodatkowe informacje dotyczące wniosku.

(3)

Dzięki zastosowaniu planowanej obniżonej stawki podatku Niemcy zamierzają dalej wspierać wykorzystanie energii elektrycznej pobieranej z lądu. Korzystanie z takiej energii elektrycznej jest uważane za mniej szkodliwe dla środowiska sposób zaspokojenia zapotrzebowania na energię elektryczną statków zacumowanych w porcie niż spalanie paliw bunkrowych przez takie statki.

(4)

Ponieważ korzystanie z energii elektrycznej pobieranej z lądu zapobiega emisji zanieczyszczeń powietrza w wyniku spalania paliw bunkrowych przez statki zacumowane w porcie, polepsza ono lokalną jakość powietrza w miastach portowych. Przy uwzględnieniu szczególnych warunków struktury wytwarzania energii elektrycznej w Niemczech korzystanie z energii elektrycznej pobieranej z lądu zamiast z energii elektrycznej wytwarzanej poprzez spalanie paliw bunkrowych powinno również ograniczyć emisję CO₂, innych zanieczyszczeń powietrza oraz hałasu. Oczekuje się zatem, że kontynuacja stosowania obniżonej stawki podatku od energii elektrycznej pobieranej z lądu przyczyni się do realizacji celów polityki Unii w dziedzinie ochrony środowiska i zdrowia oraz przeciwdziałania zmianie klimatu.

(5)

Upoważnienie Niemiec do stosowania obniżonej stawki podatku od energii elektrycznej pobieranej z lądu nie wykracza poza to, co jest konieczne do zwiększenia wykorzystania takiej energii elektrycznej, ponieważ w większości przypadków wytwarzanie energii elektrycznej na pokładzie statku pozostanie bardziej konkurencyjną alternatywą. Z tego samego powodu oraz ze względu na obecny stosunkowo niski stopień rozpowszechnienia na rynku odpowiedniej technologii stosowanie tej obniżonej stawki opodatkowania nie spowoduje prawdopodobnie, w okresie jej stosowania, istotnych zakłóceń konkurencji, a zatem nie będzie miało negatywnego wpływu na prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego.

(6)

Zgodnie z art. 19 ust. 2 dyrektywy 2003/96/WE każde upoważnienie przyznawane na podstawie art. 19 ust. 1 tej dyrektywy musi być ściśle ograniczone w czasie. W celu zapewnienia, aby okres obowiązywania upoważnienia był wystarczająco długi, aby nie zniechęcać odpowiednich podmiotów gospodarczych do dokonywania niezbędnych inwestycji, należy udzielić upoważnienia na okres czterech lat. Upoważnienie to powinno jednak przestać być stosowane od dnia rozpoczęcia stosowania jakichkolwiek przepisów ogólnych dotyczących korzyści podatkowych w odniesieniu do energii elektrycznej pobieranej z lądu, które zostałyby przyjęte przez Radę na podstawie art. 113 lub jakiegokolwiek innego odpowiedniego postanowienia Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, jeżeli takie przepisy będą miały zastosowanie w okresie stosowania wnioskowanego upoważnienia.

(7)

W celu zapewnienia pewności prawa operatorom portów i armatorom statków oraz w celu uniknięcia wszelkich zakłóceń i potencjalnego zwiększenia obciążeń administracyjnych dla dystrybutorów i redystrybutorów energii elektrycznej wynikających ze zmian stawki podatku od energii elektrycznej pobieranej z lądu, Niemcy powinny mieć możliwość dalszego stosowania obniżonej stawki opodatkowania energii elektrycznej pobieranej z lądu. Należy zatem udzielić przedmiotowego upoważnienia ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2026 r. w celu zapewnienia kontynuacji w stosunku do wcześniejszych uregulowań na podstawie decyzji wykonawczej (UE) 2020/1436.

(8)

Niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla stosowania unijnych przepisów Unii dotyczących pomocy państwa,