(1)

W dyrektywie (UE) 2019/904 określono cele w zakresie minimalnej zawartości tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu w jednorazowych butelkach na napoje z tworzyw sztucznych, wymienionych w części F załącznika do tej dyrektywy, w tym butelkach PET. Państwa członkowskie mają przekazywać dane dotyczące zawartości tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu w butelkach PET za każdy rok kalendarzowy.

(2)

W decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2023/2683 (2) określono metodykę obliczania i weryfikacji celów w zakresie zawartości tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu oraz format zgłaszania danych dotyczących zawartości tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu w butelkach na napoje. Metodyka ta opiera się na danych wygenerowanych zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) 2022/1616 (3).

(3)

Jedynymi odpowiednimi technologiami recyklingu określonymi w rozporządzeniu (UE) 2022/1616 są recykling mechaniczny pokonsumenckiego PET i recykling z obiegu produktów w zamkniętych i kontrolowanych łańcuchach. Aby dodatkowe metody recyklingu, które nie są objęte tym rozporządzeniem, mogły przyczynić się do osiągnięcia celów w zakresie zawartości materiałów z recyklingu określonych w dyrektywie (UE) 2019/904, konieczne jest ustanowienie dodatkowych przepisów dotyczących obliczania, weryfikacji i zgłaszania zawartości tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu uzyskanej z takich dodatkowych metod recyklingu. W szczególności konieczne jest wprowadzenie tzw. rozliczania bilansu masy, co wymaga znacznego uzupełnienia istniejącej metodyki. W celu zapewnienia jasności i pewności prawa oraz biorąc pod uwagę liczbę nowych przepisów i zmian w istniejących przepisach, które są potrzebne, należy uchylić decyzję wykonawczą (UE) 2023/2683.

(4)

Oczekuje się, że w miarę zwiększania się globalnych wysiłków na rzecz ograniczenia zanieczyszczenia tworzywami sztucznymi rynek tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu mechanicznego lub chemicznego oraz powiązane łańcuchy dostaw będą się rozwijać na całym świecie. Potrzebne są jasne zasady, aby zapewnić możliwość zgłaszania zawartości materiałów z recyklingu w sposób przejrzysty, możliwy do sprawdzenia i porównywalny we wszystkich istniejących metodach i procesach recyklingu. Przepisy unijne powinny stanowić ramy dla przyszłego podejścia międzynarodowego w celu zapewnienia równych warunków działania na całym świecie.

(5)

W ramach recyklingu chemicznego można przetwarzać odpady tworzyw sztucznych, których recykling mechaniczny jest trudny lub niemożliwy, i można zapewnić wyższą jakość i wydajność techniczną materiałów wyjściowych pochodzących z recyklingu. Aby w pełni wykorzystać potencjał gospodarki o obiegu zamkniętym, recykling chemiczny powinien uzupełniać recykling mechaniczny, który jest ogólnie preferowany z punktu widzenia ochrony środowiska, jeżeli zapewnia wystarczającą jakość i wydajność techniczną materiałów wyjściowych pochodzących z recyklingu.

(6)

W celu ustanowienia prostych i przewidywalnych ram umożliwiających także osiągnięcie rentowności w przypadku wszystkich metod i procesów recyklingu, które mogą przynieść korzyści środowiskowe w zakresie tworzyw sztucznych dla gospodarki o obiegu zamkniętym, unijne przepisy dotyczące sprawozdawczości w zakresie zawartości materiałów z recyklingu powinny obejmować wszystkie metody i procesy recyklingu. Te przepisy powinny również ułatwić unijnemu przemysłowi chemicznemu przejście na obieg zamknięty poprzez zachęcanie do stosowania alternatywnych surowców i zmniejszenie zależności od pierwotnych zasobów kopalnych.

(7)

Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2022/1616 do celów obliczania, sprawozdawczości i weryfikacji danych dotyczących zawartości tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu w butelkach na napoje należy uwzględniać tworzywa sztuczne pochodzące z recyklingu w butelkach na napoje, które są uzyskiwane w drodze recyklingu mechanicznego stanowiącego odpowiednią technologię recyklingu w rozumieniu rozporządzenia (UE) 2022/1616, lub za pomocą innych technologii recyklingu, które są odpowiednimi technologiami recyklingu lub nowatorskimi technologiami w rozumieniu tego rozporządzenia, w przypadku których znany jest udział materiału pochodzącego z odpadów pokonsumenckich z tworzyw sztucznych w materiale wyjściowym i w przypadku których jako materiał wsadowy nie wykorzystuje się żadnych odpadów tworzyw sztucznych innych niż odpady pokonsumenckie z tworzyw sztucznych.

(8)

Przy obliczaniu, weryfikowaniu i zgłaszaniu danych dotyczących zawartości tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu w butelkach na napoje, które mają być przeprowadzane do celów dyrektywy (UE) 2019/904, należy uwzględnić tworzywa sztuczne pochodzące z recyklingu odpadów pokonsumenckich z tworzyw sztucznych uzyskane za pomocą dowolnej innej metody recyklingu, w tym recyklingu chemicznego, w trakcie którego zmienia się struktura chemiczna materiału, lub które są wytwarzane z mieszaniny odpadów przedkonsumenckich i pokonsumenckich z tworzyw sztucznych. W przypadku gdy odpady tworzyw sztucznych poddawane są procesowi recyklingu, w ramach którego polimery ulegają rozkładowi, a powstałe w ten sposób substancje, często w połączeniu z surowcami pierwotnymi, są wykorzystywane do produkcji nowych polimerów i ewentualnie innych produktów, konieczne jest zastosowanie rozliczania bilansu masy, ponieważ proporcje kwalifikującego się materiału w produktach na ogół nie są znane. Dzięki rozliczaniu bilansu masy masa materiału pochodzącego z odpadów pokonsumenckich z tworzyw sztucznych na etapie materiału wsadowego jest równa masie materiału pochodzącego z odpadów pokonsumenckich z tworzyw sztucznych, którą przypisuje się wszystkim materiałom wyjściowym i stratom.

(9)

Podczas recyklingu chemicznego struktura chemiczna materiału wsadowego odpadów pokonsumenckich z tworzyw sztucznych jest rozbijana, a powstały w ten sposób materiał nie jest na ogół jeszcze polimerem, dopóki nie zostanie ponownie spolimeryzowany. Materiał pochodzący z odpadów pokonsumenckich z tworzyw sztucznych należy zatem określać jako „kwalifikujący się materiał”. W zależności od etapu procesu recyklingu „kwalifikujący się materiał” może mieć status odpadów lub materiału niebędącego odpadem.

(10)

W przypadku gdy na danym etapie łańcucha dostaw stosuje się rozliczanie bilansu masy, należy je również stosować na wszystkich kolejnych etapach, ponieważ jego wykorzystanie na wcześniejszym etapie oznacza, że udział kwalifikującego się materiału nie jest znany we wszystkich poszczególnych materiałach wsadowych, a zatem nie może być znany w materiale wyjściowym.

(11)

Na etapach łańcucha dostaw, na których zarówno materiały wsadowe, jak i wyjściowe składają się z polimerów, np. po ponownej polimeryzacji w przypadku recyklingu chemicznego, mieszanie materiałów o znanych proporcjach doprowadziłoby do powstania materiałów wyjściowych o znanych proporcjach. Na takich etapach nie jest zatem konieczna i nie powinna być dozwolona dodatkowa realokacja przydzielonych ilości kwalifikującego się materiału.

(12)

Zgodnie z dyrektywą (UE) 2019/904 państwa członkowskie mają przekazywać Komisji informacje o zawartości tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu w butelkach PET, aby wykazać osiągnięcie celu w zakresie tego rodzaju zawartości („cel”). Podczas gdy zawartość materiału pochodzącego z recyklingu odnosi się do ilości materiału pochodzącego z recyklingu, cel jest wyrażony w procentach, a mianowicie jako udział tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu w butelkach PET. Aby wykazać osiągnięcie tego celu, państwa członkowskie powinny zatem zgłaszać nie tylko sumy masy tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu zawartych w butelkach PET, ale także sumy masy wszystkich części z tworzyw sztucznych w butelkach, aby można było obliczyć udział zawartości tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu.

(13)

Biorąc pod uwagę, że powyższe cele służą propagowaniu stosowania na rynku tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu, a zamysłem jest zapewnienie zamkniętego obiegu użytkowania tworzyw sztucznych, przy obliczaniu masy butelek na napoje należy wziąć pod uwagę tylko części z tworzyw sztucznych. Ponieważ szacuje się, że części inne niż z tworzyw sztucznych stanowią zwykle co najwyżej 5 % masy typowej butelki na napoje, przykładowo w formie papierowej etykiety, wyłączenie z obliczeń części butelek innych niż części z tworzyw sztucznych nie ma znaczącego wpływu na ocenę, czy osiągnięto przedmiotowy cel.

(14)

W dyrektywie (UE) 2019/904 określono, że butelki PET obejmują zakrętki i wieczka. Niemniej jednak na potrzeby obliczania i weryfikacji celu w zakresie zawartości tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu etykiety i etykiety termokurczliwe należy również traktować jako części butelek PET. Po pierwsze, butelka PET w formacie, w jakim powszechnie sprzedaje się ją konsumentom, składa się z korpusu, zakrętki, wieczka oraz etykiety lub etykiety termokurczliwej. Etykiety i etykiety termokurczliwe wykorzystuje się do przekazywania informacji konsumentom, w tym do celów budowania marki oraz celów reklamowych. Etykiety termokurczliwe zwykle pokrywają całą boczną powierzchnię butelki, podczas gdy inne etykiety zwykle obejmują jedynie mniejszą część butelki. Po drugie, etykiety i etykiety termokurczliwe często mocuje się do butelki na tym samym etapie produkcji, co zakrętki i wieczka. Masę etykiet i etykiet termokurczliwych należy zatem uwzględnić w masie butelek PET, a wszelkie tworzywa sztuczne pochodzące z recyklingu zawarte w etykietach i etykietach termokurczliwych należy uwzględnić w masie tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu w butelkach PET.

(15)

Do celów obliczania i weryfikacji zawartości tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu w butelkach PET należy zdefiniować termin „tworzywa sztuczne pochodzące z recyklingu”, tak aby obejmował on wyłącznie materiał pochodzący z odpadów pokonsumenckich z tworzyw sztucznych. Rozróżnienie to jest ważne, ponieważ istnieją już wystarczające zachęty rynkowe do recyklingu przedkonsumenckich odpadów z tworzyw sztucznych. Odpady tworzyw sztucznych pochodzące z opakowań produktów wprowadzonych do obrotu, ale których termin przydatności upłynął, zanim sprzedano je konsumentom, należy zatem uznać za odpady pokonsumenckie z tworzyw sztucznych. Natomiast materiałów z tworzyw sztucznych i odpadów z tworzyw sztucznych powstałych podczas procesów wytwarzania, w tym wszelkiego wtórnego przetwarzania, testowania, przechowywania i przemieszczania przed wprowadzeniem danego produktu do obrotu, nie należy uznawać za odpady pokonsumenckie.

(16)

Tworzywo sztuczne pochodzące z recyklingu wykorzystywane do obliczania i weryfikacji realizacji celu powinno być pozyskiwane z odpadów pokonsumenckich z tworzyw sztucznych, które zostały poddane recyklingowi (w tym sortowaniu) w sposób bezpieczny dla środowiska. Utrzymanie wysokich norm środowiskowych w zakresie recyklingu ma zasadnicze znaczenie dla zachowania środowiskowej wartości dodanej przy promowaniu zawartości materiałów pochodzących z recyklingu oraz uniknięcia sytuacji, w których nieodpowiednie praktyki zbierania odpadów i gospodarowania nimi, a także emisje zanieczyszczeń zmniejszają korzyści płynące dla zrównoważonego rozwoju z zastępowania surowców pierwotnych materiałami pochodzącymi z recyklingu.

(17)

W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1157 (4) wprowadzono rozróżnienie między państwami, do których ma zastosowanie decyzja Rady Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) w sprawie kontroli transgranicznego przemieszczania odpadów przeznaczonych do odzysku („decyzja OECD”) (5), a państwami, do których nie ma ona zastosowania. Od dnia 21 listopada 2026 r. wywóz odpadów tworzyw sztucznych do państw nienależących do OECD będzie zakazany do dnia 21 maja 2029 r. na mocy tego rozporządzenia, przy czym państwa nienależące do OECD będą miały możliwość ubiegania się o odstępstwa po tej dacie.

(18)

W świetle różnego poziomu norm i zdolności infrastruktury w zakresie gospodarowania odpadami tworzyw sztucznych w państwach, do których ma zastosowanie decyzja OECD, oraz biorąc pod uwagę niepewność co do wpływu zakazu na przepływy handlowe odpadów tworzyw sztucznych, tworzywa sztuczne pochodzące z recyklingu z państw, do których ma zastosowanie decyzja OECD, powinny zacząć być uwzględniane w obowiązkowym celu dotyczącym zawartości materiałów z recyklingu w butelkach PET dopiero od dnia 21 listopada 2027 r. Do tego dnia Komisja powinna przedstawić swoją ocenę i przyjąć decyzję na podstawie art. 45 ust. 5 i 6 rozporządzenia (UE) 2024/1157, po dokonaniu oceny argumentów państw trzecich, których to dotyczy. Takie ramy czasowe umożliwią również państwom członkowskim dostosowanie gromadzenia danych i sprawozdawczości.

(19)

Odpady pokonsumenckie z tworzyw sztucznych, które zostały poddane recyklingowi (w tym sortowaniu) w państwach, których nie obowiązuje decyzja OECD, powinny być zaliczane na poczet celu tylko wtedy, gdy zawarto umowy lub porozumienia z UE zapewniające bezpieczne dla środowiska gospodarowanie odpadami tworzyw sztucznych. Wymóg ten ma charakter dodatkowy w stosunku do innych mających zastosowanie wymogów prawnych UE, takich jak wymogi ustanowione na podstawie rozporządzenia (UE) 2022/1616, i pozostaje bez uszczerbku dla tych wymogów.

(20)

Niezależnie od przepisów określających sposób obliczania celów w zakresie zawartości materiałów z recyklingu, przywóz tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu do produkcji butelek na napoje z tworzyw sztucznych jest możliwy zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami unijnymi.

(21)

W rozporządzeniu Komisji (UE) 2022/1616 ustanowiono łańcuch sprawozdawczości na kolejnych etapach wytwarzania, który obejmuje zgłaszanie odsetka tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu w każdej partii materiału zawierającego tworzywa sztuczne pochodzące z recyklingu i przeznaczonego do kontaktu z żywnością. Aby ograniczyć do minimum obciążenie administracyjne podmiotów gospodarczych, informacje te powinny być również wykorzystywane do obliczania zawartości materiałów z recyklingu w butelkach PET, nawet jeżeli definicje „tworzywa sztucznego” i „tworzywa sztucznego pochodzącego z recyklingu”, które mają zastosowanie do rozporządzenia (UE) 2022/1616, nieznacznie różnią się od definicji mających zastosowanie do niniejszej decyzji. Informacje przekazywane na podstawie rozporządzenia (UE) 2022/1616 należy uzupełnić informacjami na temat pochodzenia materiału w celu odzwierciedlenia zakresu geograficznego niniejszej decyzji. Podmioty gospodarcze wprowadzające do obrotu butelki PET powinny obliczać masę tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu w takich butelkach na podstawie odsetka zawartości tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu wskazanego w deklaracjach zgodności na podstawie rozporządzenia (UE) 2022/1616.

(22)

Do celów art. 13 ust. 1 lit. e) dyrektywy (UE) 2019/904 udział zawartości tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu w butelce PET oblicza się w momencie wprowadzenia jej do obrotu w państwie członkowskim („ostateczny punkt obliczeniowy”). Obecnie zawartość tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu nie może być zmierzona analitycznie w wiarygodny sposób w ostatecznym punkcie obliczeniowym. W związku z tym konieczne jest określenie zawartości tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu na wcześniejszych etapach łańcucha dostaw, za pomocą dodatkowych punktów obliczeniowych, aby umożliwić dokładne obliczenia w ostatecznym punkcie obliczeniowym. Punkt obliczeniowy jest wymagany w przypadku gdy materiał, który został przynajmniej częściowo uzyskany z kwalifikującego się materiału, zmienia swój skład chemiczny lub fizyczny, w szczególności gdy materiał ten jest zmieszany z innym materiałem, takim jak polimery pierwotne, pierwotne dodatki lub materiał pochodzący z odpadów tworzyw sztucznych, które nie są odpadami pokonsumenckimi z tworzyw sztucznych. W różnych punktach obliczeniowych na ścieżce recyklingu mogą mieć zastosowanie różne metody obliczania masy kwalifikującego się materiału lub przypisanych ilości w materiałach wyjściowych, w zależności od etapu procesu i zastosowanej metody recyklingu.

(23)

Podmiotom gospodarczym w łańcuchu dostaw tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu, które stosują rozliczanie bilansu masy, nie należy zezwalać w żadnym momencie na przekroczenie rachunku przydzielonych ilości kwalifikującego się materiału, co oznacza, że rachunek nie powinien mieć salda ujemnego. Ujemne saldo przydzielonych ilości oznaczałoby, że podmioty gospodarcze sprzedały więcej kwalifikujących się materiałów niż faktycznie wyprodukowały lub zakupiły.

(24)

Do celów stosowania rozliczania bilansu masy konieczne jest ustanowienie zasad dotyczących sposobu, w jaki kwalifikujący się materiał wsadowy może być przypisany do materiałów wyjściowych w przypadku procesów wieloproduktowych. Zasady określone w niniejszej decyzji odzwierciedlają tzw. podejście „wyłączające zużycie paliwa”, co oznacza, że w każdym punkcie obliczeniowym podmioty gospodarcze powinny odliczyć kwalifikujący się materiał, który jest przetwarzany na paliwa, lub straty, przy obliczaniu zawartości materiałów z recyklingu, aby zapewnić zgodność z art. 3 pkt 17 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE (6). Dotyczy to również materiałów wyjściowych podwójnego zastosowania, tj. pośrednich materiałów wyjściowych, które mogą być dalej przetwarzane zarówno na paliwa, jak i produkty niepaliwowe o postaci ciekłej lub gazowej. Względny udział kwalifikującego się materiału w materiałach wyjściowych podwójnego zastosowania, które staną się paliwem, nie powinien być zaliczany na poczet zawartość materiałów z recyklingu. Materiały wyjściowe podwójnego zastosowania w postaci stałej, takie jak karbonizat, powinny być całkowicie wyłączone z obliczania zawartości materiałów z recyklingu, ponieważ oczekuje się, że w dającej się przewidzieć przyszłości nie będą one w praktyce przetwarzane na odpowiednią skalę na produkty niepaliwowe o wysokiej wartości.

(25)

Aby zwiększyć przejrzystość procesu, stosuje się identyfikowalność chemiczną, co oznacza, że zasadę przydziału z wyłączeniem zużycia paliwa należy uzupełnić dodatkowymi przepisami, aby zapewnić, by przypisana ilość kwalifikującego się materiału nie przekraczała ilości kwalifikującego się materiału, który teoretycznie może być obecny w produkcie.

(26)

Przydzielone ilości kwalifikującego się materiału nie powinny być przesuwane między poszczególnymi zakładami przedsiębiorstwa ani między różnymi przedsiębiorstwami, ponieważ zwiększyłoby to złożoność obliczania i weryfikacji przydzielonych ilości. Nie powinno to jednak uniemożliwiać fizycznego przemieszczania materiału z przydzielonymi ilościami między poszczególnymi zakładami przedsiębiorstwa lub między różnymi przedsiębiorstwami bez realokacji przydzielonych im ilości, pod warunkiem że materiałowi temu towarzyszy dokumentacja niezbędna do zapewnienia zgodności z niniejszą decyzją, a w szczególności identyfikowalności i podstawy obliczeń w przypadku późniejszego mieszania z innymi materiałami.

(27)

Aby zapewnić korzyści dla środowiska wynikające z osiągnięcia minimalnych celów w zakresie zawartości tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu oraz zapobiec obchodzeniu przepisów, które mogłoby zmniejszyć te korzyści, państwa członkowskie powinny wprowadzić przepisy dotyczące weryfikacji danych i informacji, które gromadzą od podmiotów gospodarczych wprowadzających do obrotu butelki PET. W odniesieniu do każdej partii materiału zawierającej przydzielone ilości kwalifikującego się materiału podmioty gospodarcze powinny sporządzać i dostarczać swoim klientom deklarację zawierającą odpowiednie informacje na temat przydzielonych ilości. Podmioty gospodarcze, które nie wprowadzają żadnych istotnych zmian, powinny przekazywać wyłącznie deklarację, którą otrzymują od swoich dostawców. Ponadto podmioty przetwarzające materiał, który nie składa się z polimerów, zarówno na etapie materiału wsadowego, jak i etapie materiału wyjściowego, powinny podlegać weryfikacji przez osobę trzecią. Weryfikacja ta powinna obejmować wszystkie informacje istotne dla alokacji kwalifikującego się materiału w ramach rozliczania bilansu masy, takie jak ilości specyficzne dla danego procesu oraz kategoryzacja materiału wsadowego i wyjściowego, krzywe temperatury wrzenia oraz dowody na to, że kwalifikujący się materiał pozostaje na ścieżce recyklingu. Świadectwa wydawane przez weryfikatorów na ostatnim etapie procesu recyklingu chemicznego powinny być przekazywane wzdłuż łańcucha dostaw, zazwyczaj aż do podmiotów zajmujących się napełnianiem, aby umożliwić państwom członkowskim gromadzenie ich od podmiotów gospodarczych wprowadzających do obrotu butelki na napoje.

(28)

W przypadku gdy przetwarzanie materiałów z przydzielonymi ilościami odbywa się w państwie trzecim, a uzyskany w ten sposób materiał jest przywożony, państwa członkowskie powinny zweryfikować dokładność informacji towarzyszących materiałowi, aby zapewnić przestrzeganie przepisów niniejszej decyzji.

(29)

Zasady obliczania i weryfikacji celu oraz format zgłaszania danych i informacji dotyczących zawartości tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu są ze sobą ściśle powiązane, ponieważ odnoszą się do tego samego tworzywa sztucznego pochodzącego z recyklingu w tych samych butelkach. W celu zapewnienia spójności zasady obliczania i weryfikacji celu w zakresie zawartości oraz format zgłaszania danych i informacji należy określić w jednym akcie prawnym.

(30)

W formacie zgłaszania danych i informacji uwzględniono metody pomiaru i formularze sprawozdań odnoszące się do opakowań i odpadów opakowaniowych określone w decyzji Komisji 2005/270/WE (7), których podstawę także stanowi masa i materiał.

(31)

Monitorowanie zawartości tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu w butelkach PET stanowi transgraniczną cyfrową usługę publiczną w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/903 (8). Niniejsza decyzja wprowadza nowe wiążące wymogi mające wpływ na tę cyfrową usługę publiczną i z tego względu podlega ona obowiązkowi oceny interoperacyjności na podstawie art. 3 rozporządzenia (UE) 2024/903. W związku z tym przeprowadzono ocenę interoperacyjności, a sprawozdanie z tej oceny ma zostać opublikowane w portalu Interoperacyjna Europa.

(32)

Odpady tworzyw sztucznych powinny być przetwarzane z wykorzystaniem metody recyklingu, która w jak największym stopniu ogranicza negatywny wpływ na środowisko, biorąc pod uwagę wymaganą jakość recyklatu i rentowność poszczególnych technologii. Biorąc to pod uwagę, metody recyklingu mechanicznego są zasadniczo preferowane w stosunku do metod recyklingu chemicznego z punktu widzenia ochrony środowiska, a odpady, które można poddać recyklingowi mechanicznemu, zasadniczo nie powinny być poddawane recyklingowi chemicznemu, jeżeli recykling mechaniczny może wytworzyć recyklaty o podobnej jakości lub właściwościach użytkowych. Komisja monitoruje rozwój dostępnych technologii recyklingu, biorąc pod uwagę ich efektywność gospodarczą i środowiskową. Aby uwzględnić istotne zmiany technologiczne w sektorze recyklingu, w tym m.in. wprowadzenie metod recyklingu chemicznego na pełną skalę komercyjną, Komisja powinna dokonać przeglądu metodyki, w tym zasad alokacji przydzielonych ilości, ustanowionych w niniejszej decyzji, a także rozważyć możliwość dostosowania jej do przepisów art. 7 ust. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/40 (9) w stosownych przypadkach.

(33)

Aby zapewnić skuteczne osiągnięcie celów Unii w zakresie konkurencyjnej gospodarki o obiegu zamkniętym oraz jej polityki gospodarowania odpadami, a także aby promować inwestycje w odchodzenie od paliw kopalnych w przemyśle chemicznym, co znajduje odzwierciedlenie w Planie działania na rzecz europejskiego przemysłu chemicznego, metodyka obliczania, weryfikacji i zgłaszania zawartości tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu opracowana na podstawie przepisów Unii, takich jak art. 7 ust. 8 rozporządzenia (UE) 2025/40, powinna uwzględniać konkretną podstawę prawną i cele oraz odzwierciedlać cechy odpowiednich materiałów i technologii recyklingu. W związku z tym metodyka ustanowiona w niniejszej decyzji w celu określenia zawartości materiałów pochodzących z recyklingu w butelkach PET powinna mieć zastosowanie wyłącznie do tej kategorii produktu. Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego na mocy art. 39 dyrektywy 2008/98/WE,

1.

RC = R/W x 100 %

gdzie:

RC oznacza udział zawartości tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu w butelkach PET wprowadzonych do obrotu, o którym mowa w art. 2

R oznacza masę tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu zastosowanych w butelkach PET wprowadzonych do obrotu, o której mowa w art. 4

W oznacza masę tworzyw sztucznych zastosowanych w butelkach PET wprowadzonych do obrotu, o której mowa w art. 3

2.

R= R_b + R_c + R_l

gdzie:

R_b oznacza masę tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu zastosowanych w korpusach butelek PET wprowadzonych do obrotu

R_c oznacza masę tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu zastosowanych w zakrętkach/wieczkach butelek PET wprowadzonych do obrotu

R_l oznacza masę tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu zastosowanych w etykietach/etykietach termokurczliwych butelek PET wprowadzonych do obrotu

3.

W= W_b + W_c + W_l

gdzie:

W_b oznacza masę tworzyw sztucznych zastosowanych w korpusach butelek PET wprowadzonych do obrotu

W_c oznacza masę tworzyw sztucznych zastosowanych w zakrętkach/wieczkach butelek PET wprowadzonych do obrotu

W_l oznacza masę tworzyw sztucznych zastosowanych w etykietach/etykietach termokurczliwych butelek PET wprowadzonych do obrotu

4.

R = R_MS- R_out_to_other_MS - R_exported

gdzie:

R_MS oznacza masę tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu zastosowanych w butelkach PET wprowadzonych do obrotu w państwie członkowskim (w tym butelek PET, które są przywożone lub przemieszczane z innych państw członkowskich, oraz butelek PET, które są wywożone lub przemieszczane do innych państw członkowskich po wprowadzeniu do obrotu w danym państwie członkowskim)

R_out_to_other_MS oznacza masę tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu zastosowanych w butelkach PET przemieszczonych do innych państw członkowskich po wprowadzeniu do obrotu w danym państwie członkowskim

R_exported oznacza masę tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu zastosowanych w butelkach PET, które zostały wywiezione, tj. przemieszczone z Unii do państw trzecich, po wprowadzeniu do obrotu w danym państwie członkowskim

5.

R_MS = R_man_in_MS + R_in_from_other_MS + R_imported

gdzie:

R_man in MS oznacza masę tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu zastosowanych w butelkach PET wyprodukowanych i wprowadzonych do obrotu w państwie członkowskim

R_in from other MS oznacza masę tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu zastosowanych w butelkach PET przemieszczonych z innych państw członkowskich i wprowadzonych do obrotu w danym państwie członkowskim

R_imported oznacza masę tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu zastosowanych w butelkach PET, które zostały przywiezione, tj. przemieszczone do Unii z państw trzecich i wprowadzone do obrotu w danym państwie członkowskim

6.

W= W_MS- W_out_to_other_MS - W_exported

gdzie:

W_MS oznacza masę tworzyw sztucznych zastosowanych w butelkach PET wprowadzonych do obrotu w państwie członkowskim (w tym butelek PET, które są przywożone lub przemieszczane z innych państw członkowskich, oraz butelek PET, które są wywożone lub przemieszczane do innych państw członkowskich po wprowadzeniu do obrotu w danym państwie członkowskim)

W_out_to_other_MS oznacza masę tworzyw sztucznych zastosowanych w butelkach PET przemieszczonych do innych państw członkowskich po wprowadzeniu do obrotu w danym państwie członkowskim

W_exported oznacza masę tworzyw sztucznych zastosowanych w butelkach PET, które zostały wywiezione, tj. przemieszczone z Unii do państw trzecich, po wprowadzeniu do obrotu w danym państwie członkowskim

7.

W_MS = W_man_in_MS + W_in_from_other_MS + W_imported

gdzie:

W_man_in_MS oznacza masę tworzyw sztucznych zastosowanych w butelkach PET wyprodukowanych i wprowadzonych do obrotu w państwie członkowskim

W_in_from_other_MS oznacza masę tworzyw sztucznych zastosowanych w butelkach PET przemieszczonych z innych państw członkowskich i wprowadzonych do obrotu w danym państwie członkowskim

W_imported oznacza masę tworzyw sztucznych zastosowanych w butelkach PET, które zostały przywiezione, tj. przemieszczone do Unii z państw trzecich i wprowadzone do obrotu w danym państwie członkowskim

8.

R_x = R_x_b + R_x_c + R_x_l

gdzie:

x należy zastąpić „MS” lub „man in MS” lub „in from other MS” lub „imported” lub „out to other MS”, lub „exported”

R_x oznacza dowolny składnik po prawej stronie równania we wzorach 4 i 5

R_x_b oznacza masę tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu zastosowanych w korpusie R_x

R_x_c oznacza masę tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu zastosowanych w zakrętce/wieczku R_x

R_x_l oznacza masę tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu zastosowanych w etykiecie/etykiecie termokurczliwej R_x

9.

W_x = W_x_b + W_x_c + W_x_l

gdzie:

x należy zastąpić „MS” lub „man in MS” lub „in from other MS” lub „imported” lub „out to other MS”, lub „exported”

W_x oznacza dowolny składnik po prawej stronie równania we wzorach 6 i 7

W_x_b oznacza masę tworzyw sztucznych zastosowanych w korpusie W_x

W_x_c oznacza masę tworzyw sztucznych zastosowanych w zakrętce/wieczku W_x

W_x_l oznacza masę tworzyw sztucznych zastosowanych w etykiecie/etykiecie termokurczliwej W_x

-

Kopia deklaracji zgodności na podstawie rozporządzenia (UE) 2022/1616 lub rozporządzenia (UE) nr 10/2011, stosownie do przypadku