(1)

W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury udzielania takich zezwoleń. W art. 10 ust. 2 tego rozporządzenia przewidziano ponowną ocenę dodatków dopuszczonych na mocy dyrektywy Rady 70/524/EWG (2).

(2)

Substancje nalewka z mięty pieprzowej (Mentha × piperita L.), nalewka z macierzanki piaskowej (Thymus serpyllum L.) i nalewka z szałwii lekarskiej (Salvia officinalis L.) zostały dopuszczone bez ograniczeń czasowych zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG jako dodatki paszowe dla wszystkich gatunków zwierząt. Substancje te zostały następnie wpisane do rejestru dodatków paszowych jako istniejące produkty zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

(3)

Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 w związku z jego art. 7 złożony został wniosek o zezwolenie na stosowanie nalewki z mięty pieprzowej (Mentha × piperita L.), nalewki z macierzanki piaskowej (Thymus serpyllum L.) i nalewki z szałwii lekarskiej (Salvia officinalis L.) jako dodatków paszowych dla wszystkich gatunków zwierząt, a wnioskodawca wystąpił o sklasyfikowanie tych dodatków w kategorii „dodatki sensoryczne” i w grupie funkcjonalnej „substancje aromatyzujące”. Do wniosku dołączono dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na podstawie art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

(4)

Wnioskodawca wystąpił o zezwolenie na stosowanie przedmiotowych substancji również w wodzie do pojenia. Rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 nie przewiduje jednak zezwolenia na stosowanie „substancji aromatyzujących” w wodzie do pojenia. W związku z tym stosowanie tych dodatków w wodzie do pojenia nie powinno być dozwolone.

(5)

W opiniach z dnia 24 czerwca 2025 r. (3) i 25 czerwca 2025 r. (4) , (5) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził, że nalewka z mięty pieprzowej (Mentha × piperita L.), nalewka z macierzanki piaskowej (Thymus serpyllum L.) i nalewka z szałwii lekarskiej (Salvia officinalis L.) są bezpieczne przy pewnych stężeniach maksymalnych określonych szczegółowo dla każdego gatunku we wspomnianych opiniach. Urząd stwierdził ponadto, że stosowanie nalewki z mięty pieprzowej (Mentha × piperita L.), nalewki z macierzanki piaskowej (Thymus serpyllum L.) i nalewki z szałwii lekarskiej (Salvia officinalis L.) w proponowanych warunkach jest bezpieczne dla konsumentów i środowiska. Urząd stwierdził również, że nalewkę z mięty pieprzowej (Mentha × piperita L.), nalewkę z macierzanki piaskowej (Thymus serpyllum L.) i nalewkę z szałwii lekarskiej (Salvia officinalis L.) należy uznać za substancje działające drażniąco na skórę i oczy oraz za substancje działające uczulająco na skórę i drogi oddechowe, a wszelkie narażenie uznaje się za ryzyko. Urząd stwierdził ponadto, że ponowne wykazywanie skuteczności nie jest konieczne, ponieważ liście Mentha × piperita L., Thymus serpyllum L. i Salvia officinalis L. oraz ich preparaty są uznawane za środki aromatyzujące do żywności, a ich funkcja w paszy byłaby zasadniczo taka sama jak w żywności. Urząd zweryfikował również sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatków paszowych w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.

(6)

W związku z powyższym Komisja uznaje, że nalewka z mięty pieprzowej (Mentha × piperita L.), nalewka z macierzanki piaskowej (Thymus serpyllum L.) i nalewka z szałwii lekarskiej (Salvia officinalis L.) spełniają warunki przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie tych substancji, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia. Komisja uważa ponadto, że należy zastosować odpowiednie środki ochronne, aby zapobiec szkodliwym skutkom dla zdrowia użytkowników dodatków.

(7)

Komisja uważa, że względy bezpieczeństwa nie wymagają ustalenia najwyższych dopuszczalnych poziomów nalewki z mięty pieprzowej (Mentha × piperita L.), nalewki z macierzanki piaskowej (Thymus serpyllum L.) i nalewki z szałwii lekarskiej (Salvia officinalis L.). Aby umożliwić lepszą kontrolę, na etykietach dodatków paszowych należy wskazać zalecaną maksymalną zawartość. W razie przekroczenia zalecanej maksymalnej zawartości stosowne informacje powinny być podawane na etykietach przedmiotowych premiksów.

(8)

Ponieważ względy bezpieczeństwa nie wymagają natychmiastowego zastosowania zmian w warunkach zezwolenia na stosowanie przedmiotowych substancji, należy przewidzieć okres przejściowy, aby umożliwić zainteresowanym stronom przygotowanie się do spełnienia nowych wymogów wynikających z zezwolenia.

(9)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,