(1)

Rozporządzeniem Rady (WE) nr 172/2008 (2) Rada nałożyła cła antydumpingowe na przywóz żelazokrzemu pochodzącego z Federacji Rosyjskiej („Rosja”) i Chińskiej Republiki Ludowej („Chiny” lub „ChRL”) („pierwotne środki”). Dochodzenie, które doprowadziło do wprowadzenia pierwotnych środków, zwane jest dalej „pierwotnym dochodzeniem”.

(2)

W następstwie częściowego przeglądu okresowego (3) prowadzonego na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 (4) Rada w dniu 26 stycznia 2012 r. potwierdziła obowiązujące środki mające zastosowanie do rosyjskiego producenta eksportującego Czelabiński Kombinat Elektrometalurgiczny SA i jego powiązanej spółki Kuźnieckie Zakłady Żelazostopów SA. W następstwie przeglądu wygaśnięcia prowadzonego na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 Komisja w dniu 10 kwietnia 2014 r. przedłużyła obowiązywanie ostatecznych środków antydumpingowych dotyczących przywozu żelazokrzemu pochodzącego z Rosji i ChRL rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 360/2014 (5). W następstwie przeglądu wygaśnięcia prowadzonego na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 („rozporządzenie podstawowe”) Komisja w dniu 1 lipca 2020 r. po raz drugi przedłużyła obowiązywanie środków rozporządzeniem (UE) 2020/909 (6).

(3)

Obecnie obowiązujące cła antydumpingowe wynoszą od 15,6?% do 31,2?% w przypadku przywozu z Chin i od 17,8?% do 22,7?% w przypadku przywozu z Rosji.

(4)

W następstwie opublikowania zawiadomienia o zbliżającym się wygaśnięciu obowiązujących środków antydumpingowych (7) Komisja otrzymała wniosek o dokonanie przeglądu na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

(5)

Wniosek o dokonanie przeglądu został złożony w dniu 28 marca 2025 r. przez Euroalliages („wnioskodawca”) w imieniu przemysłu Unii produkującego żelazokrzem w rozumieniu art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. W uzasadnieniu wniosku o dokonanie przeglądu podano, że w związku z wygaśnięciem środków istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji i możliwego ponownego wystąpienia dumpingu z Rosji i Chin oraz ponownego wystąpienia szkody dla przemysłu Unii.

(6)

Po konsultacji z komitetem ustanowionym w art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego Komisja ustaliła, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie przeglądu wygaśnięcia, i w dniu 30 czerwca 2025 r. wszczęła przegląd wygaśnięcia dotyczący przywozu do Unii żelazokrzemu pochodzącego z Rosji i Chin („państwa, których dotyczy postępowanie”) na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (8) („zawiadomienie o wszczęciu”).

(7)

Dochodzenie dotyczące kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu obejmowało okres od dnia 1 stycznia 2024 r. do dnia 31 grudnia 2024 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym”). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody obejmował okres od 1 stycznia 2021 r. do końca okresu objętego dochodzeniem przeglądowym („okres badany”).

(8)

W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja wezwała zainteresowane strony do skontaktowania się z nią w celu wzięcia udziału w dochodzeniu. Ponadto Komisja wyraźnie poinformowała wnioskodawcę, innych znanych producentów unijnych, znanych producentów i władze Rosji i Chin, znanych importerów, użytkowników, przedsiębiorstwa handlowe, a także stowarzyszenia, o których wiadomo, że są zainteresowane, o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia i zaprosiła te podmioty do wzięcia w nim udziału. Komisja poinformowała również rząd Rosji i rząd Chińskiej Republiki Ludowej („rząd ChRL”) i przekazała rządowi ChRL kwestionariusz dotyczący istnienia znaczących zakłóceń w Chinach w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego.

(9)

Zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia uwag na temat wszczęcia przeglądu wygaśnięcia oraz złożenia wniosku o posiedzenie wyjaśniające przed Komisją lub rzecznikiem praw stron w postępowaniach w sprawie handlu. Żadna z zainteresowanych stron nie złożyła wniosku o posiedzenie wyjaśniające.

(10)

Komisja otrzymała uwagi dotyczące wszczęcia od Ministerstwa Rozwoju Gospodarczego Federacji Rosyjskiej oraz Ministerstwa Przemysłu i Handlu Federacji Rosyjskiej. Argumentowały one, że obecne sankcje nałożone przez Unię Europejską na przywóz rosyjskich towarów, w tym żelazokrzemu, całkowicie zatrzymały przywóz rosyjskiego żelazokrzemu i że w związku z tym w przypadku wygaśnięcia środków nie mogłoby dojść do ponownego wystąpienia przywozu i dumpingu przez nieograniczony czas. Uwagi te powtórzono po ujawnieniu ustaleń, o którym mowa w motywie 22.

(11)

Komisja zauważyła, że sankcje mają charakter tymczasowy i są związane z niczym niesprowokowaną agresją wojskową Rosji wobec Ukrainy oraz że nie da się przewidzieć ich zakresu, zróżnicowania ani czasu trwania, podczas gdy okres obowiązywania środków antydumpingowych wynosi pięć lat. Ponadto sankcje nie wykluczają wszczęcia dochodzenia przeglądowego i nie wynikają z ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu na rynku unijnym ani na podstawie atrakcyjności rynku unijnego, ani na podstawie prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody dla przemysłu Unii. W związku z tym argument ten odrzucono.

(12)

W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja oznajmiła, że może dokonać kontroli wyrywkowej zainteresowanych stron zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

(13)

W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja ogłosiła, że wstępnie wybrała próbę producentów unijnych. Komisja wybrała próbę na podstawie wielkości sprzedaży i produkcji produktu podobnego w Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Próba ta składała się z dwóch producentów unijnych reprezentujących ponad 65?% całkowitej produkcji unijnej. Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o przedstawienie uwag na temat wstępnego doboru próby. Nie otrzymano żadnych uwag. W związku z tym Komisja stwierdziła, że próba jest reprezentatywna dla przemysłu Unii, i w dniu 15 lipca 2025 r. potwierdziła jej dobór. Komisja zwróciła się do objętych próbą producentów unijnych o udzielenie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, który udostępniono online (9) w dniu wszczęcia postępowania.

(14)

Aby podjąć decyzję co do konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej i, jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby dokonać doboru próby, Komisja zwróciła się do importerów niepowiązanych o udzielenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu.

(15)

Żaden importer niepowiązany nie przedstawił wymaganych informacji ani nie wyraził zgody na włączenie do próby. W związku z tym Komisja zdecydowała, że kontrola wyrywkowa importerów niepowiązanych nie jest konieczna.

(16)

Aby podjąć decyzję co do konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej i, jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby dokonać doboru próby, Komisja zwróciła się do wszystkich znanych producentów eksportujących w Rosji i Chinach o udzielenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu. Ponadto Komisja zwróciła się do Stałego Przedstawicielstwa Federacji Rosyjskiej w Unii Europejskiej i Misji Chińskiej Republiki Ludowej w Unii Europejskiej o wskazanie - jeśli istnieją - innych producentów eksportujących, którzy mogliby być zainteresowani udziałem w dochodzeniu, lub o skontaktowanie się z nimi.

(17)

Żaden z producentów eksportujących w państwach, których dotyczy postępowanie, nie przedstawił wymaganych informacji ani nie wyraził zgody na włączenie do próby. Komisja uznała zatem, że żaden producent w Chinach i Rosji nie współpracował w ramach dochodzenia.

(18)

Komisja nie otrzymała od rządu ChRL żadnej odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, o którym mowa w motywie 8 powyżej. Stwierdzono więc brak współpracy ze strony rządu ChRL.

(19)

Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymano od wnioskodawcy i dwóch objętych próbą producentów unijnych.

(20)

Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszystkie informacje uznane za niezbędne do ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody oraz interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne na podstawie art. 16 rozporządzenia podstawowego odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:

Producenci unijni

(21)

Komisja przeprowadziła zdalne kontrole krzyżowe odpowiedzi wnioskodawcy na pytania zawarte w kwestionariuszu.

(22)

23 kwietnia 2026 r. Komisja ujawniła istotne fakty i ustalenia, na których podstawie zamierza utrzymać obowiązujące cła antydumpingowe („ujawnienie ostatecznych ustaleń”). Wszystkim stronom wyznaczono termin do zgłaszania uwag na temat ujawnionych informacji.

(23)

Wnioskodawca i rząd Rosji przedstawili uwagi. Komisja rozpatrzyła i w stosownych przypadkach uwzględniła te uwagi.

(24)

Produkt objęty przeglądem jest taki sam jak w pierwotnym dochodzeniu i poprzednim przeglądzie wygaśnięcia, czyli jest to żelazokrzem obecnie objęty kodami CN 7202 21 00 , 7202 29 10 i 7202 29 90 , pochodzący z Chin i Rosji („produkt objęty przeglądem”).

(25)

W toku pierwotnego dochodzenia oraz poprzedniego przeglądu wygaśnięcia wykazano, a w przedmiotowym dochodzeniu w ramach przeglądu wygaśnięcia potwierdzono, że następujące produkty mają takie same podstawowe właściwości fizyczne i techniczne oraz te same podstawowe zastosowania:

(26)

Produkty te uznaje się zatem za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

(27)

Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym miał miejsce dumping i czy ewentualne wygaśnięcie obowiązujących środków mogłoby doprowadzić do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu.

(28)

Jak wspomniano w motywie 17, żaden z chińskich producentów eksportujących nie współpracował w toku dochodzenia.

(29)

W związku z tym Komisja powiadomiła władze ChRL, że z uwagi na brak współpracy Komisja może zastosować art. 18 rozporządzenia podstawowego i oprzeć swoje ustalenia dotyczące kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody w odniesieniu do eksporterów/producentów w ChRL na dostępnych faktach. Komisja nie otrzymała od rządu ChRL żadnych uwag ani argumentów dotyczących zastosowania art. 18 rozporządzenia podstawowego.

(30)

W związku z tym, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, ustalenia dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu oparto na dostępnych faktach, w szczególności na informacjach zawartych we wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia i informacjach przedłożonych przez zainteresowane strony, w połączeniu z innymi źródłami informacji, takimi jak statystyki handlowe Eurostatu i Global Trade Atlas („GTA”) dotyczące przywozu i wywozu, dane statystyczne pochodzące od niezależnych podmiotów świadczących usługi informacji dotyczących cen, zapewniających wiadomości, dane, analizy oraz organizujących konferencje dla przemysłu żelaza i stali, np. Metal Expert (10) i AlloyMetrics (11), a także statystyki uzyskane od Istituto Brasileiro de Geografia e Estastítica (12) („IBGE”) i Serviço Geológico do Brasil („SGB”) pod egidą Ministerstwa Górnictwa i Energii Brazylii (13).

(31)

W świetle wystarczających dowodów dostępnych na początku dochodzenia, które wykazują, w odniesieniu do Chin, istnienie znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego, Komisja wszczęła dochodzenie na podstawie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego.

(32)

W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne do dochodzenia w odniesieniu do domniemanych znaczących zakłóceń Komisja przesłała kwestionariusz rządowi ChRL. Ponadto w pkt 5.3 zawiadomienia o wszczęciu postępowania Komisja wezwała wszystkie zainteresowane strony do przedstawienia swoich opinii, przedłożenia informacji i dostarczenia dowodów potwierdzających w odniesieniu do zastosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego w terminie 37 dni od daty opublikowania zawiadomienia o wszczęciu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Jak wspomniano w motywie 18, w powyższym terminie nie otrzymano odpowiedzi od rządu ChRL i nie wpłynęły stanowiska dotyczące zastosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego. Następnie 17 października 2025 r. Komisja poinformowała rząd ChRL, że do ustalenia istnienia w Chinach znaczących zakłóceń wykorzysta dostępne fakty w rozumieniu art. 18 rozporządzenia podstawowego.

(33)

W pkt 5.3.2 zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja wskazała również, że w świetle dostępnych dowodów może zaistnieć potrzeba wyboru odpowiedniego reprezentatywnego kraju na podstawie art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego w celu określenia wartości normalnej na podstawie niezniekształconych cen lub wartości odniesienia. Komisja stwierdziła ponadto, że rozważy możliwość wykorzystania innych odpowiednich krajów zgodnie z kryteriami określonymi w art. 2 ust. 6a tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego.

(34)

W dniu 21 listopada 2025 r. Komisja poinformowała zainteresowane strony w nocie o odpowiednich źródłach, które zamierza wykorzystać do określenia wartości normalnej. W tej nocie o odpowiednich źródłach Komisja przedstawiła wykaz wszystkich czynników produkcji, takich jak surowce, energia i siła robocza, wykorzystywanych w produkcji produktu objętego postępowaniem. Ponadto w oparciu o kryteria wyboru niezniekształconych cen lub wartości odniesienia Komisja zidentyfikowała Brazylię jako odpowiedni reprezentatywny kraj. Komisja nie otrzymała żadnych uwag dotyczących pierwszej noty o odpowiednich źródłach.

(35)

Zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia podstawowego „[p]odstawą obliczenia wartości normalnej są zwykle ceny uiszczone lub należne w zwykłym obrocie handlowym przez niezależnych nabywców w kraju wywozu”.

(36)

Zgodnie jednak z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego „w przypadku stwierdzenia […], że ze względu na istnienie w kraju wywozu znaczących zakłóceń w rozumieniu lit. b) nie jest właściwe stosowanie cen i kosztów krajowych w tym kraju, wartość normalną konstruuje się wyłącznie na podstawie kosztów produkcji i sprzedaży odzwierciedlających niezniekształcone ceny lub wartości odniesienia” oraz „[wartość normalna] obejmuje niezniekształconą i odpowiednią kwotę kosztów administracyjnych, kosztów sprzedaży i kosztów ogólnych [dalej „koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne”] oraz zyski”.

(37)

Jak wyjaśniono poniżej, w obecnym dochodzeniu Komisja stwierdziła, że w oparciu o dostępne dowody oraz ze względu na brak współpracy ze strony rządu ChRL i producentów eksportujących zastosowanie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego było właściwe.

(38)

Komisja zbadała dowody zawarte w aktach sprawy, aby stwierdzić, czy w Chinach występują znaczące zakłócenia w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego, które sprawiają, że stosowanie cen i kosztów krajowych w tym państwie jest niewłaściwe. Analiza ta obejmowała następujące elementy dowodowe dotyczące poszczególnych kryteriów istotnych dla ustalenia występowania znaczących zakłóceń.

(39)

Po pierwsze, dowody zawarte we wniosku obejmowały następujące elementy wskazujące na istnienie znaczących zakłóceń.

(40)

Wnioskodawca argumentuje, że chińska gospodarka opiera się na socjalistycznej własności środków produkcji, przy czym gospodarka państwowa jest wiodącą siłą gospodarki krajowej, a państwo posiada mandat do zapewnienia konsolidacji i wzrostu gospodarki krajowej. Ponadto Komunistyczna Partia Chin („KPCh”) sprawuje skuteczną kontrolę nad systemem gospodarczym ChRL, stosując interwencjonizm gospodarczy z myślą o osiągnięciu celów politycznych. Ta skuteczna kontrola jest sprawowana, po pierwsze, na poziomie ogólnej kontroli administracyjnej, po drugie, za pośrednictwem systemu finansowego, który jest wyraźnie zdominowany przez banki komercyjne będące własnością państwa, dostosowujące swoją politykę kredytową do rządowej polityki przemysłowej, a po trzecie, otoczenie regulacyjne w Chinach umożliwia interwencje gospodarcze w wielu formach.

(41)

Ponadto według wniosku rząd ChRL i KPCh aktywnie formułują politykę gospodarczą i nadzorują jej wdrażanie za sprawą przedsiębiorstw państwowych oraz roszczą sobie prawo do udziału w procesie podejmowania przez nie decyzji operacyjnych poprzez wymaganie obecności członków partii w organach kierowniczych przedsiębiorstw państwowych, poprzez rotację kadr między organami kierowniczymi a komórkami partyjnymi w przedsiębiorstwach i poprzez kształtowanie struktury korporacyjnej sektora przedsiębiorstw państwowych. Dodatkowo przedsiębiorstwom państwowym przyznaje się wiele korzyści gospodarczych, takich jak ochrona przed konkurencją i preferencyjny dostęp do czynników produkcji, w tym środków finansowych.

(42)

We wniosku stwierdzono również, że państwo może ingerować w decyzje biznesowe, wykorzystując wpływ komórek KPCh w przedsiębiorstwach państwowych i prywatnych. Zgodnie z chińskim ustawodawstwem organy państwowe mogą powoływać i odwoływać kluczowych członków kierownictwa przedsiębiorstw państwowych, co jest przejawem przysługujących im praw własności. W sektorze żelazokrzemu struktury partyjne pokrywają się z organami zarządzającymi szeregu producentów żelazokrzemu. Jest to problem strukturalny. We wniosku wspomniano w szczególności o statucie Junzheng Energy and Chemical Group oraz o tym, że członek zarządu pełni funkcję członka Ludowej Politycznej Konferencji Konsultatywnej („CPPCC”) Otog Qi, członka CPPCC miasta Wuhai, prezesa i kierownika Junzheng Water Supply, dyrektora Xilinhot Junzheng, nadzorcy Junzheng Tianyuan oraz dyrektora i zastępcy ds. wykonawczych dyrektora generalnego Junzheng Group.

(43)

Ponadto we wniosku wspomniano, że chińska gospodarka jest sterowana zgodnie ze złożonym systemem planowania, w którym zasoby są kierowane do sektorów uznanych przez rząd ChRL za strategiczne lub polityczne istotne, a nie rozdzielane zgodnie z mechanizmami rynkowymi. Jedną trzecią chińskiej produkcji żelazokrzemu można przypisać dwóm przedsiębiorstwom: Inner Mongolia Autonomous Erdos Resources Co., Ltd. i Inner Mongolia Junzheng Energy & Chemical Group Co., Ltd, w przypadku których dowody wskazują, że otrzymały one od państwa chińskiego różne formy subsydiowania. Ponadto wyroby żelazostopowe, w tym żelazokrzem, są produkowane w piecach łukowych o elektrodach zanurzanych, co przyczynia się do wysokich kosztów energii elektrycznej, i wiele planów rządowych ma na celu rozwiązanie tych problemów. We wniosku stwierdzono również - powołując się na sprawozdanie Komisji na temat znaczących zakłóceń w gospodarce Chin („sprawozdanie”) (14) - że surowce wykorzystywane do produkcji żelazokrzemu także podlegają istotnym interwencjom rządowym, oraz odniesiono się do danych OECD, które wskazują, że rząd ChRL wprowadził ograniczenia wywozowe w formie wymogu uzyskania zezwolenia w odniesieniu do koksu i węgla koksowego oraz w formie należności celnych wywozowych od odpadów metalowych i złomu.

(44)

Jeżeli chodzi o egzekwowanie przepisów dotyczących upadłości, prawa spółek i prawa rzeczowego, we wniosku stwierdzono, że wydaje się, iż chiński system upadłościowy charakteryzuje się systematycznym niedostatecznie rygorystycznym egzekwowaniem przepisów. Niedociągnięcia w chińskim postępowaniu upadłościowym zniechęcają do składania wniosków o ogłoszenie upadłości. Ponadto rola państwa często ma bezpośredni wpływ na rezultat postępowania. Niedociągnięcia pojawiają się również w dziedzinie prawa własności gruntów i prawa do użytkowania gruntów w Chinach, ponieważ przepisy dotyczące przydzielania gruntów po cenach rynkowych są nagminnie naruszane. Wiadomo również, że przy przydzielaniu gruntów władze realizują cele polityczne, takie jak wdrażanie planów gospodarczych. Ponadto KPCh uznała przyznawanie praw do użytkowania gruntów za ważną zachętę dla przedsiębiorstw do angażowania się w fuzje i przejęcia. We wniosku odniesiono się również do sprawozdania, w którym opisano, jak chińskie otoczenie regulacyjne zostało zaprojektowane w taki sposób, aby sektorowi przemysłowemu, w szczególności przedsiębiorstwom metalurgicznym, można było sprzedawać grunty po niższych cenach w celu przyciągnięcia projektów inwestycyjnych.

(45)

Jeżeli chodzi o zniekształcenie kosztów wynagrodzeń, we wniosku wskazano, że Chiny nie ratyfikowały szeregu konwencji MOP, w szczególności konwencji dotyczących wolności zrzeszania się i rokowań zbiorowych. Z tego powodu ograniczenia praw pracowników do tworzenia związków zawodowych utrudniają kształtowanie się wynagrodzeń na zasadach rynkowych w ChRL. We wniosku wspomniano również, że zgodnie z chińskim prawem istnieje tylko jedna organizacja branżowa, która poza tym nie jest niezależna od państwa. Dodatkowo poleganie na systemie rejestracji gospodarstw domowych ogranicza mobilność chińskiej siły roboczej i są dowody potwierdzające dotacje mające stabilizować zatrudnienie.

(46)

Ponadto chiński system finansowy charakteryzuje się silną pozycją banków będących własnością państwa, które kierują się prawnym obowiązkiem podejmowania decyzji zgodnie z polityką państwa i w których najwyższe stanowiska kierownicze są ostatecznie obsadzane przez KPCh. Ratingi obligacji i ratingi kredytowe również są zazwyczaj zniekształcone z takich powodów jak strategiczne znaczenie przedsiębiorstwa dla rządu ChRL oraz siła ewentualnych dorozumianych gwarancji rządowych.

(47)

Po drugie, w poprzednich dochodzeniach dotyczących sektora żelazokrzemu w Chinach (15) Komisja stwierdziła występowanie znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego. W toku tych dochodzeń Komisja ustaliła, że w Chinach dochodzi do istotnej interwencji rządowej, co zakłóca proces skutecznej alokacji zasobów zgodnie z zasadami rynkowymi (16). W szczególności Komisja stwierdziła, że w sektorze żelazokrzemu znaczna część przedsiębiorstw nadal stanowi własność rządu ChRL w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego (17), a ponadto rząd ChRL dysponuje również możliwością ingerowania w ceny i koszty dzięki obecności przedstawicieli państwa w przedsiębiorstwach w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) tiret drugie rozporządzenia podstawowego (18). Komisja ustaliła również, że obecność i ingerencja przedstawicieli państwa na rynkach finansowych, a także w obszarze dostaw surowców i czynników produkcji wywołuje dodatkowe zakłócenia działania rynku. Ogólnie rzecz biorąc, w ramach systemu planowania funkcjonującego w Chinach zasoby są kierowane do sektorów uznawanych przez rząd ChRL za strategiczne lub politycznie istotne z innych względów, a nie rozdzielane zgodnie z mechanizmami rynkowymi (19). Komisja stwierdziła ponadto, że przepisy chińskiego prawa upadłościowego i prawa rzeczowego nie funkcjonują w prawidłowy sposób w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) tiret czwarte rozporządzenia podstawowego, co prowadzi do zakłóceń wynikających w szczególności z utrzymywania niewypłacalnych przedsiębiorstw na rynku oraz z przydzielania praw użytkowania gruntów w Chinach (20). Podobnie Komisja stwierdziła zakłócenia w kosztach wynagrodzeń w sektorze żelazokrzemu w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) tiret piąte rozporządzenia podstawowego (21), jak również zakłócenia na rynkach finansowych w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) tiret szóste rozporządzenia podstawowego, w szczególności pod względem dostępu przedsiębiorców do kapitału w Chinach (22).

(48)

Po trzecie, w toku ostatniego przeglądu wygaśnięcia dotyczącego produktu objętego przeglądem (23) Komisja stwierdziła istnienie znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego. Komisja nie ma wiedzy o żadnych istotnych zmianach strukturalnych w Chinach, w ujęciu ogólnym ani w odnośnym sektorze, które mogłyby wpłynąć na ten wniosek.

(49)

Po czwarte, dodatkowe dowody dostępne w sprawozdaniu (24), przygotowanym przez Komisję na podstawie art. 2 ust. 6a lit. c) rozporządzenia podstawowego, wskazywały na istnienie znaczących zakłóceń również w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

(50)

Po piąte, w obecnym dochodzeniu rząd ChRL ani producenci eksportujący nie przedstawili żadnych przeciwnych dowodów ani argumentów.

(51)

W związku z powyższym z dostępnych dowodów wynika, że ceny i koszty produktu objętego przeglądem, w tym koszty surowców, energii i pracy, nie wynikają z działania sił rynkowych, ponieważ wywiera na nie wpływ istotna interwencja rządowa w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego, na co wskazuje rzeczywisty lub potencjalny wpływ co najmniej jednego istotnego elementu spośród wymienionych. Na tej podstawie i wobec braku jakiejkolwiek współpracy ze strony rządu ChRL i producentów eksportujących Komisja stwierdziła, że w celu ustalenia wartości normalnej w tym przypadku nie jest właściwe stosowanie cen i kosztów krajowych. W związku z tym Komisja przystąpiła do konstruowania wartości normalnej wyłącznie na podstawie kosztów produkcji i sprzedaży odzwierciedlających niezniekształcone ceny lub wartości odniesienia, czyli, w tym przypadku, na podstawie odpowiednich kosztów produkcji i sprzedaży w odpowiednim reprezentatywnym kraju, zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego.

(52)

Wyboru reprezentatywnego kraju dokonano na podstawie następujących kryteriów określonych w art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego:

(53)

Jak wyjaśniono w motywie 34, Komisja wydała 21 listopada 2025 r. notę do akt dotyczącą źródeł do celów określenia wartości normalnej: notę o odpowiednich źródłach. W nocie tej opisano między innymi fakty i dowody leżące u podstaw powyższych kryteriów. W nocie tej Komisja poinformowała zainteresowane strony o zamiarze rozważenia wykorzystania Brazylii jako odpowiedniego reprezentatywnego kraju w niniejszej sprawie, jeżeli zostanie potwierdzone istnienie znaczących zakłóceń zgodnie z art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego.

(54)

W nocie o odpowiednich źródłach Komisja wskazała Brazylię jako państwo o podobnym poziomie rozwoju gospodarczego jak Chiny, tzn. jest ona sklasyfikowana przez Bank Światowy jako państwo o „wyższym średnim dochodzie” na podstawie dochodu narodowego brutto.

(55)

Ustalono ponadto, że produkt objęty przeglądem produkuje się w Brazylii w znacznych ilościach na regionalnie lub globalnie konkurencyjnym rynku oraz w podobnym procesie produkcji jak w Chinach.

(56)

W nocie dotyczącej czynników produkcji Komisja dokładnie przeanalizowała wszystkie istotne dane dostępne w aktach dotyczące czynników produkcji w Brazylii oraz zauważyła, co następuje:

(57)

W świetle powyższych ustaleń Komisja poinformowała zainteresowane strony w nocie dotyczącej czynników produkcji, że zamierza wykorzystać Brazylię jako odpowiedni reprezentatywny kraj zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego w celu uzyskania niezniekształconych cen lub wartości odniesienia na potrzeby obliczenia wartości normalnej. Zainteresowane strony zaproszono do przedstawienia uwag na temat stosowności wyboru Brazylii jako reprezentatywnego kraju.

(58)

Wnioskodawca przedstawił uwagi dotyczące produktu ubocznego, jakim jest żużel żelazokrzemowy, którego cenę uznano za znacznie wyższą niż cena zaproponowana we wniosku o dokonanie przeglądu i cena na rynku unijnym, ponieważ kod CN 2621 90 00 , do którego klasyfikuje się żużel żelazokrzemowy, obejmuje inne produkty, co skutkuje zakłóceniem średniej ceny. Wnioskodawca zaproponował zatem pominięcie ceny tego produktu ubocznego i uwzględnienie odnośnych przychodów poprzez zastosowanie zamiast tego odsetka całkowitych kosztów produkcji.

(59)

Komisja oceniła uwagi wnioskodawcy. W świetle otrzymanych uwag Komisja zmieniła swoje podejście i ustaliła niezniekształconą wartość żużla żelazokrzemowego jako średnią cenę z faktur wystawionych przez producenta unijnego dwóm z jego klientów niepowiązanych w Unii.

(60)

Po ustaleniu na podstawie wszystkich powyższych elementów, że Brazylia jest jedynym dostępnym odpowiednim reprezentatywnym krajem, nie było potrzeby przeprowadzenia oceny poziomu ochrony socjalnej i ochrony środowiska zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze zdanie ostatnie rozporządzenia podstawowego.

(61)

Biorąc pod uwagę wyniki powyższej analizy, Komisja uznała, że Brazylia spełniała kryteria przewidziane w art. 2 ust. 6a lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia podstawowego pozwalające uznać ją za odpowiedni reprezentatywny kraj.

(62)

W nocie o odpowiednich źródłach Komisja podała wykaz czynników produkcji, takich jak materiały, energia i nakłady pracy, wykorzystywanych przez producentów eksportujących do produkcji produktu objętego przeglądem i wezwała zainteresowane strony do zgłaszania uwag i przedstawienia łatwo dostępnych informacji na temat niezniekształconych wartości każdego z czynników produkcji wymienionych w tej nocie.

(63)

Komisja stwierdziła, że na potrzeby skonstruowania wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego skorzysta z bazy danych GTA w celu ustalenia poziomu niezniekształconych kosztów większości czynników produkcji, w szczególności surowców. Ponadto Komisja stwierdziła, że w celu ustalenia niezniekształconych kosztów pracy (27) i energii (28) wykorzysta bazy danych statystycznych, odpowiednio, IBGE i SGB.

(64)

Komisja stwierdziła także, że aby ustalić koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zysk, wykorzysta dane Orbis i dane finansowe brazylijskiego producenta produktu objętego postępowaniem, jak określono w motywach 73-75 poniżej.

(65)

Wobec braku współpracy ze strony chińskich producentów eksportujących Komisja przy ustalaniu czynników produkcji wykorzystywanych do wytwarzania żelazokrzemu oparła się na informacjach przekazanych przez wnioskodawców.

(66)

Biorąc pod uwagę wszystkie informacje zawarte we wniosku, w celu określenia wartości normalnej zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego zidentyfikowano następujące czynniki produkcji i ich źródła:

Tabela 1

Czynniki produkcji używane do wytworzenia żelazokrzemu

(67)

Aby ustalić niezniekształconą cenę surowców dostarczanych do zakładu producenta reprezentatywnego kraju, Komisja jako podstawę wykorzystała średnią ważoną cenę importową stosowaną przy przywozie do reprezentatywnego kraju podaną w GTA, do której dodano należności celne przywozowe i koszty transportu. Cenę importową w reprezentatywnym kraju obliczono jako średnią ważoną cenę jednostkowych produktów przywożonych ze wszystkich państw trzecich z wyjątkiem Chin i państw, które nie są członkami WTO, wymienionych w załączniku 1 do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/755 (30).

(68)

Komisja postanowiła wykluczyć przywóz z Chin do reprezentatywnego kraju, ponieważ w motywie 51 uznała, że oparcie się na cenach i kosztach krajowych w Chin nie jest odpowiednim rozwiązaniem z uwagi na występowanie znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego. Biorąc pod uwagę, że nie ma dowodów wskazujących na to, że te same zakłócenia nie mają w równym stopniu wpływu na produkty przeznaczone na wywóz, Komisja uznała, że te same zakłócenia miały wpływ na ceny eksportowe. Po wykluczeniu przywozu z Chin do Brazylii wielkość przywozu z innych państw trzecich pozostała reprezentatywna.

(69)

Jeżeli chodzi o kwarc, po wydaniu noty o odpowiednich źródłach Komisja zauważyła, że cena importowa tego surowca w Brazylii była nadmiernie wysoka. W związku z tym Komisja postanowiła w zamian uwzględnić międzynarodowe wartości odniesienia i w celu ustalenia niezniekształconej wartości kwarcu wzięła pod uwagę jego przywóz ze wszystkich państw wywozu do wszystkich państw przywozu, z wykluczeniem Chin i państw niebędących członkami WTO.

(70)

Zazwyczaj do tych cen importowych należy dodać również ceny transportu krajowego. Biorąc jednak pod uwagę charakter przedmiotowego przeglądu wygaśnięcia, który koncentruje się na ustaleniu, czy dumping nadal miał miejsce w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym lub mógłby ponownie wystąpić, a nie na ustaleniu jego dokładnej wielkości, Komisja zdecydowała, że dostosowania w odniesieniu do transportu krajowego nie są konieczne. Takie dostosowania skutkowałyby jedynie wzrostem wartości normalnej, a w konsekwencji wyższym marginesem dumpingu.

(71)

IBGE (31) publikuje szczegółowe informacje na temat wynagrodzeń w poszczególnych sektorach gospodarki Brazylii. Komisja wykorzystała najnowsze dostępne dane statystyczne za 2023 r. dotyczące średnich kosztów pracy w przemyśle metalurgicznym w Brazylii.

(72)

Ceny energii elektrycznej dla przedsiębiorstw (odbiorców przemysłowych) w Brazylii publikuje SGB. W nocie o odpowiednich źródłach Komisja wykorzystała dostępne wówczas dane, którymi były ceny energii elektrycznej dla odbiorców przemysłowych za 2023 r. Komisja ustaliła jednak, że później udostępniono ceny energii elektrycznej dla odbiorców przemysłowych za 2024 r., w związku z czym wykorzystała dane dotyczące okresu objętego dochodzeniem przeglądowym w odpowiednim zakresie zużycia wyrażonym w kWh (32).

(73)

Zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego „[s]konstruowana wartość normalna obejmuje niezniekształconą i odpowiednią kwotę kosztów administracyjnych, kosztów sprzedaży i kosztów ogólnych oraz zyski”. Ponadto należy ustalić wartość pośrednich kosztów produkcji w celu pokrycia kosztów niewliczonych do czynników produkcji, o których mowa powyżej.

(74)

Aby ustalić niezniekształconą wartość pośrednich kosztów produkcji oraz biorąc pod uwagę brak współpracy ze strony producentów eksportujących, Komisja wykorzystała dostępne fakty zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego. W związku z tym Komisja ustaliła stosunek pośrednich kosztów produkcji do całkowitych kosztów produkcji i pracy na podstawie danych dostarczonych przez wnioskodawcę. Następnie odsetek ten zastosowano w stosunku do niezniekształconej wartości kosztów produkcji, aby uzyskać niezniekształconą wartość pośrednich kosztów produkcji.

(75)

Aby ustalić koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne, Komisja wykorzystała dane finansowe brazylijskiego producenta Companhia de Ferro Ligas da Bahia - Ferbasa („Ferbasa”) za rok obrotowy 2024.

(76)

Na podstawie powyższego Komisja skonstruowała wartość normalną dla każdego rodzaju produktu na podstawie ceny ex-works zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego.

(77)

Po pierwsze, Komisja ustaliła wartość niezniekształconych kosztów produkcji. Wobec braku współpracy ze strony producentów eksportujących Komisja oparła się na dostarczonych przez wnioskodawcę we wniosku o dokonanie przeglądu informacjach dotyczących zużycia każdego czynnika (materiałów i pracy) używanego w produkcji żelazokrzemu. Powyższe wskaźniki dotyczące zużycia przekazane przez wnioskodawcę zostały sprawdzone podczas wizyt weryfikacyjnych u objętych próbą producentów unijnych. Komisja pomnożyła te wskaźniki konsumpcji przez niezniekształcone koszty jednostkowe zaobserwowane w Brazylii, co opisano w sekcji 3.1.2.6 powyżej.

(78)

Po ustaleniu niezniekształconych kosztów produkcji Komisja dodała pośrednie koszty produkcji, koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zysk, jak wskazano w motywach 74 i 75. Pośrednie koszty produkcji ustalono na podstawie danych dostarczonych przez wnioskodawcę. Koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zysk określono na podstawie sprawozdania finansowego Ferbasa za 2024 r. zgodnie z informacjami ze zbadanego sprawozdania finansowego przedsiębiorstwa. Komisja dodała następujące pozycje do niezniekształconych kosztów produkcji:

(79)

Na tej podstawie Komisja skonstruowała wartość normalną dla każdego rodzaju produktu na podstawie ceny ex-works zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego.

(80)

Ustalona w ten sposób wartość normalna wynosiła 3 094,79 EUR/t.

(81)

Wobec braku współpracy ze strony producentów eksportujących w Chinach Komisja określiła cenę eksportową na podstawie danych Eurostatu dotyczących cen CIF, skorygowanych do poziomu cen ex-works. Podobnie jak w ramach podejścia przyjętego w poprzednim przeglądzie wygaśnięcia najpierw pobrano z bazy danych Eurostatu dotyczącej przywozu wielkości przywozu w odniesieniu do trzech kodów CN objętych przedmiotowym przeglądem, a następnie kody CN 7202 29 10 i 7202 29 90 dostosowano do zawartości krzemu dla kodu CN 7202 21 00 (75?%). Wielkości przywozu tych kodów CN zostały zagregowane i zważone w celu uzyskania jednej średniej.

(82)

Na tej podstawie wielkość przywozu z Chin w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym wyniosła jednak 788 ton, co odpowiada 0,1?% całkowitej konsumpcji w Unii.

(83)

Komisja uznała, że ta nieznaczna wielkość nie może stanowić podstawy do analizy kontynuacji dumpingu. W związku z tym Komisja przeanalizowała w następnej sekcji prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu.

(84)

Komisja zbadała, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu w przypadku uchylenia środków. W tym względzie Komisja przeanalizowała związek między wartością normalną w Chinach a cenami eksportowymi przy wywozie do państw trzecich, moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w Chinach oraz atrakcyjność rynku unijnego.

(85)

W związku z brakiem współpracy ze strony rządu ChRL i producentów eksportujących z Chin badanie to opierało się na informacjach, do jakich miała dostęp Komisja, tzn. na informacjach przedstawionych we wniosku o dokonanie przeglądu i informacjach z innych dostępnych źródeł, takich jak baza danych GTA.

(86)

Wobec braku współpracy ze strony producentów eksportujących z Chin Komisja nie mogła ustalić ceny eksportowej stosowanej przy przywozie do Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. W związku z tym Komisja porównała wartość normalną ustaloną w motywie 80 z chińską ceną eksportową w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym stosowaną w wywozie do pięciu głównych miejsc przeznaczenia wywozu z Chin (33), podaną w bazie danych GTA. Ceny te dostosowano do poziomu ex-works.

(87)

Ceny eksportowe na poziomie ex-works wynosiły od 824 EUR/t do 881 EUR/t. Te ceny eksportowe były znacznie (70-75 %) niższe od obliczonej wartości normalnej, wskazanej w motywie 80. Komisja uznała zatem za prawdopodobne, że jeżeli obecne środki miałyby zostać uchylone, chińscy producenci eksportujący zaczęliby dokonywać wywozu do Unii po cenach dumpingowych.

(88)

Z informacji zawartych w aktach sprawy wynika, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym Chiny miały znaczną nadwyżkę mocy produkcyjnych. Według danych przedstawionych we wniosku o dokonanie przeglądu szacowane moce produkcyjne w Chinach wynoszą około 10 mln ton rocznie, przy czym całkowita produkcja w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym była równa 5,5 mln ton. Wolne moce produkcyjne w Chinach szacuje się na około 4,5 mln ton rocznie. Na podstawie konsumpcji w Unii, podanej w motywie 112, Komisja zauważyła, że chińscy producenci dysponują więc wystarczającymi wolnymi mocami produkcyjnymi, aby potencjalnie obsłużyć rynek unijny nawet dziewięciokrotnie.

(89)

Komisja porównała chińskie ceny sprzedaży do pięciu głównych miejsc przeznaczenia wywozu żelazokrzemu z Chin, jak opisano w motywie 86, ze średnią ceną sprzedaży przemysłu Unii w Unii, wskazaną w motywie 138. Analiza wykazała, że ceny eksportowe stosowane w wywozie do państw trzecich były średnio o 16 % niższe niż średnia cena sprzedaży przemysłu Unii w Unii.

(90)

W związku z tym Komisja stwierdziła, że w porównaniu z innymi rynkami eksportowymi rynek unijny jest dla chińskich producentów bardzo atrakcyjny.

(91)

Komisja zauważyła również, że rynek unijny jest, po Chinach, drugim największym jednolitym rynkiem pod względem konsumpcji (34), i uznała, że duży rozmiar rynku unijnego jest atrakcyjnym czynnikiem dla każdego państwa o ogromnych wolnych mocach produkcyjnych, w tym Chin.

(92)

Na podstawie ustaleń przedstawionych w motywach 86-92 Komisja uznała, że uchylenie obecnych środków prawdopodobnie doprowadziłoby do ponownego wystąpienia dumpingu w przywozie chińskiego żelazokrzemu na rynek unijny.

(93)

Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym miał miejsce dumping i czy ewentualne wygaśnięcie obowiązujących środków mogłoby doprowadzić do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu.

(94)

Komisja zauważyła, że po 24 lutego 2022 r., w odpowiedzi na agresję militarną Rosji wobec Ukrainy, Unia wprowadziła w odniesieniu do Rosji sankcje w postaci zakazów handlowych. W dniu 18 grudnia 2023 r., w ramach 12. pakietu sankcji (35), unijnymi sankcjami wobec Rosji objęto także żelazokrzem. W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym i po wprowadzeniu sankcji przywóz produktu objętego przeglądem z Rosji do Unii praktycznie zanikł. Według danych statystycznych Eurostatu w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym nie odnotowano żadnego przywozu żelazokrzemu z Rosji, a najwyższy poziom przywozu w okresie badanym, około 1 900 ton, osiągnięto w 2022 r. W związku z tym przywóz żelazokrzemu z Rosji stanowił 0,0?% udziału w całym rynku unijnym w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

(95)

Jak wspomniano w motywie 17, żaden z rosyjskich producentów eksportujących nie współpracował w ramach przedmiotowego dochodzenia. W związku z tym Komisja powiadomiła władze Rosji, że z uwagi na brak współpracy Komisja może zastosować art. 18 rozporządzenia podstawowego i oprzeć swoje ustalenia dotyczące kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody w odniesieniu do eksporterów/producentów w Rosji na dostępnych faktach. Komisja nie otrzymała od rządu Rosji żadnych uwag ani argumentów dotyczących zastosowania art. 18 rozporządzenia podstawowego.

(96)

W związku z tym, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, ustalenia dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu oparto na dostępnych faktach, w szczególności na informacjach zawartych we wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia i informacjach przedłożonych przez zainteresowane strony, w połączeniu z innymi źródłami informacji, takimi jak statystyki handlowe Eurostatu i GTA dotyczące przywozu i wywozu, dane statystyczne pochodzące ze specjalistycznych stron internetowych, takich jak Metal Expert, oraz raportów niezależnych ekspertów, takich jak AlloyMetrics.

(97)

Jak wspomniano w motywie 96 powyżej, ze względu na brak współpracy ze strony producentów eksportujących w Rosji do ustalenia wartości normalnej Komisja wykorzystała dostępne fakty. W tym celu Komisja użyła danych o cenach krajowych dostarczonych przez wnioskodawcę we wniosku o dokonanie przeglądu, które uzupełniono dodatkowymi danymi przekazanymi przez wnioskodawcę w odniesieniu do całego okresu objętego dochodzeniem przeglądowym.

(98)

Na tej podstawie wartość normalną w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym ustalono na 1 250 EUR/t.

(99)

W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym nie prowadzono wywozu produktu objętego postępowaniem z Rosji do Unii. W związku z tym Komisja przeanalizowała prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu.

(100)

Z uwagi na brak wywozu produktu objętego postępowaniem z Rosji do Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym Komisja zbadała, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu w przypadku uchylenia środków. W tym względzie Komisja przeanalizowała związek między cenami eksportowymi przy wywozie do państw trzecich a cenami w Rosji, moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w Rosji oraz atrakcyjność rynku unijnego.

(101)

Komisja porównała wartość normalną, ustaloną zgodnie z motywem 98, z rosyjską ceną eksportową przy wywozie do pięciu głównych miejsc przeznaczenia wywozu z Rosji (36) w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, podaną w bazie danych GTA. Podobnie jak w ramach podejścia przyjętego w poprzednim przeglądzie wygaśnięcia i jak opisano też w motywie 81, najpierw pobrano z bazy danych GTA wielkości przywozu w odniesieniu do trzech kodów CN objętych przedmiotowym przeglądem, a następnie kody CN 7202 29 10 i 7202 29 90 dostosowano do zawartości krzemu dla kodu CN 7202 21 00 (75?%). Wielkości przywozu tych kodów CN zostały zagregowane i zważone w celu uzyskania jednej średniej. Ceny te dostosowano do poziomu ex-works. Ceny eksportowe na poziomie ex-works wynosiły od 967 EUR/t do 1 066 EUR/t. Porównanie, na poziomie ex-works, wartości normalnej z rosyjskimi cenami eksportowymi wykazało, że rosyjskie ceny eksportowe były średnio o 19 % niższe niż rosyjska wartość normalna.

(102)

Ze względu na brak współpracy ze strony rosyjskich producentów eksportujących moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne w Rosji ustalono na podstawie dostępnych faktów, w szczególności informacji dostarczonych przez wnioskodawcę, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.

(103)

Na podstawie danych przedstawionych we wniosku o dokonanie przeglądu całkowitą produkcję w Rosji oszacowano na 296 000 ton w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym (37), przy konsumpcji krajowej wynoszącej 127 000 ton i wywozie na poziomie 169 000 ton. Wnioskodawca ustalił, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym całkowite moce produkcyjne w Rosji wynosiły 835 000 ton, a rosyjskie wolne moce produkcyjne sięgały 65?%, czyli 539 000 ton, co przewyższa całkowitą konsumpcję w Unii.

(104)

Tak więc na podstawie dostępnych faktów wolne moce produkcyjne Rosji w odniesieniu do żelazokrzemu wynosiły 539 000 ton, czyli były wyższe niż całkowita konsumpcja w Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Komisja uznała zatem za prawdopodobne, że w przypadku wygaśnięcia środków część tych wolnych mocy produkcyjnych zostałaby skierowana na rynek unijny.

(105)

Komisja porównała rosyjskie ceny sprzedaży do pięciu głównych miejsc przeznaczenia wywozu żelazokrzemu z Rosji ze średnią ceną sprzedaży przemysłu Unii w Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Analiza wykazała, że rosyjskie ceny eksportowe stosowane w wywozie do państw trzecich były średnio o 21 % niższe niż średnia cena sprzedaży przemysłu Unii w Unii. W związku z tym Komisja stwierdziła, że w porównaniu z innymi rynkami eksportowymi Unia jest dla rosyjskich producentów bardzo atrakcyjnym rynkiem.

(106)

Ponadto Komisja zauważyła również, że Unia jest, po Chinach, drugim największym jednolitym rynkiem pod względem konsumpcji (38), i uznała, że duży rozmiar rynku unijnego jest atrakcyjnym czynnikiem dla każdego państwa o ogromnych wolnych mocach produkcyjnych, w tym Rosji.

(107)

Na podstawie ustaleń przedstawionych w motywach 102-107 Komisja uznała, że uchylenie obecnych środków prawdopodobnie doprowadziłoby do ponownego wystąpienia dumpingu w przywozie rosyjskiego żelazokrzemu na rynek unijny.

(108)

Produkt podobny był wytwarzany w okresie badanym przez pięciu producentów w Unii. Producenci ci reprezentują przemysł Unii w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

(109)

Zgodnie z ustaleniami całkowita produkcja unijna w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym wyniosła około 132 378 ton. Komisja ustaliła tę wartość na podstawie wszystkich dostępnych informacji dotyczących przemysłu Unii, takich jak dane przekazane przez wnioskodawcę i zweryfikowane dane dostarczone przez objętych próbą producentów unijnych. Jak wskazano w motywie 13, do próby wybrano dwóch producentów unijnych, którzy odpowiadają za 65-75 % całkowitej unijnej produkcji produktu podobnego.

(110)

Komisja ustaliła konsumpcję w Unii na podstawie łącznej sprzedaży producentów unijnych i łącznego przywozu do Unii, według danych z bazy COMEXT. Najpierw pobrano z bazy danych Eurostatu dotyczącej przywozu wielkości przywozu w odniesieniu do trzech kodów CN objętych przedmiotowym przeglądem, a następnie kody CN 7202 29 10 i 7202 29 90 dostosowano do zawartości krzemu dla kodu CN 7202 21 00 (75?%). Wielkość przywozu tych kodów CN została zagregowana i zważona, aby uzyskać jedną średnią, zgodnie z podejściem zastosowanym w poprzednim przeglądzie wygaśnięcia.

(111)

Konsumpcja w Unii kształtowała się w sposób opisany w tabeli 2 poniżej; rynek sprzedaży wewnętrznej był zerowy w okresie badanym i znikomy w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

Tabela 2

Konsumpcja w Unii (w tonach)

(112)

Konsumpcja żelazokrzemu w Unii kształtowała się zgodnie z popytem w przemyśle motoryzacyjnym i żeliwnym, które są głównymi rynkami niższego szczebla. W okresie badanym konsumpcja ogółem spadała z roku na rok i obniżyła się o 19 % w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym w porównaniu z 2021 r.

(113)

Komisja ustaliła wielkość przywozu na podstawie danych pochodzących z bazy COMEXT na poziomie kodu TARIC. Udział tego przywozu w rynku określono na podstawie jego wielkości w porównaniu z całkowitą konsumpcją w Unii.

(114)

Przywóz do Unii z państw, których dotyczy postępowanie, kształtował się następująco:

Tabela 3

Wielkość przywozu (w tonach) i udział w rynku

(115)

W okresie badanym przywóz z Chin i Rosji miał znikomą skalę; wyjątkiem był rok 2022 r., co wynikało z wyjątkowo dużego popytu po pandemii COVID-19.

(116)

Komisja ustaliła ceny importowe stosowane przy wywozie z państw, których dotyczy postępowanie, na podstawie bazy danych COMEXT.

(117)

Średnia ważona cena (39) przywozu do Unii z państw, których dotyczy postępowanie, kształtowała się następująco:

Tabela 4

Ceny importowe (w EUR/t)

(118)

Ceny importowe stosowane w wywozie z Chin i Rosji wzrosły w okresie badanym, w szczególności w 2022 r. Biorąc jednak pod uwagę znikomą wielkość przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, Komisja uznała, że z tych cen importowych nie można wyciągnąć żadnych wymiernych wniosków. Z tego samego powodu Komisja nie przeprowadziła analizy podcięcia cenowego na podstawie cen importowych wywozu z państw, których dotyczy postępowanie, według danych z bazy COMEXT.

(119)

Przywóz żelazokrzemu z państw trzecich innych niż Chiny i Rosja pochodził głównie z Norwegii, Islandii, Kazachstanu i Brazylii.

(120)

Łączna wielkość przywozu do Unii (40) oraz udział w rynku i trendy cenowe dotyczące przywozu żelazokrzemu z innych państw trzecich kształtowały się następująco:

Tabela 5

Przywóz z państw trzecich

(121)

Całkowita wielkość przywozu utrzymywała się na stałym poziomie w latach 2021-2023, a następnie spadła (-17?% w porównaniu z 2021 r.) w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Norwegia utrzymała pozycję państwa wiodącego pod względem wywozu do Unii, z udziałem w rynku przekraczającym 26?% w latach 2021-2023, który w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym wzrósł nawet powyżej 33?%.

(122)

Ogólnie cena przywozu żelazokrzemu do Unii gwałtownie wzrosła w 2022 r. - o 77 % w porównaniu z 2021 r. - po czym w kolejnych dwóch latach spadała i w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym osiągnęła taki sam poziom jak w 2021 r. Wahania cenowe wynikały ze wzrostu cen energii i ograniczeń w handlu międzynarodowym spowodowanych pandemią COVID-19.

(123)

Ocena sytuacji gospodarczej przemysłu Unii obejmowała ocenę wszystkich wskaźników ekonomicznych oddziałujących na stan przemysłu Unii w okresie badanym.

(124)

Jak wspomniano w motywie 13, w celu oceny warunków ekonomicznych przemysłu Unii zastosowano kontrolę wyrywkową.

(125)

W celu określenia szkody Komisja wprowadziła rozróżnienie między makroekonomicznymi i mikroekonomicznymi wskaźnikami szkody. Komisja oceniła wskaźniki makroekonomiczne na podstawie danych zawartych we wniosku o dokonanie przeglądu, odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu udzielonych przez dwóch producentów unijnych objętych próbą. Komisja oceniła wskaźniki mikroekonomiczne na podstawie danych przedstawionych w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu, udzielonych przez objętych próbą producentów unijnych. Oba zestawy danych uznano za reprezentatywne dla sytuacji gospodarczej przemysłu Unii.

(126)

Do wskaźników makroekonomicznych zalicza się: produkcję, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wielkość sprzedaży, udział w rynku, wzrost, zatrudnienie, wydajność, wielkość marginesu dumpingu oraz poprawę sytuacji po wcześniejszym dumpingu.

(127)

Do wskaźników mikroekonomicznych zalicza się: średnie ceny jednostkowe, koszt jednostkowy, koszty pracy, zapasy, rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału.

(128)

Całkowita produkcja unijna, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 6

Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

(129)

Jeśli porównać okres objęty dochodzeniem przeglądowym z 2021 r., wielkość produkcji przemysłu Unii obniżyła się o 29 %, tj. znacznie bardziej niż konsumpcja (której spadek wyniósł -19?%). Unijne moce produkcyjne utrzymywały się na stałym poziomie w latach 2021-2023, a następnie zmalały o 10 % w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym.

(130)

Wykorzystanie mocy produkcyjnych, wyrażone jako stosunek rzeczywistej produkcji do mocy produkcyjnych, w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym obniżyło się o 22 % w wyniku zmniejszenia wielkości produkcji i pomimo spadku ogólnych mocy produkcyjnych.

(131)

Wielkość sprzedaży i udział przemysłu Unii w rynku kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 7

Wielkość sprzedaży i udział w rynku

(132)

Od początku okresu badanego do 2023 r. wielkość sprzedaży przemysłu Unii spadła o 46 %. W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym przemysł Unii częściowo odzyskał utraconą wielkość sprzedaży i udział w rynku. W okresie badanym udział przemysłu Unii w rynku zmniejszył się jednak o 2,2 punktu procentowego w porównaniu z 2021 r., podczas gdy wielkość jego sprzedaży na rynku unijnym również znacznie spadła - o 25 %.

(133)

W okresie badanym rynek żelazokrzemu w Unii się zmniejszył - produkcja i wykorzystanie mocy produkcyjnych obniżyły się o, odpowiednio, 29?% i 22 %, a wielkość sprzedaży zmalała o 25 %, przy czym szczytowy spadek wyniósł 46?% w 2023 r. Ogólne zmniejszenie się rynku unijnego negatywnie wpłynęło na zdolność przemysłu Unii do utrzymania zdrowej sytuacji finansowej.

(134)

Zatrudnienie i wydajność kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 8

Zatrudnienie i wydajność

(135)

Zatrudnienie utrzymywało się na stałym poziomie w latach 2021-2023 i wzrosło o 6 % w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Wydajność, wyrażona jako stosunek wielkości produkcji do liczby ekwiwalentów pełnego czasu pracy (EPC), kształtowała się jednak zgodnie z odnośnymi tendencjami w produkcji i zatrudnieniu, co oznaczało znaczny spadek o 33 % w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Spadek wydajności negatywnie wpłynął na zdolność przemysłu Unii do absorpcji kosztów stałych pracy.

(136)

Jak wyjaśniono w motywach 83 i 100, stwierdzenie istnienia dumpingu w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym nie było możliwe. W dochodzeniu skupiono się zatem na prawdopodobieństwie ponownego wystąpienia dumpingu w przypadku uchylenia środków antydumpingowych.

(137)

Środki antydumpingowe wprowadzone po raz pierwszy w wyniku pierwotnego dochodzenia, a następnie przedłużone w ramach poprzedniego przeglądu wygaśnięcia, jak wskazano w motywach 1 i 2, umożliwiły poprawę sytuacji przemysłu Unii po szkodzie poniesionej w wyniku wcześniejszego dumpingu i utrzymanie pozycji na rynku mimo dużej presji ze strony przywozu i innych wyzwań na rynku na przestrzeni lat.

(138)

Średnie jednostkowe ceny sprzedaży stosowane przez objętych próbą producentów unijnych wobec klientów niepowiązanych w Unii kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 9

Ceny sprzedaży i koszt produkcji w Unii (EUR/t)

(139)

Średni jednostkowy koszt produkcji przemysłu Unii znacznie zwiększył się w 2022 r., a następnie spadł w kolejnym roku, po czym ponownie istotnie wzrósł w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Te znaczne wahania wynikały z globalnych zawirowań wywołanych pandemią COVID-19, zmienności cen energii i wzrostu kosztów pracy. Na średni jednostkowy koszt produkcji oddziaływał również spadek wykorzystania mocy produkcyjnych (motyw 129) (130) i wydajności (motyw 134), ponieważ wskaźniki te zmniejszyły zdolność przemysłu Unii do absorpcji kosztów stałych.

(140)

W latach 2021-2023 średnia cena sprzedaży kształtowała się zgodnie z tendencją kosztów produkcji. W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym koszty produkcji jednak gwałtownie wzrosły, a średnia cena sprzedaży przemysłu Unii mocno spadła.

(141)

Średnie koszty pracy objętych próbą producentów unijnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 10

Średnie koszty pracy na pracownika

(142)

W okresie badanym średnie koszty pracy w przeliczeniu na EPC w przemyśle Unii zwiększyły się o 38 %. Wynikało to z dostosowania wynagrodzeń w następstwie wzrostu inflacji w tym samym okresie.

(143)

Stan zapasów objętych próbą producentów unijnych kształtował się w okresie badanym następująco:

Tabela 11

Zapasy

(144)

Wielkość zapasów żelazokrzemu w posiadaniu przemysłu Unii wzrosła w okresie badanym o 85 %, przy czym najwyższy poziom - ponad pięciokrotnie wyższy niż na początku okresu badanego - odnotowano w 2023 r. Znaczny wzrost poziomu zapasów w 2023 r. został wyjaśniony przez przemysł Unii jako koncentracja na wstępie zamówień napływających od klientów niepowiązanych w okresach, w których koszty energii były korzystniejsze.

(145)

Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje i zwrot z inwestycji objętych próbą producentów unijnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 12

Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje i zwrot z inwestycji

(146)

Komisja określiła rentowność objętych próbą producentów unijnych, wyrażając zysk netto przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego klientom niepowiązanym w Unii jako odsetek obrotów z tej sprzedaży. Rentowność wykazywała pozytywną tendencję do 2023 r., a następnie gwałtownie zmalała w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym z powodu połączonego wpływu spadku średniej ceny sprzedaży i wzrostu jednostkowych kosztów produkcji.

(147)

Przepływy środków pieniężnych netto określają zdolność producentów unijnych do samofinansowania swojej działalności. Tendencja w zakresie przepływów środków pieniężnych netto wzrosła w 2023 r., a w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym gwałtownie spadła, w porównaniu z początkiem okresu badanego o 254 %, zgodnie z tendencją rentowności przemysłu Unii.

(148)

Inwestycje przemysłu Unii w okresie badanym miały na celu głównie konserwację zakładów produkcyjnych żelazokrzemu. Inwestycje wzrosły w 2022 r. i 2023 r., ale następnie gwałtownie spadły w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, do poziomu o 19 % niższego niż w 2021 r.

(149)

Zwrot z inwestycji to procentowy stosunek zysku do wartości księgowej netto inwestycji. W okresie objętym dochodzeniem przeglądowym kształtował się on negatywnie - zmniejszył o 206 % w wyniku ponoszenia przez przemysł Unii strat w tym samym okresie.

(150)

Mimo obowiązujących środków antydumpingowych przemysł Unii nie był w dobrej sytuacji w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Udział przemysłu Unii w rynku zmniejszył się o 8 % i w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym wynosił nie więcej niż 26,9?% (w porównaniu z 29,1?% na początku okresu badanego). W okresie badanym zmniejszyła się zarówno wielkość produkcji (-29?%), jak i wielkość sprzedaży (-25?%) przemysłu Unii. Jednocześnie koszty produkcji przemysłu Unii wzrosły o 34-40 %, podczas gdy jego ceny sprzedaży na rynku unijnym spadły o 18-24 %. W rezultacie przemysł Unii, chociaż w 2021 r. osiągnął dobry zysk w wysokości 22-27 %, w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym odnotował stratę na poziomie 27-33 %.

(151)

Komisja stwierdziła, że w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym przemysł Unii poniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

(152)

W okresie badanym przemysł Unii poniósł istotną szkodę. Przywóz żelazokrzemu z Chin i Rosji w okresie badanym nie miał jednak istotnego wpływu na sytuację przemysłu Unii. Dzięki obowiązującym środkom ich udział w rynku był w całym okresie minimalny.

(153)

Jedną z głównych przyczyn szkody było obniżenie się konsumpcji w Unii o 19 % w okresie badanym. Ten spadek popytu ze strony unijnego przemysłu żelaza i stali (przy czym główną siłą napędową był sektor motoryzacyjny) doprowadził do obniżenia się wydajności i rentowności przemysłu Unii. Dwucyfrowa strata, jaką poniósł przemysł Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym, wynikała ze znacznego spadku cen sprzedaży spowodowanego znaczną konkurencją na rynku UE, na którym przemysł Unii jest tylko jednym z wielu podmiotów. Zacięta konkurencja na rynku UE nasiliła się przez spadek konsumpcji i wzrost globalnej nadwyżki mocy produkcyjnych, a ponadto przemysł Unii stanął w obliczu bardzo silnego wzrostu jednostkowych kosztów produkcji w wyniku gwałtownego wzrostu kosztów energii i pracy.

(154)

Po ostatecznym ujawnieniu rząd Rosji zgodził się z wnioskiem, że powyższe czynniki spowodowały szkodę, a ponadto wskazał na wysokie ceny energii dla przemysłu Unii w 2022 r. oraz na tzw. rygorystyczne unijne ramy regulacyjne w zakresie ochrony środowiska. Komisja przyjęła do wiadomości uwagi rządu Rosji, ale zauważyła, że twierdzenie dotyczące ponoszonych przez przemysł Unii kosztów przestrzegania przepisów w zakresie ochrony środowiska było nieuzasadnione.

(155)

Na tej podstawie Komisja stwierdziła, że przywóz z Chin i Rosji nie jest odpowiedzialny za istotną szkodę dla przemysłu Unii, ale że szkodę tę spowodowały inne czynniki, w szczególności te wymienione w motywie 153.

(156)

W związku z tym Komisja postanowiła poddać dalszej ocenie - zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego - to, czy istnieje prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody spowodowanej pierwotnie przez przywóz towarów po cenach dumpingowych z ChRL i Rosji w przypadku wygaśnięcia środków zastosowanych wobec tego przywozu.

(157)

Wobec braku współpracy ze strony jakiegokolwiek podmiotu w ChRL i Rosji Komisja, aby przeanalizować prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody spowodowanej pierwotnie przez przywóz towarów po cenach dumpingowych z ChRL i Rosji, oparła się na informacjach dostępnych w aktach sprawy. W tym względzie Komisja przeanalizowała następujące elementy w odniesieniu do państw, których dotyczy postępowanie: moce produkcyjne i wolne moce produkcyjne, atrakcyjność rynku unijnego oraz wpływ zwiększonej wielkości przywozu z Chin i Rosji na przemysł Unii.

(158)

Jak stwierdzono w motywach 88 i 104, Komisja ustaliła, że Chiny i Rosja mają znaczną nadwyżkę mocy produkcyjnych w zakresie żelazokrzemu, która może pokryć konsumpcję w Unii kilkukrotnie. W przypadku wygaśnięcia środków te wolne moce produkcyjne mogłyby zostać wykorzystane do wywozu do Unii.

(159)

Jak wskazano w motywach 90 i 106, średnie ceny sprzedaży przemysłu Unii w Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym były znacznie wyższe niż średnie ceny sprzedaży chińskich i rosyjskich producentów eksportujących na pięciu głównych rynkach przeznaczenia wywozu. Ponadto duży rozmiar rynku unijnego - drugiego co do wielkości rynku na świecie - sprawia, że jest on jeszcze bardziej atrakcyjny. Przekierowanie wywozu do Unii jest zatem prawdopodobne, jeżeli nie będą obowiązywać żadne środki.

(160)

W przypadku wygaśnięcia środków przemysł Unii stanie w obliczu istotnego wzrostu przywozu żelazokrzemu z Chin i Rosji. Prawdopodobne pojawienie się w Unii dużych wielkości przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, po znacznie niższych cenach zmusiłoby więc przemysł Unii do dalszego zmniejszenia wielkości produkcji. Ponieważ w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym przemysł Unii już ponosił znaczne straty, jego niezdolność do konkurowania z takim napływem taniego przywozu towarów po cenach dumpingowych zagroziłaby jego dalszemu istnieniu.

(161)

Wobec powyższego Komisja stwierdziła, że uchylenie środków najprawdopodobniej doprowadziłoby do znacznego wzrostu przywozu towarów z Chin i Rosji po wyrządzających szkodę cenach dumpingowych, a tym samym do zwiększenia szkody, jaką ponosi przemysł Unii.

(162)

Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy utrzymanie obowiązujących środków antydumpingowych nie zaszkodzi interesom Unii jako całości. Interes Unii określono na podstawie oceny wszystkich różnorodnych interesów, których dotyczy sprawa.

(163)

W toku dochodzenia stwierdzono, że przemysł Unii poniósł szkodę w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym. Przemysł Unii znajduje się w dramatycznej sytuacji, ponieważ zmaga się ze słabym popytem, wysokimi kosztami i niskimi cenami. W przypadku wygaśnięcia środków spodziewany napływ taniego przywozu z państw, których dotyczy postępowanie, jeszcze pogłębiłby szkodę, jaką przemysł Unii obecnie ponosi. W związku z tym utrzymanie środków antydumpingowych wyraźnie leży w interesie przemysłu Unii.

(164)

Wszystkich znanych importerów poinformowano o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia. Nie zgłosił się żaden importer.

(165)

W obecnym dochodzeniu w aktach nie ma dowodów wskazujących, że obowiązujące środki miały na importerów jakikolwiek negatywny wpływ.

(166)

W związku z tym stwierdzono, że utrzymanie środków nie byłoby nieproporcjonalne dla importerów.

(167)

W poprzednim dochodzeniu w ramach przeglądu wygaśnięcia stwierdzono, że nawet jeśli obowiązywanie środków miałoby zostać przedłużone, nie miałoby to nieproporcjonalnego wpływu na użytkowników. W kontekście przedmiotowego dochodzenia nie zgłosił się żaden użytkownik.

(168)

W obecnym dochodzeniu w aktach nie ma dowodów wskazujących, że obowiązujące środki miały na użytkowników jakikolwiek negatywny wpływ.

(169)

Komisja stwierdziła zatem, że obecnie obowiązujące środki nie mają znaczącego negatywnego wpływu na sytuację finansową użytkowników oraz że utrzymanie środków nie będzie mieć na nich negatywnego wpływu.

(170)

W związku z powyższym Komisja doszła do wniosku, że nie ma przekonujących powodów, aby stwierdzić, że utrzymanie istniejących środków nałożonych na przywóz żelazokrzemu pochodzącego z Chin i Rosji nie leży w interesie Unii.

(171)

Na podstawie wniosków Komisji dotyczących prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu, ponownego wystąpienia szkody oraz interesu Unii należy utrzymać środki antydumpingowe mające zastosowanie do przywozu żelazokrzemu z Chin i Rosji.

(172)

Do zminimalizowania ryzyka obchodzenia cła w związku z różnicą w stawkach celnych potrzebne są środki szczególne gwarantujące stosowanie indywidualnych ceł antydumpingowych. Indywidualne cła antydumpingowe stosuje się wyłącznie po przedstawieniu ważnej faktury handlowej organom celnym państwa członkowskiego. Faktura musi spełniać wymogi określone w art. 1 ust. 3 niniejszego rozporządzenia. Przywóz, któremu nie towarzyszy taka faktura, powinien zostać objęty cłem antydumpingowym obowiązującym wobec „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw” w Chinach i „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw” w Rosji.

(173)

Mimo że przedstawienie tej faktury jest konieczne, aby organy celne państw członkowskich zastosowały indywidualne stawki cła antydumpingowego wobec przywozu, nie jest ona jedynym elementem branym pod uwagę przez organy celne. Organy celne państw członkowskich muszą bowiem przeprowadzić zwykłą kontrolę, nawet jeśli otrzymają fakturę spełniającą wszystkie wymogi określone w art. 1 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, i podobnie jak we wszystkich innych przypadkach, mogą żądać dodatkowych dokumentów (dokumentów przewozowych itp.) do celów weryfikacji poprawności danych zawartych w oświadczeniu oraz zapewnienia zasadności późniejszego zastosowania niższej stawki celnej zgodnie z prawem celnym.

(174)

Jeżeli wywóz dokonywany przez jedno z przedsiębiorstw korzystających z niższej indywidualnej stawki celnej wzrośnie w znacznym stopniu po wprowadzeniu przedmiotowych środków, tego rodzaju wzrost wielkości wywozu może zostać uznany za stanowiący sam w sobie zmianę struktury handlu ze względu na wprowadzenie środków w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. W takich okolicznościach, o ile spełnione są odpowiednie warunki, można wszcząć dochodzenie w sprawie obejścia środków. Podczas tego dochodzenia można między innymi zbadać potrzebę zniesienia indywidualnych stawek celnych i nałożenia ogólnokrajowego cła.

(175)

Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu mają zastosowanie wyłącznie do przywozu produktu objętego przeglądem pochodzącego z Chin i Rosji i wytworzonego przez wymienione osoby prawne. Przywóz produktu objętego przeglądem wyprodukowanego przez jakiekolwiek inne przedsiębiorstwo, którego nie wymieniono w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, w tym przez podmioty powiązane z przedsiębiorstwami w niej wymienionymi, powinien podlegać stawce celnej mającej zastosowanie do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw” odpowiednio dla przywozu pochodzącego z Chin lub Rosji. Nie powinny one być objęte żadną z indywidualnych stawek cła antydumpingowego.

(176)

Przedsiębiorstwo może zwrócić się o zastosowanie indywidualnych stawek cła antydumpingowego w przypadku zmiany nazwy przedsiębiorstwa. Wniosek w tej sprawie należy kierować do Komisji (41). Wniosek musi zawierać wszystkie istotne informacje, które pozwolą wykazać, że zmiana nie wpływa na prawo przedsiębiorstwa do korzystania ze stawki celnej, która ma wobec niego zastosowanie. Jeśli zmiana nazwy przedsiębiorstwa nie wpływa na prawo do korzystania ze stawki celnej, która ma wobec niego zastosowanie, rozporządzenie dotyczące zmiany nazwy zostanie opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Zgodnie z art. 109 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2024/2509 (42), gdy kwotę należy zwrócić w następstwie wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, do wypłaty należnych odsetek stosuje się stopę oprocentowania stosowaną przez Europejski Bank Centralny w odniesieniu do jego głównych operacji refinansujących, opublikowaną w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, obowiązującą pierwszego kalendarzowego dnia każdego miesiąca.

(177)

Eksporter lub producent, który nie dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii w okresie wykorzystywanym do ustalenia poziomu cła mającego obecnie zastosowanie do wywozu tego produktu, może zwrócić się do Komisji o objęcie go stawką cła antydumpingowego ustaloną dla przedsiębiorstw współpracujących nieobjętych próbą. Komisja powinna przychylić się do tego wniosku, o ile spełnione są trzy warunki. Nowy producent eksportujący musiałby wykazać, że: (i) nie dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem do Unii w okresie wykorzystywanym do ustalenia poziomu cła mającego zastosowanie do jego wywozu; (ii) nie jest powiązany z przedsiębiorstwem, które dokonywało takiego wywozu i które w związku z tym jest objęte cłami antydumpingowymi; oraz (iii) dokonywał wywozu produktu objętego postępowaniem po okresie objętym dochodzeniem lub przyjął nieodwołalne zobowiązanie umowne do wywozu znacznej ilości tego produktu.

(178)

Zgodnie z art. 109 rozporządzenia (UE, Euratom) 2024/2509, gdy kwotę należy zwrócić w następstwie wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, do wypłaty należnych odsetek stosuje się stopę oprocentowania stosowaną przez Europejski Bank Centralny w odniesieniu do jego głównych operacji refinansujących, opublikowaną w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, obowiązującą pierwszego kalendarzowego dnia każdego miesiąca.

(179)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego w art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/1036,