(1)

W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury udzielania oraz przedłużania takich zezwoleń.

(2)

Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/900 (2) zezwolono na stosowanie przez okres 10 lat kwasu benzoesowego jako dodatku paszowego dla loch, rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2018/983 (3) - dla podrzędnych gatunków świń do tuczu i reprodukcji, rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2018/1550 (4) - dla prosiąt odsadzonych, a rozporządzeniami wykonawczymi Komisji (UE) 2018/1550 i (UE) 2020/1031 (5) - dla tuczników.

(3)

Zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 przedłożono wniosek o przedłużenie zezwolenia na stosowanie kwasu benzoesowego jako dodatku paszowego dla prosiąt odsadzonych, tuczników, loch, podrzędnych gatunków świń do tuczu oraz loch i knurów podrzędnych gatunków świń. We wniosku wystąpiono o sklasyfikowanie tego dodatku w kategorii „dodatki zootechniczne” i w grupie funkcjonalnej „inne dodatki zootechniczne”. Do wniosku dołączono dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na podstawie art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

(4)

W opinii z dnia 27 stycznia 2026 r. (6) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził, że wnioskodawca przedstawił dowody na to, że kwas benzoesowy pozostaje bezpieczny dla gatunków docelowych, a także dla konsumentów i środowiska. Urząd stwierdził również, że kwas benzoesowy należy uznać za substancję działającą drażniąco na skórę, oczy i drogi oddechowe, ale nie należy go uznawać za substancję potencjalnie działającą uczulająco na skórę. Urząd stwierdził ponadto, że wniosek o przedłużenie zezwolenia nie zawiera propozycji zmiany lub uzupełnienia warunków pierwotnego zezwolenia, która miałaby wpływ na skuteczność tego dodatku. W związku z tym Urząd stwierdził, że przedłużenie zezwolenia nie wymaga przeprowadzania oceny skuteczności dodatku. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu.

(5)

Laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003 uznało, że wnioski i zalecenia sformułowane w ocenie przeprowadzonej w odniesieniu do metody analizy kwasu benzoesowego jako dodatku paszowego w związku z poprzednim zezwoleniem są aktualne i mają zastosowanie do obecnego wniosku. Zgodnie z art. 5 ust. 4 lit. c) rozporządzenia Komisji (WE) nr 378/2005 (7) sprawozdanie z oceny sporządzane przez laboratorium referencyjne nie jest zatem wymagane.

(6)

W związku z powyższym Komisja uznaje, że kwas benzoesowy spełnia warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. Należy zatem przedłużyć zezwolenie na stosowanie tego dodatku w odniesieniu do prosiąt odsadzonych, tuczników, loch, podrzędnych gatunków świń do tuczu oraz loch i knurów podrzędnych gatunków świń. Ponadto Komisja uważa, że należy zastosować odpowiednie środki ochronne, aby zapobiec szkodliwym skutkom dla zdrowia użytkowników dodatku.

(7)

W związku z przedłużeniem zezwolenia na stosowanie kwasu benzoesowego jako dodatku paszowego należy uchylić rozporządzenia wykonawcze (UE) 2016/900, (UE) 2018/983, (UE) 2018/1550 i (UE) 2020/1031.

(8)

Ponieważ względy bezpieczeństwa nie wymagają natychmiastowego zastosowania zmian w warunkach zezwolenia kwasu benzoesowego, należy przewidzieć okres przejściowy, aby umożliwić zainteresowanym stronom przygotowanie się do spełnienia nowych wymogów wynikających z przedłużenia ważności tego zezwolenia.

(9)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,