Rozliczanie PIT– zaliczki od dochodów ze stosunku służbowego i stosunku pracy

Pracodawcy, w tym będące pracodawcami jednostki sektora finansów publicznych, są obowiązani jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób uzyskujących od nich przychody ze stosunku służbowego oraz stosunku pracy. Zasady ustalania wysokości tych zaliczek określają przepisy ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: updof). W artykule zostało szczegółowo omówione, jak jednostka powinna się prawidłowo wywiązać z tego obowiązku.

Dochód będący podstawą obliczania zaliczek

Podstawą obliczania zaliczek na podatek dochodowy pracowników jest dochód, którego sposób ustalania określa art. 32 ust. 2 updof. Wynika z niego, że za dochód uważa się uzyskane w ciągu miesiąca przychody ze stosunku służbowego i stosunku pracy (w rozumieniu art. 12 updof) oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez jednostkę, po odliczeniu:

• kosztów uzyskania przychodu w wysokości określonej w art. 22 ust. 2 pkt 1 albo 3 lub w ust. 9 pkt 1-3 updof,
• potrąconych przez jednostkę ze środków pracownika w danym miesiącu składek na ubezpieczenie społeczne (na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe).
•  

Zasada ogólna

Standardowo, jak wynika z art. 32 ust. 1 updof, zaliczki od dochodów ze stosunku służbowego i stosunku pracy pobierane są w wysokości:

• 18% dochodu uzyskanego w danym miesiącu - za miesiące od początku roku do miesiąca włącznie, w którym dochód pracownika uzyskany od początku roku w tym zakładzie pracy przekroczył kwotę stanowiącą górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej (od wielu lat jest to 85 528 zł),