Wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 marca 2022 r., sygn. I SA/Wa 2071/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Magdalena Durzyńska, sędzia WSA Anna Falkiewicz Kluj, asesor WSA Iwona Ścieszka (spr.), , , , , po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] S.A. w likwidacji w [...] na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę

Uzasadnienie

Minister Rozwoju, Pracy i Technologii (dalej również: Minister) decyzją z [...] lipca 2021 r., działając na podstawie art. 158 § 1 w związku z art. 157 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, ze zm., dalej: k.p.a.) w związku z art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935), po rozpatrzeniu wniosku "[...]" S.A. w likwidacji z siedzibą w [...], nie stwierdził nieważności orzeczenia Nr [...] Ministra Przemysłu i Handlu z [...] maja 1948 r. o przejściu przedsiębiorstw na własność Państwa, w części dotyczącej przedsiębiorstwa pn. [...] Sp. Akc., [...] ul. [...] Nr [...], w zakresie nieruchomości stanowiącej działkę nr [...], położonej w [...] obręb [...], ark. mapy [...] o pow. [...] ha.

W uzasadnieniu decyzji Minister wskazał, że wnioskiem z [...] maja 2011 r., Spółka "[...]" S.A. w likwidacji z siedzibą w [...] wystąpiła o stwierdzenie nieważności "orzeczenia nr [...] Ministra Przemysłu i Handlu z [...] maja 1948 r. o przejęciu przedsiębiorstw w części dot. Spółki "[...]" S.A. w odniesieniu do nieruchomości stanowiącej działkę nr [...], położonej w [...] obręb [...] o obszarze [...] ha, jako podjętego z rażącym naruszeniem prawa". W uzasadnieniu wniosku zarzucono m.in. wadliwość podstawy prawnej kwestionowanego orzeczenia jako uchwalonej przez nielegalny organ władzy państwowej oraz brak podpisu podmiotu uprawnionego pod zaskarżonym orzeczeniem. Zaskarżone orzeczenie zostało wydane na skutek wadliwie pod względem proceduralnym przeprowadzonego postępowania nacjonalizacyjnego. Nadto Spółka akcentowała, że organ w sposób rażący dopuścił się błędnego zastosowania prawa materialnego, które nie obejmowało sytuacji danego przedsiębiorstwa - nie można bowiem pozytywnie legalnie determinować przesłanki ustawowej tj. dolnej granicy zdolności zatrudnienia w przedsiębiorstwie określonej ilości osób, bez uwzględnienia sposobu wejścia w posiadanie mienia podmiotów trzecich znajdujących się bez tytułu prawnego na części nacjonalizowanego przedsiębiorstwa.