Wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 22 marca 2022 r., sygn. IV SA/Wr 650/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel, Sędziowie: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska (sprawozdawca), Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska, Protokolant: Przemysław Pawłowski po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 22 marca 2022 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – adwokatowi J. P. kwotę 295,20 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć i 20/100) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Uzasadnienie

Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. po rozpatrzeniu odwołania M. K. (dalej: strona, skarżąca) od wydanej z upoważnienia Burmistrza O., decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w O. z dnia [...]. ([...]) o odmowie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad babcią - na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia przytoczono, że w dniu 31 sierpnia 2020 r. skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności babcią. Z akt sprawy wynika jednocześnie, że babcia skarżącej ma córkę, czyli osobę spokrewnioną z nią w pierwszym stopniu, która nie legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności i która w przeszłości miała ustalony jedynie lekki i umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Mając powyższe na względzie, organ pierwszej instancji - po kolejnym ponownym rozpatrzeniu sprawy - wydał zaskarżoną decyzję, na mocy której odmówił skarżącej prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad babcią, argumentując swoje rozstrzygnięcie faktem, że w świetle przepisu art. 17 ust 1 pkt 4 w zw. z art. 17 ust. 1a ustawy o świadczeniach rodzinnych, że skarżąca, jako osoba spokrewniona z podopieczną w drugim stopniu, nie może uzyskać świadczenia pielęgnacyjnego, jeśli żyje i nie ma orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności córka podopiecznej, czyli osoba spokrewniona z nią w pierwszym stopniu.