Wyrok WSA w Szczecinie z dnia 12 maja 2022 r., sygn. II SA/Sz 86/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 maja 2022 r. sprawy ze skargi M. Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...], Zastępca Kierownika ds. Świadczeń dla Rodziny Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. , działając z upoważnienia Wójta Gminy S., po rozpatrzeniu wniosku M. Z., dalej jako "skarżący", odmówił umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego na osoby uprawnione.
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że na dzień wydania decyzji zadłużenie M. Z. powstałe z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego wynosi: należność główna – [...] zł, odsetki ustawowe – [...] zł. Podniósł, iż wnioskodawca poinformował go o terminie (mogącym ulec zmianie po wydaniu wyroku łącznego) opuszczenia Zakładu Karnego, gdzie obecnie przebywa, na marzec 2027 r. W toku postępowania organ I instancji ustalił, że wnioskodawca jest rozwiedziony, ma na utrzymaniu niepełnosprawnego syna legitymującego się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, którym podczas odbywania przez niego kary pozbawienia wolności opiekuje się jego matka, stan zdrowia strony (brak orzeczenia o niepełnosprawności) nie wskazuje natomiast na niemożność podjęcia przez niego pracy i spłaty zadłużenia w przyszłości. Zaznaczył, że nie można wykluczyć, iż w przyszłości sytuacja finansowa wnioskodawcy może ulec poprawie np. w wyniku spadkobrania. Uznał, że fakt odbywania kary pozbawienia wolności nie jest okolicznością zwalniającą dłużnika z obowiązku uregulowania swoich zaległości z tytułu wypłaconych świadczeń alimentacyjnych na rzecz osób uprawnionych i stwierdził, iż w przeciwnym wypadku naganne działanie dłużnika, sprzeczne z przepisami prawa, byłoby premiowane i stawiałoby takiego dłużnika w sytuacji lepszej od dłużników, którzy pracują i spłacają swoje zobowiązania.
