Wyrok WSA w Lublinie z dnia 12 maja 2022 r., sygn. II SA/Lu 187/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz Asesor sądowy Brygida Myszyńska-Guziur (sprawozdawca) Protokolant Starszy sekretarz sądowy Marzena Okoń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2022 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego oddala skargę.

Uzasadnienie

J. G. (dalej jako "strona", "skarżący", "wnioskodawca"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białej Podlaskiej z dnia 28 grudnia 2021 r. w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego.

Z akt sprawy i uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia wynika, że wnioskiem złożonym w dniu 24 maja 2021 r. skarżący wystąpił o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu niepodejmowania lub rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad ojcem - L. G., legitymującym się orzeczeniem Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Parczewie z dnia 26 czerwca 2020 r., które stwierdza, że niepełnosprawność w stopniu znacznym datuje się od 25 stycznia 2018 r.

Decyzją z dnia 7 czerwca 2021 r. Wójta Gminy D. K., odmówił stronie przyznania wnioskowanego świadczenia. W ocenie organu pierwszej instancji w sprawie brak jest przesłanek do przyznania świadczenia, uregulowanych w art. 17 ust. 1b, art. 17 ust.5 pkt 2 lit.a oraz art. 17 ust.5 pkt 1 lit.b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2020 r., poz. 111 ze zm. - dalej: "u.ś.r."). Wójt stwierdził, że z orzeczenia przedłożonego przez wnioskodawcę nie wynika, w jakim wieku był L. G. kiedy stał się osobą niepełnosprawną, bowiem w myśl art. 17 ust.1b u.ś.r. musi to nastąpić przed ukończeniem 18. roku życia bądź w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej ale nie później niż do ukończenia 25. roku życia, a przepis ten, mimo wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 21 października 2014r. sygn. akt K 38/13, nie został przez ustawodawcę uchylony lub zmieniony. Kolejną przeszkodą wskazaną przez organ pierwszej instancji jest okoliczność, że ojciec skarżącego jest żonaty, zaś jego żona, K. , zarazem matka wnioskodawcy, nie legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Wnioskodawca jest również uprawniony do specjalnego zasiłku opiekuńczego. W tej kwestii organ I instancji wskazał, że wprawdzie wnioskodawca złożył pisemne oświadczenie o rezygnacji z tego zasiłku ale uwarunkował tę rezygnację przyznaniem świadczenia pielęgnacyjnego.