Wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 21 czerwca 2022 r., sygn. II SA/Bd 354/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Janiszewska – Ziołek Sędziowie sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz (spr.) sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi M. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2022 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję w zakresie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego za 2021 r., 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz M. R. [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

Burmistrz Szubina decyzją z dnia 18 listopada 2021 r., nr WŚR.8252.1.001087.II.2021, na podstawie art. 17, art. 20, art. 23, art. 24 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. 2020 r. poz. 111), zwaną dalej: "u.ś.r.", odmówił M. R. świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4, wnioskowanego w związku z koniecznością sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną - A. Ż..

W uzasadnieniu ww. rozstrzygnięcia wskazano, że w dniu 11-08-2021 został złożony wniosek o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawną matką A. Ż.. W dniu 08-09-2021 wydano decyzję odmawiającą świadczenia. Wskutek rozpatrzenia odwołania strony, decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy SKO-4111/1657/2021 z dnia 22-10-2021 uchylono zaskarżoną decyzję (WŚR.8252.1.001087.2021 z dnia 08-09-2021) i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Zgodnie z zaleceniami organu odwoławczego, organ wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku, który uzupełniono w dniu 16-11-2021.

Wskazano, że niepełnosprawna A. Ż. została zaliczona do osób niepełnosprawnych w stopniu znacznym, stopień niepełnosprawności ustalono od 74 roku życia, natomiast niepełnosprawność istnieje od 61 roku życia. Powołano się na art. 17 ust. 1b u.ś.r., stanowiący, że świadczenie pielęgnacyjne przysługuje, jeżeli niepełnosprawność osoby wymagającej opieki powstała: nie później niż do ukończenia 18 roku życia albo w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej, jednak nie później niż do ukończenia 25 roku życia. Podniesiono, że wyrokiem z dnia 21 października 2014 r. Trybunał Konstytucyjny uznał, że art. 17 ust. 1b w zakresie, w jakim różnicuje się prawo do świadczenia pielęgnacyjnego osób sprawujących opiekę nad osobą niepełnosprawną po ukończeniu przez nią wieku określonego w tym przepisie ze względu na moment powstania niepełnosprawności, jest niezgodny z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP, lecz w uzasadnieniu wyroku Trybunał Konstytucyjny wskazał, iż skutkiem jego wejścia w życie nie jest ani uchylenie art. 17 ust. 1b u.ś.r., ani uchylenie decyzji przyznających świadczenia, ani ustanowienie prawa do żądania świadczenia dla opiekunów dorosłych osób niepełnosprawnych, jeżeli niepełnosprawność podopiecznych nie powstała w okresie dzieciństwa. Trybunał Konstytucyjny wskazał na konieczność podjęcia bezzwłocznych działań ustawodawczych, które doprowadzą do przywrócenia stanu zgodnego z Konstytucją RP, a więc równego traktowania opiekunów dorosłych osób niepełnosprawnych, których jednak nie podjęto i dlatego brak jest podstaw prawnych do przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z pominięciem momentu powstania niepełnosprawności.