Wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 19 lipca 2022 r., sygn. IV SA/Wr 867/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski Sędziowie Asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis Sędzia WSA Katarzyna Radom (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2022 r. w trybie uproszczonym w Wydziale IV sprawy ze skargi T. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy P. w dniu [...] czerwca 2021 r. nr [...]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. na rzecz T. B. kwotę 497 zł (czterysta dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. utrzymało w mocy orzeczenie Wójta Gminy P. z dnia [...] czerwca 2021r. odmawiające T. B. prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad mężem.
Jak wynikało z akt sprawy pismem z dnia [...] maja 2021 r. skarżąca zwróciła się z wnioskiem o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku ze sprawowaniem osobistej opieki nad niepełnosprawnym mężem F. B.. Organ I instancji, powołaną na wstępie decyzją, odmówił żądaniu strony wskazując na dwie przesłanki negatywne przyznania świadczenia: brak możliwości ustalenia, od kiedy istnieje niepełnosprawność oraz ustalenie stronie prawa do emerytury.
Rozpoznając sprawę w trybie odwoławczym Samorządowe Kolegium Odwoławcze przywołało przepisy art. 17 ust. 1, ust. 1a i ust. 1b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2020 r., poz. 111 ze zm., dalej u.ś.r.). Odnosząc się do argumentacji organu I instancji w zaskarżonej decyzji organ wskazał wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 21 października 2014 r. sygn. akt K 38/13 (Dz.U. z 2014 r., poz. 1443) orzekający o niezgodności z Konstytucją przepisu art. 17 ust. 1b u.ś.r. Pomimo, że wskazane orzeczenie miało charakter zakresowy organ stwierdził, że przedstawiona w nim wykładnia winna być stosowana przez organy administracji, co wyklucza przyjęcie, że poglądu zawartego w decyzji organu I instancji negującego uprawnienia strony do uzyskania świadczenia pielęgnacyjnego w związku z brakiem możliwości ustalenia daty powstania niepełnosprawności u osoby wymagającej opieki. W tym zakresie organ odwoławczy powołał się na utrwalone orzecznictwo sądów administracyjnych.
