Wyrok WSA w Lublinie z dnia 15 września 2022 r., sygn. II SA/Lu 197/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk (sprawozdawca) Asesor sądowy Brygida Myszyńska-Guziur po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 września 2022 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 14 stycznia 2022 r., znak: SKO.41/5044/OS/2021 w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Wójta Gminy Dzierzkowice z dnia 16 grudnia 2021 r., znak: OPS.4302.000376.2021.

Uzasadnienie

Zaskarżoną do sądu decyzją z 14 stycznia 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie, po rozpatrzeniu odwołania A. K. (dalej jako: skarżący), utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy D. z 16 grudnia 2021 r., w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego.

Decyzja został wydana w następującym stanie sprawy:

Wnioskiem z 31 listopada 2021r. skarżący wystąpił o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością opieki nad żoną – M. K..

Decyzją z 16 grudnia 2021 r. organ I instancji odmówił przyznania skarżącemu świadczenia pielęgnacyjnego z powodu niespełnienia przesłanki określonej w art. 17 ust. 1b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r., (Dz. U. z 2022 r., poz. 615; dalej jako: u.ś.r.), tj. powstanie niepełnosprawności osoby wymagającej opieki nie później niż do ukończenia 18 roku życia. W ocenie organu powyższe uniemożliwia przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego skarżącemu w związku z opieką nad niepełnosprawną żoną, pomimo, że orzeczenie o niepełnosprawności M. K. wydane przez na czas określony do 31 maja 2021 r. na podstawie art. 15h ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r., poz. 2095; dalej jako: ustawa o COVID-19), uległo przedłużeniu do upływu 60 dnia od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii.