Wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 13 marca 2024 r., sygn. I SA/Wr 948/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dagmara Stankiewicz-Rajchman, Sędziowie Asesor WSA Łukasz Cieślak, Sędzia WSA Tadeusz Haberka (sprawozdawca), , Protokolant Starszy sekretarz sądowy Paweł Poźniak, , po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie 13 marca 2024 r. sprawy ze skargi S sp. z o.o. zs. w C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z 26 sierpnia 2019 r. znak SKO/PO-413/164/2019 w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za 12 rat 2018 r. oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi S. sp. z o.o. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy (dalej: SKO, organ odwoławczy) z 26 sierpnia 2019 r. znak SKO/PO-413/164/2019 utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta C. (dalej: Burmistrz) z 29 marca 2019 r. znak FB.3120.1.2019/ESu, w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za 2018 r.
Postępowanie przed organami.
Z akt administracyjnych wynika, że podatnik 15 stycznia 2019 r. złożył wniosek o umorzenie zaległości w ramach pomocy de minimis. W uzasadnieniu wniosku wskazano na aktywną politykę zmierzającą do zwiększenia zatrudnienia poprzez zwiększenie i unowocześnienie parku maszynowego, poprawę bezpieczeństwa, warunków pracy i wizerunku firmy. Podniesiono rozwój firmy i stan zatrudnienia na koniec 2018 r. zauważając, że wzrost zatrudnienia spowodowany jest inwestycjami, polepszeniem warunków socjalno-bytowych i bezpieczeństwa w zakresie BHP. Wniosek był motywowany nie tylko inwestowaniem w zaplecze techniczne lecz również zwiększeniem poziomu zatrudnienia i utrzymywaniem wynagrodzeń na odpowiednio wysokim poziomie.
Decyzją z 29 marca 2019 r. Burmistrz odmówił przyznania wnioskowanej ulgi, stwierdzając niewypełnienie w sprawie przesłanek ważnego interesu podatnika oraz interesu publicznego. Organ ocenił, że w sytuacji strony nie można mówić o nadzwyczajnej okoliczności losowej i sytuacji skrajnej. Strona w ramach prowadzonej działalności osiąga zyski, a straty z lat ubiegłych maleją. Ulga w spłacie podatku nie może być traktowana przez przedsiębiorcę jako forma kredytu. Uiszczenie zaległości nie stanowi zagrożenia dla bytu strony z uwagi na jej realne możliwości płatnicze.
