Wyrok WSA w Olsztynie z dnia 26 marca 2024 r., sygn. II SA/Ol 1073/23

Dnia 26 marca 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Asesor WSA Grzegorz Klimek Protokolant specjalista Anna Piontczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2024 roku sprawy ze skargi M.K. i P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wydania decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu poza zakładem oddala skargę.

Uzasadnienie

Decyzją z 20 marca 2023 r. Starosta Powiatu Iławskiego (dalej: "Starosta", "organ pierwszej instancji") umorzył postępowanie w sprawie wydania A.Z. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą [...] (dalej: "przedsiębiorca") decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu poza zakładem zlokalizowanym na działce [...].

W uzasadnieniu decyzji podał, że 15 lutego 2023 r. przeprowadzone zostały przez akredytowane laboratorium, to jest podmiot, o którym mowa w art. 147a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2022 r. poz. 2556 z późn. zm., dalej: "P.o.ś.") pomiary hałasu, co udokumentowano w sprawozdaniu

nr PBŚP/065/2023. Zaznaczył, że z zapisów uchwały [...] wynikało, że tereny chronione akustycznie, na które może oddziaływać ww. zakład, zlokalizowane są w zabudowie mieszkaniowej jednorodzinnej i mieszkaniowo-usługowej. Zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. 2014 r. poz. 112, dalej "rozporządzenie") dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej dopuszczalny poziom hałasu w środowisku dla pory dnia (od godz. 600 do godz. 2200) wynosi 50 dB, a dla pory nocy (od godz. 2200 do godz. 600) 40 dB; natomiast dla mieszkaniowo-usługowej odpowiednio 55 dB i 45 dB. Z uwagi na to, że zakład nie pracuje w godzinach 2200 - 6°° badania prowadzono wyłącznie w porze dziennej. Podał, że źródłami hałasu na terenie zakładu są: cyklon na dachu hali wraz z kanałem do transportu trocin, trak, maszyny stolarskie i wyciąg malarni. Wszystkie urządzenia podczas badań były włączone i pracowały. Pomiary przeprowadzono metodą próbkowania w 3 punktach pomiarowych. Wyznaczając punkty kierowano się zasadą określoną w art. 113 ust. 2 pkt 1 P.o.ś., zgodnie z którą dopuszczalne poziomy hałasu dotyczą terenów faktycznie zagospodarowanych. Punkty pomiarowe oznaczone w sprawozdaniu z badań jako PP1 i PP2 zostały zlokalizowane w zabudowie mieszkaniowej jednorodzinnej, natomiast punkt PP3 w zabudowie mieszkaniowo-usługowej. Równoważny poziom dźwięku dla pory dnia dla punktu pomiarowego PP1 wyniósł 41,8 dB, PP2 - 46,6 dB. Dla punktu pomiarowego nr 3 nie wyznaczono równoważnego poziomu dźwięku, gdyż różnica między średnim poziomem dźwięku a średnim poziomem tła była mniejsza niż 3 dB. Odstąpiono też od wskazania równoważnego poziomu dźwięku metodą obliczeniową, gdyż zmierzony poziom był mniejszy od dopuszczalnego. Biorąc pod uwagę powyższe Starosta uznał, że emisja hałasu z zakładu nie przekracza poziomów wskazanych w rozporządzeniu, w konsekwencji czego postępowanie stało się bezprzedmiotowe, co stosownie do art. 105 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775, z późn. zm., dalej: "k.p.a.") obligowało do umorzenia postępowania.