Wyrok WSA w Białymstoku z dnia 19 listopada 2024 r., sygn. II SA/Bk 578/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie asesor sądowy WSA Anna Bartłomiejczuk (spr.), sędzia WSA Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 listopada 2024 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 10 lipca 2024 r. nr 406.531/E-10/26/24 w przedmiocie umorzenia nienależnie pobranego świadczenia pielęgnacyjnego oddala skargę

Uzasadnienie

U podstaw zaskarżonego do tut. sądu rozstrzygnięcia legły następujące okoliczności faktyczne i prawne:

Zaskarżoną decyzją z 10 lipca 2024 r. nr 406.531/E-10/26/24 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Białymstoku uchyliło decyzję Prezydenta Miasta Białegostoku z dnia 22 kwietnia 2024 r. znak 004097/541/04/2024 w całości (pkt 1), odmówiło umorzenia w całości kwoty nienależnie pobranego świadczenia pielęgnacyjnego w wysokości 6 332 zł (pkt 2) i umorzyło w całości kwotę ustawowych odsetek za opóźnienie w wysokości 2 466,90 zł (pkt 3).

Rozstrzygnięcie to wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

Decyzją z dnia 21 listopada 2018 r. nr 024393/SP/11/2018, zmienioną decyzją z 14 grudnia 2021 r. nr 014993/SP/12/2021 M. K. (dalej: "Skarżący") miał przyznane prawo do świadczenia pielęgnacyjnego w celu sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną – córką A. K.- od 1 listopada 2018 r. do bezterminowo.

W dniu 15 maja 2022 r. do Ośrodka Pomocy Rodzinie w Białymstoku wpłynęła informacja od pracownika socjalnego o zmianie sytuacji rodzinnej Skarżącego, która spowodowana była zaprzestaniem sprawowania osobistej opieki nad niepełnosprawną starszą córką. W trakcie wywiadu środowiskowego ustalono, że starsza córka Skarżącego – A. K. od 2 lat mieszka u jego mamy – W. K. z powodu konieczności sprawowania przez niego opieki nad młodszą córką – U. K., która traci wzrok i wymaga częstych hospitalizacji. Ustalono ponadto, że małżonka Skarżącego K. K. jest niewidoma, a młodsza córka skarżącego jest leczona na tę samą jednostkę chorobową co matka. Leczenie ma na celu maksymalne opóźnienie całkowitej utraty wzroku i odbywa się w szpitalach na terenie całej Polski. Ustalono też, że starsza córka A. K. uczęszcza do szkoły podstawowej, a faktyczną opiekę nad nią sprawuje babcia W. K.