Postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 3 lutego 2025 r., sygn. III SA/Gd 290/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Adam Osik po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 15 maja 2024 r., nr SKO.474.19.2024 w przedmiocie skierowania na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami postanawia: odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 października 2024 r., sygn. akt III SA/Gd 290/24.

Uzasadnienie

Wnioskiem z dnia 14 stycznia 2025 r. pełnomocnik z urzędu skarżącego G. D. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia opisanego wyżej wyroku. Podał, że od dnia ustanowienia pełnomocnictwa nie miał kontaktu ze skarżącym, jak i możliwości uzyskania jego stanowiska. Pełnomocnik wskazał, że w dniu 7 stycznia 2025 r., poprzez doręczenie mu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 grudnia 2024 r. o odmowie uwzględniania wniosku skarżącego o sporządzenie uzasadnienia, dowiedział się o złożonym osobiście przez skarżącego wniosku o doręczenia mu uzasadnienia wyroku z dnia 3 października 2023 r. Według deklaracji skarżącego kierowana do niego korespondencja pełnomocnika nie została mu doręczona. Wobec powyższego skarżący nie miał wiedzy o prawomocnym zakończeniu postępowania w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 290/24. Biorąc pod uwagę brak kontaktu ze skarżącym, pełnomocnik dopiero w dniu 7 stycznia 2025 r. dowiedział się o woli skarżącego co do doręczenia mu uzasadnienia wyroku. Skarżący działał bez porozumieniu z pełnomocnikiem i złożył wniosek o doręczenie mu uzasadnienia wyroku po terminie, jednocześnie nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Skarżący nie zgadza się z oceną prawną pełnomocnika i sądu w niniejszej sprawie, co nie powinno pozbawiać skarżącego prawa do poznania motywów działania sądu i ewentualnego zaskarżenia wyroku.