Wyrok NSA z dnia 15 maja 2024 r., sygn. I OSK 1605/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marian Wolanin Sędziowie: sędzia NSA Elżbieta Kremer (spr.) sędzia del. WSA Dariusz Chaciński Protokolant: sekretarz sądowy Edyta Cichecka po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2024 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 października 2021 r. sygn. akt I SA/Wa 1375/21 w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 26 maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 15 października 2021 r. sygn. akt I SA/Wa 1375/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 26 maja 2021 r. w przedmiocie zasiłku stałego.

Wyrok zapadł na tle następujących okoliczności sprawy:

Wnioskiem z dnia 22 marca 2021 r. skarżąca wystąpiła o przyznanie zasiłku stałego. Do wniosku zainteresowana dołączyła wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 8 lutego 2021 r. sygn. akt VI U 470/19, zmieniający orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Warszawie z dnia 8 listopada 2019 r. i zaliczający M.S. m.in. do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności.

Decyzją z dnia 26 marca 2021 r. Prezydent m.st. Warszawy przyznał wnioskodawczyni zasiłek stały od 1 marca 2021 r. do 31 sierpnia 2022 r. w wysokości 645 zł miesięcznie wraz ze składką na ubezpieczenie zdrowotne, natomiast decyzją z dnia 19 kwietnia 2021 r. organ I instancji odmówił przyznania skarżącej zasiłku stałego w okresie od 1 września 2019 r. do 28 lutego 2021 r.

Odwołanie od ww. decyzji z dnia 19 kwietnia 2021 r. złożyła skarżąca.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie decyzją z dnia 26 maja 2021 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy zauważył, że określony przez skarżącą termin, od którego domaga się przyznania świadczenia, nie znajduje uzasadnienia w treści art. 106 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1507), dalej powoływanej jako "u.p.s.". W okolicznościach niniejszej sprawy brak jest jakiegokolwiek dowodu na to, że odwołująca złożyła wniosek, o którym mowa w przepisie art. 106 ust. 7 u.p.s. Z tej przyczyny nie ma możliwości uwzględnienia żądania strony w okresie poprzedzającym dostarczenie do organu orzeczenia w przedmiocie stwierdzenia niepełnosprawności.