Postanowienie WSA w Warszawie z dnia 23 września 2025 r., sygn. I SA/Wa 1303/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na uchwałę Prezydium Sejmu z dnia 9 maja 2025 r. nr 82 w przedmiocie obniżenia uposażenia poselskiego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej M. K. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpis od skargi w kwocie 200 (dwieście) złotych.

Uzasadnienie

M. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Prezydium Sejmu z 9 maja 2025 r. nr 82 utrzymującą w mocy własną uchwałę z 4 kwietnia 2025 r. nr 35 o obniżeniu skarżącej uposażenia poselskiego w wysokości ½ uposażenia na okres dwóch miesięcy żądając jej uchylenia jak też uchylenia poprzedzającej ją uchwały z 4 kwietnia 2025 r. Kwestionowanej uchwale zarzuciła naruszenie: 1. art. 23 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 175 ust. 2a uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 lipca 1992 r. - Regulamin Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2022 r. poz. 990 ze zm.) – dalej zwanego "Regulamin Sejmu" poprzez obniżenie uposażenia poselskiego w wysokości 1/2 uposażenia na okres dwóch miesięcy mimo braku stwierdzenia przez Marszałka Sejmu, że poseł swoim zachowaniem na sali posiedzeń naruszył powagę Sejmu, a także w sytuacji gdy zachowanie posła nie wypełniało znamion tego przepisu; 2. art. 23 ust. 1 pkt 2 Regulaminu Sejmu w zw. z art. 2 i art. 7 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. – Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) – dalej zwanej "Konstytucja RP" oraz art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (Dz.U. z 2024 r. poz. 907) – dalej zwanej "uwmpis" poprzez wydanie aktu godzącego w uprawnienia skarżącej do otrzymywania uposażenia w pełnej wysokości mimo braku istnienia dowodów świadczących o naruszeniu przez nią powagi Sejmu i bezpodstawne uznanie, jakoby z nagrań video dostępnych i przeanalizowanych przez Straż Marszałkowską miało wynikać, że skandowała ona słowo "morderca" w stosunku do posła Romana Giertycha, podczas gdy nie istnieje żaden dowód, który miałby to potwierdzać, co wskazuje na błędną ocenę materiału dowodowego; 3. art. 23 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 147 ust. 1 Regulaminu Sejmu