Wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 maja 2024 r., sygn. I SA/Wa 2265/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Trochym, sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz, asesor WSA Anna Milicka-Stojek (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 maja 2024 r. sprawy ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 15 września 2023 r. nr KOC/5171/Op/23 w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej oddala skargę.

Uzasadnienie

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie (dalej jako "Kolegium" lub "organ") decyzją z 25 września 2023 r. nr KOC/5171/Op/23, po rozpatrzeniu odwołania K. P. (dalej jako "skarżący") utrzymało w mocy decyzję Prezydenta m.st. Warszawy (dalej jako "decyzja") z 20 lipca 2023 r. nr 3783/2023 uchylającą decyzję tego organu z 26 czerwca 2013 r. nr 3513/2013 o skierowaniu skarżącego do domu pomocy społecznej dla osób przewlekle somatycznie chorych.

Decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Prezydent decyzją z 26 czerwca 2013 r. skierował skarżącego do domu pomocy społecznej dla osób przewlekle somatycznie chorych (pkt 1) i umieścił go w Domu Pomocy Społecznej przy ul. [...] w W. (pkt 2). Punk 2 tej decyzji został następnie zmieniony decyzją z 11 czerwca 2014 r. nr 2568/2014 w ten sposób, że umieszczono skarżącego w Domu Pomocy Społecznej przy ul. [...] w W. (dalej jako "DPS").

Prezydent decyzją z 20 lipca 2023 r. uchylił własną decyzję z 26 czerwca 2023 r. o skierowaniu skarżącego do domu pomocy społecznej dla osób przewlekle somatycznie chorych. W uzasadnieniu decyzji powołał się na art. 54 i art. 106 ust. 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. 2023 r. poz. 901 ze zm.), powoływanej dalej jako "u.p.s.", i wskazał, że w chwili obecnej nie zachodzą przesłanki ustawowe uprawniające skarżącego do przebywania w domu pomocy społecznej, bowiem w świetle opinii DPS, w którym skarżący przebywa od 8 lat oraz stanowiska lekarzy, skarżący jest osobą zdolną do zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych. Nie wymaga stałej opieki i pielęgnacji ze strony innych osób. Mimo niepełnosprawności jest w stanie funkcjonować samodzielnie w środowisku. Korzystanie przez skarżącego w bardzo ograniczonym zakresie z usług DPS, głównie w zakresie miejsca pobytu i wyżywienia potwierdza, że innej pomocy nie wymaga lub nie jest nią zainteresowany. Choć sytuacja życiowa skarżącego jest trudna i jako osoba bezdomna nie ma on lokalu, to jednak bezdomność nie stanowi przesłanki do umieszczenia w DPS, który to ma pełnić całodobową funkcję opiekuńczą nad osobami niesprawnymi i niezdolnymi do samodzielnej egzystencji, nie zaś funkcję lokalu zastępczego. Zdaniem Prezydenta, obecnie wystarczające dla skarżącego byłoby wsparcie ośrodka pomocy społecznej, do którego może on zwrócić się o zapewnienie tymczasowego schronienia lub wsparcia w uzyskaniu lokalu socjalnego. W przypadku skarżącego konieczne jest także podjęcie leczenia odwykowego.