Wyrok SN z dnia 21 maja 2025 r., sygn. II USKP 39/23
Obowiązek podlegania ubezpieczeniom społecznym wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, wynikający z art. 6 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, jest powiązany wyłącznie z posiadaniem statusu prawnego takiego wspólnika, a nie z faktycznym prowadzeniem działalności gospodarczej przez spółkę. Wpis spółki do Krajowego Rejestru Sądowego i brak jej wykreślenia stanowią samodzielną podstawę tego obowiązku, nawet jeżeli spółka od lat nie prowadzi działalności, nie generuje przychodów i nie wypłaca dywidendy. Niemożność zakończenia bytu prawnego spółki w drodze postępowania upadłościowego lub likwidacyjnego nie zwalnia jej jedynego wspólnika z obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne.
Teza AI
Istota problemu
Sprawa dotyczyła kwestii, czy podleganie ubezpieczeniom społecznym przez jedynego wspólnika spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych jest uzależnione od faktycznego prowadzenia działalności gospodarczej przez tę spółkę. Sądy obu instancji zwolniły wspólnika z obowiązku opłacania składek, uznając, że spółka od wielu lat nie prowadziła żadnej działalności i nie uzyskiwała przychodów, a tym samym tytuł ubezpieczenia nie ma uzasadnienia faktycznego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, stwierdzając, że wykładnia przyjęta przez sądy obu instancji narusza utrwalone orzecznictwo. Sąd Najwyższy wskazał, że art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy systemowej tworzy fikcję prawną, zgodnie z którą samo posiadanie statusu wspólnika jednoosobowej spółki z o.o. wpisanej do KRS stanowi samodzielny i wystarczający tytuł do objęcia obowiązkowymi ubezpieczeniami społecznymi, niezależnie od tego, czy spółka prowadzi działalność gospodarczą, wypłaca dywidendę lub jest w stanie zakończyć swój byt prawny.
