Wyrok WSA w Warszawie z dnia 14 maja 2024 r., sygn. III SA/Wa 265/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Trelka (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Owsiak, asesor WSA Tomasz Grzybowski, Protokolant starszy referent Katarzyna Dorota Wielgosz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2024 r. sprawy ze skargi I. Z. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] października 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowych oddala skargę

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi wniesionej przez I.Z. ("Skarżąca" lub "Strona") stała się decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. ("Dyrektor", "Organ odwoławczy" lub "DIAS") z dnia [...] października 2023 r. w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowych. Decyzja została wydana w następującym stanie sprawy.

Wnioskiem z 15 listopada 2022 r. Skarżąca zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego W. ("Naczelnik", "Organ pierwszej instancji" lub "NUS") z wnioskiem o rozłożenie na raty zapłaty zaległości podatkowych z tytułu podatku od spadków i darowizn w łącznej kwocie 56 735, 81 zł wraz z odsetkami za zwłokę. Wniosek umotywowany został trudną sytuacją osobistą Strony. Wskazała bowiem, iż od 20 lat w terminie płaciła podatki z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Od dwóch lat, czyli od stycznia 2021 r., nie prowadzi działalności z powodu ciężkiej choroby dziecka i konieczności sprawowania osobistej opieki nad nim. Dziecko choruje na poważną, [...]. Strona wskazała, iż samotnie je wychowuje, w związku z tym zajmowała się dzieckiem, chodziła do lekarzy, szpitali, co też odbiło się na jej pracy. W związku z tą sytuacją zmuszona była do zawieszenia swojej działalności gospodarczej. Wskazała również, iż przed zawieszeniem działalności dochodziło do opóźnień w spłacie zobowiązań podatkowych, ponieważ na runku usług prawniczych jest ogromna konkurencja (Skarżąca wykonywała zawód [...]), a ceny za te usługi są uregulowane odgórnie i nie były podwyższane od 20 lat. Strona wskazała, iż obecnie z powodów nadzwyczajnych (choroba dziecka, brak dochodu przez okres ok. 2 lat w czasie pandemii) nie jest w stanie jednorazowo uregulować powyższej zaległości. Skarżąca podniosła, że od listopada 2022 r. wznowiła prowadzenie działalności gospodarczej i uzyskuje dochody.