Zdrowie i bezpieczeństwo to granice zatrudnienia osoby ubezwłasnowolnionej

Pracodawca musi uwzględnić rzeczywiste możliwości psychofizyczne pracownika oraz zapewnić mu bezpieczne warunki pracy. Dopuszczenie zatrudnionego do wykonywania obowiązków zawodowych zależy od aktualnego orzeczenia lekarza medycyny pracy oraz ustalenia, czy powierzona aktywność nie stwarza zagrożenia dla dobra pracownika oraz dla innych osób.

Choć instytucja ubezwłasnowolnienia pełni funkcję ochronną, nie prowadzi ona do automatycznego wykluczenia danej osoby z rynku pracy. Polskie prawo dopuszcza możliwość zatrudnienia takich osób, przy czym zakres dopuszczalnej aktywności zależy od rodzaju ubezwłasnowolnienia oraz realnych możliwości psychofizycznych zainteresowanego. W praktyce oznacza to, że także osoba z ograniczoną zdolnością do czynności prawnych może być aktywna zawodowo – pod warunkiem, że jej zatrudnienie jest zgodne z prawem i odbywa się z poszanowaniem jej godności.

Uwaga! Ubezwłasnowolnienie nie pozbawia zdolności prawnej. Zgodnie z art. 8 par. 1 kodeksu cywilnego (dalej: k.c.) każdy człowiek od chwili urodzenia ma zdolność prawną, a więc jest podmiotem praw i obowiązków w obrocie cywilnoprawnym. Ograniczeniu może podlegać jedynie zdolność do czynności prawnych, czyli możliwość samodzielnego podejmowania decyzji i składania oświadczeń woli.

Ochrona osoby wymagającej wsparcia

Ubezwłasnowolnienie to instytucja prawa cywilnego, której celem nie jest pozbawienie człowieka samodzielności, lecz zapewnienie mu ochrony i wsparcia w sytuacji, gdy z przyczyn zdrowotnych nie potrafi w pełni kierować swoim postępowaniem.