Postanowienie SN z dnia 22 grudnia 2025 r., sygn. I NZ 32/24

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Dobrowolski

w sprawie z powództwa W. L.

przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki

o zmianę decyzji koncesji,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej
‎i Spraw Publicznych w dniu 22 grudnia 2025 r.

zażalenia pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2024 r. w sprawie o sygn. akt VII AGa 1150/23,

uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie
‎z pozostawieniem temu sądowi rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zażaleniowego.

sh

UZASADNIENIE

Decyzją z [.] 2018 r., Nr [.] Prezes Urzędu Regulacji Energetyki (dalej: „Prezes URE”, „pozwany”) na podstawie art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2017, poz. 1257, dalej: „k.p.a.”) w związku z art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 lipca 2016 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2016, poz. 1165 ze zm.) oraz art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz.U. 2017, poz. 220 z późn. zm., dalej: „p.e.”), po rozpatrzeniu wniosku złożonego 4 stycznia 2017 r. przez W. L. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą W. (dalej: „powód”, „koncesjonariusz”), zmienił decyzję z [.] 2015 r. Nr [.] w sprawie udzielenia koncesjonariuszowi koncesji na obrót paliwami ciekłymi, na okres od [.] r. do [.] r., w następujący sposób:

1. uwzględnił wniosek koncesjonariusza w zakresie dostosowania treści koncesji do definicji paliw ciekłych zawartej w art. 3 pkt 3b p.e.;

2. ustalił nową treść powołanej wyżej decyzji o udzielenie koncesji, w szczególności w części „Warunki wykonywania działalności” poprzez nadanie jej nowego brzmienia.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł powód, zaskarżając ją w części, w której organ wyszedł poza zakres wniosku powoda o zmianę koncesji.

Wyrokiem z 14 października 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów uchylił zaskarżoną decyzję z [.] 2018 r., Nr [.] w punktach 2.2.1., 2.1.4., 2.2.9., 2.4.1., 2.4.2., 2.4.3. i 2.4.4. oraz zasądził od pozwanego na jego rzecz kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.